Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
CatZa แมวสาวเจ้าเสน่ห์
นิ้วนางข้างซ้าย
ยกที่ 1 นำเรื่อง
2
11/10/2554 12:42:40
443
เนื้อเรื่อง
CatZa แมวสาวเจ้าเสน่ห์
 

 ยกที่ 1นำเรื่อง

 
 
 
                        “ สายๆๆๆ ฉันสายแล้ว....”     เสียงนี้ดังเข้าใกล้มาเรื่อยๆขณะที่ฉันกำลังเดินขึ้นชั้นเรียนอย่างสบายใจ      เด็กผู้หญิงผมบ๊อบสั้นสวมแว่นตาหนาเตอะวิ่งผ่านหน้าฉันไปอย่างรวดเร็ว     ก่อนที่เจ้าหล่อนจะสะดุดบันไดขั้นที่สามล้มหน้าทิ่ม    แต่ดูเหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นจะไม่เป็นอุปสรรค์สำหรับเจ้าหล่อนเลยแม้แต่น้อย   
                   รางบางลุกขึ้นปัดกระโปรงสองสามครั้งแล้วขยับแว่นตาหนาเข้าที่ก่อนจะออกวิ่งต่อในทันที    ฉันมองเหล่านักเรียนที่วิ่งหน้าตาตื่นแต่เช้าด้วยความไม่เข้าใจ      สภาพโรงเรียนใหม่ออกจะดูดีนิดหน่อยถ้าเทียบกับโรงเรียนเก่าที่ฉันเคยเรียนมา   ถึงที่นี่จะเป็นโรงเรียนเอกชนที่ค่าเทอมแพงที่สุด   แต่ใช่ว่าทุกอย่างจะดีที่สุดเสมอไป     อย่างน้อยก็นักเรียนที่นี่ล่ะที่ประหลาด 
                        ฉันเดินมาเรื่อยๆจนถึงห้องเรียนที่มีป้ายติดไว้หน้าห้องว่า ม.5-1     รองขยับนาฬิกาเรือนสวยขึ้นดูก็พบว่ามันเกินเวลาเรียนมาสองนาทีแล้ว       ในห้องมีนักเรียนที่นั่งเรียนเป็นระเบียบไม่มีเสียงอะไรเล็ดรอดผ่านมาเลยแม้แต่น้อย     ฉันเดินเข้าไปในห้องอย่างสง่าผ่าเผย   
                        ทุกสายตาจับจ้องมาที่ฉันเป็นสายตาเดียวกัน    จะบอกว่ายังไงดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ทำให้ฉันประหม่าหรือเขินอายเลยแม้แต่น้อย    เพราะอะไรนะเหรอ  ก็บรรยากาศแบบนี้ฉันเจอจนเคยชินนะซิ   สายตาชื่นชนที่มองมาของเหล่านักเรียนชาย   แล้วก็สายตาจิกกัดของเหล่านักเรียนหญิง   ชิ...ยังไงฉันก็มั่นใจในความสวยของตัวเอง...
                      ฉันส่งยิ้มหวานออกไปก่อนจะหันไปมองคนที่เดินมายืนข้างๆ     ร่างสูงสวมแว่นตาขอบดำในมือมีแผ่นกระดาษเอสี่ถือไว้กับปากกาหนึ่งด้าม    แต่ภายใต้กรอบแวนนั้นไม่ได้บดบังความหล่อเหลาของเขาได้เลย   
                        “ เธอชื่ออะไร...”  ร่างสูงถามขึ้นในขณะที่ฉันยอดอกส่งยิ้มสวยไปให้   (ชิมุขเก่าๆ..)
                        “ แอลฟ่าท์”   ฉันตอบกับไปเสียงดังฟังชัด   ทำให้ทั้งห้องฮือฮา   แต่คนที่ยืนตรงหน้ากับนิ่ง   คิ้วคมเข้มกระตุกสองสามทีก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองฉัน
                        “ ชื่อจริง...”  น้ำเสียงเรียบนิ่งยังคงดังอย่างต่อเนื่องพอๆกับใบหน้าไร้อารมณ์ทำเอาฉันเสียเซวฟ์ไปเลย  ( ผู้ชายบ้าอะไรฮะหน้าตายด้านจริงๆ)
                        “ทำไมนายอยากรู้จักฉันเหรอ...”  ฉันถามกลับไปแบบกวนๆ   ยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า    ถึงมุขนี้จะไม่เคยเจอ   แต่ใช่ว่าจะไม่เคยมีคนใช้ให้เห็น   ไอ้แสดงท่าทีนิ่งๆทำเป็นไม่สนใจ  สุดท้ายก็เข้ามาจีบ  ชิมุขเด็กๆ
