Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 2

หน้าที่แล้ว1 of 13

บทที่ 2

ฮ่องเต้ประหนึ่งกลัวว่าฉินโยวโยวจะเปลี่ยนใจ จึงปล่อยเหยี่ยวส่งสารที่ใช้ติดต่อกับบรรดาผู้อาวุโสที่เขตหวงห้ามหมู่บ้านซือตี้โดยเฉพาะออกไปทันที แจ้งให้พวกเขาขนย้ายปืนใหญ่ภายในถ้ำศิลาใต้น้ำมายังเมืองหลวงโดยเร็วที่สุด

มีปืนใหญ่ของบรรพบุรุษแล้ว เขาก็มั่นใจเต็มร้อยว่าจะตีแคว้นตัวลี่ให้พินาศย่อยยับได้!

เดิมทีฮ่องเต้ยังสงสัยอยู่บ้างว่าปืนใหญ่มีอานุภาพมากเกินจริงเหมือนที่บรรยายอยู่ในหนังสือสั่งเสียของบรรพบุรุษจริงๆ หรือไม่ ทว่าช่วงที่ผ่านมาเขาได้ประจักษ์ในอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของกลไกตำหนักอักษรอยู่หลายหน อีกทั้งเห็นท่าทีของฉินโยวโยวแสดงชัดว่ากลไกชนิดนี้ยังนับไม่ได้ว่าเป็นสุดยอด แค่คิดก็รู้ว่าอานุภาพของปืนใหญ่ที่เป็นความลับของบรรพบุรุษรวมถึงอาวุธที่อยู่บนแบบร่างกลไกเหล่านั้นน่าตกตะลึงถึงระดับใด

ฉินโยวโยวประหนึ่งว่าไม่ได้รู้สึกถึงความตื่นเต้นเฝ้ารอของเขา นางเพียงตรวจดูกลไกรอบตำหนักอักษรไปเงียบๆ จนเสร็จ จากนั้นก็กลับเข้าห้องข้างไป

นางนั่งอยู่ข้างเหยียนตี้ อาศัยแสงตะเกียงพินิจดูสีหน้าซีดขาวของเขา ก่อนจะค่อยๆ ฟุบลงข้างหมอนเขาแล้วเริ่มร้องไห้เสียงเบาขึ้นมา

ไม่รู้ว่าร้องเพราะเหยียนตี้บาดเจ็บสาหัส ร้องเพราะตนเองไม่เชื่อฟังคำสอนของอาจารย์ หรือว่าร้องให้กับบรรดาคนที่กำลังจะต้องจบชีวิตลงภายใต้อานุภาพของปืนใหญ่

คืนนี้ฉินโยวโยวหลับได้ไม่เป็นสุขอย่างที่สุด ในฝันมีแต่ภาพเลือดเนื้อของผู้คนนับไม่ถ้วนปลิวว่อนภายใต้การระดมยิงของปืนใหญ่ บรรดาแม่ม่ายเด็กกำพร้าร่ำไห้ดื่มน้ำตาต่างน้ำ ยามตื่นมาตอนเช้าคนก็สมองมึนงงเหมือนว่าไม่ได้นอนอย่างไรอย่างนั้น

ไทเฮาใช้เรื่องเป็นห่วงบุตรชายมีราชกิจรัดตัวแล้วจะไม่ได้กินอะไรให้ดีเป็นข้ออ้างมาเยี่ยมที่ตำหนักอักษรแต่เช้าตามเคย

นางเดินเข้าห้องข้างมาก็เห็นสภาพซูบเซียวหน้าซีดของฉินโยวโยวที่เพิ่งตื่นมาล้างหน้าหวีผมเสร็จ จึงอดจะเดินมาลูบแก้มอีกฝ่ายไม่ได้ “ไฉนจึงเคี่ยวกรำตนเองจนเป็นเช่นนี้ หย่งเล่อฟื้นมาเห็นสภาพเจ้าจะปวดใจมากเพียงไร”

ฉินโยวโยวปล่อยให้ไทเฮาดึงตัวมานั่งลงข้างๆ ก่อนเอ่ยถามเสียงเบา “เสด็จแม่ไม่ทรงโทษหม่อมฉันหรือเพคะ หม่อมฉันออกปากว่าจะคุ้มครองหย่งเล่อให้ดี ผลคือเขากลายเป็นเช่นนี้เสียแล้ว”

ไทเฮาถอนหายใจก่อนเอ่ยว่า “เดิมทีก็โทษอยู่ แต่พอเห็นเจ้าเปื้อนเลือดไปทั้งตัว สลบอยู่ข้างหย่งเล่อ…เกิดเรื่องกับหย่งเล่อขึ้น เจ้าก็ไม่ได้เสียใจน้อยไปกว่าข้าสักเท่าไร จึงรู้สึกว่าโทษไม่ลงแล้ว” นางยิ้มพลางตบไหล่ฉินโยวโยว “อีกทั้งเจ้าก็เป็นดวงใจของหย่งเล่อ หากเขาฟื้นมาแล้วรู้ว่าเจ้าถูกข้ากับหย่งคังรังแก ก็ไม่รู้ว่าจะทำหน้าตึงใส่พวกข้านานเท่าไร”

