Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ปีศาจเย้ารัก บทที่ 7-บทที่ 8

หน้าที่แล้ว1 of 11

บทที่เจ็ด รักลึกซึ้งบุปผาเหมันต์โรยรา

อูลั่วซิงได้รับการปรนนิบัติจากผู้เป็นเจ้าของหอซือเฟยอย่างละเอียดลออหาใดเปรียบ

นางถูกดึงไปอย่างทึ่มทื่อ และถูกลากเข้าไปยังห้องเล็กของห้องด้านในอย่างทึ่มทื่ออีกเช่นกัน

ทั้งที่นางใช้นิ้วโป้งเล็กๆ นิ้วเดียวก็สามารถกำราบเขาอยู่หมัด และสามารถสะบัดหลุดจากการเกาะกุมของเขา ถึงกระนั้นอูลั่วซิงกลับทำไม่ได้

ทำไม่ได้ เพราะนางไม่อยากทำ

เพราะนางชอบความรู้สึกยามถูกเขาจูงมือลากนางไป ปลายนิ้วทั้งอุ่นและเย็นของเขาชวนให้คนโหยหา ฝ่ามือหนาอุ่นลื่นทำให้นางจับมือตอบอย่างมิอาจหักห้าม พร้อมใช้มือตนเองที่มีไตแข็งไม่น้อยจากการฝึกยุทธ์คว้าจับความอ่อนละมุนนั้น

นางไม่รู้ว่าเขาทำได้อย่างไร บางทีอาจเพราะตนนำพิณมามอบให้กลางดึก บังเอิญเจอเขาเตรียมตัวอาบน้ำพอดี หรือไม่ในห้องเล็กก็อาจอยู่ในสภาพเช่นเบื้องหน้านี้มาตลอดก็เป็นได้ ตอนนางถูกลากเข้าไป ถังอาบน้ำใบใหญ่ซึ่งตั้งอยู่ที่นั่นมีน้ำบรรจุอยู่ห้าหกส่วนแล้ว ด้านบนของเตาไฟขนาดเล็กทำจากดินเผาที่มุมห้องมีกาน้ำใบโตวางอยู่ ควันสีขาวพวยพุ่งออกจากปากกาเป็นระยะ จึงสามารถเพิ่มน้ำร้อนลงไปในถังอาบน้ำได้ทุกเมื่อ

เครื่องใช้จำเป็นสำหรับอาบน้ำมีอยู่พร้อมสรรพทุกอย่าง กระทั่งเจ่าโต้วฝักเจ้าเจี่ยวก็ยังเตรียมไว้หลากหลายชนิด กลิ่นหอมเป็นธรรมชาติ สีสันละลานตา

ตอนนางกำลังพินิจมองถาดที่เต็มไปด้วยเจ่าโต้วหอมหวนอย่างละเอียดด้วยความอัศจรรย์ใจ ฉินชิวก็เริ่มกระทำไม่ซื่อกับนาง เขาปลดสายคาดเอวที่ซุกซ่อนอาวุธลับไว้ของนางออก ปลดสนับข้อมือที่ซ่อนมีดเงินทั้งสองข้างออก ซ้ำยังถอดรองเท้าหุ้มแข้งสองข้างซึ่งแอบซ่อนมีดเล่มเล็กคมกริบออกไปพร้อมกันอีก ในฐานะนักฆ่า นางกลับปล่อยให้บุรุษผู้หนึ่งปลดอาวุธบนตัวทั้งหมดออกอย่างอึ้งตะลึงเช่นนี้ นับว่าสูญเสียจิตใจระแวงป้องกันไปโดยสมบูรณ์แล้ว

นางหอบหายใจแผ่วเบาอย่างไม่อาจควบคุมตนเอง

เขามองดูนาง เลื่อนมือสองข้างเข้าไปในสาบเสื้อที่แบะออก ลูบไล้ผิวพรรณของนางอย่างเชื่องช้าดุจรักถนอมอย่างยิ่งยวด จากนั้นดันเสื้อแขนสั้นกับเสื้อตัวในของนางหลุดร่วงไปจากหัวไหล่ ตามด้วยดึงสายคาดกางเกงของนางออกราวกับยังไม่สาแก่ใจ ยังผลให้เสื้อกางเกงของนางร่วงหลุดลงพื้น กองเป็นวงเล็กที่ข้างเท้า

