ท่านหญิงชวนรู้จัก : เทศกาลล่าปา

ท่านหญิงชวนรู้จัก : เทศกาลล่าปา

หากเอ่ยถึงเทศกาลสำคัญในฤดูหนาวของจีนโบราณ ชื่อของ “ล่าปา” (腊八节) ย่อมติดโผอยู่เสมอ เทศกาลนี้ตรงกับวันที่แปดของเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ เป็นวันที่ผู้คนเริ่มอำลาปีเก่า เตรียมต้อนรับฤดูใบไม้ผลิ และขอบคุณฟ้าดินต่อผลผลิตตลอดปีที่ผ่านมา หัวใจของเทศกาลล่าปาคือ “โจ๊กล่าปา” อาหารมงคลที่ต้มจากธัญพืชหลากชนิด ถั่ว เมล็ดพืช และผลไม้แห้ง สื่อถึงความอุดมสมบูรณ์ ความพร้อมพรั่ง และการรวมสิ่งดีงามเข้าไว้ด้วยกัน ในความเชื่อโบราณ โจ๊กล่าปายังเป็นสัญลักษณ์ของการชำระล้างเคราะห์ร้าย และเริ่มต้นสิ่งใหม่ด้วยความบริสุทธิ์ใจ แต่ในโลกของนิยาย บางครั้ง “ล่าปา” ไม่ได้เป็นเพียงเทศกาลแห่งอาหารและความอบอุ่น หากยังเป็น คืนที่โชคชะตาเริ่มขยับเขยื้อน

คืนวันล่าปาแสนพิศวง ไข่มุกราตรีส่องสว่าง

ในนิยาย “เบื่อนักโจ๊กล่าปา ข้าไม่ย้อนเวลาอีกได้ไหม” เทศกาลล่าปาถูกนำมาใช้เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่องราว คืนวันล่าปา คืนที่ควรอบอวลด้วยไออุ่นของครอบครัว กลับกลายเป็นคืนแห่งความสูญเสียและคำสัญญาที่ไม่ทันเอ่ย วาสนารักระหว่าง “อวิ๋นจ้าว” และ “ลู่อู๋เซิง” ถูกตัดขาดไปนานถึงสิบปีด้วยความเข้าใจผิดและความค้างคาใจ ทั้งสองต่างไม่มีใครใหม่ และนัดหมายจะพบกันอีกครั้ง… ทว่าโชคชะตากลับโหดร้าย วันที่นัดพบกันนั้นเอง ลู่อู๋เซิงกลับตกเขาเสียชีวิต ราวกับว่าความรักครั้งนี้ควรถูกฝังไปพร้อมกับฤดูหนาว แต่ล่าปา…ไม่ใช่เทศกาลธรรมดา ไข่มุกราตรีส่องสว่าง วงจรแห่งครั้งที่สอง ด้วยอิทธิฤทธิ์ของสร้อยไข่มุกราตรีที่ลู่อู๋เซิงมอบให้อวิ๋นจ้าว ชะตาที่ควรสิ้นสุดกลับถูกดึงย้อน นางลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในคืนล่าปา ในร่างของเด็กสาววัยสิบสี่ปี ล่าปาซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่ จึงถูกใช้เป็น “ประตูแห่งกาลเวลา” ทุกครั้งที่อวิ๋นจ้าวพยายามแก้ไขอดีต เหตุการณ์กลับแตกแขนงออกไปคนละทาง เข้าทำนอง “ยิ่งแก้ ยิ่งแย่” แต่โชคและคำสาปของนางคือ โอกาสครั้งที่สองนี้… ไม่ได้มีเพียงครั้งเดียว

“ล่าปา” จากเทศกาลมงคล สู่จุดพลิกผันแห่งโชคชะตา

“เบื่อนักโจ๊กล่าปา ข้าไม่ย้อนเวลาอีกได้ไหม” นิยายเรื่องนี้หยิบ “ล่าปา” มาใช้ได้อย่างแยบยล จากเทศกาลแห่งความอุดมสมบูรณ์กลายเป็นจุดรีเซ็ตของชะตา จากโจ๊กล่าปาแสนอบอุ่นกลายเป็นสิ่งที่นางเอกถึงกับเอ่ยปากว่า “อิ่มแล้ว!” เพราะทุกการย้อนกลับต้องแลกด้วยความเจ็บปวด การสูญเสีย และการตัดสินใจที่ยากขึ้นเรื่อยๆ ล่าปาในเรื่องนี้จึงไม่ใช่แค่วันหนึ่งของปี แต่เป็นบททดสอบของหัวใจ เมื่อวาสนายังไม่ยอมปล่อยมือ บางที…เทศกาลล่าปาอาจไม่ได้มีไว้เพียงเพื่อขอบคุณอดีต แต่เพื่อถามหัวใจเราว่าหากได้โอกาสแก้ไขอีกครั้ง เราจะเลือกต่างไปจากเดิมจริงหรือไม่ และถ้าต้องกินโจ๊กล่าปาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อแลกกับการรักษาคนรักไว้ เราคนอ่านจะ “เบื่อ” เหมือนอวิ๋นจ้าวหรือเปล่า?

ช้อปนิยาย เบื่อนักโจ๊กล่าปา ข้าไม่ย้อนเวลาอีกได้ไหม คลิกที่นี่