Connect with us

Jamsai

Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 7

หน้าที่แล้ว1 of 7

บทที่ 7

ตกเย็นสวีเจิ้นจงโทรมาหาพ่อของจ้าวหนานเซียว ถามถึงเรื่องที่ลูกชายมาเรียนเมื่อเช้า จ้าวเจี้ยนผิงคุยกับเพื่อนเก่าเสร็จ สุดท้ายก็ให้จ้าวหนานเซียวมาพูดสาย

จ้าวหนานเซียวที่กำลังซ้อมเปียโนจึงหยุดเล่นแล้วรับมือถือที่พ่อส่งมาให้

‘สวัสดีค่ะลุงสวี!’

‘สวัสดีเสี่ยวหนาน!’ น้ำเสียงเอ็นดูของลุงสวีดังเข้ามา

‘เมื่อเช้าสวีซู่ไปเรียนพิเศษกับหนูเป็นยังไงบ้าง เขาเชื่อฟังไหม รังแกหนูรึเปล่า’

เมื่อเช้าพอเขาไป เธอก็อดขอบตาแดงไม่ได้ รีบหลบเข้าไปเช็ดน้ำตาในห้องน้ำก่อนที่แม่จะมาเห็น

‘เปล่าค่ะ เขาเชื่อฟังดีค่ะ’ จ้าวหนานเซียวตอบทันควัน ‘ลุงสวีคะ ที่จริงแล้วพื้นฐานเขาดีมากเลย คนก็ฉลาด แค่ต้องเสริมขั้นที่ไม่เหมือนกันของสองที่ให้ทัน หนูว่าเขาไม่มีปัญหาเลยค่ะ’

สวีเจิ้นจงดีใจมาก ‘ดีๆ งั้นก็ดี เขาเชื่อฟังหนูก็ดีแล้ว งั้นลุงให้เขาไปเรียนพิเศษกับหนูต่อนะ’

จ้าวหนานเซียวลังเลเล็กน้อยก่อนจะตอบ ‘ได้ค่ะ’

‘เสี่ยวหนาน ลุงขอโทษด้วย ทำให้หนูไม่ได้พักผ่อนช่วงปิดเทอมฤดูร้อน…’

‘ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงหนูก็ไม่มีธุระอะไรอยู่ดี’

‘เสี่ยวหนาน หนูช่วยลุงไว้เยอะมาก ลุงไม่รู้ว่าจะขอบใจหนูยังไงดี ถ้าสวีซู่เขาทำอะไรไม่ดี หนูต้องบอกลุงทันทีนะ! พ่อหนูบอกว่าหนูกำลังซ้อมเปียโนหรือ ลุงไม่กวนแล้ว แค่นี้ละกัน…’

‘ค่ะ สวัสดีค่ะลุงสวี’

ตอนที่จ้าวหนานเซียวกำลังจะวางสายก็ได้ยินเสียงตวาดที่ไม่ชัดเจนนักดังลอดมา ‘กลางวันแกไปไหนมา ถือว่าแกยังรู้สำนึก! ถ้าแกกล้ารังแกพี่เขา ฉันจะตีขาแกให้หัก! พรุ่งนี้ไสหัวไปเรียนพิเศษต่อซะ…’

จ้าวหนานเซียวสะดุ้งตกใจ

โทรศัพท์ตัดสายไปแล้ว เธอตั้งสติ คืนมือถือให้กับพ่อ

เสิ่นเสี่ยวมั่นส่งผลไม้ที่ปอกเสร็จแล้วจานหนึ่งมาให้ลูกสาวแล้วหันไปพูดกับสามีว่า ‘เด็กแค่พั้งก์ไปหน่อย แต่ว่ามารยาทค่อนข้างดีนะ ไม่ได้แย่อย่างที่เหล่าสวีว่า ที่นอกลู่นอกทางกว่าเขาฉันเห็นมาเยอะแล้ว เขาเป็นอย่างนั้นไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย เด็กก็แค่มีความสุนทรีย์ทางศิลปะเฉยๆ เมื่อเช้าฉันเห็นว่าคนคร่ำครึโบราณอย่างสวีเจิ้นจงมีลูกชายแบบนี้ก็แค่ผิดคาดนิดหน่อย! ตอนหลังพอเขาไปแล้วฉันถามเสี่ยวหนาน เสี่ยวหนานก็บอกว่าเขาใช้ได้ ตอนแรกฉันยังนึกว่าเขาจะทำไมซะอีก!’

