Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่านนิยาย เพลง(รัก)ของเจ้าชายอสูร บทที่ 7 – บทที่ 8

หน้าที่แล้ว1 of 11

บทที่ 7…เล่นละคร

 

มาเรียที่ยิ้มแย้มผิดไปจากเมื่อหัวค่ำเดินนำคนรับใช้ซึ่งถือถาดเข้ามาในห้อง คอนสแตนตินไม่มีทางเลือกนอกจากจะเดินตามมาสมทบ เพลงพิณเองก็รีบลุกขึ้นจากเตียง มองอย่างงงๆ ไปยังคนใช้ที่กำลังวางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะเล็กก่อนจะค้อมกายจากไป

“อาเอานมสดกับช็อกโกแลตร้อนๆ มาให้จ้ะ อากาศเริ่มเย็นแล้ว หลานๆ จะได้นอนหลับสบาย…” มาเรียพูดยิ้มๆ แต่เพลงพิณงงมากกว่า…ผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไรกันแน่ เมื่อก่อนมื้อค่ำยังทำท่าไม่ชอบหน้าและคลางแคลงความสัมพันธ์ของเธอกับคอนสแตนตินอยู่เลย

มาเรียเดินมาจนถึงกลางห้อง พอเห็นที่นอนชั่วคราวของคอนสแตนตินเข้าก็จ้องเขม็ง ก่อนจะสบตาอย่างรู้เท่าทันกับเพลงพิณ คนถูกมองก็ไม่คิดว่าจะต้องอธิบายก็เลยเฉยเสีย รอตอบโต้ในสิ่งที่อีกฝ่ายพูดมาจะดีกว่า

หากมาเรียหันหน้าไปหาคอนสแตนตินที่ยืนนิ่งอยู่แล้วถามเสียงเข้มนิดๆ “คอนจะออกไปไหนล่ะ อาเห็นไปยืนที่ประตู…อย่าบอกนะว่าจะออกไปเคลียร์งาน…อะไร้ เจ้าสาวเราอยู่ในห้องนี้นะ ทำตัวให้สมกับที่เพิ่งแต่งงานหน่อยสิ…จริงไหมจ๊ะเพลง” ดวงตาสีฟ้ามีแววยิ้มเยาะเมื่อมองมายังคนตัวเล็กอีกครั้ง…ชุดนอนตลกๆ ไร้รสนิยมแบบนี้คงไม่สามารถกระตุ้นอารมณ์โรแมนติกของผู้ชายคนไหนได้ทั้งนั้น…คิดจะตบตาเธออย่างงั้นเหรอ

เพลงพิณชักโมโห…เข้าห้องมาโดยไม่เคาะประตูแล้วยังมาวุ่นวาย จุ้นจ้านอีก “คอนเขากำลังเดินไป เอ่อ ล็อกประตูน่ะค่ะ…เรากำลัง เอ่อ ยุ่งกันนิดหน่อย” หญิงสาวพยักพเยิดไปยังที่นอนชั่วคราวหน้าเตียง ก่อนจะแสร้งทำเป็นเขินอาย “คอน…เขาชวนเปลี่ยนบรรยากาศน่ะค่ะ”

มาเรียยกมือทาบอกราวกับตกอกตกใจ แต่สายตายังคลางแคลง “แหม เล่นอะไรกัน พื้นแข็งแบบนี้เดี๋ยวก็ปวดหลังกันหรอก…ขึ้นไปนอนบนเตียงกันดีกว่า แล้วประตูก็ไม่ต้องล็อกนะจ๊ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้อากับคุณย่าจะเอาอาหารเช้ามาเสิร์ฟคู่แต่งงานใหม่ถึงเตียงตามธรรมเนียมในครอบครัวเรา”

เพลงพิณยิ้มแห้งๆ ตอบ แต่ในใจเดือดปุดๆ…ทำตามธรรมเนียมหรือตั้งใจมาจับผิดกันแน่ ดูสายตายิ้มเยาะนั่นแล้วหมั่นไส้ชะมัด พอมาเรียเดินออกไปพร้อมกับปิดประตูตามหลังแล้ว เพลงพิณก็เดินไปหยิบแก้วนมมาดื่มอั้กๆ อย่างมันเขี้ยว

หญิงสาววางแก้วแล้วเลียคราบนมที่เกาะริมฝีปาก “อาคุณต้องสงสัยพวกเราไปแล้วแน่ๆ เพราะที่นอนของคุณน่ะแหละ แล้วไอ้เรื่องเอาอาหารเช้ามาเสิร์ฟพรุ่งนี้ก็คงจะมาจับผิดแน่นอน” เสียงเล็กๆ บ่นออกมาเป็นชุด

“รู้…ไม่ใช่เด็กสามขวบถึงจะไม่เข้าใจ” คอนสแตนตินพูดอย่างไม่ยี่หระ ในใจนึกไปถึงงานที่รออยู่ สงสัยคงไปทำไม่ได้แล้ว

ปากเล็กเป็นกระจับบิดเบ้อย่างไม่ชอบใจ “หัดพูดอะไรให้มันยาวๆ ด้วยโทนเสียงดีๆ หน่อยก็ได้…ความจริงคุณก็เสียงทุ้มดีนะ แต่คำพูดมันขัดหูทู้กกกที”

“ผมไม่ชอบพูดมาก…และรำคาญคนพูดมากด้วย” คอนสแตนตินตอบเรียบๆ

คนถูกกระทบตาลุก “อ๊าย…นี่ อย่ามาว่าฉันนะ เราเป็นทีมเดียวกันหรือเปล่าเนี่ย…ชอบมาขัดคอกันเองตลอดเลย ยังงี้ที่ญาติๆ คุณไม่เชื่อว่าเรารักกันก็ไม่น่าแปลกหรอก”

หน้าที่แล้ว1 of 11

Comments

comments

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

More in LOVE

บทความยอดนิยม

คู่นิรันดร์พันภพ

ทดลองอ่าน คู่นิรันดร์พันภพ บทที่ 1 – บทที่ 2

บทที่ 1 แสงจันทร์สาดส่อง ลมกลางคืนพัดผ่านต้นหญ้าดังแซกซ่า พาให้ละอองสีขาวอ่อนโยนกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า ฟ้า...

คู่นิรันดร์พันภพ

ทดลองอ่าน คู่นิรันดร์พันภพ บทที่ 3 – บทที่ 4

บทที่ 3 นางเห็นแล้วใบหน้าซีดเผือด ถอยไปข้างหลังโดยสัญชาตญาณ ชักมีดที่ซ่อนไว้ที่เอวออกมาในชั่วพริบตา ชายหนุ่มด้านข้างกลับ...

คู่นิรันดร์พันภพ

ทดลองอ่าน คู่นิรันดร์พันภพ บทที่ 5 – บทที่ 6

บทที่ 5 ทว่านั่นไม่ใช่ปีศาจ เป็นเขา นางได้กลิ่นคุ้นเคยจากร่างกายเขา ซ่งอิ้งเทียนเดินมาข้างเตียง สบตากับนาง เขาคิดว่านางห...

คู่นิรันดร์พันภพ

ทดลองอ่าน คู่นิรันดร์พันภพ บทที่ 9 – บทที่ 10

บทที่ 9 เพราะเหตุนี้นางจึงเปิดประตูอีกครั้ง เดินกลับไปด้านหน้า เก็บจานชามตะเกียบบนโต๊ะไปล้างให้เรียบร้อย ถึงขั้นเอาหม้อด...

jamsai.com