Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา บทที่ 4

มือของเยี่ยเหมยเย็นยิ่ง นางจึงสัมผัสถึงความอุ่นร้อนที่เหลืออยู่ตรงอกของเด็กหญิงได้อย่างชัดเจน เพียงแต่นางเพิ่งจะรู้สึกได้ก็ถูกเสียงร้องของท่านสามเกาดังขัดขึ้น จึงอดไม่ได้ที่จะมุ่นคิ้วแน่น ทำมือเป็นท่าทางว่าให้เงียบ พร้อมทั้งก้มตัวลงไปแนบหูกับอกของเด็กหญิง มั่นใจว่าเมื่อครู่ตนเองสัมผัสได้ถึงการเต้นของหัวใจตรงหน้าอกของเด็กหญิงจริงๆ

ท่านสามเกาสามารถเป็นหัวหน้าหมู่บ้านได้ย่อมจะมีประสบการณ์ความรู้ต่างไปจากชาวบ้านในหมู่บ้านอยู่พอควร หลังหายงุนงงตกตะลึงเห็นว่ากิริยาท่าทางของเยี่ยเหมยไม่ปกติก็ไม่เคลื่อนไหวยับยั้งอีก กลับยืนจับตามองทุกอากัปกิริยาของเยี่ยเหมยอยู่ด้านข้างแทน

น่าเสียดายที่ไม่ใช่ทุกคนจะมีประสบการณ์ความรู้เหมือนท่านสามเกา เกาต้าเหอยังกำลังกระซิบกล่อมให้ภรรยาพาลูกกลับไปจัดการฝังให้ดี ด้านข้างก็มีสตรีร่างอ้วนเตี้ยนางหนึ่งกระโดดออกมา “พากลับไปอะไร หาเสื่อแถวนี้ห่อแล้วฝังในป่าก็มิใช่ใช้ได้แล้วหรือไร”

แถบตำบลหยางหลิ่วมีตำนานเล่าว่าผู้ที่ตายนอกบ้าน วิญญาณจะหาประตูบ้านไม่เจอ ถ้านำศพกลับบ้าน ถึงวิญญาณนางจะหาประตูบ้านเจอ แต่ก็เข้าไม่ได้ พอเข้าไม่ได้แล้วจะเป็นอย่างไร ย่อมจะวนเวียนอยู่ในลานบ้านไม่ยอมไปไหน ยิ่งถ้าตายอย่างไม่เป็นธรรมยังจะหาตัวคนที่ทำร้ายนางมาแก้แค้นด้วย

สตรีที่ตอนนี้กระโดดออกมาโวยวายไม่ให้เกาต้าเหอสามีภรรยาพาเด็กกลับไปก็คือน้องสะใภ้ของเกาต้าเหอ ที่วันนี้ซื่อฮวาตกน้ำมีสาเหตุเริ่มมาจากนางและบุตรชายของนาง

“หยุดเอะอะโวยวาย เด็กยังไม่ตาย!” เยี่ยเหมยถูกเสียงร้องไห้ เสียงด่าทอ เสียงโวยวายรอบข้างทำเอาหนวกหูแทบทนไม่ไหว เมื่อครู่นางแน่ใจแล้วว่าหัวใจซื่อฮวายังเต้นเป็นจังหวะช้าๆ ถ้าช่วยให้กลับมาหายใจเองได้ เด็กคนนี้ก็ไม่ตายแน่นอน แต่คนพวกนี้ดันไม่ยอมให้นางได้อยู่สงบๆ

“หยุดเอะอะกันได้แล้ว!” ท่านสามเกาเองก็ตวาดดุขึ้นมา

เขามีความน่าเกรงขามกว่าเยี่ยเหมยที่อ่อนแอปวกเปียกมากนัก พอเขาตะโกน เหล่าชาวบ้านก็ไม่กล้าเอะอะโวยวายอีก

ทุกเวลามีค่าต่อชีวิต เยี่ยเหมยไม่มีเวลาสนใจสีหน้าของผู้อื่น นางกดหน้าผาก ยกคางเกาซื่อฮวาขึ้นให้หายใจได้สะดวก พร้อมทั้งจับอีกฝ่ายอ้าปากตรวจดูว่ามีสิ่งแปลกปลอมอุดอยู่หรือไม่ จากนั้นก็กดนวดหัวใจให้ทันที

“แม่นาง เจ้าเป็นผู้ใด เหตุใดจึงบอกว่าเด็กยังไม่ตาย…” ท่านสามเกาเดิมอยากจะถามอีกหลายประโยค แต่ใครเลยจะรู้ว่ายังถามไม่ทันขาดคำก็เห็นเยี่ยเหมยวางตัวเกาซื่อฮวาราบลงกับพื้น จากนั้นก็โน้มตัวลงไป ‘จูบ’ ริมฝีปากสีม่วงของอีกฝ่าย

