Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 2

หน้าที่แล้ว1 of 15

บทที่ 2

ตอนเช้าเมื่อหลินฟางโจวลืมตาขึ้นมา สิ่งแรกที่นางมองเห็นก็คือดวงตากระจ่างใสราวไข่มุกคู่หนึ่ง ดวงตาคู่นั้นใสสะอาดและมีขนตายาว กระทั่งเห็นดวงตาคู่นั้นกะพริบก็ราวกับมีประกายแสงส่องสว่างอยู่ในก้นบึ้งหัวใจ

หลินฟางโจวพลันตื่นเต็มตาในทันที

“ในที่สุดเจ้าก็ฟื้นแล้ว!” หลินฟางโจวทั้งดีใจและประหลาดใจเป็นที่สุด นางลุกขึ้นนั่งอย่างฉับไวแล้วประคองไหล่เขาพร้อมกับเอ่ยถาม “เจ้าเป็นใคร บ้านอยู่ที่ไหน ข้าจะส่งเจ้ากลับบ้านเอง!”

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นมานั่งอย่างเชื่องช้า ดวงตาดำขลับเอาแต่มองมาที่นางโดยไม่ตอบอะไรกลับมา

“นี่ เจ้าพูดได้หรือเปล่า”

“…”

“เจ้าได้ยินที่ข้าพูดใช่หรือไม่”

“…”

“คงไม่ตกลงมาจากหน้าผาจนโง่งมหรอกนะ”

หลินฟางโจวขยับเข้าไปใกล้แล้วจับศีรษะเขามามองซ้ายมองขวา เด็กชายก็ไม่ขัดขืน ยอมให้นางจับศีรษะเขาราวกับลูกหนังลูกหนึ่ง

หลังจากสังเกตอยู่ครู่หนึ่งหลินฟางโจวก็ยังหาสาเหตุไม่พบ นางจึงคาดเดาอีกครั้ง “หรือจะเป็นใบ้มาตั้งแต่เกิด”

หลินฟางโจวจึงลากเขามาหยุดยืนที่ข้างโต๊ะ ก่อนจะใช้นิ้วจุ่มน้ำและเขียนตัวอักษร ตอนที่นางเป็นเด็กเคยถูกมารดาเคี่ยวเข็ญให้เล่าเรียนหนังสืออยู่แค่ไม่กี่ปี นางในตอนนี้จึงพอจะเขียนอักษรง่ายๆ ได้อยู่บ้าง

หลินฟางโจวเขียนว่า ‘เจ้าเป็นใคร’

เขามองตัวอักษรเหล่านั้นด้วยแววตาเหม่อลอย

เด็กน้อยจากสกุลร่ำรวยสูงส่งที่มีอายุเท่านี้ล้วนต้องเคยเล่าเรียนมาแล้วทั้งสิ้น ไม่มีทางที่จะไม่รู้หนังสือ นอกจากนี้เขาเองก็ดูฉลาดมาก มิเช่นนั้นก็เป็นเพราะสมองกระทบกระเทือนจนโง่งมไปแล้ว

นางจูงเขากลับไปนั่งบนเตียง ขณะที่กำลังจะลองเอ่ยปากทดสอบดูอีกครั้ง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเคาะหน้าต่างปังๆๆ ดังขึ้นจากด้านนอก

หลินฟางโจวตะโกนออกไปสุดเสียง “ใคร! มีอะไร!”

“ข้าเอง”

หน้าที่แล้ว1 of 15

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม 5 ครั้งที่ 2

เช้าวันถัดมา อี๋อวี้นั่งรถม้าไปยังสำนักศึกษาหลวงตามลำพัง ไม่รู้ด้วยเหตุผลกลใด วันนี้หลี่ไท่จึงไม่คิดจะไปชมการแข่งขัน ทว่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน สตรีอ่อนโยนล้วนแฝงพิษร้าย บทนำ-บทที่ 1

บทนำ พวกนางถูกไล่ต้อนไปที่ลาดเขา ประตูหินติดกลไกที่โปร่งแสงบานนั้นปิดกั้นทางออกเพียงทางเดียวเอาไว้ เส้นทางเล็กๆ ที่อยู่ใ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม บทที่ 11

บทที่สิบเอ็ด “ส่งข้ากลับไป!” หลังเสียงร้องแหลมสูงดังขึ้น อี๋อวี้ลุกพรวดขึ้นนั่ง ดวงตาทั้งคู่เบิกกว้างจับจ้องไปข้างหน้า เ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม 5 ครั้งที่ 3

คนอื่นๆ จับอะไรไม่ได้จากคำพูดของนาง ทว่าหลูจื้อเลิกคิ้วนิดหนึ่ง เขารู้นิสัยของน้องสาวดี หากเป็นคนแปลกหน้า มีหรือที่นางจะ...

jamsai.com