Username:   Password: 
ค้นหา:
 
 


  
แพ็กชุด Ugly Duckling JLS + Magnet Bookmark Set
แพ็กชุด Ugly Duckling JLS + Magnet Bookmark Set
Don’t You Know! เทใจรักกิ๊กกั๊กนายตัวกวน
Don’t You Know! เทใจรักกิ๊กกั๊กนายตัวกวน
โดย : Mina
สยบฟ้าพิชิตปฐพี 6
โดย : Mao Ni
แปล : มดแดง
เจ้าชายคุณพ่อจำเป็น 3 (เล่มจบ)
โดย : Shiomi Mayuki
ฉันนี่แหละ หัวใจทศกัณฐ์!
แกล้งร้ายกลายรัก
Miracle of love… เรื่องอัศจรรย์วันแห่งรัก ชุด Valentine's Design of love
โดย : moana



 
อ่านเรื่อง
แอน...
นางฟ้าสีแดง
11
03/06/2555 16:20:52
641
0/16
รายละเอียดเรื่อง
เพราะเธออยู่ในห้วงความฝันยามหลับตา และอยู่ในทุกห้วงคำนึงแม้ยามตื่น ...แอน


จำนวนตอนทั้งหมด
ชื่อตอน วันที่อัพเดท ตอนที่ เข้าชม  
บทนำ 27/03/2555 20:40:30 1 316 อ่าน
เด็กแว่นคนนั้นและชมรมถ่ายภาพ 27/03/2555 20:41:26 2 285 อ่าน
เพื่อไม่ให้ต้องเสียใจภายหลัง 29/03/2555 20:11:05 3 155 อ่าน
แผนลอบฆ่า! 07/04/2555 17:13:36 4 266 อ่าน
ใจดี 24/06/2555 13:12:17 5 350 อ่าน
ท่วงทำนองที่แตกต่าง 24/06/2555 13:15:39 6 296 อ่าน
กล้องประหลาด 24/06/2555 13:17:54 7 337 อ่าน
ทดลองทำอิมเมจตัวละครจ๊ะ *-* 28/06/2555 19:37:37 8 330 อ่าน
เด็กอมมือที่ไร้สาระและงี่เง่า 18/06/2555 11:54:23 9 252 อ่าน
อิมเมจตัวละคร#2 29/06/2555 13:03:31 10 363 อ่าน
ประกาศค่ะ เรื่องสำคัญมาก!!!! 09/08/2555 23:35:52 11 225 อ่าน


ข้อความ :
จากคุณ * :
 
Preview
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

3

กลับมาแล้วครับ” คิมหันต์บอกย่าด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ ขณะวางกระเป๋าลงบนแคร่ใต้ต้นมะขามหน้าบ้าน คุณย่าละมือจากผักในกระจาดแล้วหันมายิ้มบาง ๆ

ถ้าเหนื่อยก็ไปพักก่อนก็ได้”

คร้าบบ” เขาลากเสียงตอบ จัดแจงยกกระจาดผักลงจากตักย่าแล้วล้มตัวนอนหนุนเหมือนเด็ก ๆ

อ้าว ทำไมมานอนตรงนี้”

“ก็ย่าบอกให้พัก”

“เด็กคนนี้นี่ กระล่อนเหมือนใครกัน” ย่าพูดกลั้วหัวเราะ

เหมือนย่า” คิมหันต์ว่าแล้วหัวเราะบ้าง คุณย่าลูบหัวเขาเบา ๆ มองดูสภาพอ่อนล้าของหลานชายแล้วจึงเอ่ยปากถาม

แล้วนี่กลับมายังไง”

เดิน” เขาตอบสั้น ๆ แล้วก็รีบขยายความเมื่อเห็นคุณย่าขมวดคิ้ว “คือผมเห็นว่าระยะทางระหว่างบ้านกับโรงเรียนไม่ได้ไกลเท่าไหร่ แล้วผมก็เกรงใจอาแก้วด้วยเลยบอกอาว่าจะเดินกลับเอง ที่ไหนได้ระยะทางที่นั่งรถไปกับระยะทางที่เดินมานี่มันคนละเรื่องกันเลย”

