Connect with us

Jamsai

everY

ทดลองอ่าน รัชทายาทบัญชา เล่มที่ 1 บทที่ 15 #นิยายวาย

หน้าที่แล้ว1 of 2

บทที่ 15

 

ในตำหนักอวี้ซิ่ว เจียงเต๋อชิงกระวีกระวาดเข้าไปในห้องด้านใน เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่ตำหนักกานชิงเมื่อครู่อย่างละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบหนึ่งรอบ ก่อนก้มหน้าเอ่ยเสียงค่อย “ได้ยินว่าเชิญหมอหลวงมาแล้ว เวลานี้…อยู่หน้าพระพักตร์ฝ่าบาททั้งคู่พ่ะย่ะค่ะ”

องค์หญิงใหญ่ตุนซู่หันหน้ามองฉีเซียวแวบหนึ่งอย่างลึกซึ้งก่อนแย้มยิ้ม “ข้าพูดไว้อย่างไรนะ ไม่ว่าตกอยู่ในสถานภาพใดไป่เริ่นก็เป็นหลิ่งหนานซื่อจื่อ ฐานะสูงส่ง จะยอมให้คนรังแกหยามเหยียดได้อย่างไร หากมีโอกาสขึ้นมา เขาไม่มีทางให้ตนเสียเปรียบแม้แต่นิดแน่”

ฉีเซียวโมโหจนหัวคิ้วสั่นระริกพลางคิดถึง ‘รอยเลือดสี่สาย’ กับ ‘เลือดสดซึมทะลัก’ ที่เจียงเต๋อชิงเอ่ยถึงเมื่อครู่ หลังฟังคำขององค์หญิงใหญ่พลันหัวเราะเย็น “เสด็จป้ากล่าวถูกต้อง ซื่อจื่อช่างรู้ความโดยแท้ ถึงได้ใช้วิธีฆ่าศัตรูหนึ่งหมื่นเสียทหารฝ่ายตนแปดพันนี้ออกมาได้”

ฉีเซียวลุกขึ้นจะเดินออกไป องค์หญิงใหญ่ตุนซู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยตำหนิเสียงเบา “ฉีหวาประพฤติบุ่มบ่ามย่อมมีฮ่องเต้ออกหน้าลงโทษ เจ้าจะไปทำอันใด!”

ฉีเซียวชะงักไปก่อนคลี่ยิ้ม “ไปชมเรื่องขำขันของฉีหวา เสด็จป้าจะไปด้วยกันหรือไม่”

องค์หญิงใหญ่ตุนซู่ถอนใจ “ช่างเถิด คร้านจะสนใจเจ้า ไปดูก็แล้วไป อย่าได้ก่อเรื่องอีก”

ฉีเซียวพยักหน้าแล้วพาข้ารับใช้จำนวนหนึ่งจากไป

ตอนที่เกี้ยวของฉีเซียวมาถึงตำหนักกานชิง องค์ชายทั้งหลายก็มาถึงกันหมดแล้ว องค์ชายสามฉีฉีกับองค์ชายสี่ฉีหลีที่เฝ้าอยู่นอกตำหนักเห็นฉีเซียวมาก็รีบก้าวมาทำความเคารพ ฉีเซียวยิ้มน้อยๆ “น้องทั้งสองสบายดีหรือ เหตุใดจึงอยู่นอกตำหนัก เสด็จพ่อยังพบปะขุนนางอยู่หรือ”

ฉีฉีกับฉีหลีหันมองหน้ากันและกัน พวกเขาก็เดาไม่ได้ว่าฉีเซียวไม่รู้จริงๆ หรือแกล้งเลอะเลือน ฉีฉีลังเลอึดใจหนึ่งก่อนเอ่ยกล้อมแกล้มว่า “เสด็จพ่อ…คงมีราชกิจกระมัง”

ฉีเซียวชายตามองไปทางฝูไห่ลวี่ที่ยืนอยู่นอกตำหนักพลางยิ้มจางๆ “หัวหน้าฝูวันนี้คร้านจะขยับตัวแล้วหรือ ข้ามาแล้วไยไม่ไปรายงาน”

“มิกล้าๆ” ฝูไห่ลวี่รีบร้อนยิ้มประจบ โค้งกายเอ่ย “กำลังคิดจะถวายบังคมองค์รัชทายาทก่อนค่อยเข้าไป กลับฟังองค์ชายทั้งหลายสนทนาจนใจลอย กระหม่อมจะเข้าไปเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้จะทอดทิ้งโอรสทั้งสองของตนไว้นอกประตูอย่างไม่ไยดีก็ย่อมได้ แต่กับฉีเซียวไม่อาจทำส่งเดชเช่นนั้น ไม่นานนักฝูไห่ลวี่ก็ถอยออกมา เขาฝืนยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า “เชิญองค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ”

ฉีเซียวเข้าไปยังตำหนักหลักพร้อมฝูไห่ลวี่ ลัดเลาะผ่านโถงหน้าตรงเข้าไปยังห้องอุ่น ด้านใน ในนั้นฮ่องเต้นั่งอยู่ที่ตำแหน่งประธาน ไป่เริ่นยืนอยู่เบื้องล่าง ข้างกายเป็นฉีหวาซึ่งคุกเข่าอยู่ ฉีเซียวค้อมกายถวายบังคม ฮ่องเต้โบกมือให้อย่างอ่อนล้า “ลุกขึ้นเถิด…เซียวเอ๋อร์มาพอดี มาดูเรื่องบัดซบที่น้องชายเจ้าทำ!”

