Connect with us

Jamsai

ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงของศาลต้าหลี่

ทดลองอ่าน ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงของศาลต้าหลี่ บทที่ 7-บทที่ 8

หน้าที่แล้ว1 of 20

บทที่ 7

หรูเสี่ยวนันปากอ้ากว้างจนคางแทบจะถึงพื้น

วันหน้าเพิ่มอาหาร…ให้ข้ากินของมีชีวิตหรือ

ในสมองมีภาพหนูตายตัวแข็งทื่อแวบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

หรูเสี่ยวนันหันหน้าไปด้านข้างแล้วอาเจียนลมออกมา

ชิงโม่เหยียนมองดูท่าทางสลดของนางอย่างไม่ทุกข์ร้อน

หรูเสี่ยวนันอึดอัดใจอยู่พักหนึ่ง ร่างสัตว์บ้าบอสมควรตายนี้ เดี๋ยวข้าก็หนีออกไปเสียหรอก!

พอเงยหน้าขึ้นก็ต้องตกใจที่เห็นดวงตาที่ตาดำขาวแยกชัดเจนนั้นมองนางอย่างเย็นชา นางขนลุกซู่ในทันที

“จี๊ดๆ…” นางแหงนหน้า ส่งเสียงร้องใส่ชิงโม่เหยียนไม่หยุด

ก่อนหน้านี้เสียงร้องที่นางสื่อความหมายกับเขาจะค่อนข้างสั้นกระชับ อย่างเช่น ข้าหิวแล้ว ข้าอยากกินอันนี้ ข้าอยากกินอันนั้น ข้าอยากกินอีก…

นางใช้เท้ากุมขมับ รู้สึกสิ้นหวังขึ้นมา

เห็นนางพึมพำอยู่ครู่ใหญ่ ชิงโม่เหยียนก็มีสีหน้าขุ่นเคืองยิ่งขึ้น

ช่วยไม่ได้ เรื่องที่นางอยากพูดเหล่านี้ใช่ว่าแค่ตั้งใจฟังแล้วจะเข้าใจได้

ชิงโม่เหยียนมองเจ้าตัวเล็กหย่อนก้นนั่งบนตักของเขาอย่างห่อเหี่ยว ท่าทางก้มหน้าเศร้าใจนั้นทำให้ยิ่งดูน่ารักน่าสงสารมากขึ้น

เขาบีบปลายหูของมัน “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ข้าจะถามเจ้า ถ้าข้าพูดถูก เจ้าก็พยักหน้า”

“จี๊ดๆ” หรูเสี่ยวนันพยักหน้าหงึกๆ นางได้แต่รู้สึกว่าโชคดีที่ได้เจอคนฉลาดแบบนี้ เขามักจะเข้าใจความคิดของนางได้ง่ายมาก

“ตอนที่ข้าเอาหุ่นไม้ตัวนั้นกลับมาจากหอเชียนเล่อ เจ้าก็รู้ว่ามันมีปัญหาแล้วใช่หรือไม่”

หรูเสี่ยวนันพยักหน้า

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่ามันมีปัญหา”

หรูเสี่ยวนันเบิกดวงตาสีเขียวสุกใสคู่นั้น ท่าทางดูจนใจ คำถามนี้นางจะตอบอย่างไร ใช่ว่าจะพูดให้ชัดเจนได้ในประโยคสองประโยค

ชิงโม่เหยียนมองออกถึงความลำบากใจของนาง จึงเปลี่ยนคำถามเป็นอีกแบบ “ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก เจ้าก็ยังมองออกอย่างนั้นหรือ”

แน่นอน! หรูเสี่ยวนันเชิดปลายคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ

ในดวงตาชิงโม่เหยียนเปล่งประกายขึ้น

น่าสนใจ ยิ่งเขาถามมากขึ้น ก็ยิ่งพบว่าความลับในตัวของเจ้าตัวเล็กนี้น่าตื่นเต้น นี่คงเป็นลิขิตสวรรค์กระมัง ที่ให้เขาเก็บของล้ำค่าได้เช่นนี้

“ครั้งหน้าถ้าเจอเรื่องเช่นนี้อีก เจ้าต้องเตือนข้า” ชิงโม่เหยียนพูดอย่างจริงจัง

หรูเสี่ยวนันกะพริบตา เตือนเขาหรือ เขาจะยอมเชื่อนางจริงหรือ

“ข้าเชื่อเจ้าอยู่แล้ว” ชิงโม่เหยียนยื่นนิ้วไปดีดหน้าผากของนาง

โอ๊ย! หรูเสี่ยวนันเอาเท้าลูบหน้าผากตัวเอง เอะอะก็จะลงไม้ลงมือกับข้า

นางกระโดดขึ้นบนโต๊ะ อยากอยู่เงียบๆ

ทันใดนั้นก็มีเสียงสบถเจ็บปวดดังมาจากข้างหลัง

หรูเสี่ยวนันหันหน้าไปอย่างประหลาดใจ เห็นชิงโม่เหยียนใบหน้าซีดขาว มือที่เกาะขอบโต๊ะมีเส้นเลือดปูดนูนเห็นได้ชัด ดวงตาที่ตาดำขาวแยกชัดเจนมีม่านเลือดปรากฏขึ้นมาจางๆ

หน้าที่แล้ว1 of 20

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงของศาลต้าหลี่

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน หมอหญิงพลิกธรรมเนียม บทที่ 9-บทที่ 10

บทที่เก้า “คนในครอบครัวซิ่วเอ๋อร์ไม่ได้เอะอะโวยวายก็ดีแล้ว” นายหญิงใหญ่ฝืนใจควบคุมเสียงให้ราบเรียบแล้วหันไปทางเหยาหลัน “...

นิยายอินไซต์ มากกว่ารัก

3 นิยายรักเซ็ต ‘ยอดหญิง’ โดย อวี่จิ่วฮวา นักเขียนผู้สร้างผลงานสุดประทับใจ สู่นิยายเรื่องใหม่ ‘หมอหญิงพลิกธรรมเนียม’

     หากได้ยินชื่อนิยายรักเซ็ต ‘ยอดหญิง’ ได้แก่ ยอดหญิงหมอเทวดา (7 เล่มจบ) ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม (7 เล่มจบ) และยอดหญิงเ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน หมอหญิงพลิกธรรมเนียม บทที่ 11-บทที่ 12

บทที่สิบเอ็ด  “พอได้ยินเรื่องฐานะของแม่นางเชี่ยนอวิ๋น สะใภ้สามประหนึ่งจับจุดอ่อนที่ใหญ่เทียมฟ้าได้ เมื่อวานจึงฉวยโอกาสตอ...

Unrequited Love… ระยะแอบรัก

ทดลองอ่าน Unrequited Love… ระยะแอบรัก บทนำ-บทที่ 1

บทนำ ถึงไดอารี่ที่รัก คนเราควบคุมความทรงจำของตัวเองได้ไหม ถ้าทำไม่ได้…งั้นความทรงจำที่ผ่านการตกแต่งและประโลมหลอกตัวเองเห...

jamsai.com