Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 1

หน้าที่แล้ว1 of 15

บทที่ 1

อาหารกลางวันที่หลินฟางโจวกินวันนี้คือชุยปิ่ง เพียงแค่ชิ้นเดียวและน้ำชามใหญ่อีกสองชาม เมื่อชุยปิ่งเจอกับน้ำแล้วก็จะพองขยายอยู่ภายในท้อง นางจึงถือว่าตนเองกินอิ่มไปได้ครึ่งหนึ่ง เพียงแต่ตอนที่ลุกขึ้นจากโต๊ะก็จะรู้สึกว่ามีน้ำกระเพื่อมอยู่ในท้องราวกับนางเป็นถังน้ำเดินได้อย่างไรอย่างนั้น

แค่ชุยปิ่งชิ้นเดียวยังต้องลงบัญชีไว้?

ยามที่หญิงชราขายชุยปิ่งลงบัญชีเอาไว้นั้นท่าทางดูไม่เต็มใจอย่างยิ่งยวด ราวกับเป็นเรื่องที่ฝืนใจทำยิ่งนัก หลินฟางโจวเห็นเช่นนั้นก็โมโห นางถลึงตาพร้อมกับเอ่ยขึ้น “บ้านใกล้เรือนเคียงกันแท้ๆ ต่อให้เงยหน้าไม่เจอก้มหน้าก็ต้องเจอ ข้าจะติดหนี้ท่านสักหนึ่งอีแปะไม่ได้เชียวหรือ”

หญิงชรารีบร้อนชี้แจง “ต้าหลาง อย่าได้โมโห เป็นเพราะเช้าวันนี้ข้าทะเลาะกับตาแก่ที่บ้านไปหนหนึ่ง อะไรๆ ก็เลยดูขวางหูขวางตาไปหมด…ตอนที่แม่เจ้ายังอยู่ก็รู้จักมักคุ้นกับข้าเป็นอย่างดี เพียงแค่ชุยปิ่งชิ้นเดียวนี้ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องเงินเลย เลี้ยงเจ้าสักชิ้นไม่ถือเป็นเรื่องหนักหนาอะไรหรอก”

เมื่อได้ยินหญิงชราพูดเช่นนี้หลินฟางโจวผู้ชมชอบคำหวานรื่นหูจึงได้มีท่าทีอ่อนลง นางโบกมือไปมาพลางเอ่ย “กินชุยปิ่งของท่านแล้วจะไม่จ่ายเงินได้อย่างไร พรุ่งนี้ข้าจะเอาเงินมาให้แน่นอน!”

 

หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จแล้ว หลินฟางโจวก็เอามือไพล่หลังพร้อมกับเดินเล่นอยู่บนถนน ยามเที่ยงเช่นนี้บนถนนจะคึกคักอย่างมาก ภายในเพิงขายอาหารริมทางมีคนกำลังกินเกี๊ยวน้ำ หากว่ามีเงินเหลือยังสามารถกินคู่กับเนื้อวัวหมักปรุงรสซึ่งจะหั่นเป็นแผ่นบางๆ ได้อีก

เนื้อวัวหรือ ชิ!

หลินฟางโจวทำท่าเคลิบเคลิ้มเมื่อได้กลิ่นเข้มข้นของซีอิ๊วที่ใช้ปรุงรสเนื้อวัว ก่อนจะสังเกตเห็นคนที่กำลังกินเนื้อวัวคนหนึ่งซึ่งจู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมา

หลินฟางโจวรีบเผยยิ้มเต็มใบหน้า นางก้าวไปข้างหน้าพลางประสานมือคารวะ “ที่แท้เป็นคุณชายลั่วนี่เอง ขออภัยที่เสียมารยาท เหตุใดวันนี้จึงออกมาคนเดียวได้เล่า” หน้าตานางหมดจดคมคาย ยามประสานมือคารวะก็แสร้งวางท่าให้ดูสง่าผ่าเผยด้วย

คุณชายลั่วกล่าว “ฟางโจว เจ้านั่งลงสิ ข้ากำลังตามหาเจ้าอยู่พอดี”

