Connect with us

Jamsai

ความรู้สึกดีที่เรียกว่ารัก

ทดลองอ่าน บอสหน้าตายกะยัยสอางค์ บทที่ 5

หน้าที่แล้ว1 of 6

5

นางสาวสอางค์ขอถอนคำพูด!

ไม่ว่าจะอาการใจเต้น หรือเรื่องเพ้อเจ้อเมื่อคืนวาน ถือว่าเป็นโมฆะทั้งหมด!

โรมานซ์อะไรอย่าได้ฝัน ตรงหน้าเธอนั้นมีแต่งานล้วนๆ

หญิงสาวนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง สายตาจับอยู่ที่รถบนถนน ซึ่งวิ่งผ่านไปมาเบื้องล่างภายใต้แสงอาทิตย์แรงกล้า สักพักก็หันมาถอนใจกับแฟ้มกองโตที่ตั้งสุมรวมกันอยู่ข้างโต๊ะ นายเฉื่อยเดินผ่านมาเห็นแล้วอดแซวไม่ได้

“โดนอีกแล้วหรือจ๊ะคุณสอางค์”

“เออสิ เต็มโต๊ะเลยเนี่ย แบ่งไปช่วยทำหน่อยดิเฉื่อย”

“ตัวใครตัวมันครับงานนี้”

สอางค์ฟุบลงกับโต๊ะ บ่นอย่างหมดอาลัยตายอยาก “เฮ้อ…ทำไมฉันต้องโดนคนเดียวด้วย”

“บอสเขาพิศวาสแกเป็นพิเศษหรือเปล่า ถึงให้งานเยอะขนาดนี้”

“พิศวาสหรือฆาตกรรม เอาดีๆ” ลุกขึ้นมาถามเสียงขุ่น

“เอาน่า เดี๋ยวซื้อข้าวมาฝาก อ๊ะ…หรือวันนี้มีข้าวกล่องอาม่า”

ถามอย่างรู้กันว่าปลายเดือนกรอบๆ แบบนี้ สอางค์มักห่อข้าวมากินจากบ้านเพื่อความประหยัด แถมเมนูบางวันของอาม่ายังน่ากินกว่าในคาเฟทีเรียอีกด้วย

“อือ วันนี้มีข้าวมา แต่ยังไม่มีอารมณ์กิน”

“กินแล้วค่อยทำงานก็ได้นี่ ยังไงก็เสร็จไม่ทันวันนี้หรอก” พูดอย่างรู้ชะตากรรมเพื่อนดี

“เออๆ นายจะไปกินข้าวก็ไปเถอะ กินให้อร่อยเลยนะ ไม่ต้องห่วงหรอกว่าเพื่อนฝูงจะลำบากแค่ไหน เกิดคนเดียว ตายคนเดียว ถ้าฉันทำงานหนักจนช็อกตายไป นายก็ไม่ต้องห่วงหรอก ดูแลแค่อาม่าให้ฉันก็พอ”

“นั่น เล่นบทดราม่าไปอี๊กกก” พีระออกแนวขำมากกว่าจะนึกสงสาร “ว่าแต่ว่า…”

“ว่า?”

“เมื่อวานนี้…สรุปว่าไปไหน”

“ไปไหน?” เธอเข้าใจความหมายของคำถามนั้นดี แต่แกล้งตีหน้างง ถ่วงเวลาหาคำตอบ

เพราะเธอจะให้ตาแว่นรู้ว่าบอสไปกินข้าวที่บ้านไม่ได้เด็ดขาด

ไม่อย่างนั้น…อย่าว่าแต่แผนกนี้เลย ทั้งตึกได้รู้แน่ๆ

หน้าที่แล้ว1 of 6

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ความรู้สึกดีที่เรียกว่ารัก

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 3 บทที่ 170-บทที่ 171

บทที่ 170 “คุณหนูหลีเป็นอย่างไรบ้าง” หยางโฮ่วเฉิงเดินก้าวยาวๆ ด้วยฝีเท้าเร็วรี่เข้าไปเห็นเด็กสาวกลุ่มหนึ่ง เขาไม่รู้จะแท...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 3 บทที่ 172-บทที่ 173

บทที่ 172 เพราะเฉียวเจาได้รับบาดเจ็บเช่นนี้ งานสังสรรค์ของชุมนุมฟู่ซานย่อมดำเนินต่อไปไม่ได้ พวกคุณหนูต่างแยกย้ายกันกลับด...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 3 บทที่ 182-บทที่ 183

บทที่ 182 ใต้แสงตะวันงามตา คันธนูเรียงรายเป็นแถวส่องประกายเย็นเยียบชวนให้หนาวสะท้านจับจิตจับใจ ชาวเมืองที่มุงดูอยู่มีสีห...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 3 บทที่ 180-บทที่ 181

บทที่ 180 “ยายเฒ่า ข้าขอเตือนไว้ ขืนเจ้ายังก่อกวนต่อไปเรื่อยๆ เช่นนี้ พวกข้าจะไม่เกรงใจแล้วนะ” ผู้คนมุงดูมากขึ้นตามลำดับ...

jamsai.com