Connect with us

Jamsai

overgraY

ทดลองอ่าน REDMOON SYNDROME บทที่ 1 #นิยายวาย

หน้าที่แล้ว1 of 3

บทที่ 1

 

วันนั้นเป็นวันที่อากาศแจ่มใส

แสงแดดอุ่นๆ ทำให้รู้สึกกระหายน้ำ

แล้วผมก็ได้พบความฉ่ำชื่นนั้นจากเขา

 

ซู่

ค่ำคืนที่ฝนตกฟ้าร้อง อาชินลูบแขนของตัวเองไปมาท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็นของปลายฤดูใบไม้ร่วง แว่นที่ใส่อยู่ไหลลงมาที่กลางสันจมูก เขาจึงใช้นิ้วดันมันกลับขึ้นไปให้เข้าที่อีกครั้ง

เขากำลังหยิบเอกสารที่ระเกะระกะอยู่บนโต๊ะดูทีละแผ่น มือค่อยๆ ขยับอย่างเชื่องช้า สีหน้าเรียบเฉย แล้วสุดท้ายเขาก็วางมันลงราวกับโยนทิ้ง โดยมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนมองเขาด้วยสายตาตื่นเต้นอยู่ข้างๆ

“เอ่อ คุณรยูอาชินครับ นี่เป็นคดีที่ผมเลือก”

อาชินเงยหน้าขึ้นมองแล้วรับเอกสารที่ถูกยื่นมา แต่แล้วก็ขมวดคิ้วเมื่ออ่านเอกสารนั้นจบ

“ชื่อจูชางอีใช่มั้ย”

“ครับ ใช่ครับ”

“ผมไล่คุณออก ไปซะ”

“…ครับ?!”

 

*

 

ชางอีนั่งอยู่ในคาเฟ่อย่างตื่นเต้น เพราะยอนฮีเพื่อนสมัยเด็กติดต่อมาว่าอยากส่งไม้ต่องานพิเศษให้

หลังจากได้รับบาดเจ็บ ชางอีก็ไม่สามารถเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลอาชีพได้อีกต่อไป จึงต้องหางานพิเศษอื่นทำ ส่วนยอนฮีนั้น ด้วยอาการป่วยของพ่อ ทำให้เธอต้องกลับไปอเมริกา งานพิเศษที่เธอทำอยู่จึงว่างลง เธอจึงติดต่อมาหาชางอี เพื่อนสนิทที่กำลังหางานทำ ซึ่งชางอีก็ไม่อยากพลาดโอกาสนี้

“แหม แต่งตัวมาซะหล่อเลยนะ”

“แหงสิ ก็บอกว่าวันนี้อาจได้สัมภาษณ์ เลยต้องแต่งตัวให้ดูเรียบร้อยสะอาดสะอ้านหน่อย”

“ที่บอกว่าสัมภาษณ์ จริงๆ ก็คือให้ทำงานเลยแหละ ตอนนั้นฉันก็เจอแบบนี้”

ยอนฮีส่งกระดาษ A4 ที่ระบุข้อมูลเกี่ยวกับงานที่ตัวเองทำในช่วงที่ผ่านมา มันทั้งละเอียดและเป็นระเบียบ ยอนฮีต้องทำอะไรเยอะแยะ ถ้าเปลี่ยนคนทำกะทันหันแบบนี้น่าจะวุ่นวายพอสมควร

ชางอีดื่มกาแฟพลางอ่านรายละเอียดในกระดาษนั้น

“ชื่อ ‘รยูอาชิน’ นายอาจจะรู้จัก เขาเป็นนักสืบเอกชน เป็นเจ้าของ ‘สำนักงานนักสืบทงเน’ ที่อยู่ถัดไปอีกบล็อกทางนู้น”

“ในประเทศเราอาชีพนักสืบยังไม่ถูกกฎหมายไม่ใช่เหรอ”