ฉีเซียวมีหรือจะเสียเวลาดูฉีหวา ตั้งแต่เข้าห้องมาสายตาของฉีเซียวก็ไม่ละไปจากร่างของไป่เริ่นเลย เสียดายเพียงไป่เริ่นยืนอยู่ด้านซ้ายของตน แผลที่ลำคอก็อยู่ด้านซ้ายมีหรือจะมองเห็นได้ ดวงตาหงส์ของฉีเซียวกลอกเล็กน้อยก่อนกวาดตามองฉีหวาปราดหนึ่ง เอ่ยราบเรียบว่า “น้องรองสุขุมนอบน้อมรู้มารยาทมาแต่ไหนแต่ไร ไหนเลยจะกระทำเรื่องโง่งมได้ มีอันใดเข้าใจผิดกันหรือไม่”

“รู้จักกิริยามารยาทเสียที่ไหน ไม่รู้ว่าอ่านตำราแล้วเอาไปทิ้งที่ใดหมด!” ฉีหวาทำฮ่องเต้โกรธจนควันออกหู เขาหันหน้าไปหาไป่เริ่นก่อนปลอบเสียงอ่อนว่า “ไป่เริ่น…เด็กดี ฉีหวานิสัยเสียและยังไร้สมอง ไม่ว่าวันนี้มีมูลเหตุใด การปะทะล่วงเกินเจ้าก็เป็นความผิดของเขาทั้งสิ้น เราเรียกหมอหลวงให้เจ้าแล้ว ให้หมอหลวงตรวจดูก่อน หากมีความไม่เป็นธรรมอันใดอีกประเดี๋ยวค่อยๆ บอกเรา เราไม่มีทางปฏิบัติกับเจ้าอย่างไม่เป็นธรรมแน่”

ไป่เริ่นยิ้ม “ไม่รีบร้อนพ่ะย่ะค่ะ องค์ชายรองลงไม้ลงมือกับกระหม่อมเพราะเหตุใดนั้น เวลานี้กระหม่อมก็ยังเลอะเลือน ประจวบเหมาะที่รัชทายาทเสด็จมา กระหม่อมขอเล่าเรื่องเมื่อครู่หนึ่งรอบ หากความผิดอยู่ที่ไป่เริ่นเช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องเรียกหมอหลวง ลำพังแค่ทำให้องค์ชายรองเกิดโทสะใหญ่โตเพียงนี้ก็นับว่าไป่เริ่นหาเรื่องใส่ตัว ยากจะขออภัยโทษแล้ว ไหนเลยจะกล้าลำบากหมอหลวง”

ฉีเซียวได้ฟังวาจาก็ยิ้มหยันในใจ ฮ่องเต้ประสงค์ทำเรื่องใหญ่เป็นเรื่องเล็กทำเรื่องเล็กเป็นหมดเรื่อง เห็นไป่เริ่นโง่งมกระนั้นหรือ

ฮ่องเต้หมดหนทาง ได้แต่เอ่ยอย่างนุ่มนวล “อย่าพูดเหลวไหล…เรื่องนี้ย่อมเป็นความผิดฉีหวามิใช่เจ้า เราเพียงแต่เกรงว่าแผลเจ้าจะรักษาล่าช้าเท่านั้น เอาเถิด เจ้าว่ามาก่อน”

ไป่เริ่นหันไปปราดมองฉีหวา จากนั้นบอกเล่าถ้อยคำที่ทั้งสองโต้ตอบกันที่ตำหนักข้างเมื่อครู่อย่างละเอียดซ้ำอีกครั้งตั้งแต่ต้นจนจบ จากนั้นก็มองใบหน้าซีดคล้ำของฮ่องเต้พลางเอ่ยเรียบๆ “กระหม่อมเพิ่งมาถึงไม่นาน ไม่เข้าใจอย่างแท้จริงว่า ‘เรื่องของรัชทายาท’ เป็นเรื่องคลุมเครืออันใด มิใช่เพราะข้าไม่รู้เรื่องนี้ถึงได้บังเอิญยั่วโทสะองค์ชายรองจนได้รับการสั่งสอนกระนั้นหรือ”

