Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา บทที่ 6

หน้าที่แล้ว1 of 6

บทที่ 6

ผ่านไปอีกราวครึ่งชั่วยาม เรือไม้ก็มาจอดเทียบตีนเขาลูกหนึ่งทางขวามือ ตีนเขาอยู่ห่างจากสะพานใหญ่นั้นราวห้าลี้ มีร้านรวงเรียงติดกันเป็นแถวยาวจนมองไม่เห็นต้นทาง

ท่านสามเกานวดเอวพลางลงจากเรือ ชี้ร้านค้าร้านหนึ่งที่ด้านหน้าด้านหลังทะลุถึงกันพลางกำชับ “ตรงนั้นคือโรงเตี๊ยมของน้าชายเกาเสียง ปกติเป็นที่ฝากรถม้าของผู้ที่จะเข้าเมือง ข้าจะไม่เข้าเมืองไปด้วย จะไปพักอยู่ตรงนั้น ยามเซินพวกเราจะออกเดินทางกลับหมู่บ้าน พวกเจ้ารีบมาให้ตรงเวลา”

ที่นี่คือเมืองไว่ตงอันโด่งดังของเซิ่งโจว ตั้งอยู่นอกประตูเมืองทิศตะวันออก ภูเขาทางขวามือชื่อว่าเขาเถาฮวา อีกไม่นานพอดอกท้อทั้งเขาบานสะพรั่งจะมีงานชุมนุมดอกท้อจัดขึ้น ถึงเวลานั้นจะมีผู้คนขวักไขว่จนแม้แต่ที่ให้พักแรมยังหาได้ยาก ส่วนสำนักศึกษาปั้นซานก็อยู่ที่ไหล่เขาเถาฮวานี้ ห่างตีนเขาไปราวสามสี่ลี้

เยี่ยหย่วนตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะไม่ไปเรียนที่สำนักศึกษาปั้นซานอีก จึงก้มหน้าก้มตาสาวเท้ายาว เดินดุ่มไปทางประตูเมืองที่อยู่ไกลออกไป

เกาต้าเหอกับภรรยาเองก็มีธุระต้องทำ เห็นเยี่ยเหมยมีน้องชายแท้ๆ อยู่เป็นเพื่อนก็บอกลาเยี่ยเหมยก่อนเดินไปอีกทางหนึ่งอย่างวางใจ

ด้านหลัง เกาเสียงเพิ่งจะประคองภรรยาลงจากเรือมา เยี่ยเหมยจึงกัดฟันเดินไปหยุดข้างกายภรรยาเกาเสียงก่อนพูดอย่างรวดเร็ว “พี่สะใภ้เสียง ถ้าหมอที่เมืองเซิ่งโจวยังบอกว่าหาสาเหตุอาการคันของท่านไม่เจอเหมือนกับหมอที่ตำบลหยางหลิ่ว ท่านก็ให้หมอลองตรวจตับของท่านดูดีๆ”

ก่อนหน้านี้ภรรยาเกาเสียงเคยบอกว่าหมอล้วนแต่ตรวจหาความผิดปกติของผิวหนังนางกับการขยับตัวของทารกในท้อง แม้เยี่ยเหมยจะไม่รู้ว่าการจับชีพจรในแพทย์แผนจีนสามารถตรวจโรคได้ถึงระดับไหน แต่เอ่ยเตือนสักคำอย่างไรก็ดีกว่าหาสาเหตุของโรคไม่ได้เลย นางเพียงหวังว่าวิชาแพทย์ของหมอในเมืองเซิ่งโจวจะยอดเยี่ยมพอ

พูดจบเยี่ยเหมยก็ไม่สนใจสีหน้าท่าทางอึ้งงันของเกาเสียงและภรรยาของเขา หันหลังกลับไล่ตามเยี่ยหย่วนไปอย่างรวดเร็วราวกับบิน

“อาหย่วน ก่อนหน้านี้เจ้าเรียนอยู่ที่สำนักศึกษาปั้นซาน คงเคยเข้าไปในเมืองเซิ่งโจวบ้างกระมัง รู้หรือไม่ว่าโรงรับจำนำไหนรับซื้อของด้วยราคาจริง พอข้าจำนำของแล้ว พวกเราก็ไปซื้อของกัน เจ้ารู้หรือไม่ว่าจะซื้อพวกข้าวพวกธัญญาหารราคาสมเหตุสมผลได้จากไหน รู้หรือไม่ว่าที่ไหนมีผ้าราคาถูกแต่สวยงามทนทานขาย…”

“ท่านถามทีละอย่างได้หรือไม่!” ในที่สุดเยี่ยหย่วนก็ถูกนางทำให้รำคาญจนทนไม่ไหว จึงตะโกนเสียงดังขึ้นมา หลังตะโกนจบเขาก็พบว่าเยี่ยเหมยกำลังปิดปากหัวเราะ จึงอดโมโหเพราะความอายไม่ได้ แค่นเสียงออกมาทีหนึ่งก่อนเดินมุ่งหน้าไปต่อ ทว่าคราวนี้เขาจงใจผ่อนฝีเท้าช้าลงสองส่วน ให้เยี่ยเหมยไม่ต้องกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามหลังเขา

จากนอกเมืองถึงในเมืองต้องเดินอีกครึ่งชั่วยาม เยี่ยเหมยจึงใช้โอกาสอันหาได้ยากนี้ทำความเข้าใจเบื้องต้นต่อเศรษฐกิจในยุคสมัยนี้ เงินหนึ่งตำลึงเท่ากับเงินหนึ่งพวงหรือคือเท่ากับหนึ่งพันอีแปะ

หน้าที่แล้ว1 of 6

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อัครเสนาบดีหญิง บทที่ 1 – บทที่ 2

บทที่ 1 ฮ่องเต้แห่งต้าจิ้นปวดเศียรเวียนเกล้ายิ่งนัก เซี่ยหมิงกวงขุนนางเจ้าเล่ห์แห่งยุคผู้นั้นแทบจะตายอยู่แล้ว ทว่ายังกอด...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อัครเสนาบดีหญิง บทที่ 9 – บทที่ 10 – บทที่ 11

บทที่ 9  เรื่องลูกกระเดือก ไม่ใช่ว่าเซี่ยซูจะมองข้าม ตอนที่เซี่ยหมิงกวงยังอยู่ก็ได้บอกให้นางหาช่างฝีมือเก่งๆ มาทำลูกกระเ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อัครเสนาบดีหญิง บทที่ 3 – บทที่ 4

บทที่ 3 สกุลเซี่ยเป็นตระกูลใหญ่ เฉพาะที่อาศัยในจวนก็มีอยู่เกือบร้อยคน เซี่ยซูเข้ามาอยู่ในสกุลเซี่ยตอนที่โตแล้ว ทุกวันในอ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อัครเสนาบดีหญิง บทที่ 5 – บทที่ 6

บทที่ 5 เซี่ยซูกำลังคร่ำเคร่งอยู่กับรายงานบนโต๊ะ ไล่ดูความเป็นมาของทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเล่ออันทีละคนๆ ทว่าตำแหน่งอัครเส...

jamsai.com