Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่านนิยาย เจรจา-ต่อ-ตาย ตอน ราคะ บทที่ 3

หน้าที่แล้ว1 of 9

บทที่ 3

 

ภายใต้สถานการณ์ที่มีแต่ความตึงเครียดนั้นอาสดาได้ช่วยหาข่าวดีมาให้ทีมงานของเขา เมื่อภาพจากกล้องวงจรปิดของเพื่อนบ้านถูกนำมามอบให้ตำรวจด้วยความเต็มใจและทันท่วงที

“ได้ภาพจากกล้องของห้องริมสุดมาแล้ว”

เขายื่นแฟลชไดรฟ์ให้ปารุสก์ในจังหวะที่อีกฝ่ายยังไม่ได้รับคำสั่งให้กระทำการใดๆ อยู่พอดี

“ร้านสะดวกซื้อเหรอ”

“เปล่า ห้องอีกด้านที่เป็นโฮมออฟฟิศ ห้องอื่นยังไม่พร้อม”

ปารุสก์รีบนำแฟลชไดรฟ์ที่ได้มาเชื่อมต่อเข้าไปในคอมพิวเตอร์ของเขา ไม่นานภาพในกล้องวงจรปิดก็ปรากฏขึ้นบนจอ

“ภาพค่อนข้างชัดเลย แต่ไม่แน่ใจว่าจะเห็นได้ไกลแค่ไหน เพราะห้องนี้ไม่ได้อยู่ติดกับธนาคาร ถ้าได้ของร้านอาหารหรือร้านเครื่องเขียนจะดีกว่า”

“นายไล่ดูไปก่อนแล้วกัน เดี๋ยวฉันกลับไปตามเรื่องให้”

“ขอบคุณครับเฮีย”

อาสดาลงจากรถตู้หายไปอีกครั้ง ทิ้งให้ปารุสก์ทำงานของตนไป โดยที่หูของเขายังคอยฟังคำสั่งจากเจ้านายอยู่ตลอดเวลา ปารุสก์โหลดวีดิโอทั้งหมดลงในฮาร์ดดิสก์ของเขา เจ้าของห้องก็อปปี้เทปเวลาสองชั่วโมงมาให้ ซึ่งนั่นครอบคลุมเวลาก่อนเกิดเหตุไว้ด้วยแล้ว เขายังเห็นรถยนต์และรถจักรยานยนต์จอดไว้ด้านหน้าธนาคารอยู่เลย แสดงว่านั่นเป็นช่วงเวลาก่อนเกิดเหตุ

“ออกมา ออกมาไอ้สวะ”

สายตาของปารุสก์ยังคงจดจ้อง เมื่อเสียงของหัสยุทธเรียกเข้ามาจึงทำให้ชายร่างอวบสะดุ้งเล็กน้อย

“ครับเจ้านาย”

“โทรอีกครั้ง”

“ครับ”

ปารุสก์ละสายตาจากหน้าจอแล้วจัดการบันทึกเสียงอีกครั้ง เขากดหมายเลขของธนาคารแล้วรอ

 

กริ๊งงงงงง กริ๊งงงงงง กริ๊งงงงงง

“รับ!”

ชายสวมเสื้อลายสก็อตผลักหัวไหล่ของผู้จัดการสาขาเพื่อกระตุ้นให้เขาเป็นคนรับสาย ชายวัยกลางคนหันมาสบตากับคนร้ายอีกครั้งด้วยความไม่มั่นใจ แต่เมื่อเห็นสายตาเอาจริงเอาจังของมัน เขาก็จำเป็นต้องทำ มือที่เย็นจัดค่อยๆ ยื่นออกไปกดปุ่มรับสายซึ่งอยู่บนเคาน์เตอร์ของธนาคาร มันต้องการให้เขาเปิดสปีกเกอร์โฟนในการสนทนา โดยมีสายตาของตัวประกันคนอื่นๆ จับจ้องอยู่ด้วย

