Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่านนิยาย ปางบุญ บทที่ 1 – บทที่ 2

บทที่ 1

สามเดือนก่อน…

กลางป่าเขาสีเขียวครึ้ม พืชพันธุ์ไม้เจริญเติบโตเบียดแน่น ทั้งต้นหญ้า ดอกไม้ป่า ต้นไม้ใหญ่น้อยขนาดต่างๆ กันไป มีบ้างที่สูงตระหง่านจนต้องแหงนมองคอตั้งบ่าหรือใหญ่โตขนาดหลายคนโอบ เสียงนกและสัตว์ป่าตัวเล็กดังแว่วอยู่ไกลๆ หลายอย่างล้วนบ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของป่าแห่งนี้

ถนนแสนคดเคี้ยวตัดผ่านป่าแคบพอให้รถแล่นไปได้เพียงคันเดียวเท่านั้น ตลอดเส้นทางค่อนข้างลาดชัน มีบางช่วงที่ฝั่งหนึ่งเป็นเขาฝั่งหนึ่งเป็นหุบเหว ต้องใช้ความระมัดระวังในการขับขี่อย่างมาก เสียงเครื่องยนต์ของรถเก๋งคันหนึ่งดังอื้ออึงอย่างน่าหวาดเสียวเมื่อต้องเร่งส่งให้รถโจนทะยานผ่านถนนที่ชันเกือบสี่สิบห้าองศาแล้วยังต้องหักโค้งอีกด้วย ยิ่งเข้าใกล้จุดหมายปลายทางมากเท่าไหร่เส้นทางก็ยิ่งสูงชันมากขึ้นเท่านั้น

รัตน์สิกากดลดกระจกหน้าต่างลงส่งผลให้สายลมเย็นเฉียบพัดมาปะทะใบหน้า ดวงตาสดใสเป็นประกายจ้องมองธรรมชาติอันงดงามจับตา ริมฝีปากบางยกยิ้มจนเห็นแก้มทั้งสองข้างได้อย่างชัดเจน เส้นผมสีน้ำตาลที่ถูกซอยสั้นประบ่าแล้วดัดลอนเป็นทรงสวยวันนี้กลับถูกมัดรวบไว้อย่างเรียบร้อย มีเพียงไรผมข้างแก้มและหน้าม้าที่ถูกลมพัดกระจาย

ครู่หนึ่งหญิงสาวจึงหันไปบอกเพื่อนสนิทที่ขับรถอยู่

“ฉันว่าเอากระจกลงเถอะ อากาศเย็นสบายกว่าเปิดแอร์ซะอีก” พูดจบเธอก็ยื่นมือไปกดปิดเครื่องปรับอากาศในรถ อีกฝ่ายจึงลดกระจกหน้าต่างฝั่งของตนเองลงบ้าง

ใบหน้าหวานของจิตตามีร่องรอยความสงสัย เธอกล่าวกับเพื่อนที่เป็นตัวตั้งตัวตีในการเดินทางมาครั้งนี้ “ไม่นึกเลยนะว่ากว่าจะถึงวัดมันจะยากเย็นขนาดนี้”

“บอกแล้วไงว่าทางมันยาก แกก็ยืนยันว่าไหว”

“ตอนนี้ก็ไหว เพียงแต่ตึงมือมากกว่าที่คิดต่างหาก” คนพูดถอนหายใจหนักๆ ทีหนึ่งเมื่อมองเป้าหมายซึ่งก็คือยอดเขาไกลลิบโน่น

“ของดีก็ต้องฝ่าฟันอุปสรรคสักหน่อยสิ เดี๋ยวพอถึงที่นั่นแกจะหายเหนื่อยแน่นอน ฉันรับรอง!”

