Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 1

หน้าที่แล้ว1 of 15

บทที่ 1

อาหารกลางวันที่หลินฟางโจวกินวันนี้คือชุยปิ่ง เพียงแค่ชิ้นเดียวและน้ำชามใหญ่อีกสองชาม เมื่อชุยปิ่งเจอกับน้ำแล้วก็จะพองขยายอยู่ภายในท้อง นางจึงถือว่าตนเองกินอิ่มไปได้ครึ่งหนึ่ง เพียงแต่ตอนที่ลุกขึ้นจากโต๊ะก็จะรู้สึกว่ามีน้ำกระเพื่อมอยู่ในท้องราวกับนางเป็นถังน้ำเดินได้อย่างไรอย่างนั้น

แค่ชุยปิ่งชิ้นเดียวยังต้องลงบัญชีไว้?

ยามที่หญิงชราขายชุยปิ่งลงบัญชีเอาไว้นั้นท่าทางดูไม่เต็มใจอย่างยิ่งยวด ราวกับเป็นเรื่องที่ฝืนใจทำยิ่งนัก หลินฟางโจวเห็นเช่นนั้นก็โมโห นางถลึงตาพร้อมกับเอ่ยขึ้น “บ้านใกล้เรือนเคียงกันแท้ๆ ต่อให้เงยหน้าไม่เจอก้มหน้าก็ต้องเจอ ข้าจะติดหนี้ท่านสักหนึ่งอีแปะไม่ได้เชียวหรือ”

หญิงชรารีบร้อนชี้แจง “ต้าหลาง อย่าได้โมโห เป็นเพราะเช้าวันนี้ข้าทะเลาะกับตาแก่ที่บ้านไปหนหนึ่ง อะไรๆ ก็เลยดูขวางหูขวางตาไปหมด…ตอนที่แม่เจ้ายังอยู่ก็รู้จักมักคุ้นกับข้าเป็นอย่างดี เพียงแค่ชุยปิ่งชิ้นเดียวนี้ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องเงินเลย เลี้ยงเจ้าสักชิ้นไม่ถือเป็นเรื่องหนักหนาอะไรหรอก”

เมื่อได้ยินหญิงชราพูดเช่นนี้หลินฟางโจวผู้ชมชอบคำหวานรื่นหูจึงได้มีท่าทีอ่อนลง นางโบกมือไปมาพลางเอ่ย “กินชุยปิ่งของท่านแล้วจะไม่จ่ายเงินได้อย่างไร พรุ่งนี้ข้าจะเอาเงินมาให้แน่นอน!”

 

หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จแล้ว หลินฟางโจวก็เอามือไพล่หลังพร้อมกับเดินเล่นอยู่บนถนน ยามเที่ยงเช่นนี้บนถนนจะคึกคักอย่างมาก ภายในเพิงขายอาหารริมทางมีคนกำลังกินเกี๊ยวน้ำ หากว่ามีเงินเหลือยังสามารถกินคู่กับเนื้อวัวหมักปรุงรสซึ่งจะหั่นเป็นแผ่นบางๆ ได้อีก

เนื้อวัวหรือ ชิ!

หลินฟางโจวทำท่าเคลิบเคลิ้มเมื่อได้กลิ่นเข้มข้นของซีอิ๊วที่ใช้ปรุงรสเนื้อวัว ก่อนจะสังเกตเห็นคนที่กำลังกินเนื้อวัวคนหนึ่งซึ่งจู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมา

หลินฟางโจวรีบเผยยิ้มเต็มใบหน้า นางก้าวไปข้างหน้าพลางประสานมือคารวะ “ที่แท้เป็นคุณชายลั่วนี่เอง ขออภัยที่เสียมารยาท เหตุใดวันนี้จึงออกมาคนเดียวได้เล่า” หน้าตานางหมดจดคมคาย ยามประสานมือคารวะก็แสร้งวางท่าให้ดูสง่าผ่าเผยด้วย

คุณชายลั่วกล่าว “ฟางโจว เจ้านั่งลงสิ ข้ากำลังตามหาเจ้าอยู่พอดี”

หลินฟางโจวรีบดึงเก้าอี้ยาวที่อยู่ตรงข้ามเขาออกมานั่งพลางเอ่ยถาม “คุณชายลั่วมีอะไรจะบอกหรือ”

คุณชายลั่วสังเกตเห็นสหายหนุ่มน้อยผู้ที่แม้ปากกำลังพูดอยู่ ทว่าดวงตากลับจับจ้องเนื้อวัวบนโต๊ะไม่วางตา เขาจึงเอ่ยถาม “เจ้ายังไม่ได้กินอาหารมาหรือ”

หน้าที่แล้ว1 of 15

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม 5 ครั้งที่ 2

เช้าวันถัดมา อี๋อวี้นั่งรถม้าไปยังสำนักศึกษาหลวงตามลำพัง ไม่รู้ด้วยเหตุผลกลใด วันนี้หลี่ไท่จึงไม่คิดจะไปชมการแข่งขัน ทว่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน สตรีอ่อนโยนล้วนแฝงพิษร้าย บทนำ-บทที่ 1

บทนำ พวกนางถูกไล่ต้อนไปที่ลาดเขา ประตูหินติดกลไกที่โปร่งแสงบานนั้นปิดกั้นทางออกเพียงทางเดียวเอาไว้ เส้นทางเล็กๆ ที่อยู่ใ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม บทที่ 11

บทที่สิบเอ็ด “ส่งข้ากลับไป!” หลังเสียงร้องแหลมสูงดังขึ้น อี๋อวี้ลุกพรวดขึ้นนั่ง ดวงตาทั้งคู่เบิกกว้างจับจ้องไปข้างหน้า เ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม 5 ครั้งที่ 3

คนอื่นๆ จับอะไรไม่ได้จากคำพูดของนาง ทว่าหลูจื้อเลิกคิ้วนิดหนึ่ง เขารู้นิสัยของน้องสาวดี หากเป็นคนแปลกหน้า มีหรือที่นางจะ...

jamsai.com