Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 4

หน้าที่แล้ว1 of 5

บทที่ 4

Nothing’s Changed

 เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน

ประโยคนี้ยังคงใช้ได้จริงไม่ว่ายุคสมัยจะเปลี่ยนไปกี่ร้อยกี่พันปี

ดูเอาเถอะ! ขนาดเด็กน้อยกำสีเทียนในวันนั้น แม่ตุ๊กตานุ่มนิ่มที่ใครๆ ก็รักและเอ็นดู มาวันนี้กลับกลายเป็นผู้หญิงหิวเงินไปเสียแล้ว! แต่ละคำที่เธอพูดออกมา มีแต่คำว่าเงิน เงิน และก็เงิน เธอยอมทิ้งศักดิ์ศรีตัวเอง ยอมผูกมัดตัวเองกับผู้ชายคนไหนก็ได้เพราะแค่ต้องการเงินเท่านั้นเหรอ!

เขาผิดหวังมาก โคตรจะผิดหวัง!

อย่าหวังเลยว่าเขาจะยอมแต่งผู้หญิงแบบนี้มาเป็นคู่ชีวิต!

เอ็มมานูเอลนั่งเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ในห้องของตัวเอง บนเตียงขนาดห้าฟุตเกลื่อนไปด้วยรูปถ่ายจำนวนมากที่ถูกแกะออกมาจากอัลบั้มฉลุลายลูกไม้สีครีมเล่มเดิมที่ชายหนุ่มยังไม่ได้เอาไปคืน รูปที่บันทึกความทรงจำวัยเด็กของเขากับเต็มเดือนเอาไว้มากมายจนนับไม่หวาดไม่ไหว ในมือใหญ่แข็งแรงคือรูปตัวเขาเองในวัยสิบเอ็ดขวบกำลังนอนตะแคงข้าง โดยอาศัยมือข้างหนึ่งยันตัวเอาไว้เพื่อให้เด็กชายเอ็มมานูเอลได้มองหน้าเด็กหญิงเต็มเดือนซึ่งกำลังนอนกลางวันอยู่บนเบาะนอนสีชมพูได้ถนัดตา

เขาอยากจะฉีกรูปพวกนี้ทิ้งแล้วเอาไปเผาไฟให้หมด แต่ส่วนลึกในใจกลับเสียดาย

เอ็มมานูเอลเสียดายความทรงจำที่เขากับเต็มเดือนเคยมีด้วยกัน ต่อให้ตอนนี้จะไม่ได้สนิทกันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่ชายหนุ่มก็ชอบช่วงเวลาที่พวกเขายังเป็นเด็ก ไร้เดียงสา ไม่มีเรื่องซับซ้อนอะไรเข้ามาให้ปวดหัววุ่นวาย เป็นแค่เด็กผู้ชายซนๆ กับเด็กผู้หญิงเงียบๆ ที่ชอบใช้เวลาไปกับการดูการ์ตูนและวาดรูปเท่านั้น

เขาอยากให้เต็มเดือนเป็นแบบเดิม เป็นแบบเด็กผู้หญิงในรูปพวกนี้ แต่ความจริงก็เจ็บปวดเสมอ เพราะคงไม่มีทางไหนที่จะพาเด็กคนนั้นกลับมาได้แล้ว

เอ็มมานูเอลโกยรูปทั้งหมดที่ถูกแกะออกมาวางกองสุมกันเอาไว้อย่างชุ่ยๆ ในสมุดอัลบั้มไปก่อน มือใหญ่เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาก็เห็นว่าเกือบจะสองทุ่มแล้ว หลังจากที่ชายหนุ่มเดินหนีเต็มเดือนมาเมื่อตอนหัวค่ำ เขาก็เก็บตัวอยู่แต่ในห้องตัวเอง ไม่กลับออกไปกินข้าวแม้ว่าแขกสามคนจะกลับไปแล้วก็ตาม ในหัวคิดสะระตะวุ่นวายไปหมดแล้วก็หงุดหงิดอย่างหาคำมาบรรยายไม่ได้ด้วย

