Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 2

หน้าที่แล้ว1 of 10

บทที่ 2

ฝีเท้าของหลี่ซิวหยวนชะงักค้าง

เขาคิดไม่ถึงว่าจะได้เห็นเสิ่นหยวนที่นี่ อีกทั้งนางยังยิ้มพลางพูดกับเขาด้วยว่า ‘กลับมาแล้วหรือ’

เหมือนกับเป็นภรรยาที่รอสามีกลับมาโดยตลอด จากนั้นพอรู้ว่าสามีกลับมาในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้สามีด้วยความดีใจ…

ในใจหลี่ซิวหยวนพลันมีความรู้สึกแปลกๆ ประการหนึ่ง คล้ายว่าเดิมทีเสิ่นหยวนก็ควรอยู่ในเรือนฮุ่ยชุนนี้ รอเขาเลิกงานกลับมาทุกวัน

สายตาเขาพินิจมองเสิ่นหยวน เสื้อผ้าต่วนสีเหลืองอ่อนลายดอกเหมยกุ๊นขอบขนสัตว์กับกระโปรงผ้าไหมสีเหลืองนวล นางนั่งอย่างสงบอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ดูงดงามยิ่ง

ในห้วงความคิดหลี่ซิวหยวนพลันปรากฏกลอนวรรคหนึ่งขึ้นมา…คนงามดั่งบุปผาอยู่เบื้องนภาในม่านเมฆ คล้ายว่าอยู่สูงลิบมิอาจแตะต้อง

เขาอดจะตกตะลึงไม่ได้

เวลานี้เสิ่นหยวนวางลูกแมวน้อยในอ้อมแขนลงบนตั่งหลัวฮั่นอย่างเบามือแล้ว

เพื่อเลี่ยงไม่ให้หลี่ซิวเหยาต้องคิดมาก เวลานางอยู่ต่อหน้าหลี่ซิวเหยาจะพูดคุยกับหลี่ซิวหยวนอย่างห่างเหินมีพิธีรีตองเหมือนอย่างที่นางปฏิบัติต่อผู้อื่น แต่ยามเผชิญหน้าหลี่ซิวหยวนตามลำพังเช่นนี้ นางยังคงไม่อยากสนทนากับเขา

เรื่องบางเรื่องถึงนางจะพยายามเมินเฉย สามารถไม่คิดเล็กคิดน้อยได้ แต่ก็ยังไม่อาจทำเฉยได้อยู่ดี

เสิ่นหยวนอยากจะออกไปจากที่นี่ในทันที ทว่านางเพิ่งจะลุกขึ้นยืนก็ได้ยินเสียงเย็นชาของหลี่ซิวหยวนเอ่ยถามนางว่า “ไฉนเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้”

เสิ่นหยวนรู้สึกอยากหัวเราะอยู่บ้าง หรือหลี่ซิวหยวนจะคิดว่านางจงใจตรงมาเซ้าซี้เขาถึงในเรือนฮุ่ยชุน?

ด้วยเหตุนี้เสิ่นหยวนจึงตอบว่า “เมื่อครู่น้องสะใภ้รองบังเอิญพบข้าในสวน จึงเรียกให้ข้ามาดูภาพที่นางปัก” ก่อนจะเอ่ยถามหลี่ซิวหยวนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอ่อนๆ “ไฉนวันนี้น้องรองจึงเลิกงานเร็วปานนี้เล่า”

หลังเสิ่นหยวนแต่งเข้ามาตอนพบหลี่ซิวหยวนก็ไม่เคยเรียกว่า ‘น้องรอง’ มาก่อน ยามนี้ถือเป็นครั้งแรก และยังเพื่อให้เขากระจ่างแจ้งในความสัมพันธ์ตอนนี้ของทั้งสองด้วย

นางเป็นพี่สะใภ้ของเขา มิหนำซ้ำในใจนางก็ไม่ได้รู้สึกใดๆ กับเขาแล้วจริงๆ

หลี่ซิวหยวนได้ยินแล้วก็เงียบไปไม่เอ่ยปาก ทว่าสายตาที่มองเสิ่นหยวนกลับเข้มขึ้น

เสิ่นหยวนกลับไม่อยากไปสนใจว่าหลี่ซิวหยวนจะรู้สึกเช่นไร เพียงยิ้มพลางพูดว่า “ข้ายังมีธุระ ขอตัวไปก่อน รบกวนน้องรองบอกกับน้องสะใภ้รองด้วย” พูดพลางก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า

หลี่ซิวหยวนยังยืนอยู่ตรงประตู แม้เขาจะมีรูปร่างผอม แต่เขาก็เป็นบุรุษ อย่างไรก็สูงใหญ่กว่าเสิ่นหยวน เขาขวางประตูไม่ยอมเปิดทาง เสิ่นหยวนก็หมดหนทางจะเดินออกไปได้

เสิ่นหยวนจึงหยุดฝีเท้าลง เงยหน้ามองหลี่ซิวหยวนด้วยสายตาที่สงบนิ่งยิ่ง

หน้าที่แล้ว1 of 10

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 2

บทที่ 2 ฝีเท้าของหลี่ซิวหยวนชะงักค้าง เขาคิดไม่ถึงว่าจะได้เห็นเสิ่นหยวนที่นี่ อีกทั้งนางยังยิ้มพลางพูดกับเขาด้วยว่า ‘กลั...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 3

บทที่ 3 หากหลี่ซิวหยวนต้องการถุงหอม ไม่ว่าเป็นของคุณภาพดีเพียงใดก็สามารถหาได้ทั้งนั้น ไยต้องเป็นถุงหอมใบนี้ด้วย ซู่ชิงจึ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 1

บทที่ 1 ขณะลวี่อวิ๋นเข้ามาในมือได้ถือห่อผ้าที่นางนำมาเมื่อวานด้วย คิดว่าคงจะเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว หลังจากเข้ามานางก็ค...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 4

บทที่ 4 ขณะเสิ่นหยวนได้รู้ว่าตนเองตั้งครรภ์ได้สามเดือนกว่าแล้ว นางก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออกเช่นกัน ไฉ่เวย ชิงเหอ และชิงจู๋ดีใ...

jamsai.com