Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทนำ – บทที่ 1

หน้าที่แล้ว1 of 16

บทนำ

หลังวันลี่ซย่า พายุฝนกระหน่ำลงมาไม่หยุดเป็นเวลาสองเดือน ไร่ชานเมืองเหมือนถูกปกคลุมด้วยม่านน้ำ บนพื้นเต็มไปด้วยน้ำเจิ่งนอง ลึกบ้างตื้นบ้าง ใบไม้ถูกชะล้างจนดูเขียวชอุ่มกว่าปกติ บนหลังคากระเบื้องแก้วเผยสีเหลืองเขียวสดใสของสีเดิมออกมา เพิ่มสีสันให้ท้องฟ้าสีเทาหม่นอีกหลายส่วน

ซย่าโหวอวี๋สวมชุดชาวหู แขนแคบลายข้าวหลามตัดปักนกกระเรียนคู่สีแดงกุหลาบ ยืนถือธนูน้าวสายอยู่ในโถงฝึกยุทธ์อันกว้างขวาง สายรัดเอวปักดิ้นทองลายกลุ่มบุปผาขับเน้นเรือนร่างนางอย่างเหมาะเจาะ ทำให้นางดูสูงโปร่งสง่างาม

ผึง…ลูกธนูประดับขนนกพุ่งออกจากสายอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าปักลงตรงใจกลางจุดสีแดงอย่างพอดิบพอดี ขนนกที่ปลายลูกธนูยังคงสั่นระริก

อาห่าว หญิงรับใช้ที่คอยถือกระบอกใส่ลูกธนูเคลือบลายทองอยู่ด้านข้าง ดวงตาทอประกายระยับดุจดวงดาวขณะมองผู้เป็นนายด้วยความเลื่อมใส น้ำเสียงที่พูดหวานเสียยิ่งกว่ายามปกติสามส่วน “จ่างกงจู่ ท่านจะพักสักหน่อย ดื่มน้ำชาสักนิดดีหรือไม่ ท่านยิงธนูติดต่อกันมาสิบห้าดอกแล้วนะเพคะ!”

ซย่าโหวอวี๋ผงกศีรษะ ก่อนส่งคันธนูในมือให้เด็กรับใช้ที่คอยปรนนิบัติอยู่ด้านข้าง อาเหลียง หญิงรับใช้อีกคนรีบสั่งให้บ่าวหญิงสูงวัยในห้องยกผ้ากับชาร้อนเข้ามา

ซย่าโหวอวี๋เช็ดมือและจิบน้ำชา พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นสือเน่อเดินเข้ามา

เขาคือหัวหน้ากองกำลังของนาง ปีนี้เพิ่งอายุครบยี่สิบปี ร่างกายสูงโปร่ง รูปโฉมหล่อเหลาคมคาย กิริยาสุภาพเรียบร้อย เพราะสายเลือดชนเผ่าเจี๋ยจึงทำให้ผิวพรรณเขาขาวเหมือนน้ำนมสัตว์ชั้นดี ยามอยู่ในโถงฝึกยุทธ์ที่มีแสงสลัวผิวเขาก็ยังเปล่งประกายจนทำให้คนต้องเหลียวหลัง ไม่ว่าผู้ใดเห็นเขาล้วนต้องเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่จากที่ใด ย่อมคิดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นชาวเจี๋ยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบิดาของตนเป็นใคร

“จ่างกงจู่!” สือเน่อคารวะซย่าโหวอวี๋อย่างนอบน้อม “เจี้ยนผิงฮูหยิน ไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

เจี้ยนผิงฮูหยินเป็นพี่สะใภ้ที่เป็นม่ายของเฝิงซื่อ ไทเฮาองค์ปัจจุบัน เคยอาศัยอยู่ในวังเสี่ยนหยางเป็นเพื่อนเฝิงไทเฮาเป็นเวลานาน บางครั้งยังช่วยเฝิงไทเฮาต้อนรับสตรีสูงศักดิ์ที่เป็นเชื้อพระวงศ์และคอยดูแลตำหนักใน จนได้รับความไว้วางใจจากเฝิงไทเฮาและโอรสสวรรค์เป็นอย่างมาก ด้วยเหตุนี้จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นฮูหยิน

เช้าตรู่วันนี้ นางมาขอพบซย่าโหวอวี๋กะทันหัน

ซย่าโหวอวี๋เป็นธิดาสายตรงคนโตของอู่จงฮ่องเต้ เหวินเซวียนฮองเฮาซึ่งเป็นมารดาบังเกิดเกล้าถือกำเนิดจากสกุลเจิ้งที่มีชื่อเสียงในชิงเหอ ซย่าโหวอวี๋เกิดมาก็ได้รับแต่งตั้งเป็น ‘จิ้นหลิงกงจู่’ ทันที มีฐานะสูงส่ง ชาติตระกูลโดดเด่น ส่วนเฝิงซื่อเป็นเพียงชายารองของอู่จงฮ่องเต้ เดิมทีที่บ้านขายรองเท้าฟาง เนื่องจากเซี่ยวจงฮ่องเต้น้องชายร่วมอุทรของซย่าโหวอวี๋ป่วยตาย ไม่มีทายาท ตามธรรมเนียมเมื่อพี่ชายตายน้องชายย่อมสืบบัลลังก์ต่อ โอรสของเฝิงซื่อจึงได้รับเลือกเป็นโอรสสวรรค์ นางจึงมียศเป็นไทเฮา

เฝิงซื่อนิสัยใจคอคับแคบ ทั้งยังขี้ขลาดตาขาว รักในลาภยศสรรเสริญ กระทั่งสายตาก็ตื้นเขิน แต่ไรมาก็เป็นที่รังเกียจของซย่าโหวอวี๋มาโดยตลอด แล้วซย่าโหวอวี๋จะเห็นเจี้ยนผิงฮูหยินที่คอยประจบสอพลออยู่ข้างกายเฝิงซื่ออยู่ในสายตาได้อย่างไร

คำว่า ‘ไม่พบ’ คำเดียวของนางทำให้เจี้ยนผิงฮูหยินถูกปฏิเสธอยู่ข้างนอก

หน้าที่แล้ว1 of 16

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

นิยายอินไซด์

เพราะเรา… คู่กัน ‘2GETHER THE SERIES’ นิยายก็อิน ซีรี่ส์ก็โดน

ซีรี่ส์เรื่อง เพราะเรา... คู่กัน  ‘2GETHER THE SERIES’ ที่ถูกสร้างมาจากนิยายวายสุดฮอตแบรนด์ everY ผลงานจากนักเขียนมากควา...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทนำ – บทที่ 1

บทนำ หลังวันลี่ซย่า พายุฝนกระหน่ำลงมาไม่หยุดเป็นเวลาสองเดือน ไร่ชานเมืองเหมือนถูกปกคลุมด้วยม่านน้ำ บนพื้นเต็มไปด้วยน้ำเจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทที่ 2

บทที่ 2 วันเทศกาลซั่งซื่ออากาศดีจริงๆ ตื่นมาตอนเช้า ท้องฟ้าไกลออกไปปรากฏสีขาวท้องปลาอย่างอ่อนโยนแล้ว ย้อมแสงสีม่วงจางๆ อ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน อริร้ายหวนรัก บทที่ 5

บทที่ 5 หลูยวนสะดุ้งในใจอย่างไร้สาเหตุ เขาขมวดคิ้วหันไปมองผู้ที่เพิ่งมาถึง บางทีอาจเพราะระหว่างทางรีบร้อนเกินไป ไม่มีเวล...

jamsai.com