Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่าน ฌาลิสสา บทที่ 4

หน้าที่แล้ว1 of 3

บทที่ 4

กว่าจะถึงด่านชายแดนซึ่งเชื่อมกุณฑ์ชาลากับพูรัมด้วยสะพานเหล็กก็เป็นเวลาเกือบสามทุ่มแล้ว แสงสปอตไลต์จากทั้งสองฝั่งเผยให้เห็นประตูรั้วเหล็กที่เปิดกว้าง ด่านชายแดนที่ควรจะเงียบเหงาเพราะเลยเวลาปิดด่านกลับครึกครื้นด้วยขบวนต้อนรับจากเจ้าหน้าที่ของพูรัมเกือบห้าสิบชีวิต

“ถึงแล้ว ไปเถอะลิสสา”

“ขอบคุณนะลุง”

“ไม่เป็นไร”

“แล้วเราจะติดต่อลุงยังไง ขอเบอร์ได้ไหม ลุงช่วยเราไว้ตั้งหลายครั้ง อย่างน้อยเราควรตอบแทนลุงบ้าง”

“เธอจะลากองครักษ์มาจับฉันเหรอ”

รอยยั่วเย้าในดวงตาดำจัดคู่นั้นพานให้เจ้าหญิงน้อยหวนนึกถึงเรื่องราวตอนสิบเอ็ดขวบที่เจอลุงเป็นครั้งแรกขึ้นมา วันนั้นเธอลากองครักษ์มาจับเขาจริงๆ นั่นแหละ คิดแล้วก็ตลกดีเหมือนกัน ไม่นึกว่าคนที่เธอช่วยชีวิตในวันนั้นจะกลายมาเป็นผู้ช่วยชีวิตเธออีกหลายครั้งในเวลาต่อมา

“เรื่องตั้งนานแล้ว ลุงอย่าล้อเราสิ เราอยากขอบคุณลุงจริงๆ นะ”

“ไว้ฉันจะมาหาเธอเอง”

ในเมื่อลุงปฏิเสธ หญิงสาวก็ไม่อยากซักไซ้ให้อีกฝ่ายอึดอัด

“งั้นเราไปก่อนนะลุง”

ลุงพยักหน้า ทอดตามองร่างเพรียวบางเดินผ่านเขตแดนของกุณฑ์ชาลาไปยังกลางทางเชื่อมสู่เขตแดนของพูรัมด้วยความรู้สึกใจหาย หากเป็นไปได้เขาก็อยากจะเหนี่ยวรั้งช่วงเวลาระหว่างเราให้นานกว่านี้ เพียงแต่เขาไม่อาจเห็นแก่ตัว ปล่อยให้เธอตกอยู่ในอันตรายได้

ลลิสสาเดินไปเกือบสุดทางก็หันกลับไปโบกมือให้ลุงอีกครั้ง ก่อนย่างเท้าสู่เขตแดนของพูรัม

“พี่วตี!” ร่างเล็กโถมเข้าหาอ้อมแขนอุ่นของคนที่เป็นทั้งพี่สาวและแม่บุญธรรม “ลิสสาไม่คิดว่าพี่วตีจะมารับนะคะเนี่ย”

“ลิสสาหายไปทั้งคน จะให้พี่รออยู่ในวังเฉยๆ ได้ยังไง ฝ่าบาทก็อยากมาด้วย แต่ติดประชุมทางไกล ไม่งั้นคงตามพี่มาด้วยแล้ว”

“แค่พี่วตีมารับ ลิสสาก็ดีใจแล้วค่ะ”

รานีปัทมาวตีคลายอ้อมแขน ดันตัวเจ้าหญิงน้อยให้ออกห่างเล็กน้อย ก่อนเหลือบมองไปทางชายแปลกหน้าซึ่งยืนปะปนอยู่ในกลุ่มทหารเวรตรงหน้าประตู ด้วยรูปร่างสูงใหญ่ ท่าทางสง่าผ่าเผยและเครื่องแต่งกายแปลกตาจากทหารชายแดนทำให้เขาดูสะดุดตา ทั้งที่ใบหน้าดูธรรมดา เหมือนคนมีอายุคนหนึ่งเท่านั้น

“คนที่ช่วยลิสสาเป็นใคร”

“เขาแจ้งพี่วตีว่าเป็นใครคะ”

