Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 7

“แล้วต้องดื่มอย่างไร” อวี้ฉีหลินถามด้วยความงุนงง

“ที่อื่นอาจจะดื่มกันแบบนั้น แต่สกุลจินไม่ใช่ ตามธรรมเนียมสกุลจิน เจ้าบ่าวจะต้องเป็นคนป้อนเหล้าคล้องแขนให้เจ้าสาว”

“ป้อน?” คนฟังทำหน้าฉงน “ป้อนอย่างไร”

จินหยวนเป่าคลี่ยิ้มชั่วร้าย ก่อนจะแหงนหน้าดื่มสุรารวดเดียวเหือดจอกแล้วอมไว้อย่างนั้นไม่กลืนลงคอ จากนั้นก็ห่อปากชะโงกหน้าเข้าไปหาอีกฝ่าย

“จะ…เจ้าจะทำอะไร!?” อวี้ฉีหลินมองใบหน้าหล่อเหลาที่ยื่นเข้ามาใกล้อย่างตกตื่น แล้วถอยกรูดไปด้านหลังติดๆ กันหลายก้าวด้วยความตระหนก

นางหนีเขาอีกครั้งแล้ว จินหยวนเป่าอมยิ้มพลางกลืนสุราลงคอแล้วกระเซ้า “อะไรกัน จะดื่มเหล้าคล้องแขนไม่ใช่หรือ ถ้าไม่ดื่มก็เข้าหอไม่ได้นะ”

หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอ “ไม่มีวิธีดื่มแบบอื่นแล้วหรือ”

“มี” รอยยิ้มบนใบหน้าคมสันระยิบระยับบาดตากว่าเก่า

“ก็รีบบอกมาสิ!”

“เจ้าเป็นฝ่ายป้อนข้า”

“อื๊อ!” อวี้ฉีหลินรีบยกมือขึ้นปิดปากทันควันด้วยความตกใจ

มือปราบหนุ่มไม่พูดอะไรต่อ เพียงแต่อมยิ้มมองนางอย่างท้าทาย

รอยยิ้มกวนโทโสนั่นทำให้หญิงสาวแทบหมดความอดทนแล้วกระโจนเข้าไปต่อยอีกฝ่าย ตะ…แต่หากไม่เข้าหอ ไม่ถอดเสื้อผ้า จะเห็นสิ่งนั้นได้อย่างไรเล่า…

เอาล่ะ! ช่างมัน! แค่จูบเดียวไม่ตายหรอกน่า!

อวี้ฉีหลินคิดเช่นนั้นพร้อมตัดสินใจเด็ดขาด นางกัดฟันแน่นแล้วว่า “ได้ ดื่มก็ดื่มสิ!”

พูดจบก็ยกจอกที่อีกฝ่ายรินสุราไว้จนเต็มมาดื่มอย่างใจเด็ด จากนั้นก็หมุนตัวไปหา ทว่าพอเห็นรอยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้าหล่อเหลา ความกล้าที่สู้อุตส่าห์รวบรวมมาได้ก็ฝ่อไม่มีชิ้นดี

นางเม้มปากกลืนสุราลงคอดัง ‘กรึ๊บ’

“หึ…” จินหยวนเป่าหัวเราะเบาๆ

หญิงสาวเดือดจัด กระนั้นก็จำต้องกัดฟันพูด “เอามาอีกจอก!”

นางรวบรวมความกล้าอีกครั้งแล้วแหงนหน้าดื่มสุราจอกใหม่ ทว่าพอหันไปเห็นจินหยวนเป่าก็ยังต้องกลืนสุราลงคออย่างห้ามไม่อยู่เหมือนเดิม

หญิงสาวตรงหน้าปลุกใจตัวเองแล้วถอยครั้งแล้วครั้งเล่า จินหยวนเป่าเห็นแล้วต้องกลั้นหัวเราะเสียท้องขดท้องแข็งด้วยความทรมาน

ทุกครั้งที่นางหันไปรินสุรา เขาจะออกอาการสนุกสนาน แต่พอนางหันกลับมาก็รีบวางท่าเคร่งขรึมจริงจัง รอนางป้อนสุราให้ดื่ม

หลังจากที่สุราหมดไปไม่รู้กี่จอกต่อกี่จอก อวี้ฉีหลินก็เริ่มเมา! จินหยวนเป่ารีบยื่นมือออกไปช่วยพยุงร่างโอนเอนเอาไว้

“จะทำอะไร” นางหรี่ตามองเขาอย่างหวาดระแวง

“ทำอะไร?” เขามองอีกฝ่ายขันๆ “เจ้าสาวที่ไหนเขาเป็นอย่างเจ้าบ้าง เจ้ามาเข้าหอหรือมาดื่มเหล้ากันแน่”

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 3-4

บทที่สาม เส้นทางในยามกลางคืนยากจะเดินแล้วก็ยากจะแยกแยะ หลี่หลิงหว่านอาศัยภาพของแผนที่จวนสกุลหลี่ที่เคยวาดขึ้นมาช่วงแรกใน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 1-2

บทที่หนึ่ง ตลอดเส้นทางที่หลี่หลิงหว่านวิ่งหนีมาเรียกได้ว่าลนลานจนทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ท่ามกลางความลนลานนางก็วิ่งหนีไปเรื่อย...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 12-13

บทที่สิบสอง แม้ท้องฟ้าจะมืดจนมองเห็นสีหน้าของเขาได้ไม่ชัด แต่หลี่หลิงหว่านก็รู้สึกว่าตนเองสามารถจินตนาการสีหน้าของเขาออก...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 14

บทที่สิบสี่  ระหว่างที่รอเสี่ยวซานกลับมา หลี่หลิงหว่านก็ลุกขึ้นเดินไปมาจนทั่วห้อง เอาแต่นั่งยองๆ อยู่นานจนขารู้สึกชาราวก...

jamsai.com