Connect with us

Jamsai

ชายาประดุจอาหารเลิศรส

ทดลองอ่าน ชายาประดุจอาหารเลิศรส บทที่ 5

หน้าที่แล้ว1 of 11

บทที่ห้า

 เวลาที่ฉู่อวิ๋นจิ้งรู้สึกกลุ้มใจนางจะอยากกินอาหาร แน่นอนว่าเวลาเช่นนี้นางคงไม่มีอารมณ์มาลงมือปรุงเอง แต่จะออกไปตระเวนตามถนนตั้งแต่หัวถนนจนสุดถนน เดินไปกินไป อยากกินอะไรก็นั่งลงกินตรงนั้น กินเสร็จก็ลุกขึ้นเดินต่อ พอเห็นของที่อยากกินก็นั่งลงอีก…เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ ถนนหนึ่งสายนางก็ได้กินไปสี่ถึงห้าร้านแล้ว โดยไม่สนว่ารสชาติของอาหารจะอร่อยหรือไม่ เพราะไม่ว่าอย่างไรนางก็กินหมดเกลี้ยงอยู่ดี นี่ถือเป็นความเคารพต่อผู้ปรุงอาหารอย่างหนึ่ง

ร้านแรกที่ฉู่อวิ๋นจิ้งเลือกเป็นร้านขายเกี๊ยวน้ำ ร้านเกี๊ยวน้ำร้านนี้ถือเป็นหนึ่งในร้านไม่กี่ร้านที่ได้รับคำชมจากนาง ซึ่งแป้งเกี๊ยวทำได้บางแต่ไม่แตกง่าย ไส้มีแต่เนื้อหมู ในขณะที่น้ำแกงก็ทำอย่างเต็มที่ ถึงกับใช้เนื้อแม่ไก่ต้ม อร่อยล้ำยิ่งนัก

ฉู่อวิ๋นจิ้งรู้สึกว่าการกินอาหารเป็นความเพลิดเพลินใจอย่างหนึ่ง โดยไม่รู้สักนิดว่ายามที่ผู้อื่นมองนางกินอาหารก็ถือเป็นความเพลิดเพลินใจอย่างหนึ่งเช่นกัน พอเป่าเกี๊ยวน้ำเบาๆ ให้หายร้อนแล้วตักใส่ปาก จู่ๆ ด้านซ้ายของนางก็มีคนเพิ่มขึ้นมาคนหนึ่ง ตามด้วยบนโต๊ะมีเกี๊ยวน้ำเพิ่มมาอีกชาม กระนั้นนางก็ทำทีเป็นไม่เห็นเสียอย่างนั้น ยังคงดื่มด่ำกับรสชาติของเกี๊ยวน้ำเบื้องหน้าตนเองต่อ

เซียวอวี้มองฉู่อวิ๋นจิ้งวูบหนึ่ง ก่อนตักเกี๊ยวน้ำใส่ปากโดยไม่พูดอะไร เขาค่อยๆ ละเลียดชิมอย่างพิถีพิถัน ซดน้ำแกงอีกคำหนึ่ง แล้วเอ่ยคำวิจารณ์ที่ตนเองรู้สึกว่าไว้หน้าผู้อื่นมากแล้ว “พอใช้ได้ แต่เทียบกับฝีมือเจ้าแล้วยังห่างชั้นนัก”

ฉู่อวิ๋นจิ้งไม่สนใจ เพียงตั้งหน้าตั้งตากินเกี๊ยวน้ำของนางต่อ

เซียวอวี้เห็นเช่นนี้จึงกินเกี๊ยวน้ำต่อตามไปด้วย รอจนนางวางช้อนลงเขาก็กินเสร็จพอดี

“ข้าอยากรู้เหตุผลยิ่งนัก ในเมื่ออาหารที่เจ้าทำก็ไม่มีผู้ใดเทียบได้อยู่แล้ว เหตุใดเจ้ายังสามารถดื่มด่ำกับอาหารที่ผู้อื่นปรุงได้ถึงเพียงนี้”