“โอ๊ย ข้ามๆ เรื่องนั้นไปเถอะน่า รู้มั้ยว่าเขาเก่งขนาดไหน เขาเป็นที่ปรึกษาให้ตำรวจด้วยนะ”

“มีใบอนุญาตมั้ย”

“จูชางอี อยากจะทำจริงมั้ยเนี่ย”

“อยากสิ”

“งั้นก็หุบปาก”

ชางอีพยักหน้าพลางหัวเราะเบาๆ จากที่เขารู้ ยอนฮีไม่ได้เปลี่ยนงานพิเศษมากว่าสามปีแล้ว ทำยาวนานขนาดนี้ คนที่ชื่อรยูอาชินก็น่าจะเป็นคนที่น่าเชื่อถือได้อยู่

จากคำอธิบายของยอนฮี ว่าที่นายจ้างของเขาเป็นคนดีมาก ทำงานนักสืบมาตั้งแต่เรียนจบ และเป็นที่ปรึกษาให้ตำรวจมาหลายสิบคดี นอกจากนั้นอัตราการคลี่คลายคดีเล็กๆ ก็แทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ มีนักสืบหลายคนที่รับงานแล้วแต่ทำไม่ได้ก็จะโยนให้คนอื่นทำต่อ แต่สำหรับเขานั้น เป็นคนที่ทำหน้าที่จนหยดสุดท้ายจริงๆ

ตัวอย่างหนึ่งที่เลื่องลือก็คือมีงานตามหาตุ๊กตาที่เด็กน้อยทำหาย แม้จะไม่มีร่องรอยอะไรเลย แต่เขาก็ขุดคุ้ยทุกพื้นที่ที่อยู่ในความทรงจำของเด็กน้อย สุดท้ายก็นำตุ๊กตาที่หาเจอไปซักจนสะอาดแล้วนำไปคืนให้ ซึ่งค่าตอบแทนจากงานนั้นคือไอศกรีมจากเด็กน้อย

ทั้งไขคดีเก่ง ทั้งใจดี ฟังดูแล้วน่าจะเป็นคนที่สุดยอดมากๆ

“แต่เขามีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งก็คือไม่ชอบผู้ชาย ไม่ชอบแบบจริงจัง ฉันเล่าเรื่องของนายให้เขาฟังบ้างแล้ว เขาก็ดูเฉยๆ ไม่ได้ว่าอะไร”

“คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง”

“เดี๋ยวฉันไปส่งถึงสำนักงาน ที่นั่นเขาใช้เป็นที่พักด้วย แต่ฉันจะไม่เข้าไปนะ พอดีว่ามีธุระอื่นที่ต้องไปทำต่อน่ะ”

แล้วการพบกันครั้งแรกก็เริ่มต้นจากตรงนั้น แต่เวลานี้ภาพผู้ชายแสนดีที่จินตนาการอยู่ในหัวชางอีถูกทำลายลงในเวลาไม่ถึงสิบนาที

“คุณยอนฮีก็เล่ารายละเอียดงานให้ฟังแล้ว เมื่อเช้าผมก็บอกชัดเจนไปแล้ว แต่ดูท่าคุณคงอยากเป็นผู้ช่วยแค่วันเดียวแล้วโดนไล่ออก”

“เอ่อ ไม่ใช่ครับ ในเกณฑ์ของผม ผมคิดว่ามันเป็นคดีที่ด่วนมาก ก็เลยเลือก เอ่อ…ผมขอโทษครับ”

ชางอีไม่กล้าบอกว่าเมื่อเช้าไม่ได้ยินที่อาชินพูด เขาจึงเอ่ยขอโทษแล้วรอคอยคำตอบจากอาชินด้วยสีหน้าประหม่า

“เมื่อเช้าผมบอกแล้วไงว่าให้ฉีกเอกสารของสายสืบอูซองฮูทิ้งไปเลย”