เยี่ยเหมยใช้มือข้างหนึ่งบีบจมูกของเกาซื่อฮวาไว้พลางเป่าลมเข้าปากอีกฝ่าย เป่าเสร็จก็ปล่อยมือที่บีบจมูกออกก่อนจะกดนวดตรงหน้าอกเพื่อช่วยหายใจ ทำเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมาก็เพียงเพื่อให้เกาซื่อฮวาสามารถเริ่มหายใจตามจังหวะของนางได้

“นางบ้าไปแล้วหรือ ถึงกับจูบคนตาย” บรรดาคนมุงดูต่างส่งเสียงอุทานตกใจต่อการกระทำของเยี่ยเหมย

“ท่านทำอะไร นางตายไปแล้ว ท่านอย่าทรมานนางอีกเลย” ก่อนหน้านี้เยี่ยหย่วนถูกทำเอาตกใจจนสะดุ้ง หากแต่เวลานี้ได้สติกลับมาแล้ว แม้ปากจะด่าเยี่ยเหมย แต่ตัวกลับเบียดมุดมาอยู่ระหว่างท่านสามเกากับเยี่ยเหมยด้วยกลัวว่าผู้อื่นจะลงมือทุบตีนางเพราะการกระทำอันแปลกประหลาดนี้

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่ห้า

    By

    บทที่ห้า  ลมพัดแรงขึ้นตามลำดับ หิมะปลิวเข้ามากระทบบานหน้าต่างดังเป็นระลอก อากาศเช่นนี้ช่างน่าห่มผ้านวมหลายๆ ชั้นออกไปรับแขกเสียจริง “พี่ชายอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 ความบังเอิญที่ตั้งใจ “เฮ้ย พวกแกอย่าทำงานเพลินนะ ยังไงพักกินข้าวก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยกลับมาเผางานต่อ” ณัฐรัมภาร้องบอกเพื่อนร่วมงานกว่าค...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สี่

    By

    บทที่สี่  หลังเลิกงานวันรุ่งขึ้น เนี่ยชังหมิงไปจวนใต้เท้าจางด้วยกันกับต้วนหยวนเจ๋อ นักพรตเซ่าหยวนเจี๋ยประสบเหตุในเขตมณฑลทหารของพวกเขาสองคน ใ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจรจาต่อ-ตาย ตอน อัตตา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 การตามหาตัวตนที่แท้จริงของ Satan กลายเป็นความลับที่ต้องทำกันอย่างรัดกุม ฉากหน้าคนของ NIC พยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่ความจริงแล้วกำลัง...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สาม

    By

    บทที่สาม  ค่ำคืนดึกสงัด กลิ่นเหม็นลอยกระจายมาตามลม จมูกเพี้ยนหรือไม่นะ กลิ่นเช่นนี้นางเคยได้กลิ่นจากร่างของคนคนเดียวเท่านั้น และช่างบังเอิญเ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 ผู้ชายฉลาด “นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะเนี่ยที่ฉันนัดเจอลูกค้าในสวนแบบนี้...อันที่จริงถึงนัดเพื่อนหรือคนอื่นทั่วไปฉันก็ไม่ค่อยได้นัดในสวน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สอง

    By

    บทที่สอง  ลมทะเลพัดกรูพากลิ่นไอสมุทรมาเป็นระลอก เป็นกลิ่นอายเดียวกับที่อยู่บนร่างของเนี่ยอู่ ‘ส่งถึงแค่ตรงนี้ก็พอ ตราบใดที่มีเรือเล็ก ข้าไปถ...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 9-10

บทที่เก้า ในตอนที่หลี่หลิงหว่านตั้งใจจะเปิดปากเอ่ยถามนามของภิกษุรูปนี้ นางก็เห็นอีกฝ่ายยกมือขึ้นทักทายนาง จากนั้นก็เปิดป...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 11-12

บทที่สิบเอ็ด ฮูหยินผู้เฒ่าพาทุกคนกลับไป เป็นเพราะให้ท่านเจ้าอาวาสทำนายชะตาชีวิตแก่คนในครอบครัวไม่สำเร็จ ในใจฮูหยินผู้เฒ่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่หนึ่ง

บทที่หนึ่ง  เด็ก...เด็กเสียจนน่าตกใจ เด็กอายุน้อยเพียงนี้กลับสามารถสอบผ่านระดับเตี้ยนซื่อ ได้ด้วยความเรียงอันโดดเด่น ย่อ...

overgraY

เสด็จอา บทที่ 3.1 #นิยายวาย

บทที่ 3.1   วันถัดมา ข้าเข้าวังเพื่อกราบทูลผลการลงโทษชายาต่อฝ่าบาทและไทเฮา เดิมทีข้าจะไปเข้าเฝ้าฉีเจ่อก่อน แต่ขันที...

jamsai.com