ซื้อครบ 600 บาท จัดส่งฟรีทั่วประเทศ
ตะกร้าสินค้า
ราคาสินค้า:
0.00 บาท
“พายุลูกนั้น ทำให้ฉันเติบโต” กว่า 10 ปี ก่อนจะเป็นหนังสือเล่มแรกของหมาป่าไร้สี
ผมเพิ่งได้อ่านบทกวีจีนบทหนึ่งจากหนังสือ ‘บทกวี...สู่ด้านใน’ ความท่อนหนึ่งบอกว่า
“อย่าได้ประเมินตนเองในสิบปีข้างหน้าต่ำเกินไป
อย่าได้ละทิ้งตัวเองในยามนี้ไม่ว่ายากลำบากเพียงใด
คิดดูเถิด กว่าจะมาถึงจุดนี้ ต้องยืนหยัดฝ่าฟันมานานเท่าใด”
นึกย้อนไปสัก 10 ปีที่ผ่านมา ผมเป็นชายคนหนึ่งที่เพิ่งผ่านวัยเรียนเข้าสู่วัยทำงานได้เพียงไม่กี่ปี
ต้องมาประสบสารพัดสารพันปัญหาชีวิต ความหนักหนาอาจจะน้อยกว่าหรือมากกว่าคนอื่นไม่อาจทราบได้ แต่มันคือเรื่องใหญ่สำหรับผมในวัยนั้นพอสมควร
นั่งนึกจากวันนี้ เหมือนผ่านมันมาได้อย่างง่ายดาย
แต่ในช่วงเวลานั้น ความรู้สึกท่วมท้นไปหมด ทั้งเครียด สับสน ท้อแท้ เหน็ดเหนื่อย ยากลำบาก และทุกข์ทรมานใจ
เรื่องราวที่ผมเขียนลงในเพจ ‘Colorlesswolf’ คือการตกผลึก ตกตะกอนจากความคิดในห้วงเวลานั้น
ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด เป็นดั่งการพยายามตะเกียกตะกายเพื่อให้รอดพ้นจากการจมน้ำ โดยอาศัยเรื่องราวรอบตัว ผู้คน เพลง ภาพยนตร์ และหนังสืออีกหลายเล่มไม่ว่าจะเป็น
- ‘สิทธารถะ’ และ ‘เดเมียน’ เฮอร์มานน์ เฮสเส,
- ‘Old Man and The Sea’ เออร์เนส เฮมมิงเวย์,
- ‘Of Mice and Men’ จอห์น สไตน์เบค,
- ‘ทรายกับฟองคลื่น’ คาลิล ยิบราน,
- ‘หิ่งห้อย’ รพินทรนาถ ฐากูร
- ‘บุตรธิดาแห่งดวงดาว’ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล
โดยเฉพาะ ‘Kafka on The Shore’ ของฮารูกิ มูราคามิ ถ้าไม่มีเล่มนี้ก็คงไม่มีชื่อหนังสือเล่มแรกของผม
ผมรักข้อความในบทแรกๆ ของหนังสือที่ว่า “พายุทรายจะกรีดเนื้อเหมือนใบมีดโกนนับพัน...เมื่อพายุทรายหายลับไปแล้ว แกจะจำไม่ได้ว่าผ่านพ้นมาได้อย่างไร ใช้วิธีไหนพาชีวิตรอดมาได้...สิ่งหนึ่งแน่ชัด เมื่อใดแกหลุดออกจากพายุทราย แกจะไม่เป็นคนเดิมที่เดินเข้าไป นั่นเป็นแก่นแท้ของพายุทราย” เรื่องราวจากสิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นเครื่องยึดเหนี่ยว สิ่งปลอบประโลมที่สร้างพลังใจให้รอดพ้นในแต่ละวัน อีกเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้ผมกล้าทำเพจ Colorlesswolf คือตอนที่ผมโทรไปหา ‘หนุ่ม’ เพื่อนของผมที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่สมัยมัธยมฯ “กูกำลังจะลาออกจากราชการว่ะ ช่วงนี้เครียดๆ อยากเปิดเพจเขียนอะไรเล่นๆ หาอะไรทำไม่ให้มันฟุ้งซ่าน…แต่กูยังไม่มีรูปประกอบ ลองวาดเองแล้วมันเหมือนเด็กน้อยวาด แถมกูยังลงสีไม่เป็นอีก ไม่น่ารอดว่ะ” ผมบอกกับหนุ่ม “ทำไมมึงไม่ทำเองไปเลย วาดๆ ไปเถอะ จะสวยไม่สวยไม่เกี่ยวหรอก เดี๋ยวก็มีคนชอบเองแหละ ภาพของมึงจะเป็นเอกลักษณ์ ไม่มีใครเหมือน แล้วก็จะจำได้ว่ามาจากมึง” คำพูดเพียงเล็กน้อยของหนุ่มทำให้ผมกล้าที่จะวาดรูปประกอบ กล้าที่จะเขียน กล้าที่จะเปิดเพจ เมื่อลงสีไม่เป็น จึงได้คอนเซปต์ว่าเป็น ‘หมาป่าไร้สี’ ให้เรื่องรอบตัวเป็นสิ่งที่เติมสีสันให้แทน แล้วเหตุการณ์เล็กๆ ในวันนั้น มันก็นำพาผมมาถึงวันนี้ วันที่สิ่งรอบตัวค่อยๆ ประกอบสร้างก่อร่างเป็นตัวผมและเป็นวัตถุดิบสำคัญที่ทำให้ผมเขียนหนังสือเล่มแรกออกม
จากนี้ไปอีก 10 ปีข้างหน้า ผมยังคงนึกภาพไม่ออกว่าชีวิตจะพาผมไปเส้นทางไหน แต่มั่นใจได้ว่าพายุลูกใหม่จะมาอีก
และแน่นอนว่าผมต้องรับมือมันได้ดีขึ้น เพราะผมเคยผ่านพ้นพายุมาบ้างแล้ว
ผมอยากจะบอกคนที่กำลังเผชิญกับพายุลูกใหญ่
ขอจงอย่ากลัว
เดินก้าวไปอย่างกล้าหาญ
“แล้วเธอจะเติบโต เมื่อพายุผ่านพ้น”
เรื่อง : Colorlesswolf ผู้เขียนหนังสือ ‘เธอจะเติบโตเมื่อพายุผ่านพ้น’
