Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง บทที่ 3

ซย่าอวี้จิ่นเห็นเยี่ยเจาโคลงศีรษะ จากนั้นนางก็เดินมาหาแล้วเหยียดสองมือจับไหล่เขาไว้ ร่างเขาเหินลอยขึ้นทันควัน ตามติดมาด้วยความรู้สึกหมุนคว้าง ลืมตาขึ้นอีกครั้งเขาก็นั่งตัวตรงอยู่บนหลังม้าเรียบร้อยแล้ว เจ้าม้าตัวนั้นยังคล้ายชายตามองเหยียดเขาแวบหนึ่งด้วย

นางตบบั้นท้ายม้าโดยไม่รอให้เขาอ้าปากตอบโต้ ย่ำหิมะออกวิ่งโจนทะยานไปบนพื้นหิมะสีขาวเวิ้งว้างดุจธนูหลุดจากแล่ง เลี้ยวตรงหัวมุมตรอก มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์เจิ้นกั๋วกงอย่างคุ้นเคยชำนาญ

“ผิดทางแล้ว!”

เยี่ยเจาตวาด ย่ำหิมะหันตัวกลับอย่างเยือกเย็นก่อนจะห้อตะบึงไปยังวังอันอ๋อง

 

หิมะโปรยปราย ผู้คนบนถนนบางตา

ซย่าอวี้จิ่นกอดคอม้า สายลมหนาวเหน็บดุจคมดาบพัดกรูผ่านคอเสื้อปะทะผิวแก้มจนรู้สึกแสบตึงทรมานอย่างบอกไม่ถูก

เขาแหงนศีรษะขึ้น แลเห็นเงาร่างสีดำโฉบผ่านไป

เป็นเยี่ยเจาใช้วิชาตัวเบากระโดดขึ้นไปบนชายคา นางถีบเท้ากับพื้นดีดตัวขึ้นสู่เวหา เสื้อคลุมแผ่กางออกตามแรงลม ราวกับนกกระเรียนฟ้าแสนสง่าโบยบินอยู่กลางอากาศก็ไม่ปาน นางไล่ตามฝีเท้าม้ามาอย่างไม่เร่งร้อนประหนึ่งว่ามีเรี่ยวแรงเหลือเฟือ

ท่ามกลางความงุนงง อาชาฝีเท้าจัดหยุดนิ่งพร้อมนกกระเรียนฟ้าร่อนลงดิน

ซย่าอวี้จิ่นเสมือนเพิ่งตื่นจากความฝัน เขามองดูประตูใหญ่สีแดงเข้มของวังอย่างตะลึงลาน ผลักมือเยี่ยเจาที่ยื่นมาออกแล้วรีบไถลตัวลงจากหลังม้า ห่อตัวย่นคอที่หนาวเยือก แข็งใจเอ่ยขึ้น

“มะ@@@มีใครที่ไหนกันใช้วิชาตัวเบาไปไหนมาไหนในเมือง มะ@@@ไม่เข้าท่าสิ้นดี!”

เยี่ยเจาปัดเกล็ดหิมะบนร่างออก กล่าวย้ำคำเดิม

“ก็ข้าเก่งกาจผิดมนุษย์มนานี่”

เขาฟังแล้วหนังตากระตุกริกๆ รีบแอบมองแวบหนึ่งว่านางกำลังโมโหหรือไม่

สีหน้านางมิได้เปลี่ยนแปลงเท่าไร เพียงกำชับพวกเด็กรับใช้ให้จูงย่ำหิมะไปที่คอกแล้วดูแลให้ดี จากนั้นก็ทำท่าผายมือเชิญเขาไปทางประตูใหญ่

ซย่าอวี้จิ่นรู้สึกสองขาหนักอึ้งอยู่บ้าง รีๆ รอๆ ไม่ก้าวเท้าออกเดินสักที

เยี่ยเจาถาม

“หรือต้องให้ข้าโยนท่านเข้าไป?”

“ไปให้พ้น! ข้ามีขาเดินเองได้!” สีหน้าของซย่าอวี้จิ่นบึ้งตึงขณะกล่าวต่อท้าย “แล้วข้าก็แน่จริงด้วย!”

