Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สอง

หน้าที่แล้ว1 of 9

บทที่สอง

 ลมทะเลพัดกรูพากลิ่นไอสมุทรมาเป็นระลอก เป็นกลิ่นอายเดียวกับที่อยู่บนร่างของเนี่ยอู่

‘ส่งถึงแค่ตรงนี้ก็พอ ตราบใดที่มีเรือเล็ก ข้าไปถึงเกาะจิ้งจอกได้อยู่แล้ว’ เนี่ยอู่กล่าวยิ้มๆ ใบหน้าหล่อเหลาสะท้อนความรู้สึกแปลกไปเล็กน้อย

เนี่ยชังหมิงยิ้มบาง ‘จากกันคราวนี้ไม่รู้อีกกี่ปีจะได้พบกันอีก ส่งเจ้าต่ออีกหน่อยจะเป็นไรไป’

เนี่ยอู่มองเขา ก่อนจะหัวเราะลั่น

‘พี่ใหญ่ คนตรงไปตรงมาไม่พูดจาอ้อมค้อม ท่านมาส่งข้าเพื่อข้าหรือเพื่อคนอื่นกันแน่ ท่านกลัวว่าข้าจะเปลี่ยนใจขึ้นมาปุบปับ ตั้งกองโจรขึ้นมาเป็นปรปักษ์กับราชสำนักอย่างนั้นหรือ หากข้าทำเช่นนั้นจริง มีอะไรไม่ดีตรงไหนเล่า เบื้องบนมีจักรพรรดิไม่เอาอ่าว เบื้องล่างมีขุนนางฉ้อราษฎร์บังหลวง คนที่ลำบากคือราษฎร ลองเดาดูซิว่าหากข้าลุกขึ้นมาก่อกบฏ จะช่วยราษฎรได้สักเท่าไร’

อายุน้อยๆ เพียงเท่านี้ก็มีความผยองในตัวเองแล้ว

เรือเล็กแล่นเข้าฝั่ง เนี่ยอู่กระโดดขึ้นไปอย่างไม่ลังเล

เขาหันกลับมาพลางสวมหน้ากากจิ้งจอกเข้ากับใบหน้า แล้วเอ่ยว่า ‘พี่ใหญ่ เกาะจิ้งจอกเป็นของข้า ข้าสามารถทำให้มันกลายเป็นสวรรค์หรือนรกบนดิน ที่ยิ่งกว่านั้นคือทำให้มันกลายเป็นไม้กระดานเหยียบขึ้นฝั่งของจักรพรรดิต้าหมิงได้’ พอเห็นพี่ชายหน้าตึง รอยยิ้มของเขาก็เพิ่มความเจ้าเล่ห์ขึ้น ‘ท่านคิดว่าข้าอยากเป็นจักรพรรดิจริงๆ หรือ จักรพรรดิพรรค์นั้นข้าไม่เอาด้วยหรอก! พี่ใหญ่ รู้หรือไม่ว่าเหตุใดใครต่อใครถึงชมข้าตั้งแต่เด็กว่าฉลาดเฉลียว เพราะข้าแสดงความเฉียบคมออกมาข้างนอกอย่างไรเล่า ผิดกับท่าน เปลือกกายท่านก็คือหน้ากากที่ท่านไม่ยอมถอดออกชั่วชีวิต คนอื่นไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าท่านคิดอะไรอยู่ในหัว…’

‘ในเมื่อไม่มีใครเข้าใจ ข้าก็จะอุทิศทั้งชีวิตนี้ให้ราชสำนัก!’

 

ตอนนั้นเขาตอบกลับไปเช่นนี้

“พี่ชังหมิง กำลังคิดอะไรอยู่” ผู้บัญชาการฝ่ายขวาทัพซ้ายต้วนหยวนเจ๋อเดินเข้ามาในจวนผู้บัญชาการ

เนี่ยชังหมิงได้สติกลับคืนมา ยิ้มบางๆ ตอบกลับไป “ข้ากำลังคิดว่าเมื่อครู่บัญชีรายชื่อทหารทัพท้องถิ่นที่จะเข้าร่วมทัพเมืองหลวงถูกส่งเข้ามาแล้ว เมื่อไรเจ้าถึงจะส่งบัญชีรายชื่อทหารทัพเมืองหลวงมาเสียที”

ตายล่ะ จังหวะไม่ดีเอาเสียเลย

ต้วนหยวนเจ๋อปั้นยิ้ม “เรื่องนั้นอีกเดี๋ยวค่อยว่ากัน ตอนนี้กำลังมีปัญหาใหญ่…”

“หือ?” เขาส่งเสียงรับรู้พลางดึงความคิดกลับคืนมา นานเต็มทีแล้วที่ไม่ได้ติดต่อกับเจ้าห้า เหตุใดเมื่อครู่ถึงได้นึกถึงบทสนทนาก่อนฝ่ายนั้นจากไปขึ้นมาได้นะ

“ปัญหาที่ว่าเกิดขึ้นในสำนักราชบัณฑิต”

เนี่ยชังหมิงชะงักค้าง จากที่กำลังจะลุกขึ้นยืนก็ตัวแข็งทื่อ ลังเลอยู่สักพัก เขาก็เลียบๆ เคียงๆ ผ่านรอยยิ้ม

“เกิดปัญหาขึ้นในสำนักราชบัณฑิตหรือ”

“ถูกต้อง ถานเสี่ยนย่า จ้วงหยวนปีนี้ของสำนักราชบัณฑิต เจ้าเคยเจอหรือยัง”

“ไม่กี่วันก่อนเคยเห็นจากไกลๆ ด้านนอกตำหนักเฟิ่งเทียน” เขาตอบลวกๆ จากนั้นก็ถามอีก “แล้วอย่างไร ตกลงว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้นกันแน่”

หน้าที่แล้ว1 of 9

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 12

          บทที่ 12 “โปรดเสด็จกลับไปตอนนี้เถอะ ถือเสียว่าไม่ได้มาหานาง ถือเสียว่านางหนีการแต่งงาน ถือเสียว่าในแผ่นดินไม่ม...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 11

          บทที่ 11 ตอนเหยาจื่อชีขี่ลาลงเขาซื้อเกลือกลับมาถึงก็เกือบเป็นเวลาอาหารกลางวันแล้ว เหยาฮ่วงบ่นว่านางสองคำแล้วให...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 13

          บทที่ 13 “ดีมาก ถ้าข้าทำเรื่องที่สร้างความกระวนกระวายใจให้เจ้าอีก ก็ทำอย่างเมื่อครู่นี้ บอกออกมาอย่างชัดเจนแจ่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 15

          บทที่ 15 หลูซื่อกลับถึงตำบลหลงเฉวียนแล้วพักผ่อนคืนหนึ่ง วันถัดมาก็เริ่มเร่งมือตระเตรียมสินเจ้าสาวให้อี๋อวี้ เค...

jamsai.com