“แล้วแกมาเจอวัดกลางป่ากลางเขาอย่างนี้ได้ยังไงกัน”

“เคยมีญาติพามานานแล้ว และก็รู้สึกถูกใจกับความสงบมาก…” รัตน์สิกายืนยันท้ายประโยคด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“จะคอยดูละกันว่าจะดีอย่างที่ว่าไว้รึเปล่า วัดใกล้บ้านมีเป็นร้อยๆ จะเอาโดดเด่นมีชื่อเสียงหรือสงบเงียบยังไงก็ได้ ดันจำเพาะเจาะจงว่าต้องการมาบวชวัดนี้”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม…”

หญิงสาวตอบสั้นๆ เพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงรู้สึกผูกพันกับวัดแห่งนี้ การสนทนาขาดตอนเพราะฝ่ายหนึ่งจมอยู่ในห้วงความคิด ส่วนอีกฝ่ายก็ต้องทุ่มเทสมาธิกับการขับรถ

 

เหตุการณ์ก่อนสองสาวจะบุกป่าฝ่าดงไปยังวัดกลางป่าที่แสนห่างไกลมันเริ่มจากในวันหนึ่ง…

รัตน์สิกานัดกับจิตตาซึ่งเป็นเพื่อนสนิทไปดื่มกาแฟที่ร้านประจำ หลังจากจัดการสั่งเครื่องดื่มและของว่างแล้ว จิตตาที่สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างของเธอก็เอ่ยทักขึ้น

“ไม่ได้เจอหน้ากันแค่ไม่นานทำไมแกเปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้ ดูสิ…ใบหน้าหมอง ขอบตาดำคล้ำ แววตาดูเหนื่อยๆ แล้วยังรอยช้ำตามตัวอีก ถ้าไม่ใช่เพราะฉันรู้ว่าแกยังไม่มีแฟนก็จะนึกว่าแกเพิ่งอกหักจนกินไม่ได้นอนไม่หลับและทำร้ายตัวเองนะเนี่ย”

หญิงสาวกล่าวพลางจับใบหน้าและเนื้อตัวอีกฝ่ายประกอบการสนทนา แต่ก็ต้องถูกปัดมือออกพร้อมเสียงตวาดแหว

“แกจะบ้าเหรอ ฉันยังไม่เคยมีแฟนแล้วจะอกหักได้ยังไง”

“เออ…นั่นสินะ ขนาดมีผู้ชายดีๆ เข้ามามากมาย คุณหนูใบบุญก็ยังไม่เลือกใครเลย”

“แกก็รู้นี่ว่าคนอย่างฉันมีแค่รักหรือเกลียด ไม่มีคำว่า…ก็โอเคนะ แล้วในเมื่อไม่รักจะคบกันไปทำไม” รัตน์สิกาให้เหตุผลในการครองคานมาอย่างยาวนาน

“ก็อาจจะมีบางคนที่ไม่ใช่รักแรกพบ แต่พัฒนาความสัมพันธ์ไปด้วยกันได้”

“คนเราถ้าไม่ใช่ตั้งแต่แรก อนาคตมันก็ยังคงไม่ใช่หรือเปล่าแก”

“เอาเถอะ เรื่องนั้นช่างมัน ฉันขี้เกียจจะเถียงเรื่องนี้กับแก ประเด็นคือมันเกิดอะไรขึ้น…ตอบ!”

คนถูกถามมีสีหน้าหนักอกหนักใจ พยายามเรียบเรียงเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นไว้ในหัวก่อนจะเล่าออกมาตามลำดับ

“แกก็รู้ใช่ไหมว่าช่วงก่อนฉันไม่สบายน่ะ”

“ใช่ แต่ตอนที่โทรไปหา น้ำเสียงแกก็โอเคอยู่นะ ฉันก็เลยไม่ได้ห่วงเพราะคิดว่าไม่เป็นอะไรมาก”

“ฉันป่วยอยู่นานเลย ที่แกโทรมาแล้วเสียงฉันยังดูดีอยู่นั่นก็เพราะมันเป็นช่วงกลางวัน”

“แล้วกลางวันกับกลางคืนมันต่างกันยังไง” คนฟังถามแบบงงๆ

“อาการป่วยของฉันมันจะมีไข้สูงเฉพาะตอนกลางคืน ตั้งแต่ช่วงหัวค่ำไปจนฟ้าสว่าง แล้วตอนกลางวันก็เป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเสียอย่างนั้น”