นางตัวสั่นสะท้านไม่หยุด ใบหน้าแดงปลั่งดั่งสีโลหิต

“มาสิ” เขาเพียงเอ่ยแผ่วทุ้มคำเดียวก็ทำให้นางโงหัวไม่ขึ้น

อูลั่วซิงก้าวเข้าไปในถังอาบน้ำที่บรรจุน้ำร้อนไว้อย่างพอเหมาะ แช่ร่างเปลือยเปล่าลงในน้ำที่มีไอสีขาวลอยอวล ความร้อนอบอุ่นประหนึ่งแทรกซึมจากทุกอณูขุมขนตรงเข้าไปในใจ นางอดหลับตาลงถอนใจอย่างสบายไม่ได้

เหนื่อยล้าอย่างยิ่ง…ที่แท้หัวไหล่แผ่นหลังและแขนขาทั้งสี่เกร็งตึงถึงเพียงนั้น ที่แท้เปลือกตาหนักถึงเพียงนี้ เนิ่นนานเท่าใดที่ไม่ได้หลับตาพักอย่างผ่อนคลายเต็มที่…

ที่แท้สิ่งที่จำเป็นมีแค่ถังอาบน้ำบรรจุน้ำร้อนใบใหญ่ กับการอาบน้ำร้อนอย่างหมดจดเท่านั้น นางก็สามารถผ่อนคลายได้ อา…ไม่ถูกต้อง ใช่แค่เท่านี้เสียเมื่อใด นางสัมผัสได้ถึงกำลังแรงของฉินชิวที่วางลงบนศีรษะนาง บนร่างนาง เขาช่วยนางสระผม ใช้สบู่บุปผาหอมกลิ่นบุปผาอ่อนจางบางอย่างล้างทำความสะอาดเรือนผมสีดำมัดใหญ่นั้น

เขานวดหนังศีรษะ หน้าผาก และท้ายทอยนาง บีบกดจนนางยิ่งสะลึมสะลือ มิอาจลืมตา

ในที่สุดนางก็เอียงศีรษะลงช้าๆ นางนอนหลับไปจริงๆ ในถังอาบน้ำนั่น ก่อนที่ชั่วมึนงงพร่าเลือนจะถูกคนอุ้มออกมา นางได้กลิ่นที่ตนเองค่อยๆ คุ้นเคยมากขึ้นทุกวัน จากนั้นใต้ร่างเปลี่ยนเป็นเตียงที่ปูด้วยเบาะนุ่ม หางตานางกระตุกคราหนึ่งด้วยจิตใต้สำนึก พลันปราดเห็นว่าตนเองอยู่ภายในห้องลับของเขา จิตใจยิ่งสงบสบาย นางนอนคว่ำอยู่ท่ามกลางก้อนอ่อนนุ่ม เกียจคร้านกระทั่งนิ้วยังไม่อยากขยับ ก่อนผล็อยหลับไปในชั่วพริบตา

เหตุใดตนเองจึงเปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้ได้ นางก็ไม่รู้เลยจริงๆ

เขาเช็ดผม สางผม ทำให้ผมนางแห้ง จากนั้นก็บีบนวดหัวไหล่และแผ่นหลังของนางด้วยแรงพอเหมาะ กลิ่นขี้ผึ้งประทินโฉมหอมอ่อนสุภาพอวลวนในจมูก ทั่วร่างตั้งแต่บนจดล่าง หัวจรดเท้าราวกับได้รับการให้ความชุ่มชื้นทั้งหมด อีกทั้งบางจุดยังได้รับการให้ความชุ่มชื้นซ้ำไปซ้ำมาอีก