โคะ” คุณย่าอุทานเป็นภาษาถิ่นแล้วเริ่มต้นหัวเราะอีกหน แต่ก็หยุดแทบจะทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของหลานชาย “เอาน่า ๆ พรุ่งนี้เอารถถีบย่าไปก็แล้วกัน”

ข้อเสนอที่เขายอมพยักหน้ารับแต่โดยดีแล้วหลับตาพริ้ม เมื่อเห็นว่าหลานชายเริ่มอารมณ์ดีขึ้นบ้างแล้วคนมากวัยกว่าจึงเริ่มเปรยขึ้นอีกหน

เมื่อกลางวันแม่เราโทรมาขอให้ย่าช่วยเกลี้ยกล่อมให้เรากลับบ้าน”

แม่คงเป็นห่วงผม” เขาพึมพำตอบทั้งที่ยังหลับตา แกล้งทำเสียงงัวเงียเพราะต้องการให้บทสนทนานี้จบลงอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

พ่อเราก็เป็นห่วงเราเหมือนกัน” คุณย่าขัดขึ้นอย่างรู้ใจ ทำเอาคนถูกห่วงชักสีหน้าอย่างไม่ค่อยพอใจ คิ้วเรียวขมวดมุ่นก่อนจะเอ่ยคำค้านทั้ง ๆ ที่ยังหลับตาอยู่

“พ่อห่วงแบบไม่มีเหตุผล”

จะมีเหตุผลหรือไม่มีก็คือห่วงนั่นแหละ”

ย่าเข้าข้างพ่อ?”

คำเปรยที่มีผลทำให้คนถูกกล่าวหารีบปฏิเสธทันควัน “ไฮ้! ย่าจะไปเข้าข้างคนงี่เง่าพรรค์นั้นได้ยังไง”

เขาลืมตาขึ้นแล้วหัวเราะเบา ๆ กับสีหน้าของคุณย่าที่กำลังเพียรปฏิเสธข้อกล่าวหา ก่อนจะนึกได้ว่ายังมีอีกหนึ่งข้อข้องใจที่ต้องสะสางกับคนตรงหน้าให้รู้เรื่อง แต่ปัญหาก็คือจะถามอย่างไรไม่ให้เสี่ยงต่อการถูกจับเช็คประสาท ในที่สุดหลังจากคิดสะระตะอยู่นานเขาก็ตัดสินใจเปรยขึ้นอีกครั้ง

เมื่อคืนผมโดนผีหลอกครับย่า”

คุณย่าเลิกคิ้วมองดูหลานชายด้วยสายตาจริงจังเป็นครั้งแรก แล้วตอบกลับเป็นสำเนียงภาษาถิ่น “ว่าไปเรื่อย”

จริง ๆ ครับ ไม่ได้ว่าไปเรื่อย” เขาย้ำ แม้ว่าความมั่นใจจะชักเริ่มหดหาย

คิ้วสีดอกเลาของคุณย่าขมวดมุ่นด้วยความสงสัย “ไหนเล่ามาสิว่าเรื่องเป็นยังไง”

เขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณย่าฟัง แม้จะในใจจะนึกค้านเต็มที่กับท่าโคลงศีรษะของผู้มากวัยที่มองยังไงก็ดูเหมือนจงใจอย่างเห็นได้ชัด และทันทีที่เขาเล่าจบรอยบางก็ปรากฏขึ้นทำเอาคนเป็นหลานชักเริ่มฉุน

ไอ้รอยยิ้มแบบนี้ของย่ามันอะไรกันครับ ย่ารู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าเมื่อคืนผมเจอยัยนั่น” คิมหันต์ว่า ชักเริ่มรู้สึกหงุดหงิดที่คุณย่าทำท่าเหมือนกำลังเล่นสนุก

“ย่าเปล่านะ” คนมากวัยกว่ายังปากแข็ง

แต่ผมว่าย่าต้องรู้แน่ ๆ”

มั่นใจเกินไปหน่อยมั้ง” คุณย่าพูดกลั้วหัวเราะ

ก็มั่นใจเพราะไอ้รอยยิ้มแบบนั้นนั่นแหละครับ” คนถูกหัวเราะใส่ตอบเสียงบูด แกล้งทำหน้าหงิกเหมือนเด็กที่ถูกผู้ใหญ่ขัดใจ สีหน้าท่าทางที่ทำให้คนมองชักเริ่มใจอ่อนยอมเปิดปากในที่สุด

