Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 5-6

หน้าที่แล้ว1 of 12

บทที่ห้า

 ตอนที่หลี่หลิงหว่านฟื้นขึ้นมาเป็นยามพลบค่ำ แสงอาทิตย์อัสดงกำลังลอดเข้ามาภายในห้อง ทั้งตำแหน่งใกล้และไกลต่างก็อาบด้วยแสงสีส้มเหลืองอันอบอุ่น

หลี่หลิงหว่านหมดสติไปค่อนข้างนาน จู่ๆ ตื่นขึ้นมาเช่นนี้สมองของนางจึงขาวโพลน ทั้งยังรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง

นางตะแคงศีรษะมองดูใบไผ่ที่สายลมยามค่ำคืนพัดส่งเสียงแซ่กๆ ภายนอกหน้าต่าง และค่อยๆ คิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนจะหมดสติไป แล้วนางก็ได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบาเคลื่อนมาใกล้ ก่อนจะเห็นว่ามีคนกำลังเลิกผ้าม่านลายดอกไม้หลากสีที่แขวนอยู่ตรงประตูกั้นห้องเดินเข้ามา

แสงอาทิตย์อัสดงราวกับประกายทองคำส่องกระทบลงบนร่างเขา ช่วยขับให้ตัวเขาในยามนี้ราวกับเปล่งแสงประกายอ่อนโยนออกมาอย่างไรอย่างนั้น ดูอบอุ่นเป็นอย่างยิ่ง

ทว่าหลี่หลิงหว่านยังคงตกใจจนลุกพรวดขึ้นมานั่ง จากนั้นนางก็ถอยไปชิดมุมเตียง ซ่อนศีรษะเอาไว้แนบสนิทในอ้อมแขน ทั้งยังส่งเสียงหวาดผวาขึ้นมา “อย่าเข้ามานะ เจ้าอย่าเข้ามา!”

ตอนที่หลี่เหวยหยวนเลิกม่านแล้วเห็นหลี่หลิงหว่านได้สติขึ้นมานั้น ในใจเขาก็ปีติยินดียิ่ง กำลังจะเดินเข้าไปพูดคุยกับนาง ชั่วขณะนั้นก็เห็นว่าบนใบหน้านางปรากฏสีหน้าหวาดผวาราวกับเห็นผี ทั้งยังหลบเลี่ยงเขา ไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้ หลี่เหวยหยวนพลันรู้สึกหัวใจหนักอึ้งเป็นอย่างมาก

เขาเข้าใจ สภาพการตายในคืนนั้นของตู้ซื่อจะต้องทำให้หลี่หลิงหว่านตกใจอย่างแน่นอน หลังกลับมาแล้วนางก็นำเรื่องราวมาปนเปกับความกลัวเดิมที่นางมีอยู่ในใจตั้งแต่แรก ยามนี้เมื่อนางเพิ่งฟื้นขึ้นมา จู่ๆ ก็เห็นเขาถึงได้หวาดกลัวจนกลายเป็นเช่นนี้ไป จิตใต้สำนึกคิดแต่อยากหลบเลี่ยง

แม้สมองจะกระจ่างดีว่าที่ยามนี้หลี่หลิงหว่านหวาดกลัวเขาเช่นนี้เป็นเรื่องธรรมดายิ่ง แต่เห็นนางเป็นเช่นนี้แล้ว หลี่เหวยหยวนก็ยังคงรู้สึกเจ็บปวดราวกับมีเข็มเหล็กนับพันนับหมื่นกำลังทิ่มแทงหัวใจ

หลี่เหวยหยวนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นจึงเดินไปด้านหน้าเตียงของนางด้วยฝีเท้าที่แผ่วเบาที่สุด แล้ววางถ้วยยาที่ประคองอยู่ในมือลงบนโต๊ะเล็กบริเวณหัวเตียง

เขาไม่วางใจให้ผู้อื่นต้มยาให้ ดังนั้นหลายวันมานี้ขอเพียงเป็นยาที่หลี่หลิงหว่านต้องดื่ม ล้วนเป็นเขาที่ไปต้มมาเองกับมือ ทั้งยังนำมาแยกกากยาออกก่อนจะยกเข้ามา แล้วประคองหลี่หลิงหว่านที่หมดสติให้ขึ้นมาเอนพิงบริเวณหน้าอกเขา ค่อยๆ ป้อนยาให้นางดื่มไปทีละช้อน

ต่อให้กำลังหมดสติ แต่จิตใต้สำนึกของหลี่หลิงหว่านยังคงไม่ชอบดื่มยาที่มีรสขม นางมักจะขมวดคิ้วและกัดฟันแน่นไม่ยอมดื่ม ต่อให้หลี่เหวยหยวนกรอกยาช้อนหนึ่งเข้าไปในปากนางอย่างยากลำบากแล้ว แต่ก็จะถูกนางพ่นออกมาทั้งหมดในทันที สุดท้ายหลี่เหวยหยวนจึงไร้หนทาง ทำได้เพียงดื่มยาเข้าไปในปากตนเอง บีบปลายคางหลี่หลิงหว่านเพื่อให้นางอ้าปาก จากนั้นจึงก้มศีรษะลงไป นำยาที่อยู่ในปากทั้งหมดป้อนเข้าไปในปากของนาง และเพื่อป้องกันไม่ให้นางพ่นยาออกมาอีกครั้ง เขาจึงใช้ปากตนเองปิดปากนางให้แน่นสนิทอยู่ตลอดเวลา จวบจนมั่นใจว่านางกลืนยาทั้งหมดนี้ลงไปแล้ว เขาถึงได้ปล่อยริมฝีปากนาง จากนั้นก็ใช้วิธีการเช่นนี้ป้อนยาคำต่อไปเข้าไปใหม่อีกครั้ง

