Connect with us

Jamsai

Jamsai

ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 3 – บทที่ 4

หน้าที่แล้ว1 of 26

บทที่ 3

โจวไท่หรานซีอีโอของบริษัทแอลวายกำลังรับมือกับผู้ผลิตเสื้อผ้าอยู่ในห้องทำงาน

“ประธานเหลียงครับ คุณก็รู้นิสัยของอเดอลีน ถ้าเสื้อผ้านั่นไม่ถูกใจเธอก็ยอมทำลายมันทิ้ง ส่งแบบให้คุณตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์” มือข้างหนึ่งถือหูโทรศัพท์ มืออีกข้างก็หมุนปากกาไปด้วย ในฐานะที่เป็นทายาทรุ่นที่สอง เขาได้เรียนรู้การเจรจาต่อรองทางธุรกิจจากพ่อตั้งแต่ยังเด็ก การพูดของโจวไท่หรานทำให้คนที่คุยด้วยรู้สึกสบายใจ “ใช่แล้ว พวกผ้าสามารถเตรียมไว้ก่อนได้ เดี๋ยวผมจะให้พวกเขากำหนดผ้าที่จะใช้ออกมา ภายในสามวันจะส่งไปให้คุณนะครับ”

หลังจากวางสายเรียบร้อยแล้วโจวไท่หรานก็ยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว

ชุดโอตกูตูร์กับเสื้อผ้าสำเร็จรูปชั้นสูงของบริษัทแอลวายจะถูกส่งไปร่วมงานแฟชั่นวีกที่ยุโรป ส่วนเสื้อผ้าสำเร็จรูปทั่วไปก็จะจัดงานแถลงข่าวในประเทศ ปกติเสื้อผ้าฤดูหนาวจะประกาศตอนช่วงต้นฤดูร้อนเพื่อให้ร้านค้าทั้งหลายมีเวลาเพียงพอในการสั่งและทำการผลิตออกมา แต่เพราะอเดอลีนไม่พอใจเสื้อผ้าสำเร็จรูปของซีซั่นนี้เป็นอย่างมาก จึงต้องเลื่อนการประกาศออกไป ตอนนี้ทุกฝ่ายก็ตามจี้เขาอยู่ไม่ได้หยุด ทำให้เขาต้องรับแรงกดดันจากรอบข้างอย่างมาก

กริ๊งๆๆๆ เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ภายในดังขึ้น เมื่อเห็นว่าเป็นหมายเลขโทรศัพท์ของอเดอลีนเขาก็รีบรับสายทันที

“ฮัลโหล อเดอลีนที่รัก”

เมื่ออีกฝ่ายส่งเสียงมา โจวไท่หรานก็อดสะดุ้งไม่ได้ แต่เพียงครู่เดียวก็ดึงโทรศัพท์ออกห่างจากหู

“ฉันไม่สนว่าคุณจะบริหารจัดการบริษัทยังไง แต่การมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะกับการสร้างสรรค์ผลงานของดีไซเนอร์เป็นวัตถุประสงค์สำคัญของบริษัท เป็นความตั้งใจของลีโอผู้ก่อตั้งบริษัทนี้ ที่สำคัญพนักงานไข้ขึ้นสูงแล้วยังไม่ให้พักผ่อน นี่มันถือเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลนะ!”

ถึงแม้อเดอลีนจะเป็นคนอารมณ์ร้าย แต่การระเบิดออกมาแบบนี้ก็ไม่ค่อยได้เห็นนัก โจวไท่หรานฟังอยู่นานถึงได้เข้าใจเรื่องราว เขารีบเปิดอีเมลเช็กข้อมูลแล้วก็รู้สึกเหมือนหัวโตขึ้นเป็นสองเท่า

“อเดอลีน คุณใจเย็นๆ ก่อน เดี๋ยวเรื่องนี้ผมจัดการเอง รับรองว่าผมจะให้คำตอบที่คุณพอใจ โอเคนะ”

หลังจากทำให้อเดอลีนสงบลงแล้วโจวไท่หรานจึงได้วางสาย แล้วอ่านอีเมลของเซียวเซียวอย่างละเอียดอีกครั้ง

บริษัทแอลวายทำงานสไตล์ยุโรปและอเมริกัน อนุญาตให้รายงานข้ามขั้นได้ ดังนั้นการกระทำของเซียวเซียวจึงไม่ถือว่าเป็นการเสียมารยาท อีเมลฉบับนี้ถึงจะบอกว่ายอมรับผิด แต่คนที่มีตาดูก็รู้ว่ามันเป็นจดหมายฟ้อง ข้อความในจดหมายแสดงถึงความอยุติธรรม ชี้ให้เห็นว่าถูกไล่จนถึงทางตันแล้ว

เขากดหมายเลขภายในไปที่ห้องเลขาฯ ทันใด “เรียกหลัวอวี้มาพบผมที่ห้องเดี๋ยวนี้!”

หน้าที่แล้ว1 of 26

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in Jamsai

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 12

          บทที่ 12 “โปรดเสด็จกลับไปตอนนี้เถอะ ถือเสียว่าไม่ได้มาหานาง ถือเสียว่านางหนีการแต่งงาน ถือเสียว่าในแผ่นดินไม่ม...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 11

          บทที่ 11 ตอนเหยาจื่อชีขี่ลาลงเขาซื้อเกลือกลับมาถึงก็เกือบเป็นเวลาอาหารกลางวันแล้ว เหยาฮ่วงบ่นว่านางสองคำแล้วให...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 13

          บทที่ 13 “ดีมาก ถ้าข้าทำเรื่องที่สร้างความกระวนกระวายใจให้เจ้าอีก ก็ทำอย่างเมื่อครู่นี้ บอกออกมาอย่างชัดเจนแจ่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 15

          บทที่ 15 หลูซื่อกลับถึงตำบลหลงเฉวียนแล้วพักผ่อนคืนหนึ่ง วันถัดมาก็เริ่มเร่งมือตระเตรียมสินเจ้าสาวให้อี๋อวี้ เค...

jamsai.com