Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 6-7

หน้าที่แล้ว1 of 12

บทที่หก

วันรุ่งขึ้นยามเช้าตรู่เสี่ยวซานก็อุ้มห่อผ้าสีน้ำเงินกลมๆ กลับมา ยามที่เลิกม่านตรงประตูกั้นห้องแล้วเดินเข้ามานั้นเสี่ยวซานไม่ได้สนใจที่จะสะบัดเกล็ดหิมะบนตัวทิ้งไป นางเอ่ยว่า “คุณหนู ชุดกันหนาวกับรองเท้าหุ้มข้อของคุณชายใหญ่ล้วนซื้อมาหมดแล้วเจ้าค่ะ”

หลี่หลิงหว่านกำลังนั่งกินอาหารเช้าอยู่บนเตียง พอได้ยินคำพูดของเสี่ยวซานนางก็รีบวางตะเกียบในมือลง “เอามาให้ข้าดูหน่อยเร็วเข้า”

เสี่ยวซานรับคำคราหนึ่ง ก่อนจะวางห่อผ้าในอ้อมแขนของตนลงบนเตียงแล้วคลี่ผ้าชั้นนอกออก

หลี่หลิงหว่านยื่นมือออกไปหยิบชุดกันหนาวกับรองเท้าหุ้มข้อขึ้นมาดู

ชุดผ้าแพรสีขนนกกาตัวนี้มองดูแล้วเนื้อสัมผัสดีมาก ยามที่มือลูบไล้ก็นุ่มลื่นเป็นอย่างยิ่ง รองเท้าหุ้มข้อทำมาจากหนังกวาง ภายในบุไว้ด้วยขนนุ่มๆ คิดถึงตอนที่เขาสวมแล้วย่อมอบอุ่นเป็นอย่างยิ่ง

รองเท้าหุ้มข้อนั้นยังไม่เท่าไร แต่หากชุดผ้าแพรตัวนี้ได้ไปสวมอยู่บนร่างของหลี่เหวยหยวนแล้วล่ะก็ จะต้องเหมาะสมกับเขามากเป็นแน่

หลี่หลิงหว่านในใจมีความสุข แม้แต่อาหารเช้าก็ไม่กินแล้ว นางนำชุดผ้าแพรกับรองเท้าหุ้มข้อบรรจุกลับไปในห่อผ้าให้เรียบร้อยอีกครั้ง จากนั้นจึงอุ้มห่อผ้าเอาไว้ในอ้อมแขน ขยับลุกลงจากเตียงไพลางเอ่ยยิ้มแย้มกับเสี่ยวซาน “ไป พวกเราไปส่งชุดผ้าแพรกับรองเท้าหุ้มข้อให้คุณชายใหญ่กันเถอะ”

 

บนท้องฟ้ายังคงมีหิมะตกลงมาอย่างหนัก

เสี่ยวซานกางร่มผ้าไหมเคลือบน้ำมันสีเขียวรีบเดินติดตามอยู่ข้างหลังหลี่หลิงหว่านพร้อมเอ่ยเรียกนาง “คุณหนู ท่านเดินช้าลงหน่อยสิเจ้าคะ”

ในอ้อมแขนหลี่หลิงหว่านมีห่อผ้าซึ่งบรรจุชุดกันหนาวกับรองเท้าหุ้มข้ออยู่ บนศีรษะก็สวมหมวกคลุมของเสื้อคลุม นางเดินตรงไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วยิ่ง กระทั่งเกือบจะเป็นวิ่งอยู่แล้ว พอได้ยินคำพูดของเสี่ยวซานนางก็หันหน้ากลับมากวักมือเรียกอีกฝ่าย “เร็วๆ หน่อยสิเสี่ยวซาน”

เสี่ยวซานไร้หนทางอื่น ทำได้เพียงวิ่งเหยาะๆ ตามไป

ใช้เวลาเพียงไม่นานทั้งสองก็มาถึงเรือนที่แยกอย่างโดดเดี่ยวของหลี่เหวยหยวนแล้ว

สองข้างของประตูเรือนปลูกต้นไผ่เอาไว้ หลังจากที่หิมะตกมาหลายวัน จากไผ่เขียวก็แทบจะเปลี่ยนเป็นหยกขาวอยู่แล้ว บนขั้นบันไดหน้าเรือนก็ทับถมเอาไว้ด้วยหิมะชั้นหนาๆ ทั้งขาวทั้งราบเรียบเป็นอย่างยิ่งโดยปราศจากรอยเท้าของผู้ใด เกรงว่าคนที่อยู่ในเรือนคงไม่ได้ออกจากประตูอีกเลยนับตั้งแต่กลับจากกินอาหารเช้าเมื่อวานนี้