เอาล่ะอยากรู้อะไรก็ถามมา แต่เลิกทำหน้าแบบนั้นสักทีเถอะ”

“น่ารักเหรอครับ” คิมหันต์ว่า

“ไม่เลยสักนิด” คุณย่าบอก

คนไม่น่ารักเกาหัวแกรก ๆ นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสิ่งที่กังวลที่สุดจะหลุดออกมาเป็นคำถาม

ผมเจอยัยนั่นจริง ๆ ใช่ไหมครับ”

อ้าว ก็เล่ามาซะเป็นตุเป็นตะแล้วทำไมถามแบบนี้อีกล่ะ”

ก็ผมไม่แน่ใจว่าที่เจอมันเรื่องจริงหรือผมประสาทไปเองกันแน่น่ะสิครับ”

คุณย่าส่ายหัวอย่างขำ ๆ กับความคิดของเขาก่อนจะเริ่มอธิบายช้า ๆ

คืออย่างนี้นะ ตามความเข้าใจของย่า ย่าเชื่อว่าข้างในนี้มีสิ่งที่เรียกว่า จิตอยู่” มือของคนพูดชี้ที่บริเวณลิ้นปี่ของตัวเอง “บางคนก็เรียกว่า จิตวิญญาณ กายละเอียด เรียกกันไปหลายอย่างแต่จุดร่วมของมันก็คือ สิ่งนี้ทำหน้าที่รับรู้ รู้สึก แล้วปรุงแต่งว่านี่คือ ตัวเรา จากนั้นเมื่อถึงจุด ๆ หนึ่ง ร่างกายนี้ก็จะเสื่อมสภาพ สิ่งที่อยู่ข้างในก็จะย้ายที่เหมือนเวลาที่เราถอดเสื้อผ้าเก่าทิ้งแล้วเคลื่อนต่อไป”

เอ่อ ผมไม่ค่อยเข้าใจครับ” เขาสารภาพตามตรง คิ้วขมวดเป็นปมแน่นเพราะจับต้นชนปลายไม่ค่อยจะถูก

คนอธิบายทำท่าเหมือนใช้ความคิดอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะสรุปสั้น ๆ อย่างหวังให้หลานชายเข้าใจได้ง่าย “ย่าคิดว่าผีที่เรามักจะกลัวกันคือข้างในนี้ของคนที่ร่างกายกายเสื่อมสภาพไปแล้วไงล่ะ”

แล้วไอ้เคลื่อนต่อไปนี่ไปไหนครับ ไปทำไม?”

ก็ไปได้หลายที่ หรือที่จริงต้องเรียกว่าไปได้ทุกที่มากกว่า ถ้าไปที่ลำบากเราก็อาจเรียกว่านรก ถ้าไปที่ที่มีสุขก็อาจเรียกสวรรค์ แต่บางทีโลกที่เราเรียกว่าโลกมนุษย์เองก็เป็นทั้งนรกและสวรรค์ได้เหมือนกัน เรื่องพวกนี้มันเกินกว่าที่คนธรรมดาอย่างเราจะเข้าใจได้ แต่ที่แน่ ๆ ไม่ว่าจะเป็นหรือตายเราต่างเคลื่อนไปตามแรงกรรม”

หา?”

เสียงอุทานจากคนไม่เข้าใจที่ชักไม่เข้าใจหนักกว่าเก่า ยิ่งพอมีศัพท์ใหม่เพิ่มเข้ามาถึงกับเกาหัวแกรก ๆ จนคนอธิบายต้องอธิบายเพิ่มอีก

กรรมก็คือการกระทำนั่นแหล่ะ กฎง่าย ๆ เหตุทำให้เกิดผล เมื่อมีเหตุจึงมีผล เกี่ยวเนื่องกันไปอย่างนั้น ไม่มีอะไรในโลกที่เกิดขึ้นมาโดยไร้สาเหตุ การกระทำของเรานั่นเองคือ ‘เหตุ’ ของสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น เป็นตัวกำหนดที่มาและกำหนดที่ไปของทุกชีวิต”