“หว่านวาน” หลี่เหวยหยวนทอดเสียงตนเองให้อ่อนโยนที่สุดแล้ว แต่ในตอนที่หลี่หลิงหว่านได้ยินเขาเรียกเช่นนี้ ทั้งร่างของนางก็สั่นสะท้านเล็กน้อย “เจ้าเป็นอะไรไป ข้าคือพี่ชายของเจ้า” กล่าวจบหลี่เหวยหยวนก็ยื่นมือไปจับมือของนาง

แต่หลี่หลิงหว่านกลับหลบเลี่ยงมือของเขา ไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองเขา คำพูดที่เอ่ยออกมายังแฝงไปด้วยเสียงสะอื้น “เจ้าอย่าเข้ามา อย่าเข้ามาเลยนะ”

หน้าที่แล้ว1 of 12

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่ห้า

    By

    บทที่ห้า  ลมพัดแรงขึ้นตามลำดับ หิมะปลิวเข้ามากระทบบานหน้าต่างดังเป็นระลอก อากาศเช่นนี้ช่างน่าห่มผ้านวมหลายๆ ชั้นออกไปรับแขกเสียจริง “พี่ชายอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 ความบังเอิญที่ตั้งใจ “เฮ้ย พวกแกอย่าทำงานเพลินนะ ยังไงพักกินข้าวก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยกลับมาเผางานต่อ” ณัฐรัมภาร้องบอกเพื่อนร่วมงานกว่าค...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สี่

    By

    บทที่สี่  หลังเลิกงานวันรุ่งขึ้น เนี่ยชังหมิงไปจวนใต้เท้าจางด้วยกันกับต้วนหยวนเจ๋อ นักพรตเซ่าหยวนเจี๋ยประสบเหตุในเขตมณฑลทหารของพวกเขาสองคน ใ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจรจาต่อ-ตาย ตอน อัตตา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 การตามหาตัวตนที่แท้จริงของ Satan กลายเป็นความลับที่ต้องทำกันอย่างรัดกุม ฉากหน้าคนของ NIC พยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่ความจริงแล้วกำลัง...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สาม

    By

    บทที่สาม  ค่ำคืนดึกสงัด กลิ่นเหม็นลอยกระจายมาตามลม จมูกเพี้ยนหรือไม่นะ กลิ่นเช่นนี้นางเคยได้กลิ่นจากร่างของคนคนเดียวเท่านั้น และช่างบังเอิญเ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 ผู้ชายฉลาด “นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะเนี่ยที่ฉันนัดเจอลูกค้าในสวนแบบนี้...อันที่จริงถึงนัดเพื่อนหรือคนอื่นทั่วไปฉันก็ไม่ค่อยได้นัดในสวน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สอง

    By

    บทที่สอง  ลมทะเลพัดกรูพากลิ่นไอสมุทรมาเป็นระลอก เป็นกลิ่นอายเดียวกับที่อยู่บนร่างของเนี่ยอู่ ‘ส่งถึงแค่ตรงนี้ก็พอ ตราบใดที่มีเรือเล็ก ข้าไปถ...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 11-12

บทที่สิบเอ็ด ฮูหยินผู้เฒ่าพาทุกคนกลับไป เป็นเพราะให้ท่านเจ้าอาวาสทำนายชะตาชีวิตแก่คนในครอบครัวไม่สำเร็จ ในใจฮูหยินผู้เฒ่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่หนึ่ง

บทที่หนึ่ง  เด็ก...เด็กเสียจนน่าตกใจ เด็กอายุน้อยเพียงนี้กลับสามารถสอบผ่านระดับเตี้ยนซื่อ ได้ด้วยความเรียงอันโดดเด่น ย่อ...

นิยายอินไซด์

เตรียมเสียงกรี๊ดดด!!! ไปกับ ‘Touchdown Kiss วัยร้ายคว้าใจพิชิตฝัน’ นิยายรักสุดฮอต สู่ภาพยนตร์สุดฟิน

วอร์มเสียงกรี๊ด เตรียมฟินกันพร้อมแล้วหรือยัง? เพราะนิยายรักวัยรุ่นของ Jamsai Love Series อย่าง ‘Touchdown Kiss วัยร้ายคว...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สอง

บทที่สอง  ลมทะเลพัดกรูพากลิ่นไอสมุทรมาเป็นระลอก เป็นกลิ่นอายเดียวกับที่อยู่บนร่างของเนี่ยอู่ ‘ส่งถึงแค่ตรงนี้ก็พอ ตราบใด...

jamsai.com