หลี่หลิงหว่านเองก็ไม่ได้สนใจหิมะชั้นหนาเหล่านั้นแม้แต่น้อย นางก้าวเท้าขึ้นไปบนขั้นบันไดก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตู

หน้าที่แล้ว1 of 12

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่ห้า

    By

    บทที่ห้า  ลมพัดแรงขึ้นตามลำดับ หิมะปลิวเข้ามากระทบบานหน้าต่างดังเป็นระลอก อากาศเช่นนี้ช่างน่าห่มผ้านวมหลายๆ ชั้นออกไปรับแขกเสียจริง “พี่ชายอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 ความบังเอิญที่ตั้งใจ “เฮ้ย พวกแกอย่าทำงานเพลินนะ ยังไงพักกินข้าวก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยกลับมาเผางานต่อ” ณัฐรัมภาร้องบอกเพื่อนร่วมงานกว่าค...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สี่

    By

    บทที่สี่  หลังเลิกงานวันรุ่งขึ้น เนี่ยชังหมิงไปจวนใต้เท้าจางด้วยกันกับต้วนหยวนเจ๋อ นักพรตเซ่าหยวนเจี๋ยประสบเหตุในเขตมณฑลทหารของพวกเขาสองคน ใ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจรจาต่อ-ตาย ตอน อัตตา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 การตามหาตัวตนที่แท้จริงของ Satan กลายเป็นความลับที่ต้องทำกันอย่างรัดกุม ฉากหน้าคนของ NIC พยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่ความจริงแล้วกำลัง...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สาม

    By

    บทที่สาม  ค่ำคืนดึกสงัด กลิ่นเหม็นลอยกระจายมาตามลม จมูกเพี้ยนหรือไม่นะ กลิ่นเช่นนี้นางเคยได้กลิ่นจากร่างของคนคนเดียวเท่านั้น และช่างบังเอิญเ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ณัฐรัมภา บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 ผู้ชายฉลาด “นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะเนี่ยที่ฉันนัดเจอลูกค้าในสวนแบบนี้...อันที่จริงถึงนัดเพื่อนหรือคนอื่นทั่วไปฉันก็ไม่ค่อยได้นัดในสวน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สอง

    By

    บทที่สอง  ลมทะเลพัดกรูพากลิ่นไอสมุทรมาเป็นระลอก เป็นกลิ่นอายเดียวกับที่อยู่บนร่างของเนี่ยอู่ ‘ส่งถึงแค่ตรงนี้ก็พอ ตราบใดที่มีเรือเล็ก ข้าไปถ...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 9-10

บทที่เก้า ในตอนที่หลี่หลิงหว่านตั้งใจจะเปิดปากเอ่ยถามนามของภิกษุรูปนี้ นางก็เห็นอีกฝ่ายยกมือขึ้นทักทายนาง จากนั้นก็เปิดป...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 11-12

บทที่สิบเอ็ด ฮูหยินผู้เฒ่าพาทุกคนกลับไป เป็นเพราะให้ท่านเจ้าอาวาสทำนายชะตาชีวิตแก่คนในครอบครัวไม่สำเร็จ ในใจฮูหยินผู้เฒ่...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่หนึ่ง

บทที่หนึ่ง  เด็ก...เด็กเสียจนน่าตกใจ เด็กอายุน้อยเพียงนี้กลับสามารถสอบผ่านระดับเตี้ยนซื่อ ได้ด้วยความเรียงอันโดดเด่น ย่อ...

overgraY

เสด็จอา บทที่ 3.1 #นิยายวาย

บทที่ 3.1   วันถัดมา ข้าเข้าวังเพื่อกราบทูลผลการลงโทษชายาต่อฝ่าบาทและไทเฮา เดิมทีข้าจะไปเข้าเฝ้าฉีเจ่อก่อน แต่ขันที...

jamsai.com