                        “ ฮึ!!!~  ....เธอนี่มาสายแล้วยังเพ้อเจออีกต่างหาก...เธอชื่ออะไรกันแน่รีบๆบอกมาได้แล้ว ...”    ร่างสูงพูดขึ้นก่อนจะขยับแว่นตาสองครั้งแล้วถามชื่อฉันซ้ำอีกครั้ง
                   จะบอกว่าไงดีว่าตอนนี้ฉันโกรธมาก   ถึงมากที่สุด  ไม่เคยเสียหน้าต่อคนมากมายขนาดนี้มาก่อน   ผู้ชายคนนี้เป็นใครกล้ามาหักหน้าฉัน  
                        “ ธีรดา   นาวากุล “   แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงกัดฟันบอกชื่อตัวเองไป
                        “ เด็กใหม่นี่  ...แต่ยังไงกฎก็คือกฎ  วันนี้เธอโดนเช็คสาย...”    ร่างสูงพลิกกระดาษสองสามทีก่อนจะพูดขึ้น   นั้นยิ่งทำฉันอึ้งมากกว่าเก่า   อะไรกันแค่สายสองนาทีเนี่ยนะ    ไอ้บ้านี่มันเป็นใคร  
                        ฉันกำมือแน่นก่อนจะจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสายตาอาฆาตแค้นสุดๆ    และดูเหมือนผู้ชายคนนี้จะอ่านใจฉันออกเลยเฉลยออกมาให้ฉันรู้
                        “ ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นก็ได้....ฉันเป็นประธานนักเรียน  และทุกวันสภาพนักเรียนต้องมาเช็คชื่อเด็กนักเรียนที่มาสายทุกวัน   คราวหน้าเธอก็มาให้มันเร็วๆหน่อยแล้วกัน....”   ผู้ชายคนนี้พูดแค่นั้นก็เดินผ่านหน้าฉันไป    แต่ความร้อนรุ่มมันกลับไม่ลดลงเลย   โกรธ  เสียหน้า  และอีกหลายความรู้สึกที่มันตีขึ้นมาบนหน้าประจานความโกรธออกมาผ่านดวงตาคู่สวยของฉัน 
                        แต่ฉันก็ยืนอยู่ได้ไม่นานคุณครูก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มใจดี    “ ไงจะเธอเป็นเด็กใหม่ที่เข้ามาใช่ไหม...”     คำถามสั่นๆที่เปล่งออกมาดึงสติฉันกลับมาที่สถานการณ์ปัจจุบัน   ก่อนจะรีบส่งยิ้มหวานไปให้ท่าน
                        “ ค่ะ...หนูชื่อธีรดา   นาวากุลค่ะมาจากอเมริกา”  ฉันแนะนำตัวสั้นๆก่อนที่จะเดินไปหาที่นั่ง    ผู้ชายหลายคนส่งยิ้มให้ฉันกับชวนคุยระหว่างทางเดินไปยังโต๊ะริมหน้าต่าง   ซึ่งที่นั่งข้างๆเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักถักผมเปียสองข้างแต่ไม่เชยเฉลิ่ม.....ออกไปทางตุ๊กตาบาร์บี้เสียด้วยซ้ำ
                   “ ดี...ฉันชื่อกีต้า...เธอชื่อแอลฟ่าท์ใช่ไหม...”  กีต้าทักทายฉันด้วยรอยยิ้มน่ารัก  ฉันเองก็ส่งยิ้มให้เธอและทำความรู้จัก   ถึงแม้สายตาจะจับจ้องไปยังกระดานหน้าห้องเรียน   แต่คนข้างๆก็ยังชวนฉันคุย
                   “ เธอนี่ใจกล้าจริงๆ  ไม่มีใครกล้าเถียงกับประธานนักเรียนเลยซักคน...เธอคนแรกเลยนะที่ทำ...”  รอยยิ้มน่ารับปรากฏขึ้นแต่ฉันว่ามันแปลกๆนะ   มันเหมือนกับกำลังสนุกมากกว่าจะเอยชม
                        “ เหรอ...มันก็ไม่จำเป็นต้องใช้ความกล้าอะไรนิ   ก็แค่พูดออกอย่างที่คิด...” ฉันตอบกลับไปเสียงเรียบก่อนทุกอย่างจะหยุดลง   เมื่อเข้าสู่บทเรียน
 