หลินฟางโจวรีบดึงเก้าอี้ยาวที่อยู่ตรงข้ามเขาออกมานั่งพลางเอ่ยถาม “คุณชายลั่วมีอะไรจะบอกหรือ”

คุณชายลั่วสังเกตเห็นสหายหนุ่มน้อยผู้ที่แม้ปากกำลังพูดอยู่ ทว่าดวงตากลับจับจ้องเนื้อวัวบนโต๊ะไม่วางตา เขาจึงเอ่ยถาม “เจ้ายังไม่ได้กินอาหารมาหรือ”

หน้าที่แล้ว1 of 15

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 มนุษย์เราคุ้นเคยกับสิ่งที่อยู่ในขอบเขตการรับรู้ของตน น้อยนักที่จะออกไปสำรวจสิ่งที่ไม่รู้จัก นี่เป็นข้อเสียที่มนุษย์เรามีกันทุกคน ที่...

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 อี้เจียงเพิ่งรู้ว่าที่แท้เขาอยู่ห่างจากตนเองแค่ชั่วผนังกั้น นางถามขึ้นอย่างระมัดระวัง “ศิษย์พี่ไม่เป็นไรใช่หรือไม่” ฝ่ายตรงข้ามส่ายห...

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 โรงเตี๊ยมพลันสับสนวุ่นวายขึ้นมา องครักษ์แคว้นฉียืนเรียงเป็นสองแถว สาวใช้รูปร่างหน้าตางดงามยืนประจำที่ นี่สิถึงจะเรียกได้ว่าต้อนรับขั...

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 เดือนสี่ดำเนินมาถึงช่วงปลาย แสงแดดแรงขึ้นทุกที แม้แต่ลมยังเจือไอร้อน สีสันดอกไม้ใบหญ้าด้านหลังจวนฉางอันจวินก็สดใสขึ้นเป็นลำดับ ต้นไม...

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 1

    By

    บทที่ 1 เมืองหานตัน แคว้นจ้าว ผิงหยวนจวิน ในตอนนี้รู้สึกปวดใจยิ่ง เจ้าแคว้นผู้เป็นพี่ชายสิ้นบุญ รัชทายาทที่จะสืบทอดบัลลังก์ต่อไม่ใคร่ชอบหน้า...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 หิมะเหมันต์ละลายหายไป วสันต์กลับมาเยือนผืนดินอีกครั้ง ทั้งที่เหยียนตี้มองดูสภาพพืชพรรณแตกหน่องอกงามเปี่ยมด้วยสัญญาณชีวิตทั่วทั้งสวน ...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 เสียงนกร้องใสเพราะพริ้งดังมาจากนอกหน้าต่าง ฉินโยวโยวหาวก่อนลืมตาขึ้นช้าๆ ตรงหน้าเป็นม่านมุ้งสีชมพูที่คุ้นเคย หมอนผ้าห่มก็ล้วนเป็นของ...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 1

บทที่ 1 “โยวโยว ยิ้มหน่อย เจ้าทำหน้าบึ้งเพียงนี้ ข้าเห็นแล้วไม่ชิน” เหยียนตี้ยิ้มพลางบรรจงหอมแก้มนาง ฉินโยวโยวแค่นเสียงพ...

กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 1

บทที่ 1 เมืองหานตัน แคว้นจ้าว ผิงหยวนจวิน ในตอนนี้รู้สึกปวดใจยิ่ง เจ้าแคว้นผู้เป็นพี่ชายสิ้นบุญ รัชทายาทที่จะสืบทอดบัลลั...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 2

บทที่ 2 ฮ่องเต้ประหนึ่งกลัวว่าฉินโยวโยวจะเปลี่ยนใจ จึงปล่อยเหยี่ยวส่งสารที่ใช้ติดต่อกับบรรดาผู้อาวุโสที่เขตหวงห้ามหมู่บ้...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 3

บทที่ 3 “ข้าตัดชุดใหม่ให้เสี่ยวฮุย ท่านดูซิว่าสวยหรือไม่” ฉินโยวโยวกางชุดตัวน้อยสีชมพูตัวนั้นออกให้เหยียนตี้ดู สีหน้าท่า...

jamsai.com