Connect with us

Jamsai

LOVE

ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 3

หน้าที่แล้ว1 of 6

บทที่ 3

เต็มเดือน

 เอ็มมานูเอลไม่เคยได้นอนเล่นขี้เกียจอยู่บ้านแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่เข้าวงการมาต่อให้มีเวลาไปปาร์ตี้บ่อยแค่ไหนแต่ตารางงานและตารางซ้อมคอนเสิร์ตก็แน่นเอี้ยดทุกปีจนไม่มีเวลาได้พักผ่อนจริงๆ จังๆ เลย

แต่ตอนนี้เขาถูกพักงานตั้งเจ็ดเดือน เขาอยู่ที่เมืองไทย ในรั้วบ้านกฤติกรที่ไม่มีใครจากโลกภายนอกเข้ามาวุ่นวายได้ เอ็มมานูเอลผู้เป็นเหมือนเจ้าชายของบ้านหลังนี้กำลังนอนแผ่ไปบนโซฟาหวายในห้องนั่งเล่นพลางหยิบขนมข้าวเกรียบกุ้งใส่ปากเคี้ยวอย่างเพลิดเพลิน สายตาก็มองรายการเกมโชว์ตลกไร้สาระไปด้วยแววตาว่างเปล่าเพราะไม่ค่อยเข้าใจภาษาที่คนในโทรทัศน์พูดเท่าไหร่นัก

อีกอย่างวันนี้ก็เป็นวันที่เต็มเดือนกับครอบครัวจะมาทานมื้อเย็นที่บ้านกฤติกรด้วย เอ็มมานูเอลจึงรู้สึกเหมือนกำลังนับเวลาถอยหลังเข้าสู่วันสิ้นโลกอย่างไรก็ไม่รู้

ต่อให้ตอนนี้หัวสมองจะเริ่มรำลึกความหลังระหว่างกันเมื่อสิบสี่ปีก่อนได้แล้ว แต่เอ็มมานูเอลก็ยังทำใจเรื่องที่กันต์และนภาอยากจับเขาเข้าวิวาห์กับเด็กนั่นไม่ได้อยู่ดี แน่นอนว่าเขาไม่ได้คิดว่าเต็มเดือนน่าเกลียดหรือน่าขยะแขยงอะไร ทว่าตั้งแต่เล็กจนโตเอ็มมานูเอลก็โตมาแบบลูกคนเดียว เป็นเด็กที่โดนตามใจมามากและวัฒนธรรมอเมริกันก็หล่อหลอมให้เขามีความเป็นตัวของตัวเองเต็มเปี่ยม อยากจะทำอะไรก็ทำและใครก็อย่าหวังว่าจะมาบังคับกะเกณฑ์อะไรเขาได้ด้วย ยิ่งกับเรื่องแต่งงานที่เป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตลูกผู้ชายคนหนึ่งก็ยิ่งแล้วใหญ่

เอ็มมานูเอลตั้งปณิธานอย่างแน่วแน่ เย็นนี้เขาจะแสดงจุดยืนของตัวเองอย่างถึงที่สุด เขาจะปฏิเสธการจับคู่นี่อย่างหัวชนฝา อีกอย่างด้วยข่าวคาวๆ ที่ผ่านมา ชายหนุ่มก็มั่นใจเต็มเปี่ยมเลยว่าไม่มีพ่อแม่ที่ไหนจะอยากให้ลูกสาวมาแต่งงานฝากชีวิตไว้กับผู้ชายอย่างเขาแน่ ถ้าเต็มเดือนฉลาดพอและไม่ได้ปัญญาอ่อนล่ะก็ เธอต้องคิดเองได้ว่าผู้ชายอย่างเขานั้นไม่มีตรงไหนน่าแต่งงานด้วยเลยสักนิด

ใช่! คนปกติมันต้องคิดแบบนี้ มีแต่ตากับยายของเอ็มมานูเอลเท่านั้นแหละที่ผิดปกติกันอยู่สองคน

ชายหนุ่มเดาว่าเหตุผลที่ผู้เป็นตานึกคึกอยากจับเขากับเต็มเดือนแต่งงานกันก็คงหนีไม่พ้นความเหงาของคนแก่แน่ๆ คิดดูสิ…คนแก่สองคนอยู่บ้านหลังใหญ่โต ไม่มีลูกไม่มีหลานคอยเฝ้าอยู่ข้างๆ ก็คงอยากจะมีเหลนเอาไว้เลี้ยง หรือไม่ตาของเขาก็คงอยากจะหาทางรั้งหลานชายคนเดียวเอาไว้ที่เมืองไทยด้วยการหาเมียคนไทยสักคนมามัดตัวมัดใจเขาเอาไว้ แต่ขอโทษเถอะ ถ้าจะมาใช้แผนเด็กๆ แบบนี้กับเอ็มมานูเอลล่ะก็ คุณคิดผิดแล้ว!