                      .... หลังจากพักกลางวัน....
                        เวลาไม่ได้เดินเร็วเหลือช้าลงเมื่อคุณอยู่อีกซีกหนึ่งของโลก   เวลาก็เดินในอัตราเร่งเท่าเดิม   แต่จะต่างกันก็ต่อเมื่อคุณอยู่ที่ใด    ซึ่งฉันผู้ที่เคยอยู่ในประเทศที่มีความหนาวปกคลุมตลอดทั้งวันกับเวลาที่ผิดกันเกือบครึ่งวันทำเอาฉันเริ่มง่วงนอน  
                        แอร์เย็นๆไม่ได้ช่วยให้ฉันตื่นตัวหรืออยากลืมตาเลยซักนิด   จนกระทั่งเสียงออดคาบต่อไปดังขึ้น   คนข้างๆสะกิดฉันสองสามครั้งพบกับรอยยิ้มหวานๆ
                   “ คาบต่อไปแล้ว....”   กีต้าบอกฉันก่อนจะเก็บกระเป๋าเตรียมลุกขึ้น
                        “ แล้วทำไมต้องเก็บกระเป๋าด้วยล่ะ...”  ฉันถามคนข้างๆด้วยความไม่เข้าใจ   ก่อนจะลงมือเก็บกระเป๋าตาม   กล่องช็อคโกแลตสองสามกล่องถูกนำใส่กระเป๋าสะพายใบหรู    ไม่ต้องสงสัยว่ามันมาจากไหน   ก็บอกแล้วไงว่าคนมันเสน่ห์แรง   นี่แค่วันแรกนะจะบอกให้ อิอิอิอิ
                        “ ก็เลิกชมรมไง...อย่าบอกนะว่าเธอไม่ได้ดูตารางเรียนมาก่อน...”  กีต้ามองฉันดวงสายตาไม่อยากจะเชื่อ   แต่ฉันก็พยักหน้าให้ด้วยความจำใจ
                        “ เฮ้อ!!!~จริงๆเลยเธอเนี่ย...ปะเดี๋ยวฉันจะพาไป  ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันแล้วนี่เนาะ...”  กีต้าส่งยิ้มหวานก่อนจะออกแรงดึงฉันให้ลุกตาม
                        เราเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องประชาสัมพันธ์   มีนักเรียนหลายคนมุงดูบอร์ดที่ติดประกาศแนะนำชมรม   และชมรมหลักก็มีไม่มาก 
                        “ ชมรมฟุตบอส...”
                        “ ชมรมว่ายน้ำ...”
                        “ ชมรมคณิตศาสตร์...”
                        แต่ละชมรมที่ฉันอ่านเจอไม่มีที่ฉันอยากเขาเลยซักนิด   แอบรู้สึกเซ็งขึ้นมาทันที   ก่อนจะหันไปมองกีต้าที่ยืนจ้องชมรมคณิตศาสตร์ดวงตาเป็นประกาย
“ เธออยากเข้าชมรมคณิตศาสตร์เหรอ...”    ฉันถามกีต้า  ดวงตาก็ไล่มองรายชื่อประธานชมรมกับกลุ่มคนอื่นๆ
                        “ อืม...แต่คงไม่มีโอกาส...”  เสียงบ่นเบาๆดังขึ้นกับใบหน้าหงอยๆ
                        “ ทำไมล่ะก็แค่เขียนใบสมัครไปส่ง..” 
                        “ มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้นนะซิ “   กีต้าตอบฉันกลับมา   ใบหน้าหวานยิ่งเทร้าลงไปอีก
                        “ ทำไม...มันวิเศษตรงไหนกัน..”  ฉันว่าฉันก็ไม่ได้พูดเสียงดังจนเกินไปนะ   แต่ทำไมทุกสายตาต้องหันมามองฉันด้วยสายตาอาฆาตแบบนั้นล่ะ =__=
                   “ เธอพูดอะไรออกมาแอลฟ่าท์....รู้ตัวไหมว่าเธอจะทำเราโดนรุมกระทืบ ..”  กีต้าตีที่ต้นแขนของฉันแรงๆก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้พวกนั้น   ( ฉันผิดตรงไหนแค่พูดสิ่งที่คิดออกมา...ชิชิชิ)  แล้วลากฉันออกมาจากกลุ่มคนที่ส่งสายตาไม่เลิก
