Connect with us

Jamsai

Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 4

หน้าที่แล้ว1 of 4

บทที่ 4

เฉินซงหนานกับสวีซู่มาที่ร้านอาหารที่บอกไว้ในตอนแรก ยามหัวค่ำเมื่อไฟเริ่มเปิดก็ตรงกับเวลาอาหารพอดี แต่ก็ต้องรอถึงจะมีที่นั่ง

“หาที่กินที่ไหนสักที่ก็พอแล้วครับ”

ตลอดทางมานี้เฉินซงหนานรู้สึกได้ว่าสวีซู่เหมือนจะไม่ได้กระตือรือร้นสักเท่าไหร่ จึงออกความเห็นทันที

มีร้านอาหารริมทางเท้าที่หัวมุมมีคนลุกออกมาโต๊ะจึงว่างพอดี ทั้งสองเลยแทรกตัวเข้าไปแทนที่ สั่งอาหารสองสามอย่าง ทั้งยังสั่งเหล้าข้าวฟ่างสดหมักเองที่เถ้าแก่ร้านเป็นคนแนะนำ บอกว่าทุกคนที่ได้ดื่มไม่มีใครบอกว่าไม่ดี

“ดื่มเพียวๆ ได้ไหม” สวีซู่ถาม

เฉินซงหนานปกติดื่มเบียร์อยู่บ้าง หลังจากที่สวีซู่มา จ้าวหนานเซียวก็ส่งเขาให้ไปช่วยงาน อยู่ด้วยกันไม่กี่วันก็เริ่มคุ้นเคยบ้างแล้ว เขาค่อนข้างรู้สึกเคารพวิศวกรจากเครือเจจีกรุ๊ปที่ดูเหมือนอายุมากกว่าตนแค่ไม่กี่ปีแต่ไม่ว่าจะเป็นคุณวุฒิหรือประสบการณ์ล้วนนำหน้าตนไปไกลคนนี้ กระทั่งเกิดความรู้สึกนับถือเลื่อมใสจากก้นบึ้งหัวใจด้วยซ้ำ ได้ยินอีกฝ่ายถามแบบนี้ แน่นอนว่าต้องดื่มได้ แล้วก็นึกถึงที่เมื่อก่อนผู้ใหญ่พูดว่าทำงานสายนี้การดื่มเหล้าเป็นความสามารถขั้นพื้นฐาน ในทรวงอกเขาร้อนระอุ ความฮึกเหิมพุ่งเสียดฟ้า

“ดื่ม!”

สวีซู่ยิ้ม ก่อนจะบอกให้เถ้าแก่ร้านนำมาเสิร์ฟ

เฉินซงหนานพอเหล้าลงท้องได้สองแก้วก็เริ่มพูดมากขึ้นมา พูดถึงความสับสนของตนตอนที่เพิ่งเรียนจบใหม่ๆ ไม่รู้ว่าควรเลือกไปบริษัทชั้นแนวหน้าอย่างเครือเจจีกรุ๊ปหรือว่าสถาบันออกแบบ รู้สึกว่าพอเข้ามาในสถาบันออกแบบ ตนเองอาจจะกลายเป็นส่วนประกอบหนึ่งของสายพานในห้องโรงงาน หรือไม่สามปีห้าปีผ่านไปก็รู้แค่ขั้นตอนไม่กี่อย่างในนั้น ใครก็มาแทนที่ได้ แต่ว่าพอจะไปบริษัทชั้นแนวหน้า ที่บ้านก็ค้านอย่างรุนแรง การลงไซต์ก่อสร้างนานเป็นเดือนเป็นปีโดยไม่ต้องกลับบ้านจนเป็นเรื่องปกติ อย่าว่าแต่เหน็ดเหนื่อยเลย อีกหน่อยไปดูตัวก็จะโดนรังเกียจ สถาบันออกแบบแม้จะมีไปทำงานข้างนอก แต่ก็ยังดีกว่าบริษัทชั้นแนวหน้ามาก อย่างน้อยก็ฟังดูมีหน้ามีตามากกว่า ดีต่อการไปดูตัว เดิมเขาโอนเอียงไปทางบริษัทมากกว่า สุดท้ายก็ขัดใจคนที่บ้านไม่ได้ เลยเปลี่ยนใจ

