Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่านนิยาย ปางบุญ บทที่ 7 – บทที่ 8

“หนู…ไม่มีอะไรจะแก้ตัวค่ะ หนูจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง” หญิงสาวบอกอย่างหนักแน่น มาถึงตอนนี้แล้วไม่มีอะไรที่เธอจะทำได้มากไปกว่าการยอมรับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น

“รับผิดชอบยังไง ผ้ามันเสียไปแล้ว ชื่อเสียงก็เสียไปแล้ว แบบนี้ยังไม่รู้เลยว่าคุณบัวทิพย์จะยังไว้ใจให้ยืมผ้าเขามาใช้อีกรึเปล่า เป็นพี่ก็กลัวว่าจะเอาผ้าราคาเป็นล้านของเขามาเสียหาย”

“หนูจะชดใช้ค่าเสียหายเองค่ะ แล้วก็จะขึ้นไปคุยกับคุณยายด้วยตัวเอง ไปกราบขอโทษเพราะทุกอย่างเป็นความผิดของหนูเอง หนูจะไม่ยอมให้ทางกองได้รับผลกระทบจากเรื่องนี้เด็ดขาด” ยิ่งกล่าวน้ำเสียงก็ยิ่งแหบแห้งเต็มที ชัชพลจึงช่วยพูด

“คุณเก๋ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ มันเป็นเรื่องไม่คาดฝัน ไม่ว่าใครคงไม่อยากให้เกิดขึ้นหรอก และผ้าผืนนี้ก็ไม่ได้มีราคาอะไรมากมาย เป็นผ้าที่ทำขึ้นเลียนแบบผ้าโบราณ ขนาดผมยังไม่ได้ซีเรียส คุณยายท่านเป็นคนใจดี ก็จะต้องให้ทุกอย่างเป็นไปตามข้อตกลงเดิมแน่นอน ขอแค่ยืนยันว่าจะดูแลปกป้องผ้าของท่านให้เข้มงวดกว่าเดิมก็พอแล้วล่ะครับ”

“คุณชัชพลต้องช่วยพี่นะคะ ช่วยพูดกับคุณบัวทิพย์ให้ด้วยนะ” หัวหน้าสไตลิสต์เอ่ยปากอ้อนวอน

“ครับ ผมจะช่วยพูดให้”

ได้ยินอย่างนั้นแล้วสีหน้าของฤทัยค่อยดีขึ้นบ้าง ส่งยิ้มจืดเจื่อนให้ชายหนุ่มก่อนจะหันมาพูดกับรัตน์สิกาด้วยท่าทีจริงจัง

“ส่วนเธอ…ใบบุญ พี่ถูกชะตากับเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน เมื่อก่อนตอนที่ยังเป็นมือใหม่พี่เคยได้รับโอกาสยังไงก็อยากให้เธอได้อย่างนั้น จนตอนนี้พี่ก็ไม่สงสัยเรื่องความสามารถของเธอ แต่คิดว่าเธออาจจะยังเด็กอยู่ถึงได้ขาดไปอย่างหนึ่ง…มันคือความรับผิดชอบ”

“พี่เก๋…” หญิงสาวครางชื่อของคนเป็นหัวหน้าอย่างหมดเรี่ยวแรง

“ถ้าเป็นละครแนวปัจจุบันแล้วเธอเกิดทำเสื้อผ้าเสียหายขึ้นมา ต่อให้เป็นแบรนด์เนมก็พอจะชดใช้เงินได้ แต่ไม่ใช่กับละครพีเรียดที่ผ้าทุกชิ้นมีคุณค่ามากโดยเฉพาะคุณค่าทางจิตใจ ไม่ใช่แค่เงินแล้วจะชดใช้ได้หรอกนะ ดังนั้นพี่จะดูแลทุกอย่างด้วยตัวเองคุณบัวทิพย์ท่านจะได้วางใจ ต่อไปนี้เธอไม่ต้องมาทำงานแล้ว ถ้าพี่รับงานเรื่องอื่นที่เป็นแนวปัจจุบันแล้วเรียกความเชื่อมั่นที่มีต่อเธอคืนมาได้ พี่จะติดต่อไปอีกทีแล้วกันนะ” พูดจบฤทัยก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่รอฟังคำอุทธรณ์ใดๆ ทั้งสิ้น

“เดี๋ยวผมจะไปช่วยคุยกับคุณเก๋ให้เอง” ร่างสูงกำลังจะเดินตามไป แต่ก็ต้องชะงักเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยห้ามด้วยน้ำเสียงล่องลอย

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันทำผิดจริง กล้าทำก็ต้องกล้ารับ ต่อให้พี่เก๋ยอมฟังคุณแต่พี่พัฒน์จะไม่ยอมปล่อยผ่านความผิดพลาดของฉันเด็ดขาด แค่ไล่ฉันออกโดยไม่ต้องให้ฉันไปออกรับต่อหน้าพี่พัฒน์ก็ถือว่าพี่เขาดีต่อฉันมากแล้ว เพราะพี่เก๋เองก็คงจะโดนพายุอารมณ์จากพี่พัฒน์ไม่น้อย”

