ชวนรู้จัก “เทศกาลตังโจ่ย” เทศกาลไหว้ขนมบัวลอยของชาวจีน

ชวนรู้จัก “เทศกาลตังโจ่ย” เทศกาลไหว้ขนมบัวลอยของชาวจีน

“ตังโจ่ย” (冬至) เป็นชื่อเทศกาลที่หลายคนอาจคุ้นหู โดยเฉพาะผู้ที่อ่านนิยายจีนหรือเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน เทศกาลตังโจ่ย หรือที่รู้จักกันในชื่อ เทศกาลไหว้ขนมบัวลอย ตรงกับวันเหมายันของจีน ในช่วงฤดูหนาว จะอยู่ราววันที่ 21–22 ธันวาคมของทุกปี ชาวจีนเชื่อว่าวันตังโจ่ยเป็นวันที่พลังหยินถึงจุดสูงสุด และหลังจากนั้นพลังหยางจะเริ่มกลับมาอีกครั้ง ถือเป็นการเปลี่ยนผ่านสู่การเริ่มต้นสิ่งดีๆ จึงนับว่าเป็นวันมงคล ผู้คนจะไหว้บรรพบุรุษเพื่อแสดงความกตัญญู และรับประทานขนมบัวลอยร่วมกันในครอบครัว ขนมบัวลอยจึงเป็นตัวแทนที่สื่อถึง ความกลมเกลียว ความพร้อมหน้า และความสมบูรณ์ การได้กินขนมบัวลอยในวันตังโจ่ยจึงเปรียบเสมือนการอวยพรให้ชีวิตราบรื่นและมีความสุขตลอดปี

ด้วยความสำคัญทางวัฒนธรรม เทศกาลตังโจ่ยมักถูกนำมาเล่าหรือสอดแทรกอยู่ใน ซีรีส์จีนและนิยายแปลจีน หลายเรื่อง ทำให้ผู้อ่านและผู้ชมได้สัมผัสเสน่ห์ของประเพณีจีนที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน

ซึ่งแนวคิดของ “การเริ่มต้นใหม่” นี้เอง สะท้อนอยู่ในนิยายจีนย้อนยุคเรื่อง “กระวานน้อยแรกรัก” ได้อย่างงดงาม เมื่อชีวิตที่เคยไร้ตำหนิของ “หมิงถาน” ต้องแปดเปื้อนเพราะคู่หมั้นผู้ทรยศ บุรุษที่คิดจะมัดมือชกให้นางแต่งงาน ทั้งที่ตนเองไปทำญาติผู้น้องตั้งครรภ์เสียแล้ว นางจึงเลือกตัดขาด และพยายามพาตัวเองออกมาจากความอัปยศนั้นอย่างบริสุทธิ์ผุดผ่อง ราวกับวันตังโจ่ยที่เป็นจุดเปลี่ยนของพลังฟ้า หมิงถานก็ได้เริ่มต้นเส้นทางใหม่ของชีวิต นางไปไหว้พระ ขอพรอย่างจริงจัง เจาะจงเสียยิ่งกว่าผู้ใด

✨ ขอสามีที่มีฐานะเหมาะสม

✨ ไม่ต้องร่ำรวยล้นฟ้า แต่ต้องเลี้ยงดูให้นางกินโจ๊กรังนกได้ทุกเมื่อ

✨ ไม่มีแม่สามีก็จะดียิ่ง ญาติพี่น้องไม่ซับซ้อน

✨ หากฝึกวรยุทธ์ ขอให้ฝึกกระบี่ ท่วงท่าสง่างาม

✨ เพื่อให้นางบรรเลงฉินเคียงข้างได้อย่างงดงาม…

คำขอที่ฟังดูเกินจริงนี้ หากเป็นเพียงความฝันก็คงไม่แปลก แต่ใครจะคาดคิดว่า สวรรค์จะประทานบุรุษเช่นนั้นมาให้นางจริงๆเช่นเดียวกับขนมบัวลอยในวันตังโจ่ย ที่เป็นสัญลักษณ์ของความสมบูรณ์และความกลมเกลียว โชคชะตาของหมิงถานก็กำลังจะกลมกล่อม หวานละมุน และงดงามยิ่งกว่าที่นางเคยจินตนาการไว้

ช้อปนิยาย กระวานน้อยแรกรัก คลิกที่นี่

หรือเรื่องราวของนางเอกในนิยายย้อนเวลาเรื่อง “ชาตินี้ข้าจะรักท่านให้มาก” ในชาติก่อน “หวาหยาง” รังเกียจทุกพฤติกรรมของ “เฉินจิ้งจง” สามีผู้หยาบกระด้างที่นางคิดว่ามีดีเพียงหน้าตา กระทั่งวันที่เขาสิ้นชีพในสนามรบ นางจึงเริ่มตระหนักถึงคุณค่าที่เคยมองข้ามไป เมื่อความสูญเสียสายเกินเยียวยา โชคชะตากลับมอบโอกาสให้นางได้ย้อนเวลากลับมา สู่ช่วงปีแรกของการแต่งงาน ช่วงเวลาที่สามีของนางยังมีชีวิตอยู่ หากวันตังโจ่ยคือจุดเปลี่ยนของพลังฟ้า การย้อนกลับมาของหวาหยางก็เปรียบเสมือน โอกาสครั้งที่สองของหัวใจ และการได้ทบทวนความผิดพลาดของตนในชาติก่อน นางจึงตั้งใจกลับมาทำดีกับสามีให้มากขึ้น ให้สมกับการได้มีโอกาสรักท่านอีกครั้ง

ช้อปนิยาย ชาตินี้ข้าจะรักท่านให้มาก คลิกที่นี่

เทศกาลในนิยายจึงไม่ได้มีไว้แค่ประดับฉาก หากแต่ยังเน้นคุณค่าของประเพณี ครอบครัว หน้าที่ ความกตัญญู อย่าง ฉากรวมญาติ ฉากกินอาหารร่วมกัน ฉากไหว้ฟ้าดิน ซึ่งทำให้ผู้อ่านเข้าใจ “สังคมจีนโบราณ” โดยไม่ต้องอธิบายตรงๆ และเป็นภาพสะท้อนของวัฒนธรรม ความเชื่อ และวิถีชีวิต ที่ทำให้เรื่องราวความรักของตัวละครมีราก มีความหมาย และอบอุ่นเหมือนขนมบัวลอยในคืนฤดูหนาวนั่นเอง