                        “ เธอรู้รึป่าวว่ากว่าที่จะเข้าชมรมคณิตศาสตร์ได้เข้าต้องเข้าสอบวันความรู้  ที่ใครก็บอกว่ายากมากกกกกกกกกกกก ....”     กีต้าลากเสียงของความว่ายากยาวๆบ่งบอกว่ามันยากจริงๆ
                        “ งั้นก็ไม่ต้องเข้าซิ   แต่ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วยแปลกพิลึก...”  ฉันเบ้หน้าให้   มือสองข้ากอดอกเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่สนใจ 
                        “ ช่างเถอะอยู่ไปซักพักเดี๋ยวเธอก็รู้เอง...”  กีต้าทำหน้าเหนื่อยใจก่อนจะเดินไปยังอีกบอร์ด   ฉันเองก็เดินตามไป   แต่ความสงสัยมันยังไม่หมดเท่านั้น
                   “ แล้วทำไมเธอถึงอยากเข้าชมรมคณิตศาสตร์ล่ะ  ทั้งๆที่ก็รู้อยู่ว่าตัวเองหัวไม่ถึง...”  เออฉันพูดผิดตรงไหน   ทำไมต้องมองหน้าฉันแบบนี้
                        “ เธอ...เธอนี่มัน....ถ้าไม่คิดว่าเราเพื่อนกันฉันจะตบให้คว่ำเลย...”    กีต้ายู่บ้าใส่ก่อนจะบ่นสองสามคำแล้วเริ่มพูดต่อ
                        “ เธอเห็นชื่อที่ติดอยู่ที่บอร์ดรึป่าว   ...หัวหน้าชมรมอะ...”    ฉันคิดไม่ถึงสิบวิก็ตอบกีต้ากลับไป
                        “ สรายุติ   เกรียงไกร “   ชื่อที่ถูกเอยออกมาได้รับการตอบกลับด้วยใบหน้าหวานที่พยักหน้าขึ้นลงสองสามที
                        “ ใช่นั้นแหละหนึ่งในสภานักเรียนและก็หัวหน้าชมรมคณิตศาสตร์ผู้ชาญฉลาดและหล่อเหลาดังเทพบุตร...”   กีต้าพูดด้วยดวงตาเป็นประกายวาววับ    สองมือประสานเขาหากันเหมือนกับขอพรจากฟากฟ้า
                        “ เธอชอบหมอนั้นอะซิ...”  ฉันเบ้ปากมองเพื่อนใหม่ด้วยความละเหี่ยใจ  
                        “ อืม...แต่ช่างเถอะมันเรื่องของฉันเธอล่ะแอลฟ่าท์เธอจะเข้าชมรมอะไร....”   กีต้าหันมาถามเมื่อออกจากความฝันของตัวเอง
                         “ไม่รู้ซิมีแต่ที่ฉันไม่ชอบ...”  ฉันตอบกลับไป  ปลายเท้าเขี่ยก้อนหินเล่นอย่างเซ็งๆ
                   “ แล้วเธอชอบทำอะไรล่ะ   เล่นกีฬา  อ่านหนังสือ หรือชอบฟังเพลง....”   กีต้าถามกลับมา
                        “ ฉันเหรอ...ก็ชอปปิ้ง  เดินห้างแล้วก็เสริมสวย...”  คำตอบของฉันเรียกใบหน้าบึ่งตึงจากคนข้างๆ   อะไรกันก็ตอบตามความจริง  ผู้หญิงทุกคนก็ชอบแบบนี้ทั้งนั้น
                        “ แต่ละอย่างของเธอมันช่าง....”    กีต้ากัดริมฝีปากสวยก่อนจะทำท่าขัดใจแล้วหันไปมองบอร์ดต่อ
                        “ อืม...แต่มีอีกอย่างที่ฉันอยากทำ....”     คำพูดของฉันเรียกสายตาจับผิดจากกีต้าได้มากทีเดียว
                        “ อะไร...”
                        “ ตั้งวงดนตรี...”   ^__^
                   “ ฮะ...วงดนตรี ” 
 
 
  

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
วันแรกก็เริ่มเลย
ไม่ถูกกันซะล่ะ 55

เจ้แอลนี่เชิดได้อีกอ่ะ 

สู้ๆ คัฟไรท์ >_O
จากคุณ PaRun/(khamphay0) อัพเดตเมื่อ 11/10/2554 11:19:44
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 258 ท่าน

Line PM