เสิ่นเสี่ยวมั่นมีความสามารถแต่ก็ไม่ขาดอารมณ์ศิลปิน ตอนยังสาวเธอเป็นคนแรกในสมัยนั้นที่ดัดผมและทาลิปสติก บวกกับสาขาที่เรียนจึงมีความเปิดกว้างมากอยู่แล้ว

จ้าวเจี้ยนผิงพูด ‘แบบนี้ก็ดีแล้ว เหล่าสวียุ่งมาก แถมยังไม่ได้อยู่ด้วยกันมาหลายปี ไม่ค่อยเข้าใจลูกเท่าไหร่…’

พ่อแม่พูดคุยพลางเดินไปแล้ว จ้าวหนานเซียวก็หมดอารมณ์จะซ้อมเปียโน เธอนั่งใจลอยอยู่บนเก้าอี้เปียโน

หน้าที่แล้ว1 of 7

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 9

    By

    บทที่ 9 หนึ่งสัปดาห์ให้หลัง ในเย็นวันศุกร์ จ้าวหนานเซียวเลิกเรียนกลับบ้านคุณตา เห็นลุงสวีมาหา คุณตาพูดคุยกับเขาอยู่ในห้องรับแขก ‘เสี่ยวหนาน ...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 ครั้งนี้สวีซู่ไปแล้วไปลับไม่กลับมาอีก ไม่เพียงแต่ไม่มาในวันรุ่งขึ้น หนึ่งสัปดาห์ต่อมาจ้าวหนานเซียวส่งข้อความให้เขา นัดเขาอีกหลายครั้...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 6

    By

    บทที่ 6 เวลานี้จ้าวหนานเซียวยังจำได้ว่านั่นเป็นปิดเทอมฤดูร้อนตอนที่เธอกำลังจะขึ้น ม.สาม เย็นวันนั้นเธอนั่งอยู่ในที่ของเธอ รับประทานอาหารกับพ...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 จ้าวหนานเซียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ถอยหลังแล้วเงยหน้ายืดตัวขึ้น ก้าวผ่านข้างตัวชายหนุ่มไปอย่างรวดเร็ว ด้านหลังมีเสียงฝีเท้าดังตามมา “ขอ...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 เฉินซงหนานกับสวีซู่มาที่ร้านอาหารที่บอกไว้ในตอนแรก ยามหัวค่ำเมื่อไฟเริ่มเปิดก็ตรงกับเวลาอาหารพอดี แต่ก็ต้องรอถึงจะมีที่นั่ง “หาที่กิ...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 ตอนที่จ้าวหนานเซียวพบกับสวีซู่เป็นครั้งแรกเธอเพิ่งจะอายุสิบห้า เขาอายุน้อยกว่าเธอหนึ่งปีก็คือสิบสี่ ภายหลังทั้งสองเรียนโรงเรียนมัธยม...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 กระเป๋าเดินทางยังวางอยู่บนพื้นห้องโดยไม่ได้จัดของ จะได้ลดความยุ่งยากในการเก็บ รุ่งเช้าวันถัดมา จ้าวหนานเซียวไปถึงสนามบิน เฉินซงหนานส...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ธาราวสันต์ บุษบันจันทรา บทที่ 1-บทที่ 2

บทที่หนึ่ง  ริมเกาะไป๋ลู่ ไถเฉิงปลายฤดูใบไม้ผลิ เป็นอีกปีที่แถบเจียงหนาน งดงาม ดอกซิ่งโปรยปรายดุจสายฝน ดอกหลีผลิบานดุจปุ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ธาราวสันต์ บุษบันจันทรา บทที่ 3-บทที่ 4

บทที่สาม หลี่มู่มองสบตานางอยู่ครู่หนึ่ง เขาดึงมือตนเองกลับพลางลุกขึ้นมานั่ง เกาลั่วเสินก็ไม่เข้าใจตนเอง เหตุใดตนจึงบุ่มบ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ธาราวสันต์ บุษบันจันทรา บทที่ 5-บทที่ 6

บทที่ห้า  เดือนสามปลายฤดูใบไม้ผลิ นอกเมืองเจี้ยนคังแดดร่มลมเย็น ต้นหญ้าเขียวขจี นกโผบิน เกาลั่วเสินนั่งอยู่ในรถเทียมวัว ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ธาราวสันต์ บุษบันจันทรา บทที่ 7-บทที่ 8

บทที่เจ็ด  เมืองตันหยางตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองหลวงเจี้ยนคัง ทั้งสองเมืองอยู่ห่างกันไม่ถึงร้อยหลี่ คูเมืองและกำแพงเมืองแม้...

jamsai.com