Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่าน เสน่ห์ร้าย ตอนที่ 1

หน้าที่แล้ว1 of 3

บทที่ 1

เพ้อรัก

ข่าวเรื่องพิชญ์มีคู่หมั้นรบกวนจิตใจพัฒน์นรีได้ไม่นาน เพราะเย็นวันเดียวกันนั้นเธอยุ่งกับการขนของจำนวนมหาศาลเข้าคอนโดมิเนียมแห่งใหม่อันเป็นสมบัติชิ้นแรกจากน้ำพักน้ำแรงของมนุษย์เงินเดือนเช่นเธอ

หลังจากเก็บเงินได้จำนวนหนึ่งบวกกับเงินขวัญถุงก้อนใหญ่จากพ่อ พัฒน์นรีก็สามารถดาวน์ห้องชุดขนาดหกสิบสองตารางเมตรได้ พร้อมกับระยะเวลาผ่อนยาวนานสามสิบปี

ไม่อยากเชื่อ

มนุษย์เงินเดือนจืดชืดเช่นเธอจะต้องทำงานไปทั้งชีวิตเพื่อผ่อนอสังหาริมทรัพย์ชิ้นนี้เพียงชิ้นเดียว อนาถใจยิ่งนัก เพราะแค่คิดถึงชีวิตหลังจากนี้อีกสามสิบปีเธอก็เหมือนหัวใจจะวายตายไปล่วงหน้า กว่าเธอจะได้เสวยสุขกับเงินจริงๆ ก็แก่หงำเหงือกจนเคี้ยวข้าวไม่ไหว

หลังจากนี้คงต้องขยันทำโอทีให้มากขึ้น อย่างน้อยเธอจะได้เหลือเงินไปสำเริงสำราญกับอย่างอื่นบ้าง

เหนื่อยชะมัด

เธอปล่อยลมหายใจออกมาอย่างปลงตก ก่อนรวบรวมสารพัดถุงที่กองอยู่บนพื้นไว้ด้วยสองมือแล้วเบี่ยงตัวไปกดลิฟต์ ระหว่างรอลิฟต์เลื่อนลงมาเธอต้องยืนกำหนดลมหายใจอย่างยากลำบากเพราะความเหน็ดเหนื่อยเหมือนร่างจะแหลกเป็นจุณ ข้าวของที่ขนมาจากที่พักเดิมมีจำนวนมหาศาลจนเธอเกือบถอดใจทิ้งไปแล้ว แต่ด้วยความงกทำให้มีแรงฮึดในเฮือกสุดท้ายและขนมันขึ้นไปเก็บได้ทั้งหมด โชคดีที่ไม่ต้องแบกของชิ้นใหญ่ๆ เองเพราะเธอใช้บริการย้ายของจากบริษัทเอกชน ไม่เช่นนั้นคงเป็นลมตายไปก่อนแน่ๆ

‘เจ๊บอกแล้วไงว่าให้หาแฟนสักคน เป็นผู้หญิงตัวคนเดียวก็ลำบากแบบนี้แหละ’ นลินรัตน์บอกกับเธอหลังจากขอโทษขอโพยที่ไม่สามารถมาช่วยขนย้ายของในวันนี้ได้เหมือนกับแวววารี เหมยลี่ และอินทิราที่ต่างติดธุระอย่างพร้อมเพรียงกัน

ทำอย่างไรได้ การหาแฟนสักคนไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนเดินหาร้านขายลูกชิ้น ผู้ชายในบริษัทก็ล้วนมีเจ้าของกันหมดตามธรรมดาของโลกซึ่งมีจำนวนประชากรหญิงมากกว่า และถึงแม้ว่าผู้ชายเหล่านั้นจะโสดจริงๆ แล้วใครกันล่ะที่เธอจะชอบมากพอที่จะเป็นแฟนในอนาคตได้

รองประธานพิชญ์

คำตอบคือรองฯ พิชญ์คนเดียวเท่านั้น

โอ๊ย! จะบ้าตาย ถ้าสเป็กจะสูงเบอร์นั้น เธอก็เตรียมหาคานเหมาะๆ ไว้เกาะดีกว่า

เพียงแค่คิด มโนภาพในหัวก็ปรากฏเป็นร่างสูงชนิดที่เธอต้องแหงนมองคอตั้งบ่า ไหล่กว้างผึ่งผาย ลำคอยาวได้รูป สีหน้าเรียบเฉยติดเคร่งขรึมและดวงตาคมกริบ

…ทำภาพเขาถึงได้ชัดเจนมากขนาดนี้นะ

ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นเอามาก เพราะไม่ว่าเห็นอะไรก็กลายเป็นหน้าเขาไปเสียหมด กระทั่งวินาทีนี้…

“มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ”

อยู่ๆ คนในความคิดก็พูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ พัฒน์นรีกะพริบตาปริบๆ เมื่อสำนึกได้ว่าภาพลวงตาที่เธอเข้าใจว่าเป็นรองประธานพิชญ์…คือรองประธานพิชญ์ จริงๆ!

