Connect with us

Jamsai

My Little Happiness... ขอเรียกเธอว่าความสุข

ทดลองอ่าน My Little Happiness… ขอเรียกเธอว่าความสุข บทที่ 2

หน้าที่แล้ว1 of 24

บทที่ 2

“เวินเซ่าชิง คนสารเลว!”

 

เวินเซ่าชิงไม่เห็นฉงหรงต่อไปอีกหลายวัน หลังเลิกงานเขาตั้งใจไปซื้อเต้าหู้สักก้อน พอไปเคาะประตูห้องตรงข้ามก็ไม่มีเสียงตอบรับ

พักนี้พอมีเวลาว่างเวินเซ่าชิงจะแวะไปแผนกทันตกรรม กลุ่มนักศึกษาของเขาสุมหัวกันดราม่า

“อาจารย์เวินไปแผนกทันตกรรมอีกละ”

“อืมๆ”

“พักนี้ทำไมเขาไปแผนกทันตกรรมอยู่เรื่อย”

“ปวดฟันมั้ง”

“ไม่นะ เมื่อวานเห็นเขาที่ห้องผ่าตัด กินข้าวกล่องก็ยังปกติดี ท่าทางอร่อยมาก”

“หรือว่าอยากจะย้ายไปแผนกทันตกรรม?”

“คงไม่หรอก ฉันยังเรียนไม่จบนะ”

“เมื่อกี้ยังเห็นเขาคุยกับหมอเหอคนหล่อ”

จงเจินฟังไปฟังมาก็เกิดความคิด หรือว่าคนที่อาจารย์เวินชอบก็คือหมอเหอ?! ครั้งก่อนอาจารย์เวินบอกว่าหมอเหอเป็นรุ่นน้องของเขา รุ่นพี่กับรุ่นน้องมักจะแอบชอบกันเป็นประจำนี่นา

เวินเซ่าชิงเดินเกะกะอยู่ในคลินิกผู้ป่วย เหอเหวินจิ้งรักษาคนไข้รายสุดท้ายเสร็จแล้วก็ถอดหน้ากากออก ถามเขาว่า “รุ่นพี่ ปวดฟันเหรอ”

“ไม่ปวด”

“ไม่ปวดฟันแล้วมายืนเกะกะอะไรที่นี่”

“ช่วงนี้มีคนไข้ชื่อฉงหรงมั้ย”

“มีสิ เมื่อวานตอนบ่ายมาถอนฟันคุด สัปดาห์หน้ามาตรวจอีกที”

“เธอรับเองหรือ ถอนเสร็จแล้ว?”

“ใช่ มีปัญหาอะไรมั้ย”

เวินเซ่าชิงส่ายหน้า “ไม่มีอะไร ไปก่อนละ”

เหอเหวินจิ้งมองเงาหลังของเวินเซ่าชิง ทำหน้างงพลางพึมพำว่า “ก็แนะนำฉงหรงมาเองไม่ใช่หรือ บอกว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของนักศึกษาตัวเอง ทำไมทำเหมือนไม่รู้ว่าเป็นคนไข้ของฉันล่ะ”

 

ตั้งแต่ฉงหรงถอนไอ้ตัวร้ายออกไปแล้วก็ต้องกินโจ๊กอยู่หลายวัน ทุกครั้งที่กินโจ๊กก็จะคิดถึงแกงจืดไข่น้ำที่เวินเซ่าชิงทำ เธอมองโจ๊กเปล่าข้างหน้าแล้วรู้สึกว่าไร้รสชาติ ยังดีที่หน้าครึ่งซีกที่เคยบวมเป่งตอนนี้หายเป็นปกติแล้ว แต่เธอยังพักอยู่ที่บ้านจงเจิน ยังไม่อยากกลับบ้านตัวเอง

ฉงหรงรู้สึกว่าเธอกับเวินเซ่าชิงอย่างมากก็เป็นแค่เพื่อนบ้าน ตอนนี้เธอพักอยู่ที่บ้านจงเจิน เธอกับเขาก็ไม่นับเป็นเพื่อนบ้านกันแล้วสินะ แต่คิดไม่ถึงว่าเธอกับเวินเซ่าชิงจะเป็น ‘เจ้ากรรมนายเวร’ หนักหนาสาหัสถึงระดับที่เธอรับมือไม่ทัน

หลังจากจงเจินเช่าบ้านเรียบร้อยแล้วก็คิดจะเชิญเพื่อนๆ มาสนุกกันที่บ้าน แต่เพราะงานยุ่งมากก็เลยไม่ได้ทำตามแผนเสียที จนช่วงนี้มีวันหนึ่งที่เรียนไม่มากและเวินเซ่าชิงก็ไม่มีผ่าตัด จึงนัดเพื่อนๆ มากินข้าวที่บ้านกัน

ตอนใกล้เที่ยง เวินเซ่าชิงกับกลุ่มนักศึกษาก็มาถึง จงเจินยิ้มแย้มเปิดประตูต้อนรับพวกเขาเข้ามา

มีคนเห็นรองเท้าส้นสูงที่ข้างประตูจึงหัวเราะแซวจงเจิน “อ้าว แฟนอยู่เหรอ”

“ไม่ใช่ๆ! ยังไม่มีแฟน” จงเจินชี้ไปที่ประตูห้องนอนที่ปิดงับไว้ “พี่สาวน่ะ เตรียมเอกสารว่าความนอนดึกมาหลายคืนแล้ว วันนี้ศาลเลิกก็กลับมานอน เบาๆ หน่อยนะ ถ้าเสียงดังจนเธอตื่น ภูเขาไฟระเบิดแน่!”

เวินเซ่าชิงไม่แปลกใจกับ ‘พี่สาว’ ที่จงเจินพูดถึงแล้ว ยิ้มพลางรับปากว่า “โอเค”

หน้าที่แล้ว1 of 24

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in My Little Happiness... ขอเรียกเธอว่าความสุข

บทความยอดนิยม

Jamsai Book Festival

Jamsai

Jamsai Book Festival : Reshape Your Happiness เริ่มตั้งแต่ วันที่ 15-31 ตุลาคม 2564 ช้อปที่ไหนแจ่มใสได้ทุกที่

     ช่วงเวลาแห่งความสุขในการช้อปหนังสือใกล้มาถึงแล้วค่า Jamsai Book Festival สำหรับครั้งนี้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 15 – 31...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง บทที่ 3-บทที่ 4

บทที่ 3 เสียงวิ่งดังตึงๆๆ เมื่อมาถึงหน้าห้อง ผู้มาใหม่ก็หยุดปัดหิมะบนร่างก่อนอย่างตั้งใจ ถึงค่อยก้าวเข้าไปข้างในแล้วตะโก...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง บทที่ 5-บทที่ 6

บทที่ 5 ความคิดของจือจือไม่ได้จดจ่ออยู่กับเซี่ยงชิงจวีนานนัก เพราะนางเหลือบไปเห็นบิดาเสียก่อน หลินผู้พ่อหน้าตาซีดเผือด ร...

jamsai.com