ทันใดบนผิวกายคล้ายมีดวงไฟลุกไหม้ขึ้นช้าๆ โดยเฉพาะบริเวณที่บุรุษใช้ปากและลิ้นเลื่อนไปตามผิวพรรณเปล่าเปลือยของนางแทนฝ่ามือทั้งสอง ขบเม้มกระดูกสะบักของนาง ก่อนจะดูดกัดอย่างเชื่องช้าตามแนวโค้งกระดูกสันหลังลงสู่เบื้องล่าง หนำซ้ำมือข้างหนึ่งยิ่งล่วงเข้าไปสัมผัสยังหน้าท้องและเอวนาง ลูบไล้สะดือเล็กก่อนเลื่อนลงล่างและลงไปด้านล่างอีก นิ้วมือยาวบดคลึงบุปผางามของหญิงสาวกลับไปกลับมาดุจดีดพิณซ้ำๆ…ขนตาของอูลั่วซิงสั่นระริก ปากพลันเปล่งเสียงครวญดุจแมวร้องหาคู่ในท้ายที่สุด

“ลั่วซิงเจ้าเหนื่อยแล้ว นอนได้ก็นอนเถิด เรื่องที่เหลือข้าจะจัดการอย่างดีเอง จะทำให้เจ้าสบายอย่างยิ่ง”

วาจานี้ของบุรุษมีข้อบกพร่องอย่างใหญ่หลวง ไม่ทราบว่าสถานการณ์เช่นนี้ ท่วงท่ากัดกลืนคนอย่างร้อนแรงเช่นนี้ นางมีหรือจะนอนหลับสบายได้

“ท่าน…ช้าก่อน…อ๊า…” นางอยากพลิกร่างกลับมา เขากลับไม่ยอม เรือนกายของบุรุษที่ทาบอยู่บนหลังแนบสนิทไปกับนาง โดยเฉพาะร่างกายเบื้องล่าง เขาแนบชิดจนไม่อาจแนบชิดได้อีก

ขาข้างหนึ่งของนางถูกยกสูงขึ้นเล็กน้อย จัดวางออกมาเป็นท่วงท่าอันเหมาะสม จากนั้นเพลิงไฟแข็งแกร่งร้อนลวกของบุรุษเพศก็ชำแรกเข้าสู่ใจกลางท่อนขาของนางตรงๆ แผดเผาสู่ส่วนลึกในร่างกายนาง

นางไร้ซึ่งหนทางต่อต้าน และหมดสิ้นเรี่ยวแรงคัดค้าน

หน้าที่แล้ว1 of 11

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน แสนชัง นิรันดร์รัก บทที่ 1-บทที่ 2

บทที่หนึ่ง เนิ่นนานหลายปีให้หลังตราบจนมู่ฝูหลันเติบใหญ่ นางยังคงไม่อาจลืมเลือนเหตุการณ์ในปีที่ย่างเข้าวัยหกขวบตอนอาหญิงล...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน แสนชัง นิรันดร์รัก บทที่ 5-บทที่ 6

บทที่ห้า ราวกับอากาศรอบตัวหยุดนิ่งไม่ไหวติง สีหน้าของเซี่ยฉางเกิงบึ้งตึงไปเล็กน้อย แต่แค่ชั่วครู่เดียวก็กลับเป็นปกติ เขา...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน แสนชัง นิรันดร์รัก บทที่ 3-บทที่ 4

บทที่สาม วันนี้ลู่ซื่อตระเตรียมเนื้อสัตว์ห้าชนิดเป็นเครื่องถวายบูชา นำพาผู้ติดตามกลุ่มหนึ่งพร้อมด้วยมู่ฝูหลันออกนอกเมือง...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 1

บทที่หนึ่ง ค่ำคืนนี้ไร้จันทร์ ทว่ามีหมู่ดาวพราวพร่าง ธารดาราที่แขวนตัวสูงลิ่วอยู่ท่ามกลางผืนฟ้าสีน้ำเงินเข้มนั้นกำลังทอร...

jamsai.com