พอเห็นชางอีทำหน้างง อาชินก็ฉีกเอกสารฉบับนั้นอย่างไม่พอใจ เสียงกระดาษถูกฉีกทำเอาใบหน้าของชางอีซีดเผือด

“เอาไปทิ้งซะ”

ตอนที่ยอนฮีเล่าให้ฟังก็ไม่ได้คิดว่าจะเป็นถึงขนาดนี้ แค่บอกว่าไม่ชอบผู้ชาย แต่ก็ไม่ได้บอกว่ามองผู้ชายด้วยสายตาขยะแขยงแบบนี้

“ผมขอโทษครับ แต่คุณรยูอาชินครับ”

ชื่อของตัวเองที่ออกมาจากปากของชางอีทำให้อาชินยักคิ้วข้างหนึ่ง ก่อนจะกอดอกพร้อมกับเอนหลังไปพิงพนักเก้าอี้

“ว่าไง”

“แต่ไม่ว่าจะดูยังไง คดีนี้ก็เป็นคดีด่วนไม่ใช่เหรอครับ”

“คดีของไอ้อูซองฮู ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ไม่ด่วน”

“อย่าด่วนสรุปเองแบบนี้สิครับ!”

ชางอีตะโกนพลางหยิบเอกสารที่ถูกฉีกยื่นมาอีกครั้ง มันคือภาพสถานที่เกิดเหตุกับภาพศพ พร้อมคำอธิบายที่เขียนเอาไว้ด้วยว่าเหยื่อรายที่สาม ต้นทางที่ส่งเอกสารนี้มาให้คือสถานีตำรวจท้องที่ ซึ่งชางอีไม่สามารถเฉยเมยต่อคดีแบบนี้ได้

“ดูสิครับว่าสภาพของเหยื่อเป็นยังไง ฆาตกรโหดเหี้ยมมาก และเพราะคดีนี้เป็นคดีที่อยู่ในพื้นที่ละแวกนี้ ผมจึงคิดว่าเป็นหนึ่งในคดีที่เร่งด่วนจริงๆ คดีนี้เป็นคดีที่ตำรวจขอให้ช่วย ผมไม่ได้ให้คุณเลือกทำเพราะเงิน แต่ให้เลือกทำเพราะมันเป็นคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในท้องที่นี้ซึ่งมีเด็กๆ ที่คุณต้องเอาใจใส่อาศัยอยู่ต่างหากล่ะ!”

คำพูดนั้นทำให้อาชินขมวดคิ้ว เขาเป็นคนที่ยึดถือตามกฎของตัวเองมาโดยตลอด แต่ที่ชางอีพูดมาก็ไม่ผิด ระหว่างนั้นเองเสียงแจ้งเตือนข้อความทางมือถือของเขาก็ดังขึ้น

 

‘รยูอาชิน คดีนี้เป็นฆาตกรรมต่อเนื่อง ช่วยทีเถอะนะ ส่วนเรื่องเงินจัดการให้เรียบร้อย หัวหน้าก็อนุมัติแล้วด้วย -อูซองฮู-’

 

“…”

เฮ้อ อาชินถอนหายใจยาว หลังจากนั่งนิ่งมองเอกสารที่ตัวเองฉีกทิ้งไปได้สักพัก เขาก็นำเทปใสมาติดเอกสารที่ถูกฉีกขาดให้กลับมาอยู่ในสภาพเดิม

ชางอีมองภาพนั้นแล้วยิ้มอย่างดีใจ ตามคำพูดของยอนฮี เขาคนนี้เกลียดผู้ชาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ชื่อ ‘อูซองฮู’ ไม่แน่ว่าต้นเหตุที่ทำให้เขาเกลียดผู้ชาย อาจเป็นอูซองฮูคนนี้ก็ได้

“คุณรยูอาชิน”

