Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา บทที่ 1

ความปรารถนาจะเอาชีวิตรอดอันแรงกล้าทำให้เธอกลั้นหายใจ ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีผลักผู้ชายที่ทับอยู่บนตัวเธอออกไป

‘ใกล้แล้ว…ใกล้แล้ว…’ ชายคนนั้นคล้ายรู้สึกได้ถึงการดิ้นรนของเยี่ยเหมย มือที่บีบคอเธอจึงคลายออกเล็กน้อย ยื่นหน้าไปข้างหูเธอ พึมพำปลอบโยนไม่หยุด

‘อา…’ หลังเสียงครางแผ่วเบาดังขึ้น เยี่ยเหมยพลันรู้สึกว่ามือตนเองเหมือนคว้าสิ่งของเย็นๆ บางอย่างได้ ความคิดหลุดออกมาจากฉากเหตุการณ์ที่งดงามทว่าน่ากลัวนั่นทันที สิ่งที่ตามมาคือความรู้สึกที่ถูกกระแสน้ำเหม็นเน่าบีบอัดขณะตกน้ำนั้น ไหนเลยจะยังมีผู้ชายกายอุ่นร้อนอะไรอยู่อีก

เยี่ยเหมยเองก็ไม่รู้ว่าเหตุใดภายใต้สถานการณ์แบบนี้ตนถึงยังแยกแยะความฝันและความจริงได้ชัดเจน ที่สำคัญคือเธอยังสามารถดึงตนเองออกมาจากความฝันแล้วพบว่าตนเองยังอยู่ในน้ำอีกด้วย

ที่นี่มันท่อระบายน้ำด้านล่างฝาท่อ แต่เธอก็ยังฝันวาบหวามเหมือนจริงอีกทั้งน่ากลัวแบบนี้ได้?! เยี่ยเหมยบ่นตนเองในห้วงความนึกคิดพลางคลำดูของที่อยู่บนตัว โชคยังดี เป็นเชือกพันตัวเธออยู่ ไม่ใช่มือของผู้ชายในความฝัน

เยี่ยเหมยไม่ทันสืบสาวอย่างละเอียดว่าเชือกพวกนี้มาจากไหน มัวแต่ดีใจที่พวกมันมัดไม่แน่นนัก สะบัดมือเท้าไม่กี่ทีเชือกก็คลายออก

การค้นพบนี้ทำให้เยี่ยเหมยดิ้นหลุดจากเชือกอย่างไม่ยากเย็น แต่หลังจากนั้นเธอก็รู้สึกว่าบนตัวยังมีของอย่างอื่นกดทับอยู่อีก ทว่าพอคลำดูกลับไม่ใช่จักรยานที่ตกลงมาพร้อมกับตนเอง แต่คล้ายเข่งไม้ไผ่สานทรงกระบอกใส่หินก้อนใหญ่ที่ใช้เวลาป้องกันน้ำท่วมอย่างไรอย่างนั้น

ท่ามกลางความคลุมเครือนี้ เยี่ยเหมยคล้ายว่าได้ยินเสียงคนดังโหวกเหวก ความมุ่งมั่นจะเอาชีวิตรอดเอาชนะความอ่อนแรง เธอเหยียบด้านหนึ่งของเข่งทรงกระบอกที่อยู่ใต้เท้าถีบตัวว่ายไปอีกด้านหนึ่งอย่างสุดกำลัง โชคดีมากที่เธอหาสุดปลายอีกด้านพบพอดี จึงพยายามมุดศีรษะกับไหล่ออกจากรูอย่างเต็มที่ทันที แต่เรื่องที่ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจคือพอมาถึงส่วนท้อง รูกลับคล้ายว่าแคบลงเล็กน้อย ทำให้เธอต้องเปลืองแรงเฮือกใหญ่กว่าจะมุดออกไปได้ อีกทั้งการทำเช่นนี้ยังทำให้ช่วงท้องปวดตุบเป็นระลอก เหมือนว่ามีมือสองข้างและเท้าอีกสองข้างถีบดันดิ้นรนอยู่ในท้องตนเต็มแรง

เยี่ยเหมยแทบจะใช้เรี่ยวแรงไปจนหมด ในที่สุดก็ถีบตัวโผล่ศีรษะขึ้นเหนือน้ำได้

ท้องฟ้ามืดสลัว หยดน้ำทำให้สายตาของเธอพร่ามัว ทำได้เพียงอาศัยฟังเสียงแยกแยะทิศทาง ก่อนจะหันหน้าเร่งเสียงร้องตะโกนไปทางกลุ่มคนที่จำนวนน้อยลงทุกทีนั้น

“ช่วยด้วย ฉันอยู่ตรงนี้!”

