Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อัครเสนาบดีหญิง บทที่ 7 – บทที่ 8

หน้าที่แล้ว1 of 15

บทที่ 7

ลู่ซีฮ่วนในยามนี้กำลังรีบร้อนเดินทางไปพร้อมกับพวกคนจากตระกูลต่างๆ ทำทีเหมือนว่าตนเองก็พลอยตระหนกตกใจไปด้วย

พวกตระกูลใหญ่ฝ่ายเหนือที่เดินทางมาด้วยต่างเย้ยหยันว่าลู่ซีฮ่วนขี้ขลาด เขาก็เพียงตีสีหน้าเย็นชาไม่คิดโต้ตอบ เพียงหันไปสบตากับคุณชายสกุลกู้ ทั้งสองมองหน้าแล้วยิ้ม…ต่างคิดเหมือนกันในใจ

พวกเจ้าเหล่าคนหยาบช้าสามานย์ ดูซิว่าจะยังวางกร่างได้อีกสักเท่าไร

 

เซี่ยซูในตอนนี้ก็กำลังเดินทางอย่างเร่งรีบเช่นกัน นางถูกชายร่างกำยำจับตัวไว้ จุดหมายปลายทางที่กำลังมุ่งไปนั้นล้วนปิดไว้เป็นความลับ พวกเขาจงใจใช้ทางสายเล็กในการเดินทาง

คนกลุ่มนั้นคงจะนึกดูถูกเซี่ยซูจึงไม่ได้มัดนางเอาไว้ เพียงบีบให้นางอยู่ตรงกลาง นางเองก็แสดงท่าทีอย่างว่าง่าย ไม่ร้องโวยวาย ยอมเดินตามพวกเขาไปแต่โดยดี ไม่มีท่าทีต่อต้านเลยสักนิด

เดินไปได้สี่ห้าหลี่ ทุกคนเห็นใบหน้าของเซี่ยซูซีดขาวและดูเชื่อฟังเป็นอย่างดี ก็รู้ว่าคนผู้นี้กำลังหวาดกลัว ในใจพลันนึกเย้ยหยัน ค่อยๆ ลดการระแวดระวังลงไป

เซี่ยซูแอบสำรวจรอบด้าน นางเหลือบสายตาไปเห็นว่าทุ่งนาข้างหน้ามีหุ่นไล่กาตั้งอยู่ก็ลอบจดจำเอาไว้

เดินไปอีกสักพักก็มีแม่น้ำปรากฏอยู่ในสายตา เซี่ยซูคิดอ่านอย่างฉับไว นางใช้นิ้วหัวแม่มือกดลงไปที่ลำคอแรงๆ ทันใดนั้นก็โก่งคออาเจียน

“เป็นอะไรไปน่ะ!” บุรุษตาเฉี่ยวที่เดินนำหน้ากลับหลังเดินมาหา เห็นเซี่ยซูโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตายก็ปิดจมูกพลางร้องด่า “สมเป็นไอ้สวะที่เอาแต่สวาปามทั้งวันทั้งคืน กินจนต้องอาเจียนออกมาเลยเชียวรึ!”

เซี่ยซูหันมองเขาด้วยสีหน้าอิดโรย เอ่ยอย่างน่าสงสารว่า “ท่านผู้กล้าช่วยพาข้าไปล้างตัวหน่อยได้หรือไม่”

บุรุษตาเฉี่ยวเห็นเซี่ยซูอาเจียนเสียจนเสื้อผ้าเปรอะเปื้อนไปหมดก็ร้องด่าอีก “มารดามันเถอะ! น่าขยะแขยงชะมัด!”

เซี่ยซูหดคอแล้วนิ่วหน้าทำทีเหมือนพยายามจะกลั้นอาเจียนไว้อย่างเต็มที่

บุรุษตาเฉี่ยวด่าไม่ออกอีกแล้ว ใบหน้าเซี่ยซูนั้นดูงดงามปานรูปสลัก ดวงตาปิดแน่นเหมือนสะกดกลั้นถ้อยคำเป็นพันเป็นหมื่นเอาไว้ นิ่วหน้าเหมือนเก็บซ่อนความระทมขมขื่นอันแสนสาหัส เป็นแค่เด็กหนุ่มคนหนึ่งเท่านั้นกลับน่ามองเสียยิ่งกว่าหญิงสาวคนใดที่เขาเคยได้พบเห็น เดิมทีเขาทำท่ากระโชกโฮกฮาก แต่แล้วกลับตะคอกไม่ออก ได้แต่กระแอมไอทีหนึ่ง ร้องอืมแล้วหันกลับไป โบกมือพลางเอ่ยว่า “ไปซะไป รีบไปแล้วก็รีบกลับ!”