“ตัวบัดซบ!” ฮ่องเต้โกรธฉีหวาจนจวนเจียนระงับไม่อยู่ เรื่องของฉีเซียวแม้ทุกคนรู้อยู่แก่ใจ แต่ไหนเลยจะยกขึ้นมาพูดในที่แจ้งได้! คนใกล้ชิดของอู่ตี้ยังมีชีวิตอยู่! คนในราชวงศ์ก็ไม่ขาดแคลนผู้ที่อุ้มชูฉีเซียว เรื่องนี้จึงควรหลีกเลี่ยงไม่เอ่ยถึง หากสืบหาความจริงเรื่องฐานะของฉีเซียวก็เท่ากับสืบหาว่าบัลลังก์นี้ของฮ่องเต้ได้มาอย่างไร นี่เป็นปมในใจอย่างหนึ่งของฮ่องเต้มาตลอด มีหรือจะยอมให้คนกล่าวถึง ฮ่องเต้ทรงมองฉีหวาที่คุกเข่าตัวสั่นเทาไม่หยุดบนพื้น ใจแทบอยากจะฉีกเขาเป็นชิ้นๆ เสียให้ได้! ฮ่องเต้ฉวยถ้วยชาขึ้นเขวี้ยงไปที่ฉีหวาอย่างแรง “วันๆ ดีแต่พูดจาเลอะเทอะ! เซียวเอ๋อร์เป็นพี่ชายทางสายเลือดเจ้า ทางฐานันดรเป็นว่าที่กษัตริย์ของเจ้า! เป็นผู้ที่เจ้าเอามาพูดลับหลังได้หรือ!”

ฉีหวาขวัญหนีดีฝ่อรีบฟุบหน้าเข้ากับท่อนแขน ร้องขออภัยโทษด้วยเสียงสะอื้นไห้ไม่หยุด “เสด็จพ่อโปรดอภัย…เสด็จพ่อโปรดอภัย…”

ไป่เริ่นมองฮ่องเต้เปลี่ยนความคิดด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นก็ซ้ำเติมอีกแผล “องค์ชายรองย้ำแล้วย้ำอีกว่า ‘เสด็จพ่อทรงชมเชยรัชทายาทอย่างมาก โปรดปรานรักใคร่เป็นที่สุด ทว่าเบื้องหลังหาได้เป็นเช่นนั้น’ ข้อนี้กระหม่อมยิ่งไม่เข้าใจ กระหม่อมแม้เพิ่งมาอยู่ไม่นาน แต่เรื่องที่ได้ยินได้ฟังมาตลอดหนึ่งเดือนนี้ไม่เคยรู้สึกว่าฝ่าบาททรงโปรดปรานองค์ชายทั้งหลายไม่เท่ากัน นอกจากนี้เรื่องที่ฝ่าบาททรงปฏิบัติต่อองค์ชายทั้งหลายอย่างไรเกี่ยวข้องอันใดกับกระหม่อม แล้วสิ่งนี้กลายเป็นข้ออ้างที่องค์ชายรองตำหนิกระหม่อมได้อย่างไรกันพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้ฟังแล้วยิ่งโกรธจนเลือดขึ้นหน้า หากไม่ได้อยู่ต่อหน้าไป่เริ่นกับฉีเซียวก็แทบจะลงไม้ลงมือแล้ว เขาฝืนคลี่ยิ้มแล้วเอ่ย “เราเข้าใจ…แค่เพราะยามปกติเราเอ็นดูเซียวเอ๋อร์มากไปบ้าง ในใจฉีหวาคงอึดอัดจึงก่อเรื่องเช่นนี้ขึ้น…”

ไป่เริ่นส่ายศีรษะ “กระหม่อมกลับคิดว่าเรื่องวันนี้คงมีเหตุจากการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์อันเลื่อนลอยไม่มีจริงนั้น เรื่องนี้กระหม่อมมิเคยได้ฟังมาอย่างแท้จริง ประจวบเหมาะที่รัชทายาททรงอยู่ที่นี่ด้วย องค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ…ไป่เริ่นเคยเอ่ยกับพระองค์ว่าคิดส่งโหรวจยาให้อภิเษกสมรสกับพระองค์หรือไม่ ต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาทและองค์ชายรอง ขอรัชทายาททรงมอบความบริสุทธิ์แก่ไป่เริ่นด้วย”

หน้าที่แล้ว1 of 2

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in everY

บทความยอดนิยม

Jamsai

รับโปรโมชั่นสุดพิเศษจากแจ่มใส งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ วันที่ 17-30 เมษายน 2564

  เนื่องด้วยงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ ได้เลื่อนกำหนดการจัดงานออกไป จากวันที่ 17-25 เมษายน 2564 เป็นวันที่ 1...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน รัตติกาลซ่อนกล บทที่ 1

บทที่หนึ่ง ขณะที่หลิวไป่ทงออกจากวังก็เป็นเวลาย่ำค่ำแล้ว แสงตะวันยามสายัณห์สาดส่อง ช่างชวนให้ผู้คนครั่นคร้ามยิ่ง เขาจ้องม...

Jamsai

Jamshop ช็อปง่าย จ่ายสะดวก พรีเมี่ยมจัดหนักเหมือนไปงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ

เนื่องด้วยงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ ได้เลื่อนกำหนดการจัดงานออกไป จากวันที่ 17-25 เมษายน 2564 เป็นวันที่ 15-...

Jamsai

Jamclub จัดโปรโมชั่นงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ วันที่ 17-30 เมษายน 64

แม้ว่างานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 49ฯ ได้มีการเลื่อนกำหนดการจัดงานออกไป โดยจัดในวันที่ 15-23 พฤษภาคม 2564 แต่นักอ...

jamsai.com