Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่านนิยาย ปางบุญ บทที่ 5 – บทที่ 6

รัตน์สิกาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ เหมือนจมดิ่งสู่ความเงียบสงบ แล้วจึงได้ยินเสียงนุ่มทุ้มเรียกชื่อ ‘ปลุก’ ให้เธอฟื้นตื่นขึ้นมาอย่างแท้จริง

“ไหวไหม” เขาถามช้าชัด เป็นประโยคคำถามที่ตอกย้ำว่าเมื่อสักครู่ที่ผ่านมาเธอเบลอไปมากแค่ไหน

“ยังไหวน่า…” น้ำเสียงหนักแน่นทำให้คนฟังถอนหายใจด้วยความโล่งอก

พอมาถึงตอนนี้หญิงสาวเพิ่งจะมีสติกวาดตามองไปรอบตัว และก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าตนเองกำลังนั่งอยู่ในห้องพระที่มีขนาดกว้างขวาง ดูใหญ่แต่ทว่าก็เรียบง่ายด้วยมีเพียงโต๊ะหมู่ขนาดใหญ่ลดหลั่นกันลงมาเป็นชั้นๆ ชั้นบนเป็นพระพุทธรูปปางต่างๆ ต่อมาจึงเป็นอัครสาวกของพระพุทธเจ้า และรูปปั้นพระอริยสงฆ์ที่เธอจำไม่ได้ว่าเป็นใครบ้าง แสงไฟสีเหลืองนวลยิ่งขับให้องค์พระพุทธรูปและรูปปั้นต่างๆ โดดเด่นมากยิ่งขึ้น เธอจึงเดาว่านั่นคงเป็นสาเหตุของแสงสว่างเจิดจ้าที่ได้รับรู้ในตอนแรก เป็นแสงไฟที่สะท้อนกับรูปปั้นทองเหลืองของพระพุทธรูป…มั้ง

“เอาล่ะ พอจะลองเล่าได้ไหมว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกับคุณ อย่าบอกนะว่าจำไม่ได้” ชายหนุ่มเข้าเรื่องทันที

“อ้อ เมื่อกี้ จำได้สิคะ เพราะฉันเห็นคนเรียก…”

“มีคนเรียก?”

“ใช่ค่ะ พอมองผ่านหน้าต่างออกไปก็เห็นใครกวักมือเรียกอยู่ไหวๆ เหมือนจะเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เพราะมันมืดมากก็เลยมองไม่เห็นใบหน้าของเธอ” แม้จะมีความสงสัยอยู่บ้างกับสิ่งที่พบเจอ แต่รัตน์สิกาก็บอกเล่าไปเท่าที่จำได้

“คุณเพิ่งมาอยู่ไม่กี่วัน แถวนี้ไม่มีใครรู้จักคุณหรอก แล้วจะมาเรียกทำไม”

“จริงๆ นะคะ ก็อีกฝ่ายยังเรียกชื่อฉันอยู่เลย ถ้าไม่รู้จักอย่างที่คุณว่าจะเรียกชื่อฉันถูกได้ยังไงกัน” หญิงสาวยืนยันอย่างหนักแน่นแล้วจึงเป็นฝ่ายถามบ้าง

“แล้วคุณมาเจอฉันได้ยังไงคะ”

“ผมได้ยินเสียงตอนคุณเปิดประตูก็เลยออกมาดูเพราะอยากรู้ว่าคุณจะไปไหน ขาดเหลืออะไรรึเปล่า…ตามประสาเจ้าบ้านที่ดีน่ะ แต่ตอนที่ออกไปข้างนอกบ้านเท่าที่ผมเห็น…ไม่มีคนอย่างที่คุณว่าเลยนะ”

“เอ๊ะ คุณนี่ ก็ฉันเห็นจริงๆ นี่นา ไม่งั้นจะเดินออกไปทำไม” ร่างบางเริ่มออกอาการเถียง แต่ก็เป็นเพราะเธอเชื่อมั่นสายตาตนเองว่าเห็นจริงๆ

ชัชพลอยากจะบอกอีกฝ่ายนัก บางทีสิ่งที่ตามองเห็นก็ไม่ได้ยืนยันว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป แต่ตอนนี้เขาเข้าใจว่าเธอคงไม่เชื่อจึงทำได้เพียงตอบแบบแฝงความนัย

“เอาเถอะ ต่อให้คุณบอกว่าคุณเห็นจริงๆ แต่ก็ไม่ควรจะเดินออกไปแบบนั้น ถ้าคุณเจอสถานการณ์แบบนี้อีกก็ขอให้รวบรวมสติไว้กับตนเองให้ดี จะได้ฉุกใจยั้งคิดแล้วแยกแยะได้ว่าอะไรควรหรือไม่ควร เพราะถ้าหากอีกฝ่ายเขาคิดจะทำร้ายคุณล่ะ มาเรียกตอนกลางคืนแบบนี้คงไม่ใช่ผู้ประสงค์ดี…คุณเข้าใจใช่ไหม”

