Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิทานรักนักษัตรปีมะเส็ง บทที่ 4

“คุณหนู” จี้ไหวรีบเข้ามาคุกเข่าตรงหน้านาง “ข้าไม่ดีเอง ข้าดูแลนายท่านไม่ดี ทำให้คุณหนูไม่ได้พบนายท่านเป็นครั้งสุดท้าย ข้ามันสมควรตายนัก”

ทันทีที่จี้ไหวคุกเข่า บ่าวไพร่ที่ตามหลังเขามาก็คุกเข่าตามกันหมด แต่ละคนร้องห่มร้องไห้กันเสียงดังลั่น

“อาจี้…เหตุใดจึงเผาศพท่านพ่อก่อน เหตุใดจึงไม่คอยข้ากลับมาก่อน” ร่างของหลินไต้อวี้สั่นสะท้านประดุจใบไม้ในฤดูสารทแต่กลับยืนตัวตรง ไร้แววขึ้งโกรธ มีเพียงความเศร้าอาลัย น้ำตาเอ่อคลออยู่ในดวงตากระจ่างใสก่อนร่วงรินลงมาตามผิวแก้มอิ่มเอิบ ทำให้บ่าวไพร่ยิ่งคร่ำครวญตีอกชกหัวกันหนักขึ้น

“คุณหนูขอรับ นี่เป็นคำสั่งของนายท่านว่าให้นำป้ายวิญญาณของท่านไปซูโจว และช่วงนี้อากาศเริ่มร้อนขึ้น ข้าจึงต้องถือวิสาสะเร่งทำการพิธีศพเพื่อคอยให้คุณหนูกลับมา แล้วจะได้นำเถ้ากระดูกของนายท่านเดินทางไปยังสุสานสกุลหลิน”

หลินไต้อวี้ฟังแล้วผงกศีรษะเล็กน้อย นางมองบ่าวไพร่ที่คุกเข่าอยู่บนพื้นในลานบ้านแล้วทรุดตัวลงคุกเข่าคารวะพวกเขาอย่างเต็มพิธีการด้วยท่าทางอ่อนแรง

“ไต้อวี้ขอขอบคุณทุกท่านที่ช่วยส่งบิดาเดินทางช่วงสุดท้ายแทนไต้อวี้”

เสียงร่ำไห้จนแหบแห้งยิ่งทำให้น้ำตาทะลักทลายออกมามากขึ้น คำขอบคุณอย่างจริงใจของนางทำให้บ่าวที่ไม่เคยได้รับการยกย่องเชิดชูพากันร้องไห้จนตาแดงและยิ่งไม่อาจทอดทิ้งนางผู้นี้ไปที่ใดได้

“คุณหนู รีบลุกขึ้น ลุกขึ้นเถิดขอรับ อย่าทำให้พวกเราต้องอายุสั้นเลย” จี้ไหวรีบดึงตัวนางให้ลุกขึ้น

“ขอบคุณท่านอาจี้มาก” น้ำตาของหลินไต้อวี้พรั่งพรูประดุจหยาดฝน นางหอบหายใจแล้วไอออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

จี้ไหวเห็นดังนั้นจึงรีบร้องสั่ง “เสวี่ยเยี่ยน ยาของคุณหนูล่ะ ยังไม่รีบประคองคุณหนูให้กลับไปกินยาที่ห้องอีก”

เสวี่ยเยี่ยนผู้มีนิสัยเยือกเย็นเช็ดน้ำมูกน้ำตาแล้วรีบประคองหลินไต้อวี้กลับไปที่เรือนตะวันตก

“พี่เข่อชิง…” หลินไต้อวี้กวักมือเรียกฉินเข่อชิงอย่างอ่อนแรง

ฉินเข่อชิงรีบตามไป จย่าเป่าอวี้ทำท่าจะตามไปด้วยแต่กลับถูกจี้ไหวขวางเอาไว้

“คุณชายรองเป่า ในบ้านกำลังมีงานศพ เกรงว่าจะมีกลิ่นอายอัปมงคล มิสู้ให้ข้าช่วยท่านจัดหา…”

“ไม่เป็นไร น้าเขยข้ามีกลิ่นอายอัปมงคลที่ใด นอกจากนี้ท่านยังเป็นพ่อภรรยาที่ข้าไม่มีวาสนาได้กราบคารวะด้วย ข้าย่อมต้องตามไปส่งวิญญาณท่านอยู่แล้ว”

“หา?”

“นายหญิงผู้เฒ่ายกผินผิน…ไต้อวี้ให้ข้าแล้ว” จย่าเป่าอวี้ยิ้ม ท่าทางกรุ้มกริ่มจนพวกสตรีเห็นแล้วพากันหน้าแดงใจเต้น “ดังนั้นต่อจากนี้ไปเรียกข้าว่าท่านเขยก็ได้ ส่วนเรื่องที่พักช่วยจัดให้ข้าอยู่ข้างห้องของผินผินด้วย”

เขาต้องดูแลภรรยาในอนาคตของตน จะปล่อยให้บ่าวไพร่พวกนี้ทำกำเริบเสิบสานได้อย่างไร

คนที่จะแกล้งนางได้มีเพียงเขาผู้เดียวเท่านั้น!

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

นิยายอินไซด์

เพราะเรา… คู่กัน ‘2GETHER THE SERIES’ นิยายก็อิน ซีรี่ส์ก็โดน

ซีรี่ส์เรื่อง เพราะเรา... คู่กัน  ‘2GETHER THE SERIES’ ที่ถูกสร้างมาจากนิยายวายสุดฮอตแบรนด์ everY ผลงานจากนักเขียนมากควา...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทนำ – บทที่ 1

บทนำ หลังวันลี่ซย่า พายุฝนกระหน่ำลงมาไม่หยุดเป็นเวลาสองเดือน ไร่ชานเมืองเหมือนถูกปกคลุมด้วยม่านน้ำ บนพื้นเต็มไปด้วยน้ำเจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทที่ 2

บทที่ 2 วันเทศกาลซั่งซื่ออากาศดีจริงๆ ตื่นมาตอนเช้า ท้องฟ้าไกลออกไปปรากฏสีขาวท้องปลาอย่างอ่อนโยนแล้ว ย้อมแสงสีม่วงจางๆ อ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทที่ 5

บทที่ 5 หลูยวนสะดุ้งในใจอย่างไร้สาเหตุ เขาขมวดคิ้วหันไปมองผู้ที่เพิ่งมาถึง บางทีอาจเพราะระหว่างทางรีบร้อนเกินไป ไม่มีเวล...

jamsai.com