แม้จะยังสับสนอยู่บ้างแต่คำอธิบายที่เริ่มเข้าทางวิทยาศาสตร์คล้ายกฎของแอ็คชันกับรีแอ็คชันที่เคยเรียนมาทำให้คนเข้าใจอะไรยากเริ่มนึกภาพออกราง ๆ

แต่ทำไมที่ไป ของเธอมันถึงมาเจอผมได้ล่ะครับ”

ก็อาจเป็นเพราะเคยร่วมกรรมกันมา จึงมีเหตุให้ต้องมาเจอกัน แต่ไม่ใช่เฉพาะเรื่องนี้เท่านั้นนะ ทุกเรื่องที่คนส่วนใหญ่มักคิดว่าเป็นความบังเอิญ โชคชะตา หรือพรหมลิขิตน่ะ จริง ๆ แล้วเป็นเรื่องของกรรมล้วน ๆ เป็นเรื่องของ ‘เหตุ’ ที่ทำให้เกิด ‘ผล’ การกระทำของเรานี่เองที่ลิขิตชีวิตของเรา ดังนั้นผู้หญิงที่เราเจอจึงไม่น่าจะทำให้เราถึงกับต้องไปเช็คประสาทหรอก” คุณย่าสรุปด้วยรอยยิ้ม แต่คนฟังกลับทำหน้าตาพิลึกเมื่อความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในสมอง

กรรมที่ว่านี่คงไม่ใช่ว่าผมเป็นคนฆ่าเธอหรอกนะ”

ไม่หรอกมั้ง” คุณย่าหัวเราะเบา ๆ รู้สึกเอ็นดูท่าทางกังวลของหลานชายผู้ไม่เคยหวั่นเกรงกับเรื่องอะไร แต่ตอนนี้กลับกำลังกังวลใจหนักจนหน้าถอดสี

แล้วผมควรจะทำยังไงดีล่ะครับเนี่ย”

ให้ย่าไปตามหมอผีมาดีไหมล่ะ” คุณย่ากระเซ้า

หมอผี” คิมหันต์ทวนคำ นึกถึงพวกหมอผีที่มักจะเห็นในละครแล้วตีสีหน้าพิพักพิพ่วนตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเกรงอกเกรงใจเป็นพิเศษ “ผมว่าไม่ดีมั้งครับ”

อ้าว งั้นหรอกหรือ” คุณย่าเลิกคิ้ว รอยขบขันปรากฏในดวงตาอย่างปิดไม่มิด “แต่ที่จริงไอ้เรื่องว่าจะทำยังไงนั่นมันก็ต้องแล้วแต่เรา เรื่องของใครคนนั้นก็ต้องเป็นคนตัดสินใจเอง”

พูดมันก็ง่ายอยู่หรอกครับ แต่เรื่องนี้มัน--เดี๋ยวนะครับ” อยู่ ๆ ความคิดบางอย่างก็เข้ารูปเข้ารอยในสมอง เหมือนเขาเพิ่งจะเข้าใจคำพูดของย่าอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก “ถ้าคุณย่าบอกว่ากรรมเป็นตัวกำหนดความเป็นไปของเรา งั้นที่ผมทะเลาะกับพ่อก็เป็นเพราะกรรมกำหนดให้เป็นอย่างนั้นเหรอครับ”

ทำไมชอบถามอะไรที่ย่าตอบไม่ได้อยู่เรื่อย” คุณย่าว่าทำหน้าปุเลี่ยน ๆ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อได้ยินประโยคถัดมาของหลานชาย

“ตอบไม่ได้หมายความว่ารู้แต่ไม่ตอบใช่ไหมครับ”

เด็กคนนี้นี่รั้นจริงเชียว” คำตำหนิที่ส่งให้หลานจอมกะล่อน แต่แทนที่จะสำนึกเจ้าตัวดีกลับแกล้งหลับตาพริ้มเหมือนรอฟังเสียอย่างนั้น คนมากวัยกว่าจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่แล้วยอมจำนนต่อความดื้อรั้นของอีกฝ่าย “ใช่ กรรมในอดีตมีส่วนกำหนดให้เราเป็นพ่อลูกกัน อาจมีส่วนกำหนดให้เรากับพ่อของเรามีบุคลิคภาพที่ขัดแย้งกัน กรรมปัจจุบันก็มีส่วนด้วยเหมือนกัน คือการที่เราเลือกจะเล่นดนตรีอย่างแน่วแน่ หรือเลือกที่จะมาลำปางน่ะสิ แต่บอกไว้ก่อนนะว่าที่พูดนี่เป็นความเข้าใจของย่าเท่านั้น”