“จะเรียกชื่อเต็มยศไปถึงเมื่อไหร่ คุณเป็นผู้ช่วยผม เรียกผมว่า ‘คุณนักสืบ’ สิ”

“เอ่อ ครับ คุณนักสืบ”

“มีอะไรก็ว่ามา”

“ต่อไปนี้ถ้าเป็นคดีของสายสืบอูซองฮู ผมจะพยายามมองข้ามไป แต่คดีนี้ขอให้คุณช่วยอดทนหน่อยนะครับ”

อาชินจ้องชางอีเขม็ง เขาเกลียดอูซองฮูมาก แค่ได้ยินชื่อก็รู้สึกขัดใจแล้ว

“ดี คราวหน้าถ้าเอาคดีของหมอนี่มาให้อีก ผมไล่ออกแน่”

“คอยดูได้เลยครับ”

อาชินเห็นว่าชางอีเป็นคนที่ยอนฮีแนะนำมาจึงตั้งใจว่าจะทำดีด้วย แต่ตอนนี้ต้องมาทะเลาะกันเสียแล้ว อันที่จริงเขาก็ไม่ได้เกลียดผู้ชายมากถึงขนาดทำงานด้วยไม่ได้ แต่เขาสะดวกใจที่จะทำงานร่วมกับผู้หญิงมากกว่า

อาชินลุกขึ้นยืน พอยืนเทียบกันแล้ว ชางอีสูงกว่าเขามาก น่าจะสูงประมาณหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรได้ ผมก็ยุ่งๆ ชี้ไปชี้มา น่าหงุดหงิดชะมัด อาชินถอนหายใจสั้นๆ ปัดผมที่ปรกหน้าแล้วจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย เขาสูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าเซนติเมตรตามมาตรฐานผู้ชายเกาหลี แต่พอยืนข้างๆ ชางอีแล้ว เขาดูเหมือนเด็กประถมในทันที ปมด้อยที่ไม่ได้รู้สึกมานานจึงชัดเจนขึ้นมาอีกครั้ง

ขณะที่กำลังหงุดหงิดอยู่ในใจ สายตาของอาชินก็ประสานกับสายตาของชางอีที่กำลังมองมา

“ชางอี เราจะไปหาสายสืบอูซองฮูกัน คุณเป็นคนขับนะ”

“ครับ คุณนักสืบ”

ชางอีถือเอกสารออกจากสำนักงานไปก่อน และแน่นอนว่าไม่ลืมคว้ากุญแจรถมาด้วย

หน้าที่แล้ว1 of 3

Comments

comments

Continue Reading

More in overgraY

บทความยอดนิยม

Jamsai

รับโปรโมชั่นสุดพิเศษจากแจ่มใส งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ วันที่ 17-30 เมษายน 2564

  เนื่องด้วยงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ ได้เลื่อนกำหนดการจัดงานออกไป จากวันที่ 17-25 เมษายน 2564 เป็นวันที่ 1...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน รัตติกาลซ่อนกล บทที่ 1

บทที่หนึ่ง ขณะที่หลิวไป่ทงออกจากวังก็เป็นเวลาย่ำค่ำแล้ว แสงตะวันยามสายัณห์สาดส่อง ช่างชวนให้ผู้คนครั่นคร้ามยิ่ง เขาจ้องม...

Jamsai

Jamshop ช็อปง่าย จ่ายสะดวก พรีเมี่ยมจัดหนักเหมือนไปงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ

เนื่องด้วยงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ ได้เลื่อนกำหนดการจัดงานออกไป จากวันที่ 17-25 เมษายน 2564 เป็นวันที่ 15-...

Jamsai

Jamclub จัดโปรโมชั่นงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ วันที่ 17-30 เมษายน 64

แม้ว่างานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ ได้มีการเลื่อนกำหนดการจัดงานออกไป โดยจัดในวันที่ 15-23 พฤษภาคม 2564 แต่นักอ...

jamsai.com