Connect with us

Jamsai

ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงของศาลต้าหลี่

ทดลองอ่าน ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงของศาลต้าหลี่ บทที่ 9-บทที่ 10

หน้าที่แล้ว1 of 22

บทที่ 9

หรูเสี่ยวนันตามชิงโม่เหยียนเข้าไปในจวนสกุลจาง

ในจวนมีเจ้าหน้าที่เข้ามาปฏิบัติงานไปทั่ว พวกเขาต่างเดินไปเดินมาท่าทางรีบร้อน

หรูเสี่ยวนันยืดคอมองไปโดยรอบอย่างระแวดระวัง

“คารวะรองตุลาการ” เจ้าหน้าที่ชันสูตรผู้หนึ่งเดินเข้ามาคารวะเขา

ชิงโม่เหยียนพยักหน้าเล็กน้อย “ตรวจสอบอะไรได้บ้าง”

“ใต้เท้าจางตายเมื่อคืนนี้ รวมถึงคนรับใช้ของจวนสกุลจาง และจางฮูหยินกับคุณหนูจาง ล้วนตายในเวลาเดียวกันขอรับ”

“สาเหตุการตายล่ะ” ชิงโม่เหยียนถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ทรวงอกฉีกขาด ที่น่าประหลาดก็คือหัวใจของพวกเขาล้วนหายไป”

ชิงโม่เหยียนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “พาข้าไปดูศพของใต้เท้าจาง”

เจ้าหน้าที่ชันสูตรเดินนำข้างหน้า ตามด้วยชิงโม่เหยียน และมีเสวียนอวี้เดินตามข้างหลัง

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งลอยออกมาจากภายในห้องข้างหน้า หรูเสี่ยวนันจามออกมาหนึ่งที

ชิงโม่เหยียนชะงักฝีเท้าก่อนจะวางหรูเสี่ยวนันลงบนพื้น “ข้างในวุ่นวายมาก เจ้าไม่ต้องเข้าไปหรอก”

เสวียนอวี้ก็ถูกทิ้งไว้นอกห้องเช่นกัน ชิงโม่เหยียนเดินตามเจ้าหน้าที่ชันสูตรเข้าประตูไปตามลำพัง

หรูเสี่ยวนันเหม่อมองแผ่นหลังของชิงโม่เหยียน

เขาคิดว่านางจะกลัวจึงให้นางรอข้างนอกกระมัง…แต่ในสายตาของเขานางเป็นแค่สัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งมิใช่หรือ ไม่เคยได้ยินว่าสัตว์เลี้ยงกลัวคนตายด้วย

แต่ว่า…มีเจ้านายที่เอาใจใส่แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ

นางกำลังซาบซึ้งใจแอบเข้าข้างตัวเองเต็มที่ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงพูดของเจ้าหน้าที่ดังลอยมาจากข้างหลัง

“โชคดีที่รองตุลาการไม่เอาแมวเข้าไปด้วย”

“ยังเป็นแมวดำอีกด้วย…ถ้ามันเข้าไปไม่แน่ว่าศพของใต้เท้าจางอาจจะลุกขึ้นมาก็ได้”

หรูเสี่ยวนันตัวเกร็งหันหน้ามองไปทางต้นเสียง ให้ตายสิ! ความจริงมักจะโหดร้ายอย่างนี้เสมอ ที่แท้เป็นเพราะเหตุนี้ชิงโม่เหยียนจึงไม่พาข้าเข้าไปด้วย แต่ข้าไม่เชื่อเรื่องแบบนี้หรอกนะ

หรูเสี่ยวนันตัดสินใจกระโดดขึ้นไปบนขอบหน้าต่าง ใช้อุ้งเท้าเจาะรูหน้าต่างแล้วมองเข้าไปข้างใน

ตอนที่เห็นภาพภายในห้อง นางก็รู้สึกเสียใจภายหลังทันที รีบกระโดดลงจากขอบหน้าต่าง วิ่งไปอาเจียนอยู่ที่ลาน

