Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่าน ปรารถนา… เพียงแค่คุณ ชุด Wishing You ด้วยรัก… และปรารถนา บทที่ 3

หน้าที่แล้ว1 of 5

บทที่ 3

แม้ตั้งใจว่าจะไม่ออกจากห้องไปในวันนี้ แต่พอถึงเวลาอาหารมื้อกลางวันกาลเวลาจำต้องลากขาตัวเองออกมาจากห้องแล้วสวดภาวนาขออย่าให้ได้พบดารานิสัยเสีย แล้วก็เจ้าพ่อมาเฟียอะไรนั่น

เธอหมายถึงแดนนี่ เฉิน

แล้วก็ขอให้ชาตินี้ไม่ต้องพบหน้ากันเลยยิ่งดี

แต่อย่างว่า สองคนนั้นไม่ใช่คนที่เธอจะพบได้บ่อยๆ ชีวิตเหมือนอยู่คนละซีกโลก ต่างกันราวฟ้ากับเหว อีกอย่างเธอคงไม่ซวยซ้ำซวยซ้อนอะไรขนาดนั้น

หญิงสาวหยิบบัตรซึ่งได้มาตอนเช็กอิน เป็นการ์ดแข็งๆ แสดงหมายเลขของตัวเอง ใช้ในการสแกนเข้าออกห้อง บอกเลขโต๊ะอาหาร และยังใช้สำหรับการจับจ่ายใช้สอยบนเรือ เพราะเรือลำนี้มีร้านขายสินค้าค่อนข้างหลากหลาย กาลเวลาจึงเลือกผูกบัตรกับบัตรเครดิตเพื่อให้ง่ายต่อการชำระเงินในกรณีที่เธอเตรียมเงินมาไม่พอ มากไปกว่านั้นยังมีกาสิโนสำหรับนักเสี่ยงโชค และกาลเวลาก็คิดว่าจะไปสิงในห้องนั้นเวลาที่เบื่อไม่มีอะไรทำ

แต่อารมณ์แบบนี้เธอคงไม่มีแก่ใจไปนั่งกดตู้สล็อตเล่นแน่ๆ

อย่างไรก็ตาม ถึงจะเซ็งมากเพียงใดแต่กาลเวลาก็บอกกับตัวเองว่าไม่ควรเก็บเอามาเป็นอารมณ์จนไม่เป็นอันทำอะไร อย่างน้อยเธอควรได้เซ็ตภาพบนเรือเพื่อไปใช้ในการโฆษณาโปรดักต์ของลูกค้า ดังนั้นก่อนออกจากห้องเธอจึงไม่ลืมที่จะคว้ากล้องติดมือมาด้วย

ร่างบางในชุดที่ยังไม่ได้เปลี่ยนพาตัวเองไปที่ห้องอาหารซึ่งแพ็กเกจที่เธอซื้อนั้นบริการอาหารแบบบุฟเฟ่ต์ตลอดทุกมื้อจนครบกำหนดเดินทางกลับ ซึ่งนั่นถือเป็นเรื่องดีเพราะหากต้องซื้ออาหารเองเธออาจควบคุมค่าใช้จ่ายที่บานปลายไม่ได้

กาลเวลากวาดตามองรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มี ‘คู่กรณี’ อยู่ในบริเวณนี้

พริมาเหมือนตู้เรืองแสงเคลื่อนที่ ถ้าเจ้าหล่อนอยู่แถวนี้เธอน่าจะมองเห็นภายในไม่เกินสามวินาที ส่วนเจ้าของเรือ…เขาตัวสูงยังกับเสาไฟฟ้า ไม่น่าจะมองหายาก

เมื่อเห็นว่าบริเวณนั้นไม่มีคนที่เธอกลัวว่าจะต้องเจอ กาลเวลาก็พ่นลมหายใจออกมาแล้วรีบกดชัตเตอร์ถ่ายภาพบรรยากาศรอบๆ อย่างใจเย็น คราวนี้หวังว่าจะไม่เผลอถ่ายคนดังคนไหนให้มีเรื่องอีก

อาหารบนเรือถือว่ารสชาติใช้ได้ หรือว่าเธอหิวก็ไม่ทราบ แต่เธอจัดการสเต๊กเนื้อไปหนึ่งและสลัดผักจานโต ของหวานเป็นไอศกรีมหลากหลายรสชาติ ทว่าขณะที่กาลเวลากำลังเพลิดเพลินกับช็อกโกแลตซันเด ใครบางคนก็มาหยุดยืนตรงหน้าเธอ

ชายหนุ่มวัยไม่น่าเกินสามสิบห้าปียืนประสานมือกันในชุดสูทสุภาพ…ตัวเดิม

ใช่! เธอจำไม่ผิด เขาคือลูกน้องคนสนิทของแดนนี่ เฉิน ชื่อปาริธ

“คุณ มีอะไรอีกหรือเปล่าคะ” กาลเวลามองอย่างระแวง หรือว่าแดนนี่เกิดอยากเปลี่ยนใจโยนเธอลงจากเรือตอนนี้

“ไม่มีอะไรครับ แต่ผมเห็นว่าคุณนั่งทานอาหารคนเดียว เลยเดินเข้ามาทัก รสชาติอาหารเป็นยังไงบ้างครับ ใช้ได้หรือเปล่า”

ปาริธเป็นชายรูปร่างดี สูงโปร่งพอๆ กับแดนนี่แต่เขามีใบหน้าและแววตาที่ดูเป็นมิตรมากกว่า ดังนั้นกาลเวลาจึงลดท่าทีที่เป็นปรปักษ์กับฝ่ายตรงข้ามลงไปกว่าครึ่ง

หน้าที่แล้ว1 of 5

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in LOVE

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 12

          บทที่ 12 “โปรดเสด็จกลับไปตอนนี้เถอะ ถือเสียว่าไม่ได้มาหานาง ถือเสียว่านางหนีการแต่งงาน ถือเสียว่าในแผ่นดินไม่ม...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 11

          บทที่ 11 ตอนเหยาจื่อชีขี่ลาลงเขาซื้อเกลือกลับมาถึงก็เกือบเป็นเวลาอาหารกลางวันแล้ว เหยาฮ่วงบ่นว่านางสองคำแล้วให...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 13

          บทที่ 13 “ดีมาก ถ้าข้าทำเรื่องที่สร้างความกระวนกระวายใจให้เจ้าอีก ก็ทำอย่างเมื่อครู่นี้ บอกออกมาอย่างชัดเจนแจ่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 15

          บทที่ 15 หลูซื่อกลับถึงตำบลหลงเฉวียนแล้วพักผ่อนคืนหนึ่ง วันถัดมาก็เริ่มเร่งมือตระเตรียมสินเจ้าสาวให้อี๋อวี้ เค...

jamsai.com