Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย มเหสีป่วนรัก เล่ม 1 บทที่ 5 – บทที่ 6

หน้าที่แล้ว1 of 26

บทที่ 5

 

ราชครูเว่ยไปแล้ว เขาทิ้งจดหมายฉบับหนึ่งให้องค์จักรพรรดิ แต่พระองค์กลับทรงโยนมันทิ้ง ไม่แม้แต่จะเปิดอ่าน

ได้ยินเช่นนั้นจินเฟิ่งก็ให้ซู่ฟางไปติดต่อเสี่ยวซุนจื่อขันทีรับใช้ข้างกายองค์จักรพรรดิ บอกให้เขาส่งจดหมายฉบับนั้นออกมาทางซอกกำแพงพระตำหนักเซวียนหลัว แต่จินเฟิ่งก็ไม่ได้เปิดอ่าน นางเพียงคิดอยากเก็บมันไว้

องค์จักรพรรดิทรงขังพระองค์เองอยู่ในห้องบรรทมสามวันสามคืน ไม่ออกว่าราชกิจ ไม่อ่านหนังสือกราบทูล ไม่แม้แต่จะไปถวายพระพรพระพันปี จากที่เสี่ยวซุนจื่อเล่า ตลอดช่วงสามวันสามคืนนั้นองค์จักรพรรดิทรงเอาแต่ครุ่นคิดกลหมากกระดานหนึ่ง ไม่เสวยไม่บรรทม

จนถึงวันที่สี่ พระพันปีก็ทรงมีพระบัญชาเรียกหาพระชายา พระสนม องค์หญิง ท่านอ๋อง เชื้อพระวงศ์ในวังหลวงทั้งหมด พร้อมสั่งให้ไปคุกเข่าอยู่ที่หน้าประตูพระตำหนักเซวียนหลัว

“ฝ่าบาท พระองค์ทรงประสงค์เช่นไรเราล้วนยินดีทำตาม แต่จะทรงทำร้ายพระองค์เองเช่นนี้มิได้! ฝ่าบาท…หรือฝ่าบาทคิดอยากให้เรามิอาจมีชีวิตอย่างสงบ!” น้ำตาของพระพันปีอาบพระภูษาจนเปียกชื้น

“พระราชนัดดา ชีวิตคนเราไม่มีอุปสรรคใดที่ไม่อาจข้ามผ่าน” ต้วนหล่งเยวี่ยเตือนด้วยความหวังดี

“ฝ่าบาท ขนาดหม่อมฉันที่มิใช่เสด็จแม่แท้ๆ ของพระองค์ก็ยังทนดูมิได้ แม้มิคิดถึงพระองค์เองก็น่าจะคิดถึงปวงพสกนิกร คิดถึงพระมารดาของพระองค์บ้าง!” สวีไท่เฟยทุบอกกระทืบเท้า

“ฝ่าบาท…เอ่อ เมล็ดแตงคั่วห้าเครื่องเทศเพิ่งออกจากเตาหมาดๆ พระองค์ประสงค์จะลองชิมดูหรือไม่เพคะ” อัครมเหสีฝืนเสนอหน้าพูดออกมาประโยคหนึ่ง

ทุกคนต่างหันมองดูนางราวกับกำลังมองดูคนสติสัมปชัญญะไม่บริบูรณ์อย่างไรอย่างนั้น

ทันใดนั้นประตูพระตำหนักเซวียนหลัวก็เปิดออก

ต้วนอวิ๋นจั้งยืนอยู่ที่หน้าประตู สีหน้าเย็นชา

“เสด็จแม่ กระหม่อมทำให้ต้องทรงวิตกกังวลเช่นนี้ กระหม่อมผิดไปแล้ว” เขาคุกเข่าลงต่อหน้าพระพันปี

“เสด็จอา พระองค์ทรงสั่งสอนได้ถูกต้องยิ่ง” เขาค้อมคำนับต้วนหล่งเยวี่ย

“สวีไท่เฟย ขอบพระทัยที่ทรงเป็นห่วง”

หลังจากนั้นเขาก็มายืนตรงหน้าจินเฟิ่ง “ไสหัวของเจ้าไป”

เพราะคำว่า ‘ไสหัวของเจ้าไป’ ทุกคนในวังหลวงจึงต่างพากันเผยสีหน้าเหยียดหยันดูแคลนใส่อัครมเหสี

จินเฟิ่งกอดถุงเมล็ดแตง เดินหนีจากไป

ต้วนหล่งเยวี่ยใช้มือเท้าคางพูด “ฝ่าบาท หมากกระดานนั้นทรงคิดออกแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ”