ที่นั่นเหม็นคาวเลือดเกินไป ไม่ดีต่อชะมดเช็ดน้อยจริงๆ

เหตุใดชิงโม่เหยียนจึงสีหน้าไม่เปลี่ยนหัวใจไม่เต้นแรงได้นะ

นางกำลังคิดอยู่ก็มีเสียงฝีเท้าวุ่นวายดังลอยมาจากประตูนอกเรือน

“รองตุลาการอยู่หรือไม่” เจ้าหน้าที่จำนวนหนึ่งนำสาวใช้สี่คนเข้ามาที่เรือน

เสวียนอวี้เดินเข้าไปหา “ซื่อจื่อกำลังพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ชันสูตรอยู่ในห้อง พวกนางคือ…”

“นี่คือสาวใช้จวนสกุลจางที่รอดชีวิต หลังจากรองตุลาการสอบถามแล้วพวกเราจะพากลับไปสอบปากคำต่อยังที่ว่าการ”

ศาลต้าหลี่ไม่ได้รับผิดชอบเรื่องคดีโดยตรง ครั้งนี้หากไม่ใช่เพราะเรื่องหุ่นไม้หน้าหยก พวกเขาคงไม่มาที่จวนสกุลจาง

“ข้าจะไปตามซื่อจื่อออกมา” เสวียนอวี้พยักหน้ารับพลางเอ่ย ก่อนจะหมุนตัวเข้าห้องไป

หรูเสี่ยวนันแอบย่องเข้ามามองสำรวจสาวใช้สี่คนที่เจ้าหน้าที่พามา พวกนางดูเหมือนจะตกใจมาก ทุกคนพากันก้มหน้าห่อไหล่ตัวสั่นเล็กน้อย

หรูเสี่ยวนันเชิดจมูกดมกลิ่น น่าแปลก กลิ่นดูผิดปกติอยู่บ้าง…

นางกระโดดขึ้นบนต้นไม้ต้นหนึ่งในลานเรือน แล้วก้มลงมาสำรวจพวกนางจากข้างบน

ไม่สิ กลิ่นบนตัวพวกนางมันไม่ปกติ!

หน้าที่แล้ว1 of 22

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงของศาลต้าหลี่

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน หมอหญิงพลิกธรรมเนียม บทที่ 9-บทที่ 10

บทที่เก้า “คนในครอบครัวซิ่วเอ๋อร์ไม่ได้เอะอะโวยวายก็ดีแล้ว” นายหญิงใหญ่ฝืนใจควบคุมเสียงให้ราบเรียบแล้วหันไปทางเหยาหลัน “...

นิยายอินไซต์ มากกว่ารัก

3 นิยายรักเซ็ต ‘ยอดหญิง’ โดย อวี่จิ่วฮวา นักเขียนผู้สร้างผลงานสุดประทับใจ สู่นิยายเรื่องใหม่ ‘หมอหญิงพลิกธรรมเนียม’

     หากได้ยินชื่อนิยายรักเซ็ต ‘ยอดหญิง’ ได้แก่ ยอดหญิงหมอเทวดา (7 เล่มจบ) ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม (7 เล่มจบ) และยอดหญิงเ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน หมอหญิงพลิกธรรมเนียม บทที่ 11-บทที่ 12

บทที่สิบเอ็ด  “พอได้ยินเรื่องฐานะของแม่นางเชี่ยนอวิ๋น สะใภ้สามประหนึ่งจับจุดอ่อนที่ใหญ่เทียมฟ้าได้ เมื่อวานจึงฉวยโอกาสตอ...

Unrequited Love… ระยะแอบรัก

ทดลองอ่าน Unrequited Love… ระยะแอบรัก บทนำ-บทที่ 1

บทนำ ถึงไดอารี่ที่รัก คนเราควบคุมความทรงจำของตัวเองได้ไหม ถ้าทำไม่ได้…งั้นความทรงจำที่ผ่านการตกแต่งและประโลมหลอกตัวเองเห...

jamsai.com