“แต่ไรมาข้าไม่เคยรู้สึกว่ารสมือของตนเองเป็นหนึ่งไม่มีสองในโลกนี้ แผ่นดินกว้างใหญ่ อาหารทั้งเหนือใต้มีมากมายถึงเพียงนี้ ข้าไม่อาจเชี่ยวชาญไปเสียทุกอย่าง”

“ข้ากลับรู้สึกว่าไม่มีอาหารใดที่จะเอาชนะอาหารที่เจ้าปรุงเองได้”

“ข้าไม่อาจเชี่ยวชาญได้โดยไร้อาจารย์สอนสั่ง” เมื่อพบเจออาหารแปลกตาสักอย่างหนึ่ง แม้นางสามารถลองผิดลองถูกอย่างช้าๆ ได้ ทว่าความล้มเหลวนั้นกลับเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ เทียบกับคนที่ทำอยู่นานปีย่อมจะห่างชั้นไปไกล

“ไก่ขอทานที่เจ้าทำข้าก็ไม่เคยกินมาก่อน” นี่มิใช่เชี่ยวชาญโดยไร้อาจารย์หรอกหรือ

ฉู่อวิ๋นจิ้งตะลึงงันไป ไม่รู้ควรมีอาการตอบสนองอย่างไรจริงๆ ในเมื่ออาหารหลายชนิดนางได้เรียนรู้ก่อนจะโผล่มาอยู่ที่นี่แล้ว

“ในสายตาของข้าเจ้านั้นยอดเยี่ยมที่สุด”

“วันนี้ได้เจอซื่อจื่อที่นี่ บังเอิญยิ่งนัก” ฉู่อวิ๋นจิ้งเปลี่ยนหัวข้อสนทนาด้วยความเก้อเขิน

“ไม่บังเอิญหรอก ข้ามาหาเจ้าโดยเฉพาะ” เขาไปบ้านสกุลฉู่ แต่นางไม่อยู่ เขาจึงมาหานางละแวกนี้ แล้วก็พบเจ้าตัวดังคาด

“ยังไม่พ้นสามวัน ซื่อจื่อออกจะใจร้อนเกินไปหรือไม่” ฉู่อวิ๋นจิ้งรู้สึกว่านางต้องทำความรู้จักบุรุษผู้นี้ใหม่เสียแล้ว เดิมเคยคิดว่าเขามีท่าทีเหมือนกับห้ามคนแปลกหน้าเฉียดเข้าใกล้เสียอีก คิดไม่ถึงว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น เพราะแท้จริงแล้วเขาเป็นคนที่ทำตามใจตนเองมากคนหนึ่ง ท่าทางที่ปฏิบัติต่อผู้อื่นก็ขึ้นอยู่กับ ‘ความพอใจของเขา’ ทั้งสิ้น

“ข้าแค่อยากบอกเจ้า ไม่ว่าเรื่องใดล้วนมีข้าอยู่ ข้าไม่มีทางปล่อยให้เจ้าได้รับความไม่เป็นธรรมเป็นอันขาด”

“พวกเราแทบไม่มีความเกี่ยวข้องใดกัน” ฉู่อวิ๋นจิ้งอดหน้าแดงไม่ได้ บุรุษผู้นี้พูดจามีขอบเขตสักหน่อยมิได้หรือ หากเป็นหญิงสาวคนอื่นอาจง่ายต่อการคิดเหลวไหลไปไกล ไม่แน่อาจคิดว่าเขายอมรับการแต่งงานของสองตระกูลไปแล้ว

“เจ้าลืมว่าพวกเรามีความสัมพันธ์อะไรกันแล้วหรือ” เซียวอวี้จงใจหยุดพูดไปชั่วครู่ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นทุ้มต่ำ “พวกเรามีสัญญาหมั้นหมายกัน ของแทนใจก็ยังอยู่ที่ตัวท่านอาอยู่เลย”

ฉู่อวิ๋นจิ้งเบิกตาโตประดุจเห็นผี เขาคงแหย่ข้าเล่นกระมัง

คิ้วเรียวปานกระบี่เลิกขึ้นเล็กน้อย เซียวอวี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือแววหยอกเย้า “เจ้าคิดจะบิดพลิ้วไม่รับผิดชอบได้อย่างนั้นหรือ”

