Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 6

หน้าที่แล้ว1 of 15

บทที่ 6 เจ้าสาวตัวปลอมป่วนงานวิวาห์

 

ฝนตกต่อเนื่องเป็นเวลานาน ในที่สุดก็ขาดเม็ดไปช่วงใกล้รุ่ง

แสงเงินแสงทองเริ่มจับขอบฟ้ารำไร ดวงดาวช่วงเช้ามืดยังไม่หายไปจากผืนนภา เสียงไก่ขันก็แว่วมาให้ได้ยิน

สี่เอ๋อร์ฉุดอวี้ฉีหลินให้ลุกจากเตียงตั้งแต่ไก่โห่ แล้วจับสวมชุดเจ้าสาวสีแดงสดใส

ใต้ตานางคล้ำเป็นวงเพราะไม่ได้หลับเลยทั้งคืน หัวใจเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย

อวี้ฉีหลินเสียอีกที่ไม่ทุกข์ร้อนและหลับสนิทตลอดคืน กระนั้นก็ยังหงุดหงิดที่ถูกปลุกแต่เช้า

ตอนนี้ไก่ตัวผู้ที่โรงเตี๊ยมเลี้ยงไว้โก่งคอขันเสียงกังวานก้องขึ้นมาอีกหน เสียงไก่ขันทำให้อารมณ์ของนางขุ่นมัวขึ้นกว่าเดิม จนอดจะบ่นฝากแค้นไม่ได้ “ไอ้ไก่บ้า ข้าจะจับเจ้าตุ๋นกินสักวัน!”

สี่เอ๋อร์เหลือบมองคนพูด เห็นเจ้าตัวมีสีหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวก็ถามขึ้นด้วยความกังวล “แบบนี้จะไม่เป็นไรจริงๆ หรือ หากถูกจับได้ขึ้นมา พวกเราจะตายอย่างน่าอนาถกว่าเดิมอีกนะ”

“ฮ้าววว…” อวี้ฉีหลินอ้าปากหาวยาวเหยียด หันไปมองสี่เอ๋อร์ด้วยสีหน้าเรียบเฉยแล้วปลอบ “วางใจเถิด รอให้ออกไปได้ก่อน พวกเราจะฉวยโอกาสที่คนสกุลจินออกันเยอะๆ รีบหนีไป ไม่ถูกใครจับได้หรอกน่า อีกอย่างตอนนี้พวกเราก็ออกไปไหนไม่ได้ด้วย”

สี่เอ๋อร์มองหญิงตรงหน้าอย่างซาบซึ้งแกมเป็นห่วง “แต่คืนพรุ่งนี้เป็นคืนส่งตัวเข้าหอ หากเจ้าถูกคุณชายจิน…จะทำอย่างไรเล่า”

“ก็เพราะอย่างนี้นี่แหละ…” อวี้ฉีหลินฉีกยิ้มสดใส “ของที่ข้าให้เจ้าเตรียมเป็นอย่างไรบ้าง”

“เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว!” สาวใช้เดินมาที่หน้าเตียงแล้วดึงห่อผ้าขนาดใหญ่จากใต้เตียงยกขึ้นมาวางบนโต๊ะ “อะไรที่พอใส่มาได้ข้าก็ใส่มาทั้งหมด ดูเอาแล้วกันว่าใช้ได้หรือไม่”

ห่อสัมภาระอย่างนั้นหรือ

อวี้ฉีหลินยืนตาค้างมองห่อผ้าขนาดมหึมาที่สูงเกือบเท่าเด็กอายุเจ็ดแปดขวบแล้วกลืนน้ำลายลงคอ แบบนี้…แบบนี้ข้าจะแบกไหวได้อย่างไรเล่า

“ทะ…ทำไมมันมากมายถึงเพียงนี้” นางเอื้อมมือไปแกะห่อผ้า “ไหนดูซิ”

จากนั้นก็ตัวแข็งเป็นหินไปทันที

หัวตากระตุกริกๆ นางอ้าปากหวอ หยิบของออกมาจากในนั้นแล้วโบกตรงหน้าสี่เอ๋อร์ทีละอย่าง “พี่สาว เจ้าเอามีดทำครัวมาทำไมกัน!? ข้าไม่ได้จะไปฆ่าใครเสียหน่อย มิหนำซ้ำยังใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้ จะให้ซ่อนไว้ตรงไหน”

อีกฝ่ายถามด้วยความฉงน “มีดนี่พกติดตัวไม่สะดวกหรือ”

อวี้ฉีหลินอับจนด้วยคำพูด นางควานมือลงไปในห่อผ้าต่อ ทว่าของที่จะยกขึ้นมาหนักเสียจนนางแทบสะดุดล้มหน้าคะมำ

นางยกของชิ้นนั้นขึ้นมาพร้อมอ้าปากค้าง แล้วเงยหน้ามองสี่เอ๋อร์อย่างตกตะลึง “แม่เจ้า เจ้าจะเอาฟักทองไว้ทำกับข้าวกินหรือ”

สาวใช้หน้าแดงไปถึงใบหู “กะ…ก็เจ้าบอกเองว่าอยากได้ของที่มีพลังโจมตีสูง”

“พะ…พลังโจมตี? ฟักทองมีพลังโจมตีด้วยหรือไร” อวี้ฉีหลินแค่นยิ้ม ทว่าอีกฝ่ายทำท่าขึงขังจริงจัง แล้วนางจะใจร้ายตำหนิลงได้อย่างไรกันเล่า

“เอาล่ะๆๆ ไหนดูต่อซิ ห่อใหญ่ขนาดนี้ ต้องมีของที่ใช้ได้บ้างล่ะน่า”

สี่เอ๋อร์พยักหน้ามองนางอย่างคาดหวัง

“นี่มันอะไร ม้านั่งแบบพับได้?”

หน้าที่แล้ว1 of 15

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน วาสนาคนเขลา บทที่หนึ่ง-บทที่สอง

บทที่หนึ่ง ‘คุณหนูรองสกุลหลี่แห่งอำเภอเฉิงเป่ยปัญญาอ่อนไปแล้ว!’ ข่าวที่ไม่คาดคิดเช่นนี้ราวกับหญ้าแห้งฤดูใบไม้ร่วงถูกไฟป่...

everY

ทดลองอ่าน พันสารท เล่มที่ 1 บทที่ 1 #นิยายวาย

บทที่ 1 ยอดเขาปั้นปู้ (ครึ่งก้าว) ชื่อสื่อความหมาย บนยอดเขามีพื้นที่คับแคบ เดินหน้าไปเพียงครึ่งก้าวก็เป็นหน้าผาสูงหมื่นจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เบื่อนักโจ๊กล่าปา ข้าไม่ย้อนเวลาอีกได้ไหม บทที่ 1-บทที่ 2

บทที่ 1  ยามดึกสงัดในฤดูหนาว หมู่ดาวพร่างพราวเต็มผืนฟ้ากว้างใหญ่ สาดส่องจากเหนือหมู่เมฆลงมายังคฤหาสน์สกุลอวิ๋น ลอดผ่านหน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน วาสนาคนเขลา บทที่สาม-บทที่สี่

บทที่สาม ในเวลาเดียวกันนี้ ณ ลานล่าสัตว์ที่เมืองเหลียวเฉิง ใต้เท้าเมิ่งผู้ช่วยนายอำเภอเมืองเหลียวเฉิงกำลังแอบใช้ผ้าเช็ดห...

jamsai.com