สวีซู่ฟังไปเงียบๆ ไม่พูดอะไร

เฉินซงหนานขอคำแนะนำเกี่ยวกับการไปเรียนที่ต่างประเทศจากเขา บอกว่าตนก็มีความคิดที่จะไปเรียนต่อยอดที่ต่างประเทศหลังจากทำงานได้สองสามปี

สวีซู่เมื่อมีคนถามก็ตอบกลับ และยังให้ช่องทางการติดต่อเป็นการส่วนตัวของคนที่ดูแลสถาบันปรึกษาด้านการเรียนต่อต่างประเทศแก่เฉินซงหนาน บอกว่าน่าเชื่อถือกว่า อีกหน่อยถ้าเฉินซงหนานไม่มีเวลาสมัครก็ให้ไปหาอีกฝ่าย แล้วบอกว่าเขาแนะนำมา

เฉินซงหนานดีใจอย่างยิ่ง กล่าวขอบคุณซ้ำๆ ด้วยความกระตือรือร้น ก่อนจะถามถึงเรื่องมหาวิทยาลัยและสาขาที่อีกฝ่ายเรียน พอได้ยินคำตอบ ดวงตาก็สว่างวาบ

“บังเอิญจังเลย พี่ก็เป็นรุ่นพี่ผม!”

เฉินซงหนานรู้สึกว่าระยะห่างได้ย่นเข้ามาแล้ว จึงเปลี่ยนไปเรียกอีกฝ่ายว่าพี่

“พี่ ในเมื่อพี่กับวิศวกรจ้าวเป็นรุ่นเดียวกัน แล้วยังสาขาเดียวกัน ทำไมวันนั้นตอนที่เจอกันที่ไซต์ก่อสร้าง ผมเห็นพวกพี่สองคนดูเหมือนไม่รู้จักกัน”

เถ้าแก่ร้านไม่ได้คุยโว เหล้าข้าวฟ่างสดมากจริงๆ ความแรงก็ไม่ใช่น้อยๆ ดื่มไปไม่เท่าไหร่หางตาของสวีซู่ก็ค่อยๆ เจือความมึนเมาสีแดงอ่อน เขาหัวเราะแล้วเอ่ยขึ้น “สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเธอได้ที่หนึ่งในทุกวิชา เป็นคนที่ได้ทุนการศึกษาเต็ม ผมก็แค่อยู่ไปวันๆ แถมจบมาตั้งหลายปีแล้ว เธอจะไปจำผมได้ได้ยังไง”

แน่นอนว่าเฉินซงหนานไม่เชื่อ แน่ใจว่าอีกฝ่ายกำลังถ่อมตัว “พี่ก็ถ่อมตัวเกินไป จะเป็นไปได้ยังไง วิศวกรจ้าวไม่ใช่คนอย่างนั้นสักหน่อย”

สวีซู่มองเขาทีหนึ่ง “นายรู้จักเธอมากเลยเหรอ”

เฉินซงหนานไม่ได้รู้สึกว่าน้ำเสียงของสวีซู่แปลกไป พยักหน้าอย่างจริงจัง “หลังจากผมเข้ามาที่สถาบันแล้วก็ติดตามวิศวกรจ้าวมาตลอด เธอมีความเป็นมืออาชีพสูง นิสัยก็ดีมาก สอนให้ผมทำหลายอย่างเป็น ได้ทำงานกับเธอในตอนนั้น ผมช่างโชคดีจริงๆ นะ!”