สามสี่ปีมานี้เอ็มมานูเอลมักไปผ่อนคลายความหงุดหงิดเอากับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ บุหรี่แล้วก็ปาร์ตี้ ซึ่งชายหนุ่มก็เพิ่งมานึกขึ้นได้เอาวินาทีนี้เองว่าเขากำลังอยู่ในกรุงเทพฯ เมืองที่มีสถานที่ท่องเที่ยวกลางคืนเยอะแยะมากมายให้เลือกสรรเอาตามใจชอบ อีกอย่างไม่มีใครหน้าไหนบอกสื่อด้วยว่าตอนนี้นักร้องดังหลบไปพักงานอยู่ที่ไหน มีแต่ครอบครัวของเขากับสมาชิกในวงเท่านั้นที่รู้ ส่วนเจ้าของค่ายเพลงอย่างมาร์ค โบนส์ก็ไม่ได้คิดจะสนใจไยดีอะไรอยู่แล้วว่าไอ้ตัวปัญหาอย่างเอ็มมานูเอลจะไปตายที่ไหน

หน้าที่แล้ว1 of 5

Comments

comments

Continue Reading

More in LOVE

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 บ้านเรือนส่วนใหญ่สองข้างทางชานเมืองลุคน่ายังคงเป็นบ้านชั้นเดียวทำด้วยดินเหนียว ชาวบ้านจะปั้นขี้วัวเป็นก้อนกลมแปะไว้ตามผนังบ้านด้านนอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 1

    By

    บทที่ 1 “สาริน...ทางนี้!” เสียงสดใสดังมาจากหญิงสาวร่างบางสวมแว่นซึ่งกำลังยืนพิงรถยนต์สี่ประตูอยู่ฝั่งตรงข้าม เธอฉีกยิ้มกว้าง ยกมือขึ้นโบก แต...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 นางอิจฉา  เอ็มมานูเอลกลับถึงบ้านตอนหกโมงเช้า บอกได้เลยว่าเมื่อคืนเขากินเหล้าจนอ้วกแตก แต่ถึงจะเมาปลิ้นขนาดไหนชายหนุ่มก็ยังมีสติพอที่...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 เต็มเดือน  เอ็มมานูเอลไม่เคยได้นอนเล่นขี้เกียจอยู่บ้านแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่เข้าวงการมาต่อให้มีเวลาไปปาร์ตี้บ่อยแค่ไหนแต่ตารางงานแล...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 วัยเด็กสดใสเป็นสีชมพู  เอ็มมานูเอลหัวเราะเสียลั่นบ้านจนคนเป็นตากับยายชักจะหน้าเจื่อนและหงุดหงิดคนเป็นหลานอย่างไรพิกล สองสามีภรรยาสูง...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทนำ-บทที่ 1

    By

    บทนำ  ยามใดที่มีคนไทยได้ดีไปโกอินเตอร์อยู่ในวงการต่างๆ ทั่วโลก คนไทยทั้งหลายจะภาคภูมิใจในตัวบุคคลเหล่านั้นเป็นพิเศษ เช่น ดาราคนนี้ได้ไปเล่นห...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน นิรันดร์บรรจบ บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 “ชายเล็ก...” เสียงกระซิบแผ่วระโหยแรง สากเครือราวเศษไม้เปื่อยยุ่ยหวิวผ่านริมโสตเรียกให้นิรุจผงกศีรษะขึ้นมองตึกหลังใหญ่โดยไม่รู้ตัว กล...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 3-4

บทที่สาม เส้นทางในยามกลางคืนยากจะเดินแล้วก็ยากจะแยกแยะ หลี่หลิงหว่านอาศัยภาพของแผนที่จวนสกุลหลี่ที่เคยวาดขึ้นมาช่วงแรกใน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 1-2

บทที่หนึ่ง ตลอดเส้นทางที่หลี่หลิงหว่านวิ่งหนีมาเรียกได้ว่าลนลานจนทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ท่ามกลางความลนลานนางก็วิ่งหนีไปเรื่อย...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 12-13

บทที่สิบสอง แม้ท้องฟ้าจะมืดจนมองเห็นสีหน้าของเขาได้ไม่ชัด แต่หลี่หลิงหว่านก็รู้สึกว่าตนเองสามารถจินตนาการสีหน้าของเขาออก...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 14

บทที่สิบสี่  ระหว่างที่รอเสี่ยวซานกลับมา หลี่หลิงหว่านก็ลุกขึ้นเดินไปมาจนทั่วห้อง เอาแต่นั่งยองๆ อยู่นานจนขารู้สึกชาราวก...

jamsai.com