ภาพเจ้าหน้าที่พยาบาลกรูกันมาหาเช่นในจินตนาการของเยี่ยเหมยไม่ได้ปรากฏขึ้น เธอได้ยินเพียงเสียงหวีดร้องและเสียงโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นรอบด้าน แต่ไม่มีเสียงใครกระโดดลงน้ำดังมาเลย

หรือจะยังไม่มีคนแจ้งตำรวจ

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่ห้า

    By

    บทที่ห้า  ลมพัดแรงขึ้นตามลำดับ หิมะปลิวเข้ามากระทบบานหน้าต่างดังเป็นระลอก อากาศเช่นนี้ช่างน่าห่มผ้านวมหลายๆ ชั้นออกไปรับแขกเสียจริง “พี่ชายอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 ความบังเอิญที่ตั้งใจ “เฮ้ย พวกแกอย่าทำงานเพลินนะ ยังไงพักกินข้าวก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยกลับมาเผางานต่อ” ณัฐรัมภาร้องบอกเพื่อนร่วมงานกว่าค...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สี่

    By

    บทที่สี่  หลังเลิกงานวันรุ่งขึ้น เนี่ยชังหมิงไปจวนใต้เท้าจางด้วยกันกับต้วนหยวนเจ๋อ นักพรตเซ่าหยวนเจี๋ยประสบเหตุในเขตมณฑลทหารของพวกเขาสองคน ใ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจรจาต่อ-ตาย ตอน อัตตา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 การตามหาตัวตนที่แท้จริงของ Satan กลายเป็นความลับที่ต้องทำกันอย่างรัดกุม ฉากหน้าคนของ NIC พยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่ความจริงแล้วกำลัง...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สาม

    By

    บทที่สาม  ค่ำคืนดึกสงัด กลิ่นเหม็นลอยกระจายมาตามลม จมูกเพี้ยนหรือไม่นะ กลิ่นเช่นนี้นางเคยได้กลิ่นจากร่างของคนคนเดียวเท่านั้น และช่างบังเอิญเ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 ผู้ชายฉลาด “นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะเนี่ยที่ฉันนัดเจอลูกค้าในสวนแบบนี้...อันที่จริงถึงนัดเพื่อนหรือคนอื่นทั่วไปฉันก็ไม่ค่อยได้นัดในสวน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สอง

    By

    บทที่สอง  ลมทะเลพัดกรูพากลิ่นไอสมุทรมาเป็นระลอก เป็นกลิ่นอายเดียวกับที่อยู่บนร่างของเนี่ยอู่ ‘ส่งถึงแค่ตรงนี้ก็พอ ตราบใดที่มีเรือเล็ก ข้าไปถ...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 9-10

บทที่เก้า ในตอนที่หลี่หลิงหว่านตั้งใจจะเปิดปากเอ่ยถามนามของภิกษุรูปนี้ นางก็เห็นอีกฝ่ายยกมือขึ้นทักทายนาง จากนั้นก็เปิดป...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 11-12

บทที่สิบเอ็ด ฮูหยินผู้เฒ่าพาทุกคนกลับไป เป็นเพราะให้ท่านเจ้าอาวาสทำนายชะตาชีวิตแก่คนในครอบครัวไม่สำเร็จ ในใจฮูหยินผู้เฒ่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่หนึ่ง

บทที่หนึ่ง  เด็ก...เด็กเสียจนน่าตกใจ เด็กอายุน้อยเพียงนี้กลับสามารถสอบผ่านระดับเตี้ยนซื่อ ได้ด้วยความเรียงอันโดดเด่น ย่อ...

overgraY

เสด็จอา บทที่ 3.1 #นิยายวาย

บทที่ 3.1   วันถัดมา ข้าเข้าวังเพื่อกราบทูลผลการลงโทษชายาต่อฝ่าบาทและไทเฮา เดิมทีข้าจะไปเข้าเฝ้าฉีเจ่อก่อน แต่ขันที...

jamsai.com