“ตาเอ็ม จะห้าโมงอยู่แล้วนะ รีบไปอาบน้ำเลย อีกเดี๋ยวยายเต็มกับพ่อแม่เขาจะมาแล้วนะ” นภาที่เดินเข้ามาเห็นสภาพนอนเอกเขนกสบายเกินเหตุแบบนี้ของหลานชายตัวโตแล้วถึงกับรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที

แล้วดูสภาพพ่อตัวดีเสียก่อน! ผมก็ยาวรุงรัง หน้าตาก็โทรมดูไม่ได้ ใต้ตาดำเป็นหมีแพนด้า หนวดเคราขึ้นรกครึ้มไปทั้งหน้า ถ้าใครมาใส่ความว่าเอ็มมานูเอลติดยาล่ะก็ นภาคงหวั่นใจเพราะว่าสภาพของหลานชายนั้นดูน่าเชื่อเสียเหลือเกิน!

“ครับๆ” ชายหนุ่มรับคำอย่างจำใจก่อนจะปัดไม้ปัดมือที่เลอะเศษเครื่องปรุงจากข้าวเกรียบกุ้งไปมา แล้วลุกขึ้นเดินอาดๆ กลับไปยังห้องของตัวเองทางเรือนปีกขวา

หน้าที่แล้ว1 of 6

Comments

comments

Continue Reading

More in LOVE

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 บ้านเรือนส่วนใหญ่สองข้างทางชานเมืองลุคน่ายังคงเป็นบ้านชั้นเดียวทำด้วยดินเหนียว ชาวบ้านจะปั้นขี้วัวเป็นก้อนกลมแปะไว้ตามผนังบ้านด้านนอ...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน เพลิงธุลี บทที่ 1

    By

    บทที่ 1 “สาริน...ทางนี้!” เสียงสดใสดังมาจากหญิงสาวร่างบางสวมแว่นซึ่งกำลังยืนพิงรถยนต์สี่ประตูอยู่ฝั่งตรงข้าม เธอฉีกยิ้มกว้าง ยกมือขึ้นโบก แต...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 นางอิจฉา  เอ็มมานูเอลกลับถึงบ้านตอนหกโมงเช้า บอกได้เลยว่าเมื่อคืนเขากินเหล้าจนอ้วกแตก แต่ถึงจะเมาปลิ้นขนาดไหนชายหนุ่มก็ยังมีสติพอที่...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 Nothing’s Changed  เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน ประโยคนี้ยังคงใช้ได้จริงไม่ว่ายุคสมัยจะเปลี่ยนไปกี่ร้อยกี่พันปี ดูเอาเถอะ! ขนาดเด็กน้อยกำส...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทที่ 2

    By

    บทที่ 2 วัยเด็กสดใสเป็นสีชมพู  เอ็มมานูเอลหัวเราะเสียลั่นบ้านจนคนเป็นตากับยายชักจะหน้าเจื่อนและหงุดหงิดคนเป็นหลานอย่างไรพิกล สองสามีภรรยาสูง...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน กับดักดวงดาว บทนำ-บทที่ 1

    By

    บทนำ  ยามใดที่มีคนไทยได้ดีไปโกอินเตอร์อยู่ในวงการต่างๆ ทั่วโลก คนไทยทั้งหลายจะภาคภูมิใจในตัวบุคคลเหล่านั้นเป็นพิเศษ เช่น ดาราคนนี้ได้ไปเล่นห...

  • LOVE

    ทดลองอ่าน นิรันดร์บรรจบ บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 “ชายเล็ก...” เสียงกระซิบแผ่วระโหยแรง สากเครือราวเศษไม้เปื่อยยุ่ยหวิวผ่านริมโสตเรียกให้นิรุจผงกศีรษะขึ้นมองตึกหลังใหญ่โดยไม่รู้ตัว กล...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 3-4

บทที่สาม เส้นทางในยามกลางคืนยากจะเดินแล้วก็ยากจะแยกแยะ หลี่หลิงหว่านอาศัยภาพของแผนที่จวนสกุลหลี่ที่เคยวาดขึ้นมาช่วงแรกใน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 3 บทที่ 1-2

บทที่หนึ่ง ตลอดเส้นทางที่หลี่หลิงหว่านวิ่งหนีมาเรียกได้ว่าลนลานจนทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ท่ามกลางความลนลานนางก็วิ่งหนีไปเรื่อย...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 12-13

บทที่สิบสอง แม้ท้องฟ้าจะมืดจนมองเห็นสีหน้าของเขาได้ไม่ชัด แต่หลี่หลิงหว่านก็รู้สึกว่าตนเองสามารถจินตนาการสีหน้าของเขาออก...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 14

บทที่สิบสี่  ระหว่างที่รอเสี่ยวซานกลับมา หลี่หลิงหว่านก็ลุกขึ้นเดินไปมาจนทั่วห้อง เอาแต่นั่งยองๆ อยู่นานจนขารู้สึกชาราวก...

jamsai.com