รัตน์สิกาได้แต่นิ่งเงียบเหมือนเด็กที่ถูกผู้ใหญ่ดุ แต่เพราะเห็นจริงตามที่เขาพูดจึงรับคำเบาๆ

“เข้าใจแล้วค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นกราบพระก่อนเถอะ แล้วก็กลับไปนอนต่อซะ”

ชัชพลไม่ได้คิดจะบอกถึงความสามารถพิเศษของตนเองหรือสิ่งที่ได้พบเห็นในคืนนี้ เพราะมันเป็นเรื่องยากที่จะอธิบาย…มนุษย์คนหนึ่งที่เห็นภูตผีและเทพเทวดา เจอวิญญาณเร่ร่อนมาขอส่วนบุญเป็นว่าเล่น ดังนั้นหากไม่อยากหาเรื่องใส่ตัวเอง เวลาเจอใครที่ต้องการความช่วยเหลือ ถ้าไม่ร้ายแรงมากเขาก็ต้องทำแบบลับๆ หรือบอกแบบอ้อมๆ เพราะคนบางจำพวกก็ไม่เชื่อถือในสิ่งที่เขาเห็น หรืออาจจะกลัวว่าเขามีจุดมุ่งหมายแอบแฝงอยู่ แถมยังไม่อาจบอกเล่าประสบการณ์อันโชกโชนที่ได้พบเจอมาเพราะจะเป็นการนำความเสื่อมมาสู่ตนเองอีกด้วย

Comments

comments

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

More in LOVE

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 บ้านเรือนส่วนใหญ่สองข้างทางชานเมืองลุคน่ายังคงเป็นบ้านชั้นเดียวทำด้วยดินเหนียว ชาวบ้านจะปั้นขี้วัวเป็นก้อนกลมแปะไว้ตามผนังบ้านด้านนอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 1

    By

    บทที่ 1 “สาริน...ทางนี้!” เสียงสดใสดังมาจากหญิงสาวร่างบางสวมแว่นซึ่งกำลังยืนพิงรถยนต์สี่ประตูอยู่ฝั่งตรงข้าม เธอฉีกยิ้มกว้าง ยกมือขึ้นโบก แต...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 นางอิจฉา  เอ็มมานูเอลกลับถึงบ้านตอนหกโมงเช้า บอกได้เลยว่าเมื่อคืนเขากินเหล้าจนอ้วกแตก แต่ถึงจะเมาปลิ้นขนาดไหนชายหนุ่มก็ยังมีสติพอที่...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 Nothing’s Changed  เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน ประโยคนี้ยังคงใช้ได้จริงไม่ว่ายุคสมัยจะเปลี่ยนไปกี่ร้อยกี่พันปี ดูเอาเถอะ! ขนาดเด็กน้อยกำส...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 เต็มเดือน  เอ็มมานูเอลไม่เคยได้นอนเล่นขี้เกียจอยู่บ้านแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่เข้าวงการมาต่อให้มีเวลาไปปาร์ตี้บ่อยแค่ไหนแต่ตารางงานแล...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 วัยเด็กสดใสเป็นสีชมพู  เอ็มมานูเอลหัวเราะเสียลั่นบ้านจนคนเป็นตากับยายชักจะหน้าเจื่อนและหงุดหงิดคนเป็นหลานอย่างไรพิกล สองสามีภรรยาสูง...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทนำ-บทที่ 1

    By

    บทนำ  ยามใดที่มีคนไทยได้ดีไปโกอินเตอร์อยู่ในวงการต่างๆ ทั่วโลก คนไทยทั้งหลายจะภาคภูมิใจในตัวบุคคลเหล่านั้นเป็นพิเศษ เช่น ดาราคนนี้ได้ไปเล่นห...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 3-4

บทที่สาม เส้นทางในยามกลางคืนยากจะเดินแล้วก็ยากจะแยกแยะ หลี่หลิงหว่านอาศัยภาพของแผนที่จวนสกุลหลี่ที่เคยวาดขึ้นมาช่วงแรกใน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 1-2

บทที่หนึ่ง ตลอดเส้นทางที่หลี่หลิงหว่านวิ่งหนีมาเรียกได้ว่าลนลานจนทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ท่ามกลางความลนลานนางก็วิ่งหนีไปเรื่อย...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 12-13

บทที่สิบสอง แม้ท้องฟ้าจะมืดจนมองเห็นสีหน้าของเขาได้ไม่ชัด แต่หลี่หลิงหว่านก็รู้สึกว่าตนเองสามารถจินตนาการสีหน้าของเขาออก...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 14

บทที่สิบสี่  ระหว่างที่รอเสี่ยวซานกลับมา หลี่หลิงหว่านก็ลุกขึ้นเดินไปมาจนทั่วห้อง เอาแต่นั่งยองๆ อยู่นานจนขารู้สึกชาราวก...

jamsai.com