“ฮะ…ฮัลโหล”

“นั่นใคร”

“ผะ…ผมเป็นผู้จัดการ”

“ผมเป็นนักเจรจาต่อรอง เกิดอะไรขึ้นในธนาคาร”

คนร้ายบีบหัวไหล่เขาเป็นเชิงเตือน “เอ่อ เรา…เราถูกปล้น”

หน้าที่แล้ว1 of 9

Comments

comments

Continue Reading

More in LOVE

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 บ้านเรือนส่วนใหญ่สองข้างทางชานเมืองลุคน่ายังคงเป็นบ้านชั้นเดียวทำด้วยดินเหนียว ชาวบ้านจะปั้นขี้วัวเป็นก้อนกลมแปะไว้ตามผนังบ้านด้านนอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 1

    By

    บทที่ 1 “สาริน...ทางนี้!” เสียงสดใสดังมาจากหญิงสาวร่างบางสวมแว่นซึ่งกำลังยืนพิงรถยนต์สี่ประตูอยู่ฝั่งตรงข้าม เธอฉีกยิ้มกว้าง ยกมือขึ้นโบก แต...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 นางอิจฉา  เอ็มมานูเอลกลับถึงบ้านตอนหกโมงเช้า บอกได้เลยว่าเมื่อคืนเขากินเหล้าจนอ้วกแตก แต่ถึงจะเมาปลิ้นขนาดไหนชายหนุ่มก็ยังมีสติพอที่...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 Nothing’s Changed  เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน ประโยคนี้ยังคงใช้ได้จริงไม่ว่ายุคสมัยจะเปลี่ยนไปกี่ร้อยกี่พันปี ดูเอาเถอะ! ขนาดเด็กน้อยกำส...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 เต็มเดือน  เอ็มมานูเอลไม่เคยได้นอนเล่นขี้เกียจอยู่บ้านแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่เข้าวงการมาต่อให้มีเวลาไปปาร์ตี้บ่อยแค่ไหนแต่ตารางงานแล...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 วัยเด็กสดใสเป็นสีชมพู  เอ็มมานูเอลหัวเราะเสียลั่นบ้านจนคนเป็นตากับยายชักจะหน้าเจื่อนและหงุดหงิดคนเป็นหลานอย่างไรพิกล สองสามีภรรยาสูง...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทนำ-บทที่ 1

    By

    บทนำ  ยามใดที่มีคนไทยได้ดีไปโกอินเตอร์อยู่ในวงการต่างๆ ทั่วโลก คนไทยทั้งหลายจะภาคภูมิใจในตัวบุคคลเหล่านั้นเป็นพิเศษ เช่น ดาราคนนี้ได้ไปเล่นห...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 3-4

บทที่สาม เส้นทางในยามกลางคืนยากจะเดินแล้วก็ยากจะแยกแยะ หลี่หลิงหว่านอาศัยภาพของแผนที่จวนสกุลหลี่ที่เคยวาดขึ้นมาช่วงแรกใน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 1-2

บทที่หนึ่ง ตลอดเส้นทางที่หลี่หลิงหว่านวิ่งหนีมาเรียกได้ว่าลนลานจนทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ท่ามกลางความลนลานนางก็วิ่งหนีไปเรื่อย...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 12-13

บทที่สิบสอง แม้ท้องฟ้าจะมืดจนมองเห็นสีหน้าของเขาได้ไม่ชัด แต่หลี่หลิงหว่านก็รู้สึกว่าตนเองสามารถจินตนาการสีหน้าของเขาออก...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 14

บทที่สิบสี่  ระหว่างที่รอเสี่ยวซานกลับมา หลี่หลิงหว่านก็ลุกขึ้นเดินไปมาจนทั่วห้อง เอาแต่นั่งยองๆ อยู่นานจนขารู้สึกชาราวก...

jamsai.com