Connect with us

Jamsai

Count your lucky stars เปลี่ยนโชคร้ายให้กลายเป็นรัก

ทดลองอ่าน Count your lucky stars เปลี่ยนโชคร้ายให้กลายเป็นรัก บทที่ 1

ลู่ซิงเฉิงรับไมโครโฟนมาอย่างสุภาพ “ก่อนที่ผมจะมาที่ชิก มีหลายคนสงสัยว่าผมจะรับตำแหน่งนี้ได้ไหม ผมคิดว่างานฉลองในค่ำคืนนี้น่าจะเป็นคำตอบที่ดีได้นะครับ การฉลองความสำเร็จไม่ได้หมายถึงการสิ้นสุด แต่หมายถึงการเริ่มต้นใหม่ต่างหาก ผมเชื่อว่าคนฉลาดย่อมจะเลือกทางที่ดีที่สุดเสมอครับ

ฤดูใบไม้ผลิกับฤดูหนาวเมื่อปีที่แล้วชาแนลนำเสนอซีรี่ส์ผ้ากำมะหยี่ก็ได้รับการตอบรับเกินความคาดหมาย มีหลายแบรนด์ที่พยายามจะเอาอย่างเพราะเห็นว่าจะได้รับความนิยมในฤดูกาลหน้า อันที่จริงผ้าที่ผลิตจากมณฑลฝูเจี้ยนได้ผลิตเพื่อส่งออกไปต่างประเทศจำนวนมากตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง เพราะฉะนั้นผมคิดว่าผ้ากำมะหยี่จึงเป็นสัญลักษณ์ของความร่ำรวย เหมือนกับที่โคโค่ ชาแนลเคยพูดไว้ว่า ‘แฟชั่นเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แต่สไตล์ไม่เคยเปลี่ยน’ ครับ

ดูท่าผมคงเป็นแฟนที่ไม่ค่อยจะได้เรื่อง ไม่ได้สังเกตว่าแฟนตัวเองเปลี่ยนรองเท้าใหม่ นี่ไม่ใช่ประเด็นว่าผมสนใจหรือไม่สนใจแบรนด์นี้นะ แต่เป็นอีกเดี๋ยวผมจะเจอหน้าแฟนได้ยังไงมากกว่า”

เขาพูดติดตลกอย่างเป็นกันเอง ทุกคนก็พากันหัวเราะขึ้นมา

 

ดึกมากแล้วแต่ความกระตือรือร้นของนักข่าวก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย ลู่ซิงเฉิงที่ถูกล้อมอยู่บนเวทีย่นคิ้วอย่างจนใจ “วันนี้เป็นวันที่มีความสุข พวกคุณเปลี่ยนไปถามคำถามที่ผมจะให้ความสนใจหน่อยได้ไหมครับ”

แสงประกายวิบวับที่อยู่บนสระว่ายน้ำด้านล่างสะท้อนกลับมาที่ใบหน้าของเขา ยิ่งทำให้ใบหน้าดูมีเสน่ห์มากขึ้น พวกนักข่าวก็สัมผัสได้ถึงเสน่ห์นั้น นักข่าวสาวใช้เสียงเล็กๆ ถามขึ้น “คุณสนใจคำถามในเรื่องแบบไหนคะ”

ลู่ซิงเฉิงยื่นมือชี้ไปทางนักข่าวสาวคนนั้น ขณะนั้นก็มีเสียงกรี๊ดกร๊าดดังขึ้นมา เขาหัวเราะฮ่าๆ แล้วพูดขึ้นว่า “พวกคุณก็ถามว่า ‘คุณลู่ ในชีวิตสิ่งที่คุณนับถือคืออะไร คนที่คุณศรัทธาที่สุดคือใคร’ ยังไงล่ะครับ”

พวกนักข่าวก็กรูกันขึ้นมา “ว่าแต่คืออะไร และคือใครเหรอคะ”

ในค่ำคืนงดงามน่าหลงใหล ลมที่พัดผ่านมาก็ยังมีเสน่ห์ ชายหนุ่มรูปหล่อยกนิ้วชี้วางที่ริมฝีปาก แล้วทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบสงบ ได้แต่เฝ้ารอคอย จากนั้นเขาก็กระโดดจากเวทีสูงลงสู่สระว่ายน้ำอย่างไม่ทันตั้งตัว

เกิดเสียงตู้มดังขึ้น ตามด้วยวงน้ำขนาดใหญ่ มีเสียงกรีดร้องขึ้นทุกทิศทาง จากนั้นก็เห็นภาพหัวหน้าบรรณาธิการหนุ่มโผล่ขึ้นจากกลางสระว่ายน้ำราวกับแหวกทะเลแดงจนทำเอาคนตกตะลึง

“Who am I?” คนที่ยืนอยู่กลางสระน้ำกางแขนโอบกอดค่ำคืนที่ยิ่งใหญ่นี้เงยหน้าขึ้นฟ้าเอ่ยถามเสียงดัง

ในงานราวกับถูกจุดระเบิดขึ้น “ลู่ซิงเฉิง ! ลู่ซิงเฉิง!”