งั้นเราก็ไม่ต้องทำอะไรก็ได้ใช่ไหมครับ รอให้เรื่องมันเป็นไปอย่างที่ควรจะเป็นก็พอ ผมควรกลับกรุงเทพฯ แล้วปล่อยให้เรื่องเป็นไปอย่างที่พ่อต้องการ ถ้าผมมีเหตุให้ต้องเป็นตำรวจผมก็ต้องได้เป็น แต่ถ้าไม่--”

ไม่ใช่หรอก” คุณย่าขัดขึ้นกลางประโยค “ย่าว่าเราหลงประเด็นแล้วล่ะ กรรมในอดีตที่ส่งผลในปัจจุบันเราแก้ไขมันไม่ได้ก็จริง แต่ปัจจุบันเป็นเหตุของอนาคตนะ ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย ก็ไม่มีเหตุของอนาคตอย่างที่เราต้องการน่ะสิ เพราะฉะนั้นอยากให้อนาคตเป็นยังไงก็ต้องเลือกเอาเอง เลือกทำให้ดีที่สุด ทำอย่างที่เราจะไม่เสียใจภายหลัง แม้อนาคตที่มาถึงอาจจะไม่เป็นอย่างที่เราต้องการ แต่ถ้ามันก็คือหนทางที่เราเลือกเราจะต้องยิ้มรับมันได้อย่างแน่นอน”

ประโยคสวยหรูที่ฟังดูเหมือนมีแต่จะยิ่งเพิ่มคำถามในใจของคนฟังให้มากขึ้นกว่าเดิมเพราะมันไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาเลยสักนิด โดยเฉพาะปัญหาสำคัญที่ว่าตอนนี้มีวิญญาณอาฆาตจ้องจะเอาชีวิตเขาอยู่ อย่างไรก็ตามเขาอดคิดไม่ได้ว่าประโยคนี้ของคุณย่าช่างฟังดูเท่เหลือเกิน...

จากคุณ musicmoo/(musicmoo) อัพเดตเมื่อ 29/03/2555 20:05:57
ความคิดเห็นที่ 2

สนุกมากค่ะ  เขียนต่อเร็ว  ๆ  นะ  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
 

จากคุณ natnapa@/(natnapa@) อัพเดตเมื่อ 02/04/2555 19:37:32
ความคิดเห็นที่ 3
สนุกมากๆเลย ^^ แต่งต่อไวๆนะ
จากคุณ playgirltoey/(playgirltoey) อัพเดตเมื่อ 06/04/2555 20:42:19
ความคิดเห็นที่ 4
สนุกมากๆ รออ่านตอนต่อไปอยู่นะจ๊ะ  
จากคุณ แน้ตเอง/(natmangs1) อัพเดตเมื่อ 23/04/2555 21:33:53
ความคิดเห็นที่ 5

ช่วยกันตั้งชื่อเรื่องแจ่ม ๆ ด้วยจิ

จากคุณ musicmoo/(musicmoo) อัพเดตเมื่อ 03/06/2555 15:59:37
ความคิดเห็นที่ 6

แจ่มเลยค่ะ  รออยู่พอดีเลย ^^//// 

จากคุณ natnapa@/(natnapa@) อัพเดตเมื่อ 03/06/2555 16:06:35
ความคิดเห็นที่ 7

ช่วยติดตามกันเรื่อย ๆ นะคะ *-*

จากคุณ musicmoo/(musicmoo) อัพเดตเมื่อ 03/06/2555 16:18:59
ความคิดเห็นที่ 8
รีบ ๆ  เขียนนะคะ  fighting ^^/
จากคุณ natnapa@/(natnapa@) อัพเดตเมื่อ 03/06/2555 16:21:32
ความคิดเห็นที่ 9
สู้  สู้  /////
จากคุณ natnapa@/(natnapa@) อัพเดตเมื่อ 18/06/2555 21:03:06
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
 
 







    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected]  จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 150 ท่าน