Connect with us

Jamsai

ชายาพกดาบเข้าห้องหอ

ทดลองอ่าน ชายาพกดาบเข้าห้องหอ บทที่ 4

หน้าที่แล้ว1 of 13

บทที่ 4

ราตรีดึกสงัดที่ดึกเสียจนเทพธิดาแห่งดวงจันทร์เร้นไปอยู่หลังเมฆสีดำอย่างคร้านที่จะอวดโฉม ทำให้หริ่งหรีดเรไรพากันเงียบเสียงตามไปด้วย

ณ ห้วงราตรีอันเงียบงัน

ยิ่งมืดเท่าไรก็เหมือนทุกอย่างจะยิ่งเงียบงันขึ้นเท่านั้น ทำให้ใจมนุษย์อ่อนแอลงจนไม่อาจต้านทานแรงฉุดรั้งที่ดึงเข้าไปในความฝันที่ซ้อนอยู่ในความฝัน กระแสธารแห่งกาลเวลาคล้ายหมุนม้วนเข้าไปในความทรงจำที่ฝังลึกที่สุด ทำร้ายความรู้สึกและจิตวิญญาณมากที่สุด ซึ่งความขัดแย้งระหว่างความอ่อนแอและเข้มแข็งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้นี้คือเนื้อแท้ของจิตใจ

ในความฝันซึ่งมีที่มาจากความจริง ตัวเขาที่อายุแปดขวบถูกโรคประหลาดรุมเร้าจนอาการหนัก ทว่ายังคงมีสติแจ่มใส ด้วยเหตุนี้ เขาจึงสามารถรับรู้ถึงความเจ็บปวดได้อย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นความเจ็บปวดจากการที่ร่างกายถูกทำร้ายจริงๆ หรือความเจ็บปวดที่จับต้องไม่ได้แต่แทรกลึกเข้าไปในจิตวิญญาณ ทุกสิ่งล้วนถูกสลักตราตรึงทั้งสิ้น

เขาไม่รู้ว่าจอมยุทธ์หญิงผู้นั้นถือกระบี่อ่อนเข้ามาในสมรภูมิเลือดนี้ตั้งแต่เมื่อไร รู้แต่ว่าพอท่านแม่ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสรู้ว่าจอมยุทธ์หญิงผู้นั้นเป็นใคร พระชายาคังอ๋องก็เหมือนกับคนที่ใกล้จะจมน้ำแล้วมองเห็นขอนไม้ลอยอยู่ตรงหน้า จึงดึงแขนเสื้อของจอมยุทธ์หญิงผู้นั้นเพื่ออ้อนวอนขอร้องนางให้ช่วยซื่อจื่อแห่งจวนคังอ๋องอย่างสุดชีวิต

ศัตรูกรูเข้ามาเล่นงานจากสี่ทิศแปดทางของลำน้ำซานชวนโข่วอย่างไม่ขาดสาย กระทั่งพวกเขาไม่มีทางหนีรอด

จอมยุทธ์หญิงยอมรับคำวิงวอนและปฏิบัติหน้าที่ด้วยความภักดี นางอาศัยเพียงกระบี่อ่อนเล่มเดียวฟาดฟันศัตรูรอบกายเพื่อให้คนรับใช้แบกฟู่จิ่นซีที่ป่วยเป็นโรคประหลาดจนร่างกายแทบจะเปลี่ยนเป็นแข็งทื่อวิ่งนำออกไปก่อน ในขณะที่ตัวนางคอยตามคุ้มกันอยู่ที่ด้านหลัง

ในที่สุด จอมยุทธ์หญิงก็สามารถพาพวกเขาหนีพ้นการไล่ล่าได้สำเร็จสมดังคำสัตย์ที่ให้ไว้ ทว่าค่าตอบแทนที่นางต้องจ่ายคือชีวิตของตัวนางเอง

จอมยุทธ์หญิงถูกดาบฟันเข้าที่หลัง ขาและเอว แม้บาดแผลจะไม่ได้ร้ายแรงถึงแก่ชีวิต แต่เพราะบนใบมีดของศัตรูอาบยาพิษเอาไว้ ประกอบกับนางต้องสิ้นเปลืองพลังลมปราณไปจำนวนมหาศาล พิษจึงแทรกลึกเข้าไปในร่างกายอย่างช้าๆ

‘ซื่อจื่อลิ้นแข็งพูดไม่ได้ แต่ข้ารู้…ว่าท่านได้ยินสิ่งที่ข้าพูด เพราะฉะนั้น…ท่านจงฟังให้ดี’