“มหาดเล็กรายงานเพียงว่าคนของกุณฑ์ชาลาจะพาลิสสามาส่ง แต่ไม่ได้บอกว่าใครมาส่ง”

“ลิสสาเรียกเขาว่าลุงค่ะ”

“ลุงเหรอ”

“ค่ะ ลิสสาเคยช่วยเขาไว้ตอนลิสสายังเด็ก แล้วหลังจากนั้นเขาก็บังเอิญช่วยลิสสาไว้อีกหลายครั้ง”

“บังเอิญงั้นเหรอ”

คำถามของรานีปัทมาวตีเป็นคำถามที่ติดในใจของเจ้าหญิงน้อยมาตลอด เพียงแต่ยังหาคำตอบไม่ได้ เธอหันไปทางด่านชายแดน หมายจะเรียกให้เขามาพบมหารานีแห่งพูรัม แต่กลับไม่เห็นเงาของเขาเสียแล้ว

หน้าที่แล้ว1 of 3

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in LOVE

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ฌาลิสสา บทที่ 6

    By

    บทที่ 6 แม้ข่าวลือเรื่องชาติกำเนิดของเจ้าหญิงลลิสสาจะดังกระฉ่อนมาตั้งแต่ยังเล็ก แต่ด้วยบุคลิกลักษณะที่น่ารัก บอบบางเหมือนตุ๊กตา ทำให้ประชาชน...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจ้าชายฉบับมือสอง บทที่ 6

    By

    บทที่ 6 ลับๆ ล่อๆ บ้านหลังใหญ่มหึมาที่จะเรียกว่าคฤหาสน์ก็ไม่ผิดนัก แลดูตระหง่านง้ำอยู่ใต้แสงจันทร์สีเงินซีดจางขณะทอดเงามืดบางส่วนลงบนแปลงดอก...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ฌาลิสสา บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นหินขัดดังตึกตักจากการเดินกลับไปกลับมาด้วยสีหน้าร้อนใจ ตรงข้ามกับผู้เป็นเจ้านายที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานด้วยท่...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจ้าชายฉบับมือสอง บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 กันชน น้ำหนึ่งยอมเปิดปากขึ้นเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปิดหน้าร้องไห้จนตาบวมไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน ขณะปฐวีกำลังขับรถขึ้นไปตามถนนสวนเลนบน...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจ้าชายฉบับมือสอง บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 ผิดไปแล้ว น้ำหนึ่งไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหน พอสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าเป็นเวลาบ่ายคล้อยแล้ว ทั้งยังมีเสียงเพลงเบาๆ ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน ฌาลิสสา บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 การเดินทางในป่าไม่ได้ลำบากอย่างที่เจ้าหญิงลลิสสาจินตนาการไว้แม้แต่น้อย แม้ทางเดินจะไม่ได้ปูเรียบเหมือนถนนลาดยาง แต่ก็ไม่ได้ขรุขระเต็...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เจ้าชายฉบับมือสอง บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 เดือดเนื้อร้อนใจ น้ำหนึ่งยืนกอดอกมองรถกระบะที่มีปฐวีเป็นคนขับแล่นออกไปจากหน้าบ้านอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกใหม่อีก...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ยอดสามีของกุลสตรีอันดับหนึ่ง บทที่ 1-บทที่ 2

บทที่ 1 ปีที่ยี่สิบสองในการครองราชย์ของฮ่องเต้เจี้ยนอู่ ปีใหม่ผ่านพ้นไปแล้ว แต่ข้างนอกยังหนาวอยู่มาก ฤดูหนาวนี้ยาวนานและ...

ดุจรักดั่งห้วงดาราพร่างพราย

ทดลองอ่าน ดุจรักดั่งห้วงดาราพร่างพราย เล่ม 1 บทที่ 5

บทที่ 5 โดยมากความกลัวของมนุษย์เกิดจากความไม่รู้ ก่อนหน้านี้สาเหตุเกินครึ่งที่อวี๋ไฉ่หลิงวิตกกับผลได้ผลเสียจนอมทุกข์ ก็เ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ยอดสามีของกุลสตรีอันดับหนึ่ง บทที่ 3-บทที่ 4

บทที่ 3 ภายในโถงหลัก เรือนส่วนหน้า สาวใช้ก้มหน้ายกน้ำชาเดินเข้ามา ท่านหญิงชิ่งฝูปั้นหน้าเครียด อดทนอยู่นาน แล้วพูดว่า "ฮ...

jamsai.com