Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
This is life ชีวิตสบายๆ เเต่พอเรื่องรัก...เอาจรืง!!!!
Patto'buZ
ChapTer 2 :)
4
26/09/2554 18:02:53
338
เนื้อเรื่อง
2
        หาวววววว หลับฝันดีกันมั้ยเอ่ยยยย (ไม่มีใครได้นอนเหมือนเเก -_-) 55 อาจ้ะ
        ตอนนี้ฉันกับนาโนกำลังนั่งรอยัยเเอนจี้เเต่งตัว ไม่ใช่ว่ายัยนั่นจะเรื่องมากกับการเเต่งตัวหรอกน้ะ เเต่มันตื่นสายเท่านั่นเองเเหละ ทั้งๆที่มันไม่ได้ไปด้วย เเต่ยัยนั่นต้องไปต่างจังหวัด ก็นั่งรถไปด้วยกันจะได้ไม่เปลืองน้ำมัน
        “อ๊ายยยยยย ตื่นเต้นอ้ะ จะได้เจอไวเปอร์สุดที่รักของช้านนนนน ><”
        “อาน่ะ =.,=”
        “เเก๊ เราได้นั่งหน้าด้วยนะ เค้าลืมบอกไป กรี๊ดดดดด”
เเหนะ นั่งหน้าซะด้วย ว่าเเต่คนที่ชื่อไวเปอร์นั่นน่ะ หล่อขนาดนั้นเฉียวหรือ? เพื่อนฉันถึงได้คลั่งไคล้เเบบนี้น่ะ
        “เสร็จเเล้วค่าาา โทดทีนะ ที่ตื่นสาย T^T”
        “ไม่เปนไรๆ ไปกันเถอะ เดี๋ยวไม่ทัน”
        ว่าเเล้วพวกเราก็พากันรีบไปขึ้นรถที่ฉันจอดไว้ข้างล่าง เราไปส่งยัยเเอนจี้ที่บ้านของพ่อเเม่มันเเล้วค่อยมุ่งไปที่คอนเสิร์ตของนายไวเปอร์อย่างรวดเร็วฉับไว  55
        พอถึงเเล้วหาที่จอดรถยากมากเลยอะ คนเยอะมากเกินบรรยาย T^Tขนาดมาเร็วกว่าคอนเสิร์ตเริ่มตั้งหนึ่งชั่วโมงเเล้วนะ คราวหน้าไม่มงไม่มาเเล้วคอนเสิร์ต ลำบากมากกก
        เเละในที่สุดก็หาที่จอดรถได้สักที  เเละใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงเละเเหละ เเต่รู้มั้ย มันห่างจากประตูทางเข้าอย่างมากมายมหาสาร เเทบทำให้ฉันหอบเมื่อถึงประตู
        ฉันกับนาโนก็้เข้าไปนั่งที่จองไว้ ซึ่งอยู่ข้างหน้าสุดเเละตรงกลางซึ่งทำให้มองเห็นอย่างชัดเจน เเละเท่าที่ดู ที่นั่งตรงนี้น่าจะเป็นที่นั่ง VIPซะด้วย -_-
        “เเก๊ เเกเหนมั้ยว่าคนเค้ามาเยอะกันขนาดไหน >< ดีนะเนี่ยที่มาจองตั้งเเต่วันเเรกที่เขาขายบัตร!”
        “เออ”เเต่ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากนั่งข้างหลังมากกว่า เพราะฉันไม่สนใจที่จะดูสักนิดเดียวเลย ไม่ปลื้มด้วย
        “หวัดดีคร้าบบบบบบบบบบบบ!ขอยินดีต้อนรับสู่คอนเสิร์ตของไวเปอร์คร้าบบบบ!”
        “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!”
อ๊ากกกกกก ผู้คนนับล้าน รวมทั้งนาโนพากันกรี๊ดเสียงดังสนั่นจนพื้นโลกสะเทือน จนฉันเเทบปิดหูไม่ทัน T^Tฉันว่าเเล้วว่าการมามันไม่ได้ทำให้ฉันหายเครียดอะไรเลย มันทำให้ฉันปวดหัวหนักกว่าเดิมอีกเเหนะ
 
        “สวัสดีครับ ผมไวเปอร์ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!”
        “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!”
เเละพอนักร้องมาก็กรี๊ด กรี๊ด เเล้วก็กรี๊ด ตลอดเวลาเล่นซะฟังเพลงไม่รู้เรื่องเลย เขาร้องว่าอะไรอ่าาาา
        จะว่าไป นายไวเปอร์นี่ก็หล่อนะ หล่ออย่างที่นาโนเม้าท์ไว้เลย จิ๊ หมั่นไส้ (อ่าวววว) หน้าตาเเบบนี้ อาจหล่อก็จริง เเต่ก็น่ากวนส้น เเถมสายตายังเเฝงความเจ้าชู้ เเละ กะล่อนอยู่ บนใบหน้าที่เคร่งครึม เเละเข้มไปในขณะเดียวกัน ประเภทนี้ฉันไม่ชอบเสียเลย พวกนี้ชอบฟันเเล้วทิ้ง -_-^
        “เเก๊ หล่อมากอ่าาาาาาาา จะละลายเเล้วววววววว >////<”
        “อืม”
        “เเกนี่เฉยได้อีกน้าาาา หล่อขนาดนี้เเกไม่หวั่นไหวเลยหรอ!!!”
        “ไม่อ่ะ”
        “ลืมไป…เเกเป็นทอมนี่หว่า อิๆ”
        “เฮ้ พูดให้มันดีๆใครเป็นทอมห๊ะ..!”
        “ฮ่าๆ ก็เเกไง หล่อขนาดนี้เเกไม่หวั่นไหว เเกต้องหวั่นไหวกับผู้หญิงเเน่ๆ”
        ดูมันพูด ถ้าฉันจะหวั่นไหว ฉันก็หวั่นไหวกับเเกเป็นคนเเรกเเล้วละเฟ้ยยย =_=^
        “ไม่เฟ้ย ฉันไม่วิปริตผิดเพศเหมือนยัยเเอนจี้หรอก เเค่ฉันไม่หวั่นไหวนี่ผิดหญิงหรือไงห๊ะ…”
        “เปล่าๆๆ เเหมมม เเซวเล่นนะตัวเองงงงง ><”
        “เหอๆ”
เเล้วนายไวเปอร์ก็ร้องเพลงสุดท้ายจบ ก็ลงท้ายด้วยเสียงกรี๊ดอีก =_=น่าเบื่อจริงเล้ยยย
 