ฉู่อวิ๋นจิ้งรู้สึกว่าตนเองต้องหูฝาดไปแน่ ไยสถานการณ์จึงกลับตาลปัตรไปเสียแล้วเล่า คนที่บิดพลิ้วไม่รับผิดชอบควรเป็นเขาต่างหาก เขาคืออู่หยางโหวซื่อจื่อเชียวนะ เขาลืมฐานะของตนเองไปแล้วหรือไร

หน้าที่แล้ว1 of 11

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ชายาประดุจอาหารเลิศรส

  • ชายาประดุจอาหารเลิศรส

    ทดลองอ่าน ชายาประดุจอาหารเลิศรส บทที่ 4

    By

    บทที่สี่ “อาหารชนิดนี้ชื่อว่าไก่ขอทาน...เลือกใช้ไก่ที่เนื้อนุ่ม จัดการล้างให้สะอาด ทาน้ำปรุงรสทั้งด้านในด้านนอกพอกไว้หนึ่งวัน ท้องไก่ยัดไส้ท...

  • ชายาประดุจอาหารเลิศรส

    ทดลองอ่าน ชายาประดุจอาหารเลิศรส บทที่ 3

    By

    บทที่สาม  วิญญาณของฉู่อวิ๋นจิ้งมาอยู่ต้าโจวได้หนึ่งปีกว่าแล้ว นอกจากหนึ่งเดือนที่นอนพักรักษาตัวและคอยสังเกตผู้คนในตอนเริ่มแรก ต่อจากนั้นฉู่อ...

  • ชายาประดุจอาหารเลิศรส

    ทดลองอ่าน ชายาประดุจอาหารเลิศรส บทที่ 2

    By

    บทที่สอง แม้ไม่อยากขอความช่วยเหลือจากลู่ไป่จวิ้นเพียงใด ทว่าความจริงนั้นช่างโหดร้ายยิ่งเสมอ กว่านายหน้าจะหาบ้านที่นางพอใจได้นั้นก็ยากเย็นมาก...

  • ชายาประดุจอาหารเลิศรส

    ทดลองอ่าน ชายาประดุจอาหารเลิศรส บทนำ-บทที่ 1

    By

    บทนำ  หากทำได้ฉู่อวิ๋นจิ้งไม่อยากจะฟื้นขึ้นมาเลย ทางที่ดีหลังผ่านไปสองสามวันแล้วก็ให้นางค้นพบว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงความฝันเถิด เรื่องประหลาด...

บทความยอดนิยม

เรื่องเด่นวันนี้

รายละเอียดหนังสือชุด #RealGuysFiction

  จาก 7 คาแรคเตอร์ที่มีตัวตนจริงสู่ 6 นิยายสุดฟินโดย 6 นักเขียนคุณภาพ #RealGuysFiction คือโปรเจ็กต์ความร่วมมือระหว่างสำน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ภรรยาเปรียบดังของหวาน บทที่ 1

บทที่หนึ่ง ยามราตรีอันมืดมิด เรือขนาดใหญ่สามชั้นลำหนึ่งเคลื่อนตัวไปบนผืนน้ำอย่างช้าๆ ฝูอ๋องกับเสนาบดีเฉวียนที่อยู่บนเรือ...

ชายาประดุจอาหารเลิศรส

ทดลองอ่าน ชายาประดุจอาหารเลิศรส บทนำ-บทที่ 1

บทนำ  หากทำได้ฉู่อวิ๋นจิ้งไม่อยากจะฟื้นขึ้นมาเลย ทางที่ดีหลังผ่านไปสองสามวันแล้วก็ให้นางค้นพบว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงความฝ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 1

บทที่ 1 อาหารกลางวันที่หลินฟางโจวกินวันนี้คือชุยปิ่ง เพียงแค่ชิ้นเดียวและน้ำชามใหญ่อีกสองชาม เมื่อชุยปิ่งเจอกับน้ำแล้วก็...

jamsai.com