ฉินโยวโยวก้มหน้าลง ความลังเลในใจถูกกดลงไปอีกครั้ง

สามีปีศาจดีต่อนางเพียงนี้ นางแบกรับความละอายใจนี้เพื่อเขาจะนับเป็นอะไร

ไทเฮาจับตามองฉินโยวโยวกินอาหารเช้าและยาบำรุงร่างกายจนหมดแล้วถึงค่อยลุกขึ้นจากไป

เหลียงลิ่งก้าวมากล่าวอย่างระมัดระวัง “พระชายา ปืนใหญ่ที่มีรับสั่งให้นำมาจากเขตหวงห้ามได้ส่งมาไว้ในห้องข้างอีกฟากแล้วพ่ะย่ะค่ะ จะเสด็จไปตอนนี้หรือว่า…”

ไม่ต้องให้ฮ่องเต้กำชับอธิบาย เหลียงลิ่งก็รู้ว่าเรื่องนี้มีความสำคัญใหญ่หลวง จึงไม่กล้าเร่งรัดมากเกินไป

ฉินโยวโยวมองเหยียนตี้ที่นอนหลับลึกแน่นิ่งอยู่บนเตียงแวบหนึ่ง ก่อนสูดหายใจลึกตอบว่า “ไปตอนนี้เลยแล้วกัน”

ภายในห้องข้างอีกฝั่งของตำหนักอักษร สิ่งของทั้งหมดถูกขนออกไปจนเกลี้ยงแล้ว ฮ่องเต้กับนักกลไกวัยกลางคนสามคนกำลังยืนอยู่ข้างแบบจำลองปืนใหญ่สีดำขลับกระบอกนั้น สีหน้าตื่นเต้นพลุ่งพล่านจนระงับไม่อยู่

หน้าที่แล้ว1 of 13

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 มนุษย์เราคุ้นเคยกับสิ่งที่อยู่ในขอบเขตการรับรู้ของตน น้อยนักที่จะออกไปสำรวจสิ่งที่ไม่รู้จัก นี่เป็นข้อเสียที่มนุษย์เรามีกันทุกคน ที่...

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 อี้เจียงเพิ่งรู้ว่าที่แท้เขาอยู่ห่างจากตนเองแค่ชั่วผนังกั้น นางถามขึ้นอย่างระมัดระวัง “ศิษย์พี่ไม่เป็นไรใช่หรือไม่” ฝ่ายตรงข้ามส่ายห...

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 โรงเตี๊ยมพลันสับสนวุ่นวายขึ้นมา องครักษ์แคว้นฉียืนเรียงเป็นสองแถว สาวใช้รูปร่างหน้าตางดงามยืนประจำที่ นี่สิถึงจะเรียกได้ว่าต้อนรับขั...

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 เดือนสี่ดำเนินมาถึงช่วงปลาย แสงแดดแรงขึ้นทุกที แม้แต่ลมยังเจือไอร้อน สีสันดอกไม้ใบหญ้าด้านหลังจวนฉางอันจวินก็สดใสขึ้นเป็นลำดับ ต้นไม...

  • กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

    ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 1

    By

    บทที่ 1 เมืองหานตัน แคว้นจ้าว ผิงหยวนจวิน ในตอนนี้รู้สึกปวดใจยิ่ง เจ้าแคว้นผู้เป็นพี่ชายสิ้นบุญ รัชทายาทที่จะสืบทอดบัลลังก์ต่อไม่ใคร่ชอบหน้า...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 หิมะเหมันต์ละลายหายไป วสันต์กลับมาเยือนผืนดินอีกครั้ง ทั้งที่เหยียนตี้มองดูสภาพพืชพรรณแตกหน่องอกงามเปี่ยมด้วยสัญญาณชีวิตทั่วทั้งสวน ...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 เสียงนกร้องใสเพราะพริ้งดังมาจากนอกหน้าต่าง ฉินโยวโยวหาวก่อนลืมตาขึ้นช้าๆ ตรงหน้าเป็นม่านมุ้งสีชมพูที่คุ้นเคย หมอนผ้าห่มก็ล้วนเป็นของ...

บทความยอดนิยม

กล่อมเกลาปราชญ์หญิง

ทดลองอ่าน กล่อมเกลาปราชญ์หญิง บทที่ 1

บทที่ 1 เมืองหานตัน แคว้นจ้าว ผิงหยวนจวิน ในตอนนี้รู้สึกปวดใจยิ่ง เจ้าแคว้นผู้เป็นพี่ชายสิ้นบุญ รัชทายาทที่จะสืบทอดบัลลั...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 1

บทที่ 1 “โยวโยว ยิ้มหน่อย เจ้าทำหน้าบึ้งเพียงนี้ ข้าเห็นแล้วไม่ชิน” เหยียนตี้ยิ้มพลางบรรจงหอมแก้มนาง ฉินโยวโยวแค่นเสียงพ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 2

บทที่ 2 ฮ่องเต้ประหนึ่งกลัวว่าฉินโยวโยวจะเปลี่ยนใจ จึงปล่อยเหยี่ยวส่งสารที่ใช้ติดต่อกับบรรดาผู้อาวุโสที่เขตหวงห้ามหมู่บ้...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 3

บทที่ 3 “ข้าตัดชุดใหม่ให้เสี่ยวฮุย ท่านดูซิว่าสวยหรือไม่” ฉินโยวโยวกางชุดตัวน้อยสีชมพูตัวนั้นออกให้เหยียนตี้ดู สีหน้าท่า...

jamsai.com