แววตาของจอมยุทธ์หญิงเปล่งประกายบีบคั้นผู้คน สีหน้าของนางขาวซีด ริมฝีปากกลายเป็นสีม่วง ลมหายใจหอบหนัก

‘วันใดที่ซื่อจื่อหายดีและกลับไปเมืองหลวงแล้ว ขอให้ท่านเป็นคนแปลกหน้ากับสกุลมู่ของข้า การที่ข้าสละชีวิตเพื่อช่วยท่านในวันนี้เป็นความสมัครใจของตัวข้าเอง ซื่อจื่อไม่จำเป็นต้องรู้สึกซาบซึ้งเพราะข้าไม่ได้หวังสิ่งใดจากท่าน’

โลหิตสีดำไหลรินออกมาจากมุมปากของนางไม่ขาดสาย ความเจ็บปวดที่เกิดจากพิษทำให้จอมยุทธ์หญิงต้องนิ่วหน้า แต่นางยังคงจ้องเขาตาไม่กะพริบ

หน้าที่แล้ว1 of 13

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ชายาพกดาบเข้าห้องหอ

  • ชายาพกดาบเข้าห้องหอ

    ทดลองอ่าน ชายาพกดาบเข้าห้องหอ บทที่ 6

    By

    บทที่ 6 ชายาคังอ๋องที่เพิ่งแต่งเข้ามาสามารถสั่งการได้อย่างแคล่วคล่องว่องไว ประกอบกับมีผู้ดูแลที่ติดตามมาจากบ้านเดิมคอยทำหน้าที่ผู้ช่วยได้อย่...

  • ชายาพกดาบเข้าห้องหอ

    ทดลองอ่าน ชายาพกดาบเข้าห้องหอ บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 ช่วงที่หิมะกำลังละลายเตรียมรับฤดูใบไม้ผลิ ฮ่องเต้ซิงอวี้ทรงสนองพระประสงค์ของไทเฮาด้วยการพระราชทานสมรสให้แก่คังอ๋องเป็นครั้งที่สาม ทั...

  • ชายาพกดาบเข้าห้องหอ

    ทดลองอ่าน ชายาพกดาบเข้าห้องหอ บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 หลังไทเฮาพระราชทานสมรสและส่งมือมู่ไคเวยให้คังอ๋องเรียบร้อยก็คล้ายจะวางใจว่าภัยร้ายทั้งหลายสงบลงแล้ว หญิงชราจึงหลับตาลง เนื้อตัวอ่อนย...

  • ชายาพกดาบเข้าห้องหอ

    ทดลองอ่าน ชายาพกดาบเข้าห้องหอ บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 กลิ่นเย็นฉุนจากร่างของบุรุษคนนั้นยังคงอยู่ แม้กลิ่นจะน้อยลงไปบ้างแล้ว แต่กลับกรุ่นกลิ่นจางอยู่ในสายลมของภูเขาเย็นจัดยามที่พัดผ่านมา ...

  • ชายาพกดาบเข้าห้องหอ

    ทดลองอ่าน ชายาพกดาบเข้าห้องหอ บทที่ 1

    By

    บทที่ 1 ณ เมืองหลวงแห่งเทียนเฉาอันเป็นที่ประทับของโอรสสวรรค์ ปีใหม่เพิ่งผ่านพ้นไปทำให้บรรยากาศช่วงสิ้นปียังคงเหลืออยู่ ทว่าคุกของศาลยุติธรรม...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 12

          บทที่ 12 “โปรดเสด็จกลับไปตอนนี้เถอะ ถือเสียว่าไม่ได้มาหานาง ถือเสียว่านางหนีการแต่งงาน ถือเสียว่าในแผ่นดินไม่ม...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 11

          บทที่ 11 ตอนเหยาจื่อชีขี่ลาลงเขาซื้อเกลือกลับมาถึงก็เกือบเป็นเวลาอาหารกลางวันแล้ว เหยาฮ่วงบ่นว่านางสองคำแล้วให...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 15

          บทที่ 15 หลูซื่อกลับถึงตำบลหลงเฉวียนแล้วพักผ่อนคืนหนึ่ง วันถัดมาก็เริ่มเร่งมือตระเตรียมสินเจ้าสาวให้อี๋อวี้ เค...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 13

          บทที่ 13 “ดีมาก ถ้าข้าทำเรื่องที่สร้างความกระวนกระวายใจให้เจ้าอีก ก็ทำอย่างเมื่อครู่นี้ บอกออกมาอย่างชัดเจนแจ่...

jamsai.com