Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ยาใจโจรหมอ บทที่ห้า-บทที่หก

หน้าที่แล้ว1 of 14

บทที่ห้า

รอจนเถาเม่ยเอ๋อร์ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่านางได้นอนอยู่ภายในห้องนอนของตนเองแล้ว นางได้ยินเสียงบดยาดังมาจากด้านนอกห้อง เมื่อลงจากเตียงเดินออกมาก็เห็นเถาจ้งซานคล้ายจะสงบลงอย่างหาได้ยากยิ่ง เขากำลังใส่สมุนไพรบางส่วนลงไปในเครื่องบดก่อนออกแรงผลักไปมา

เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนคลุมเครือราวภาพฝัน

ร้านไป่เฉ่าถูกอาบไล้อยู่ท่ามกลางสายลมอันอบอุ่น ยังคงเป็นเช่นที่ผ่านมา จินเจิ้งกำลังเช็ดฝุ่นบนโต๊ะ

นางนวดขมับที่ยังคงรู้สึกปวดอยู่น้อยๆ ก่อนส่งเสียงเรียกอย่างไร้เรี่ยวแรง “จินเจิ้ง เจ้า…”

“คุณหนู ท่านตื่นแล้วหรือขอรับ” จินเจิ้งเดินมาต้อนรับ “เมื่อคืนช่างแปลกมากจริงๆ น้ำในถังนั้นเปลี่ยนเป็นสีดำไปจนหมด ส่วนคุณหนูสกุลสือผู้นั้นก็ปลอดภัยดีแล้ว แต่ไรมาไม่เคยพบเห็นวิธีการรักษาเช่นนั้นมาก่อน”

“ถ้าอย่างนั้นเขา…” นางมองหาเงาร่างสีขาวนั้นไปรอบด้าน เขาเพิ่งผ่านความเจ็บปวดจากการสูญเสียมารดา เดิมทีก็เป็นผู้ที่ประสบพบเคราะห์เช่นเดียวกับนาง แต่กลับมีทั้งด้านดีและด้านร้าย ซับซ้อนยากจะแยกแยะได้ชัดเจน

“ท่านเขยไปเก็บยาสมุนไพรแล้วขอรับ เขาบอกว่าศพของนายท่านได้ฝังลงสู่ดิน พิธีเสร็จสิ้นแล้ว จะต้องเปิดกิจการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์อีกครั้งแล้ว ปัญหาส่วนตัวถือเป็นเรื่องเล็ก หากกระทบต่อราษฎรผู้บริสุทธิ์จะเป็นเรื่องใหญ่”

“ท่านเขย?”

นางถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าชีวิตที่เหลือของตนเองต้องอยู่กับคนผู้นั้น แต่การกระทำของคนผู้นั้นนับวันจะยิ่งคาดไม่ถึงมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เหมือนกับโจรภูเขาผู้หนึ่งเลยสักนิด

“แล้วอาการป่วยของท่านป้าสวีเป็นเช่นไรบ้าง” นางพลันนึกขึ้นมาได้ หลังตนเองประสบเรื่องสูญเสียบิดาและพี่ชายเสียสติก็ไม่ได้ไปเยี่ยมสวีฮูหยินมานานแล้ว

“ได้ยินว่าอาการหนักขึ้นเรื่อยๆ ขอรับ บางเวลาก็กล่าวเพ้อเจ้อ บางเวลาก็อาละวาด จดจำคนในครอบครัวตนเองไม่ได้แล้ว ช่างน่าสงสารเสียจริง”

เมื่อเห็นพี่ชายยังคงก้มหน้าก้มตาบดยา หัวใจนางก็หนักอึ้งขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ เคราะห์กรรมที่มาเยือนโดยกะทันหันนี้ถึงกับทำลายความสุขของสองครอบครัว แต่ช่างเถิด ในเมื่อนี่คือหนี้กรรมที่เกิดมาจากสกุลเถา ก็ให้คนสกุลเถาชดใช้คืนเถิด!

หน้าที่แล้ว1 of 14

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 12

          บทที่ 12 “โปรดเสด็จกลับไปตอนนี้เถอะ ถือเสียว่าไม่ได้มาหานาง ถือเสียว่านางหนีการแต่งงาน ถือเสียว่าในแผ่นดินไม่ม...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 11

          บทที่ 11 ตอนเหยาจื่อชีขี่ลาลงเขาซื้อเกลือกลับมาถึงก็เกือบเป็นเวลาอาหารกลางวันแล้ว เหยาฮ่วงบ่นว่านางสองคำแล้วให...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 15

          บทที่ 15 หลูซื่อกลับถึงตำบลหลงเฉวียนแล้วพักผ่อนคืนหนึ่ง วันถัดมาก็เริ่มเร่งมือตระเตรียมสินเจ้าสาวให้อี๋อวี้ เค...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 13

          บทที่ 13 “ดีมาก ถ้าข้าทำเรื่องที่สร้างความกระวนกระวายใจให้เจ้าอีก ก็ทำอย่างเมื่อครู่นี้ บอกออกมาอย่างชัดเจนแจ่...

jamsai.com