ซย่าอวี้จิ่นเดินเชิดหน้าคอแข็งเข้าไปในวัง เยี่ยเจาเดินตามหลังไปติดๆ เพ่งมองเขาเดินผ่านระเบียงทางเดินไปคารวะมารดาที่เรือนบ่มใจ

วรชายาอันไท่เฟยเห็นบุตรชายคนเล็กกลับมาอย่างปลอดภัยก็ปลื้มปีติสุดระงับ ไม่นำพาสีหน้าบูดบึ้งของเขา

นางเช็ดน้ำตาออกทันใดแล้วปรี่เข้าไปไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ ลูบหน้าเขาพลางกุลีกุจอสั่งเยี่ยเจา

“ไม่เห็นหรือว่าสามีเจ้าผ่ายผอมลงไปแค่ไหน น่าจะไปเตรียมของกินมาให้เขาบำรุงร่างกายมากๆ ดูสิ ดูใบหน้ารูปไข่นี่สิ ซูบลงจวนเจียนจะกลายเป็นใบหน้ารูปแตงกวาอยู่แล้ว”

“เอ๊ะ? เขาผอมลงหรือ”

Comments

comments

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่ห้า

    By

    บทที่ห้า  ลมพัดแรงขึ้นตามลำดับ หิมะปลิวเข้ามากระทบบานหน้าต่างดังเป็นระลอก อากาศเช่นนี้ช่างน่าห่มผ้านวมหลายๆ ชั้นออกไปรับแขกเสียจริง “พี่ชายอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 ความบังเอิญที่ตั้งใจ “เฮ้ย พวกแกอย่าทำงานเพลินนะ ยังไงพักกินข้าวก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยกลับมาเผางานต่อ” ณัฐรัมภาร้องบอกเพื่อนร่วมงานกว่าค...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สี่

    By

    บทที่สี่  หลังเลิกงานวันรุ่งขึ้น เนี่ยชังหมิงไปจวนใต้เท้าจางด้วยกันกับต้วนหยวนเจ๋อ นักพรตเซ่าหยวนเจี๋ยประสบเหตุในเขตมณฑลทหารของพวกเขาสองคน ใ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจรจาต่อ-ตาย ตอน อัตตา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 การตามหาตัวตนที่แท้จริงของ Satan กลายเป็นความลับที่ต้องทำกันอย่างรัดกุม ฉากหน้าคนของ NIC พยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่ความจริงแล้วกำลัง...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สาม

    By

    บทที่สาม  ค่ำคืนดึกสงัด กลิ่นเหม็นลอยกระจายมาตามลม จมูกเพี้ยนหรือไม่นะ กลิ่นเช่นนี้นางเคยได้กลิ่นจากร่างของคนคนเดียวเท่านั้น และช่างบังเอิญเ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 ผู้ชายฉลาด “นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะเนี่ยที่ฉันนัดเจอลูกค้าในสวนแบบนี้...อันที่จริงถึงนัดเพื่อนหรือคนอื่นทั่วไปฉันก็ไม่ค่อยได้นัดในสวน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สอง

    By

    บทที่สอง  ลมทะเลพัดกรูพากลิ่นไอสมุทรมาเป็นระลอก เป็นกลิ่นอายเดียวกับที่อยู่บนร่างของเนี่ยอู่ ‘ส่งถึงแค่ตรงนี้ก็พอ ตราบใดที่มีเรือเล็ก ข้าไปถ...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 9-10

บทที่เก้า ในตอนที่หลี่หลิงหว่านตั้งใจจะเปิดปากเอ่ยถามนามของภิกษุรูปนี้ นางก็เห็นอีกฝ่ายยกมือขึ้นทักทายนาง จากนั้นก็เปิดป...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 11-12

บทที่สิบเอ็ด ฮูหยินผู้เฒ่าพาทุกคนกลับไป เป็นเพราะให้ท่านเจ้าอาวาสทำนายชะตาชีวิตแก่คนในครอบครัวไม่สำเร็จ ในใจฮูหยินผู้เฒ่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่หนึ่ง

บทที่หนึ่ง  เด็ก...เด็กเสียจนน่าตกใจ เด็กอายุน้อยเพียงนี้กลับสามารถสอบผ่านระดับเตี้ยนซื่อ ได้ด้วยความเรียงอันโดดเด่น ย่อ...

overgraY

เสด็จอา บทที่ 3.1 #นิยายวาย

บทที่ 3.1   วันถัดมา ข้าเข้าวังเพื่อกราบทูลผลการลงโทษชายาต่อฝ่าบาทและไทเฮา เดิมทีข้าจะไปเข้าเฝ้าฉีเจ่อก่อน แต่ขันที...

jamsai.com