หัวหน้าสไตลิสต์ว่าจริงจังเรื่องงานแล้ว ชายวัยกลางคนซึ่งเป็นผู้กำกับยิ่งจริงจังกว่าหลายร้อยเท่า แล้วไหนจะยังภรรยาของผู้กำกับที่ทำหน้าที่เป็นผู้จัดละครอีก ปล่อยให้เรื่องมันจบลงแบบเงียบๆ จะดีกว่า

ชีวิตการงานของเธอพังทลายแล้วและไม่อาจกอบกู้คืนได้อีก

“ต่อไปเรื่องผ้าคุณคงต้องติดต่อกับพี่เก๋โดยตรงแล้วนะคะ ฉันคงเข้าไปช่วยอะไรไม่ได้แล้ว หลังจากนี้ฉันจะรีบเดินทางไปอธิบายกับคุณยายให้เร็วที่สุด” รัตน์สิกาบอกแล้วหันหลังก้าวเดินฉับๆ แม้ชายหนุ่มจะตะโกนถามตามหลังก็ไม่ยอมเอ่ยปากอะไร

“จะไปไหนล่ะคุณ”

ชัชพลเดินตามมาจนเห็นอีกฝ่ายเลี้ยวเข้าห้องน้ำหญิงไปก็ได้แต่พะว้าพะวังอยู่ด้านนอก

Comments

comments

Continue Reading

More in LOVE

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 บ้านเรือนส่วนใหญ่สองข้างทางชานเมืองลุคน่ายังคงเป็นบ้านชั้นเดียวทำด้วยดินเหนียว ชาวบ้านจะปั้นขี้วัวเป็นก้อนกลมแปะไว้ตามผนังบ้านด้านนอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 1

    By

    บทที่ 1 “สาริน...ทางนี้!” เสียงสดใสดังมาจากหญิงสาวร่างบางสวมแว่นซึ่งกำลังยืนพิงรถยนต์สี่ประตูอยู่ฝั่งตรงข้าม เธอฉีกยิ้มกว้าง ยกมือขึ้นโบก แต...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 นางอิจฉา  เอ็มมานูเอลกลับถึงบ้านตอนหกโมงเช้า บอกได้เลยว่าเมื่อคืนเขากินเหล้าจนอ้วกแตก แต่ถึงจะเมาปลิ้นขนาดไหนชายหนุ่มก็ยังมีสติพอที่...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 Nothing’s Changed  เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน ประโยคนี้ยังคงใช้ได้จริงไม่ว่ายุคสมัยจะเปลี่ยนไปกี่ร้อยกี่พันปี ดูเอาเถอะ! ขนาดเด็กน้อยกำส...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 เต็มเดือน  เอ็มมานูเอลไม่เคยได้นอนเล่นขี้เกียจอยู่บ้านแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่เข้าวงการมาต่อให้มีเวลาไปปาร์ตี้บ่อยแค่ไหนแต่ตารางงานแล...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 วัยเด็กสดใสเป็นสีชมพู  เอ็มมานูเอลหัวเราะเสียลั่นบ้านจนคนเป็นตากับยายชักจะหน้าเจื่อนและหงุดหงิดคนเป็นหลานอย่างไรพิกล สองสามีภรรยาสูง...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทนำ-บทที่ 1

    By

    บทนำ  ยามใดที่มีคนไทยได้ดีไปโกอินเตอร์อยู่ในวงการต่างๆ ทั่วโลก คนไทยทั้งหลายจะภาคภูมิใจในตัวบุคคลเหล่านั้นเป็นพิเศษ เช่น ดาราคนนี้ได้ไปเล่นห...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 3-4

บทที่สาม เส้นทางในยามกลางคืนยากจะเดินแล้วก็ยากจะแยกแยะ หลี่หลิงหว่านอาศัยภาพของแผนที่จวนสกุลหลี่ที่เคยวาดขึ้นมาช่วงแรกใน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 1-2

บทที่หนึ่ง ตลอดเส้นทางที่หลี่หลิงหว่านวิ่งหนีมาเรียกได้ว่าลนลานจนทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ท่ามกลางความลนลานนางก็วิ่งหนีไปเรื่อย...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 12-13

บทที่สิบสอง แม้ท้องฟ้าจะมืดจนมองเห็นสีหน้าของเขาได้ไม่ชัด แต่หลี่หลิงหว่านก็รู้สึกว่าตนเองสามารถจินตนาการสีหน้าของเขาออก...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 14

บทที่สิบสี่  ระหว่างที่รอเสี่ยวซานกลับมา หลี่หลิงหว่านก็ลุกขึ้นเดินไปมาจนทั่วห้อง เอาแต่นั่งยองๆ อยู่นานจนขารู้สึกชาราวก...

jamsai.com