“ยัง”

ต้วนหล่งเยวี่ยยิ้ม “ค่อยๆ คิดเถอะพ่ะย่ะค่ะ เมื่อใดที่ทรงนึกออก เมื่อนั้นพระองค์ก็จะทรงเติบโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว”

นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา องค์จักรพรรดิที่โตเกินวัยอยู่แต่เดิมก็ยิ่งทรงเงียบขรึมมากขึ้นกว่าเก่า รอยยิ้มลดน้อยลงทุกที ทรงหันไปตั้งอกตั้งใจศึกษาหลักการเมืองการปกครองและการขี่ม้ายิงธนู

ยามพระชนมพรรษาได้สิบห้าชันษา ในใจของพระองค์ก็จุเขาไท่ซานไว้ได้ทั้งลูกแล้ว

หน้าที่แล้ว1 of 26

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่ห้า

    By

    บทที่ห้า  ลมพัดแรงขึ้นตามลำดับ หิมะปลิวเข้ามากระทบบานหน้าต่างดังเป็นระลอก อากาศเช่นนี้ช่างน่าห่มผ้านวมหลายๆ ชั้นออกไปรับแขกเสียจริง “พี่ชายอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 ความบังเอิญที่ตั้งใจ “เฮ้ย พวกแกอย่าทำงานเพลินนะ ยังไงพักกินข้าวก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยกลับมาเผางานต่อ” ณัฐรัมภาร้องบอกเพื่อนร่วมงานกว่าค...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สี่

    By

    บทที่สี่  หลังเลิกงานวันรุ่งขึ้น เนี่ยชังหมิงไปจวนใต้เท้าจางด้วยกันกับต้วนหยวนเจ๋อ นักพรตเซ่าหยวนเจี๋ยประสบเหตุในเขตมณฑลทหารของพวกเขาสองคน ใ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจรจาต่อ-ตาย ตอน อัตตา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 การตามหาตัวตนที่แท้จริงของ Satan กลายเป็นความลับที่ต้องทำกันอย่างรัดกุม ฉากหน้าคนของ NIC พยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่ความจริงแล้วกำลัง...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สาม

    By

    บทที่สาม  ค่ำคืนดึกสงัด กลิ่นเหม็นลอยกระจายมาตามลม จมูกเพี้ยนหรือไม่นะ กลิ่นเช่นนี้นางเคยได้กลิ่นจากร่างของคนคนเดียวเท่านั้น และช่างบังเอิญเ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 ผู้ชายฉลาด “นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะเนี่ยที่ฉันนัดเจอลูกค้าในสวนแบบนี้...อันที่จริงถึงนัดเพื่อนหรือคนอื่นทั่วไปฉันก็ไม่ค่อยได้นัดในสวน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สอง

    By

    บทที่สอง  ลมทะเลพัดกรูพากลิ่นไอสมุทรมาเป็นระลอก เป็นกลิ่นอายเดียวกับที่อยู่บนร่างของเนี่ยอู่ ‘ส่งถึงแค่ตรงนี้ก็พอ ตราบใดที่มีเรือเล็ก ข้าไปถ...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 9-10

บทที่เก้า ในตอนที่หลี่หลิงหว่านตั้งใจจะเปิดปากเอ่ยถามนามของภิกษุรูปนี้ นางก็เห็นอีกฝ่ายยกมือขึ้นทักทายนาง จากนั้นก็เปิดป...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 11-12

บทที่สิบเอ็ด ฮูหยินผู้เฒ่าพาทุกคนกลับไป เป็นเพราะให้ท่านเจ้าอาวาสทำนายชะตาชีวิตแก่คนในครอบครัวไม่สำเร็จ ในใจฮูหยินผู้เฒ่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่หนึ่ง

บทที่หนึ่ง  เด็ก...เด็กเสียจนน่าตกใจ เด็กอายุน้อยเพียงนี้กลับสามารถสอบผ่านระดับเตี้ยนซื่อ ได้ด้วยความเรียงอันโดดเด่น ย่อ...

overgraY

เสด็จอา บทที่ 3.1 #นิยายวาย

บทที่ 3.1   วันถัดมา ข้าเข้าวังเพื่อกราบทูลผลการลงโทษชายาต่อฝ่าบาทและไทเฮา เดิมทีข้าจะไปเข้าเฝ้าฉีเจ่อก่อน แต่ขันที...

jamsai.com