Comments

comments

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

More in LOVE

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 ความบังเอิญที่ตั้งใจ “เฮ้ย พวกแกอย่าทำงานเพลินนะ ยังไงพักกินข้าวก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยกลับมาเผางานต่อ” ณัฐรัมภาร้องบอกเพื่อนร่วมงานกว่าค...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจรจาต่อ-ตาย ตอน อัตตา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 การตามหาตัวตนที่แท้จริงของ Satan กลายเป็นความลับที่ต้องทำกันอย่างรัดกุม ฉากหน้าคนของ NIC พยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่ความจริงแล้วกำลัง...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 ผู้ชายฉลาด “นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะเนี่ยที่ฉันนัดเจอลูกค้าในสวนแบบนี้...อันที่จริงถึงนัดเพื่อนหรือคนอื่นทั่วไปฉันก็ไม่ค่อยได้นัดในสวน...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุรี บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 งานศพของอรุณกับรานีถูกจัดขึ้นอย่างเงียบเหงา แขกเหรื่อที่มาร่วมงานมีเพียงหยิบมือ แม้มุกตาร์จะทุ่มเงินก้อนโตเพื่อจัดงานศพอย่างยิ่งใหญ่...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจรจาต่อ-ตาย ตอน อัตตา บทที่ 3-บทที่ 4

    By

    บทที่ 3 เกือบห้าทุ่มแล้วปารุสก์เดินโซซัดโซเซออกมาจากร้านเกมออนไลน์ร้านหนึ่งซึ่งอยู่ใกล้กับบ้านของอาสดา เขาพยายามหาที่พักใหม่เพื่อจะก้าวออกจา...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 สองครอบครัว ณัฐรัมภาระบายลมหายใจเบาๆ หลังจากดับเครื่องรถยนต์จอดตรงหน้ารั้วบ้าน เธอมองผ่านแนวรั้วแบบโปร่งไปยังตัวบ้านสองชั้นที่มีร่อง...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 สารินกลับมาบ้านของรานีในวันรุ่งขึ้นเพราะแม่เลี้ยงต้องการพบหน้า ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกฝ่ายอยากโยนความผิดทั้งหลายในงานแต่งของมุกตาร์ไว้...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน วาสนาคนเขลา บทที่หนึ่ง-บทที่สอง

บทที่หนึ่ง ‘คุณหนูรองสกุลหลี่แห่งอำเภอเฉิงเป่ยปัญญาอ่อนไปแล้ว!’ ข่าวที่ไม่คาดคิดเช่นนี้ราวกับหญ้าแห้งฤดูใบไม้ร่วงถูกไฟป่...

everY

ทดลองอ่าน พันสารท เล่มที่ 1 บทที่ 1 #นิยายวาย

บทที่ 1 ยอดเขาปั้นปู้ (ครึ่งก้าว) ชื่อสื่อความหมาย บนยอดเขามีพื้นที่คับแคบ เดินหน้าไปเพียงครึ่งก้าวก็เป็นหน้าผาสูงหมื่นจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เบื่อนักโจ๊กล่าปา ข้าไม่ย้อนเวลาอีกได้ไหม บทที่ 1-บทที่ 2

บทที่ 1  ยามดึกสงัดในฤดูหนาว หมู่ดาวพร่างพราวเต็มผืนฟ้ากว้างใหญ่ สาดส่องจากเหนือหมู่เมฆลงมายังคฤหาสน์สกุลอวิ๋น ลอดผ่านหน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน วาสนาคนเขลา บทที่สาม-บทที่สี่

บทที่สาม ในเวลาเดียวกันนี้ ณ ลานล่าสัตว์ที่เมืองเหลียวเฉิง ใต้เท้าเมิ่งผู้ช่วยนายอำเภอเมืองเหลียวเฉิงกำลังแอบใช้ผ้าเช็ดห...

jamsai.com