อุ – แม่ – เจ้า

ของในมือเธอร่วงกราวลงกับพื้น พัฒน์นรีสบสายตาเข้ากับดวงตาสีน้ำตาลเข้มพอดิบพอดี ในแววตาเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ขณะที่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความฉงนกับปฏิกิริยาอันแปลกประหลาดของเธอ

พัฒน์นรีมั่นใจว่าเขาจำเธอไม่ได้ ซึ่งเธอภาวนาให้เขาจำไม่ได้

หน้าที่แล้ว1 of 3

Comments

comments

Continue Reading

More in LOVE

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 นางอิจฉา  เอ็มมานูเอลกลับถึงบ้านตอนหกโมงเช้า บอกได้เลยว่าเมื่อคืนเขากินเหล้าจนอ้วกแตก แต่ถึงจะเมาปลิ้นขนาดไหนชายหนุ่มก็ยังมีสติพอที่...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 Nothing’s Changed  เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน ประโยคนี้ยังคงใช้ได้จริงไม่ว่ายุคสมัยจะเปลี่ยนไปกี่ร้อยกี่พันปี ดูเอาเถอะ! ขนาดเด็กน้อยกำส...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 เต็มเดือน  เอ็มมานูเอลไม่เคยได้นอนเล่นขี้เกียจอยู่บ้านแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่เข้าวงการมาต่อให้มีเวลาไปปาร์ตี้บ่อยแค่ไหนแต่ตารางงานแล...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 วัยเด็กสดใสเป็นสีชมพู  เอ็มมานูเอลหัวเราะเสียลั่นบ้านจนคนเป็นตากับยายชักจะหน้าเจื่อนและหงุดหงิดคนเป็นหลานอย่างไรพิกล สองสามีภรรยาสูง...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทนำ-บทที่ 1

    By

    บทนำ  ยามใดที่มีคนไทยได้ดีไปโกอินเตอร์อยู่ในวงการต่างๆ ทั่วโลก คนไทยทั้งหลายจะภาคภูมิใจในตัวบุคคลเหล่านั้นเป็นพิเศษ เช่น ดาราคนนี้ได้ไปเล่นห...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน นิรันดร์บรรจบ บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 “ชายเล็ก...” เสียงกระซิบแผ่วระโหยแรง สากเครือราวเศษไม้เปื่อยยุ่ยหวิวผ่านริมโสตเรียกให้นิรุจผงกศีรษะขึ้นมองตึกหลังใหญ่โดยไม่รู้ตัว กล...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน นิรันดร์บรรจบ บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 แสงอาทิตย์ตีวงโค้งกึ่งกลางแผ่นฟ้าพอดิบพอดี กระนั้นอะไรบางอย่างก็กลับขับเน้นให้ตึกใหญ่ทรงโบราณคร่ำคร่าดูจะทะมึนมืดในความรู้สึกผู้พบเห...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทนำ

บทนำ  หลินหว่านฝันอีกแล้ว เรื่องราวในความฝันเกี่ยวข้องกับจุดจบของหลี่หลิงหว่านตัวประกอบหญิงในนิยายเรื่อง ‘น้องสาวขุนนางท...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 1

บทที่หนึ่ง  หลินหว่าน อืม ตอนนี้ควรเรียกว่าหลี่หลิงหว่านแล้วกระมัง สองแขนของนางกอดเข่าขมวดคิ้วงามนั่งอยู่บนตั่งไม้ข้างหน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 2

บทที่สอง  สายตาของหลี่หลิงหว่านกับหลี่เหวยหยวนประสานกันท่ามกลางหิมะโปรยปราย เพียงสบตาครั้งเดียวหลี่หลิงหว่านก็รู้สึกสั่น...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 8-9

บทที่แปด  ยามที่เสี่ยวซานถือกล่องอาหารกลับไปถึงเรือนอี๋เหอ หลี่หลิงหว่านยังคงนอนหลับอยู่ เสี่ยวอวี้กำลังนั่งดูแลอยู่บนเก...

jamsai.com