หน้าที่แล้ว1 of 4

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 9

    By

    บทที่ 9 หนึ่งสัปดาห์ให้หลัง ในเย็นวันศุกร์ จ้าวหนานเซียวเลิกเรียนกลับบ้านคุณตา เห็นลุงสวีมาหา คุณตาพูดคุยกับเขาอยู่ในห้องรับแขก ‘เสี่ยวหนาน ...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 ครั้งนี้สวีซู่ไปแล้วไปลับไม่กลับมาอีก ไม่เพียงแต่ไม่มาในวันรุ่งขึ้น หนึ่งสัปดาห์ต่อมาจ้าวหนานเซียวส่งข้อความให้เขา นัดเขาอีกหลายครั้...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 ตกเย็นสวีเจิ้นจงโทรมาหาพ่อของจ้าวหนานเซียว ถามถึงเรื่องที่ลูกชายมาเรียนเมื่อเช้า จ้าวเจี้ยนผิงคุยกับเพื่อนเก่าเสร็จ สุดท้ายก็ให้จ้าว...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 6

    By

    บทที่ 6 เวลานี้จ้าวหนานเซียวยังจำได้ว่านั่นเป็นปิดเทอมฤดูร้อนตอนที่เธอกำลังจะขึ้น ม.สาม เย็นวันนั้นเธอนั่งอยู่ในที่ของเธอ รับประทานอาหารกับพ...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 จ้าวหนานเซียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ถอยหลังแล้วเงยหน้ายืดตัวขึ้น ก้าวผ่านข้างตัวชายหนุ่มไปอย่างรวดเร็ว ด้านหลังมีเสียงฝีเท้าดังตามมา “ขอ...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 ตอนที่จ้าวหนานเซียวพบกับสวีซู่เป็นครั้งแรกเธอเพิ่งจะอายุสิบห้า เขาอายุน้อยกว่าเธอหนึ่งปีก็คือสิบสี่ ภายหลังทั้งสองเรียนโรงเรียนมัธยม...

  • Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน

    ทดลองอ่าน Blue Bridge สะพานรักสีน้ำเงิน บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 กระเป๋าเดินทางยังวางอยู่บนพื้นห้องโดยไม่ได้จัดของ จะได้ลดความยุ่งยากในการเก็บ รุ่งเช้าวันถัดมา จ้าวหนานเซียวไปถึงสนามบิน เฉินซงหนานส...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ธาราวสันต์ บุษบันจันทรา บทที่ 1-บทที่ 2

บทที่หนึ่ง  ริมเกาะไป๋ลู่ ไถเฉิงปลายฤดูใบไม้ผลิ เป็นอีกปีที่แถบเจียงหนาน งดงาม ดอกซิ่งโปรยปรายดุจสายฝน ดอกหลีผลิบานดุจปุ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ธาราวสันต์ บุษบันจันทรา บทที่ 3-บทที่ 4

บทที่สาม หลี่มู่มองสบตานางอยู่ครู่หนึ่ง เขาดึงมือตนเองกลับพลางลุกขึ้นมานั่ง เกาลั่วเสินก็ไม่เข้าใจตนเอง เหตุใดตนจึงบุ่มบ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ธาราวสันต์ บุษบันจันทรา บทที่ 5-บทที่ 6

บทที่ห้า  เดือนสามปลายฤดูใบไม้ผลิ นอกเมืองเจี้ยนคังแดดร่มลมเย็น ต้นหญ้าเขียวขจี นกโผบิน เกาลั่วเสินนั่งอยู่ในรถเทียมวัว ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ธาราวสันต์ บุษบันจันทรา บทที่ 7-บทที่ 8

บทที่เจ็ด  เมืองตันหยางตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองหลวงเจี้ยนคัง ทั้งสองเมืองอยู่ห่างกันไม่ถึงร้อยหลี่ คูเมืองและกำแพงเมืองแม้...

jamsai.com