เสียงโห่ร้องราวกับมาจากผู้คนที่ถูกปลุกเร้าเป็นพันเป็นหมื่น คนที่อยู่ในสระว่ายน้ำก็ปีนขึ้นมาด้วยท่าทางสดชื่น แดลี่ ผู้ช่วยเขาได้เตรียมผ้าเช็ดตัวรอไว้อยู่ข้างๆ แล้ว

ลู่ซิงเฉิงคลุมผ้าขนหนูเดินผ่านผู้คนด้วยท่าทางสง่างาม หน้าจอขนาดใหญ่บนเวทีก็สว่างขึ้นมา บนหน้าจอปรากฏรายการ ‘รายงานบันเทิง’ ที่พิธีกรสาวกำลังพยายามคุมสถานการณ์ “…มีเพียงนิตยสารชิกฉบับเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้เข้าร่วมรายการนี้ด้วย อยากทราบว่าเป็นเพราะอะไรคะ”

แล้วภาพก็จับไปที่ใบหน้ายิ้มเยาะของมู่หยางที่ดูแปลกแยกกับสถานการณ์ในตอนนี้ “ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ยังคงพอจะมีโอกาส แต่เมื่อสองเดือนก่อนพวกเขาเพิ่งจะเปลี่ยนแม่ทัพคนใหม่ จะรักษาตำแหน่งนิตยสารแฟชั่นอันดับหนึ่งไว้ได้อีกนานแค่ไหนก็ยังพูดยาก แล้วจะกล้าแบ่งกำลังมาเข้าร่วมการแข่งขันที่ดุเดือดอย่างนี้ได้เหรอครับ”

ผู้คนที่ถูกล้างสมองเมื่อครู่ก็ถึงกับตะลึงอีกครั้ง ท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงบ คนที่กำลังจะประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบก็ค่อยๆ หันหลังกลับมา ดวงตาที่เก็บเกี่ยวเอาวิญญาณของผู้คนไปได้ในขณะนี้เย็นเยียบ

“แดลี่” เขาเรียก “ผมให้โอกาสคุณอธิบายอีกครั้ง”

“บ.ก. คือ…” แดลี่พูดอะไรไม่ออก เขายังเปิดหน้าจอบนเวทีตามกำหนดเดิม ซึ่งอันที่จริงควรจะฉายรายการทีวีสัมภาษณ์ชิกโดยเฉพาะจากงานแฟชั่นวีกที่มิลาน

เวินซียกชายกระโปรงขึ้น เดินเข้ามาแล้วเปิดกระเป๋าใบสวยออกดูเวลาจากมือถือ “คงรับสัญญาณถ่ายทอดสดจากดาวเทียม นี่เป็นเวลาถ่ายทอดรายการ ‘รายงานบันเทิง’ อยู่พอดี”

เห็นกันชัดๆ ว่าจะรับหรือไม่รับฟัง คำแก้ตัวนี้ก็ไม่สำคัญอะไรแล้ว ลู่ซิงเฉิงสะบัดผ้าเช็ดตัวที่เปียกชื้นออกพร้อมกับเอ่ยปากสั่ง “ไปแผนกออกแบบ หาดีไซเนอร์ที่ไม่มีชื่อเสียงที่สุดไปร่วมรายการนั่น”

“บ.ก. ครับ นั่น…”

ไม่รอให้แดลี่ได้พูดอะไรอีก ลู่ซิงเฉิงก็เดินไปห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ตามด้วยเสียงปิดประตูดัง ‘ปัง’

“ผมรู้ว่านิตยสารหลายฉบับก็ส่งหัวหน้าฝ่ายออกแบบไปร่วมรายการ ถ้าพวกเราส่งคนที่ไม่มีชื่อเสียงที่สุดไป…” แดลี่พึมพำเสียงเบา

เวินซีมองไปที่หน้าจอใหญ่นั่นแล้วยกมุมปาก ริมฝีปากอวบอิ่มที่น่าหลงใหลยกโค้งขึ้น “งั้นคุณก็น่าจะรู้ว่าการตัดสินใจของลู่ซิงเฉิงไม่มีทางผิดพลาด”

แดลี่ยักไหล่ “ก็จริง คุณว่ากินเนื้อพระถังซำจั๋งแล้วจะเป็นอมตะ ถ้ากินเนื้อลู่ซิงเฉิงแล้วจะโชคดี ราบรื่นทุกอย่างใช่ไหม”

เวินซีเห็นด้วยอย่างยิ่ง “อย่าลืมเก็บกระดูกไหปลาร้าไว้ให้ฉันด้วยนะ ตรงนั้นมันเซ็กซี่มาก”

“ขนาดนี้ยังต้องเลือกอีก” แดลี่สะอึก

“มันอยู่ในสายเลือดน่ะ”

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in Count your lucky stars เปลี่ยนโชคร้ายให้กลายเป็นรัก

บทความยอดนิยม

Jamsai Book Festival

Jamsai

Jamsai Book Festival : Reshape Your Happiness เริ่มตั้งแต่ วันที่ 15-31 ตุลาคม 2564 ช้อปที่ไหนแจ่มใสได้ทุกที่

     ช่วงเวลาแห่งความสุขในการช้อปหนังสือใกล้มาถึงแล้วค่า Jamsai Book Festival สำหรับครั้งนี้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 15 – 31...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง บทที่ 1-บทที่ 2

บทที่ 1 ลมเหนือพัดหวีดหวิวบาดผิวราวกับคมมีดน้ำแข็ง เมืองหลวงตั้งอยู่ทางตอนเหนือ พอล่วงเข้าปลายปีทีไรเป็นต้องหนาวจับจิต ป...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง บทที่ 3-บทที่ 4

บทที่ 3 เสียงวิ่งดังตึงๆๆ เมื่อมาถึงหน้าห้อง ผู้มาใหม่ก็หยุดปัดหิมะบนร่างก่อนอย่างตั้งใจ ถึงค่อยก้าวเข้าไปข้างในแล้วตะโก...

jamsai.com