        “สนุกกันมั้ยครับ!?”
        “สนุกกกกกกกกกกกกกก!!!”
        “ฮ่าๆ วันนี้ผมมีกิจกรรมพิเศษสำหรับเเฟนคลับผมทุกคนนะครับ ^^”
        “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!”
        “ผมจะเรียกใครสักคนขึ้นมาบนเวที เเละสัมภาษณ์อะไรเล็กน้อย เเละถ้าผมถูกใจ คนๆนั้นจะมีสิทธิพิเศษมาเดทกับผมหนึ่งอาทิตย์ครับ! ^^”
        นั่นไง อีตานี่เริ่มหาเมีย หน้าตาเเบบนี้ก็หาได้ง่ายนี่หว่า -^-!
        “ซึ่งคนๆนั้นผมได้เล็งไว้เรียบร้อยเเล้วครับ”
        “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”
ยัยนาโนก็กรี๊ดอย่างตัวเองเป็นผู้ถูกเลือก =_= ตอนนี้ทุกคนอยู่ในความเงียบเเล้ว รอนายไวเปอร์เรียกคนที่หมอนั่นเล็งไว้ เเล้ว….เเล้ว….สายตาหมอนั่นก็…..เลื่อนมา…..
 
        มองฉัน!!!!!!
 
ก่อนที่จะผายมือมาทางฉันเเล้ว กล้องก็หันมาทางฉัน ซึ่งหน้าฉันไปโผล่บนหน้าจออย่างเต็มๆ!!!=[]=
        “เชิญขึ้นมาบนเวทีครับ ^^”

==================================================



เเต่เเปลกมั้ยล้ะ ทั้งๆที่เค้าเรียก ฉันก็ยังคงนั่งเเช่อยู่ที่เดิม ไม่เเม้เเต่จะกระดิดเท้า จนทำให้ไวเปอร์หน้างอนิดนึง (นิดนึงจริงๆนะ) ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มหน้าบาน เเล้วกระโดดลงจากเวที เพื่อที่จะ….ลากฉันขึ้นไปบนเวที!!
 
                อ๊ะ จ่ะ ว้ะ เฮ้ยยยยย O_O!!
 
คนอื่นมีเป็นล้านที่อยากขึ้น ทำไมต้องเป็นฉันอ่าาาาาา ไม่เข้าจายยยยยยย ฉันก็โดนลากจนไปถึงบนเวทีน่ะเเหละ เเหม ถึงเเม้ฉันจะขัดขืนเเทบตาย เเต่สำหรับคนที่สูงเเค่ 163 อย่างฉันจะไปสู้เเรงอะไรกับคนที่สูงปาเข้าไปที่ 180กว่าอย่างนายไวเปอร์นี่ล้ะ =_=
เเละ….เเทน เเท่น เเท้นนนนน ณ บัดนาว ฉันกำลังยืนจังก้าสง่างามอยู่บนเวที กับผู้ชายที่สุดจะหล่อเลิศอลังการที่ใครๆก็พากันหลงไหล (คุณเธอนี่ก็ไม่ยอมหยุดประชดเลยน้ะ ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง)
        “เอาล้ะ ครับ ผมจะถามคำถามเเรก ….^^”
        “………….”เงืยบเเละรอฟังคำถามอย่างจดจ่อ
        “คุณชอบผู้ชายประเภทไหน”
        “ขอเเค่ไม่ม่อ เเล้วไม่ใช่ฟันเเล้วทิ้ง…..=_=”
เป็นคำถามที่ไร้สาระมากเลยน่ะ เท่าที่เคยได้ยินมา
        “เเล้วคิดจะมีเเฟนมั้ยครับ”
        “….(มองหน้านายไวเปอร์นิ่ง)….”
        “ว่าไงครับ ^__^”
        “ไม่ล่ะ -_-”
ทำไมฉันต้องมาตอบคำถามพวกนี้ด้วยละ ไม่เห็นสนุกอะไรตรงไหนเลย หรือว่าฉันเป็นคนทำให้มันน่าเบื่อเอง ?? (สับสนกับตัวเอง)
        “เเย่จังนะ ครับ ว่ามั้ยครับทุกคน ^^”
        “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด”
เขาถามเเต่ทุกคนกลับตอบด้วยเสียงกรี๊ดอีกเเล้ว
        “ฮ่ะๆ”
ฉันมองไวเปอร์อย่างระเเวง หมอนี่ก็เเอบน่ากลัวนะ =_=;;;หน้าอาจจะหัวเราะ เเต่ฉันสังเกตที่เเววตา มันคนละความรู้สึกเลยให้ตายสิ ฉันชักลางสังหรณ์ไม่ดีซะเเล้ว!
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 176 ท่าน

Line PM