สีหน้าเซี่ยซูตื่นเต้นยินดียิ่ง นางเอ่ยขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่าพร้อมกับเผยรอยยิ้มเจิดจ้า ทำเอาคนมองนัยน์ตาพร่าเลือนทีเดียว บุรุษตาเฉี่ยวแอบก่นด่าแล้วสั่งให้คนสองคนพานางไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ กำชับแล้วกำชับอีกว่าต้องคอยจับตาดูให้ดี

สองคนนั้นพาเซี่ยซูไปถึงริมฝั่ง หยุดอยู่ห่างจากนางแค่ไม่กี่ก้าว แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก ทั้งยังหละหลวมไม่คอยระวังให้ดี

เซี่ยซูสบโอกาสก็กระโดดลงไปในแม่น้ำแล้วรีบว่ายตามกระแสน้ำไป

สองคนเพิ่งได้สติก็ขวัญกระเจิงทันที พวกเขาคิดไม่ถึงว่าพวกลูกหลานชนชั้นสูงเหล่านี้จะว่ายน้ำเป็น ทั้งยังว่ายไปอย่างว่องไวอีกด้วย

“พวกเรามานี่หน่อย อัครเสนาบดีหนีไปแล้ว!”

บุรุษตาเฉี่ยวรีบนำคนวิ่งมา ด้านหนึ่งตะคอกสั่งให้พรรคพวกออกตามหา อีกด้านหนึ่งก็ก่นด่าคนทั้งสอง “ให้ตายเถอะ! คิดจะทำให้ชาวบ้านแถบนี้รู้กันหมดหรือว่าเราจับตัวใครมา? อยากตายนักหรือ!”

แถบเจียงหนานมีคนว่ายน้ำได้คล่องแคล่วอยู่มากมาย เพียงไม่นานก็มีชายฉกรรจ์หลายคนกระโดดลงแม่น้ำตามไล่ล่าเซี่ยซู การว่ายตามกระแสน้ำทำให้เคลื่อนตัวไปได้รวดเร็วมากก็จริง แต่พวกเขามากันหลายคน ครึ่งหนึ่งจึงไปดักจับตามเส้นทางลัดริมฝั่งแม่น้ำ อีกครึ่งคอยระวังหลังในแม่น้ำ ไม่ต้องกังวลเลยว่าจะจับตัวกลับมาไม่ได้

หน้าที่แล้ว1 of 15

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

นิยายอินไซด์

เพราะเรา… คู่กัน ‘2GETHER THE SERIES’ นิยายก็อิน ซีรี่ส์ก็โดน

ซีรี่ส์เรื่อง เพราะเรา... คู่กัน  ‘2GETHER THE SERIES’ ที่ถูกสร้างมาจากนิยายวายสุดฮอตแบรนด์ everY ผลงานจากนักเขียนมากควา...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทนำ – บทที่ 1

บทนำ หลังวันลี่ซย่า พายุฝนกระหน่ำลงมาไม่หยุดเป็นเวลาสองเดือน ไร่ชานเมืองเหมือนถูกปกคลุมด้วยม่านน้ำ บนพื้นเต็มไปด้วยน้ำเจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทที่ 2

บทที่ 2 วันเทศกาลซั่งซื่ออากาศดีจริงๆ ตื่นมาตอนเช้า ท้องฟ้าไกลออกไปปรากฏสีขาวท้องปลาอย่างอ่อนโยนแล้ว ย้อมแสงสีม่วงจางๆ อ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทที่ 5

บทที่ 5 หลูยวนสะดุ้งในใจอย่างไร้สาเหตุ เขาขมวดคิ้วหันไปมองผู้ที่เพิ่งมาถึง บางทีอาจเพราะระหว่างทางรีบร้อนเกินไป ไม่มีเวล...

jamsai.com