Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
[Project 1] Hot!! Gossip ล้วงรักปลดล็อกหัวใจนายมาทนิ่ง [UP!!! ตอนที่ 11 100% แล้วจร้าาาา]
Kantida
10
11
03/09/2554 09:48:44
546
เนื้อเรื่อง

10

           “เฮ้อ...” ฉันเดินถอนหายใจตั้งแต่ออกบ้านยันขึ้นรถเมย์  เหตุการณ์เมื่อคืนฉายซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัวและไอ้ประโยคที่คอนเน็กพูดว่า
        ‘ว่า... เธอเป็นผู้หญิงของฉัน’
        ประโยคนี้ดังก้องอยู่ในหัวฉันทั้งคืน!!! เฮ้อๆ ฉันไม่รู้เลยว่าทำไมคอนเน็กถึงได้บอกอย่างนั้น แถมยังจูบนั่นอีกล่ะ โอ้ยๆ คิดไม่ออก ฉันเดาใจอีตามาทนิ่งคอนเน็กไม่ถูกเลยจริงๆ
       เอี้ยด!!!
        รถเมย์จอดที่ป้ายหน้าโรงเรียนแล้ว เฮ้อ... วันนี้ฉันจะได้เจอคอนเน็กอีกมั้ยนะ ฉันเดินลงรถอย่างใจลอย จนเผลอไปสะดุดบันไดรถเข้าสุดท้ายเข้า อ้ากกก!! ตายแน่ๆ ฉันหลับตาปี๋อย่างหวาดกลัว
       หมับ!!
       ใครบางคนรับฉันได้ทันก่อนที่หน้าจะทิ่มพื้น >_<
      “ข้าวหอมเป็นอะไรมากรึเปล่า...”
      เสียงนี้มัน... ฉันค่อยๆลืมตา O[]<
     “เดลต้า!!!”  ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจ
     “^---^”
      เดลต้ายิ้มให้ฉันอย่างน่ารัก เค้าพาฉันที่กำลังตกใจไปนั่งที่ป้ายรถเมย์ ฉันมองหน้าเค้าอย่างไม่เข้าใจ อุ๊ย! พึ่งสังเกตนะเนี่ย ว่าที่มุมปากเค้ามีพาสเตอร์แปะไว้ โทษทีนะเดลต้า พอดีฉันเห็นนายอยู่นอกสายตาไปหน่อย = =;;
     “เดลต้า... ขอบใจนะที่ช่วยรับฉันไว้น่ะ ^^;”
     “ไม่เป็นไร ^[]^”
     “อ่ะจ๊ะ”
     “เอ่อ...ข้าวหอม” เดลต้าเรียกเสียงเบา
     “หือ ว่าไง”
     “ฉันไม่สนหรอกนะว่าเธอจะเป็นผู้หญิงของไอ้คอนหรือของใคร!!!” และเค้าก็พูดขึ้นอย่างใส่อารมณ์
       “หะ หา?” อะไรของเค้าเนี่ย =[]=;;
       “วันนี้ที่เธอเจอฉันที่นี่ไม่ใช่ความบังเอิญ ฉันตั้งใจมารอเจอเธอเพื่อจะคุยเรื่องของเราให้รู้เรื่อง” ฉันเคยไปมีเรื่องของเรากับนายตอนไหนเนี่ยเดลต้า =///=;;;
       “อื้ม... แล้วไงต่อ”
       “ตั้งแต่วันนี้ไป จนไปถึงวันสอบปลายภาค ฉันจะทำทุกวิถีทางให้เธอหันมาสนใจฉันให้ได้!!!” พูดเสร็จเดลต้าก็เดินจากไปปล่อยให้ฉันนั่งงงอยู่ตรงนี้  
      เอ่อ...งง เดลต้ากินยาลืมเขย่าขวดรึเปล่าเนี่ย เค้ามาชอบฉันที่ตรงไหนเนี่ย!!!  เฮ้อ...คนสวยกลุ้ม
 
      “คาบเรียนช่วงเช้าทางโรงเรียนไม่มีการเรียนการสอนจ๊ะนักเรียนทุกคน บางคนคงจะรู้ข่าวกันมาบ้างว่า ทางโรงเรียนเลื่อนงานกีฬาสีมาจัดวันเดียวกับวันครบรอบก่อตั้งโรงเรียน นี่อาจเป็นข่าวที่กะทันหันไปหน่อย แต่เดี๋ยวครูก็ต้องไปเข้าประชุมแล้ว ครูจะบอกว่าห้องเราได้อยู่สีอะไร ทำงานร่วมกับห้องไหน”
      “อะไรกัน!!!วันครบรอยก่อตั้ง ก็อาทิตย์หน้าไม่ใช่เหรอ”
      “นั่นสิคะอาจารย์แบบนี้จะสร้างแสตนเชียร์กันทันเหรอคะ” นักเรียนในห้องเริ่มส่งเสียงโวยวาย
     “เงียบๆ กันก่อน!!! ครูรีบไปประชุมนะ เอาล่ะ!! ฟังกันให้ดีๆนะ ห้อง ม.5/6 ของเราครูจับฉลากได้สีเขียว...”
     “โด่ว... ครูครับทำไมไม่จับได้สีแดงครับ ไม่เท่เลย” ผู้ชายคนหนึ่งในห้องโวยขึ้น
     “นายประยุทธ์ ดีเท่าไหร่แล้วที่ครูไม่จับได้สีม่วงหรือสีชมพูน่ะ =[]= ฟังๆ และอีกห้องที่ได้สีเขียวเหมือนกับเราก็คือห้อง ม.5/3จ๊ะ!! ^[]^”
       “กรี๊ดดดดด”
       “อ้ายยยย”
       พอสาวๆในห้องได้ยินว่าได้คู่กับห้อง 3 ก็กรี๊ดกร๊าดกันยกใหญ่ รวมถึงฉันด้วยแต่ฉันได้แค่กรี๊ดในใจ คิกๆ ก็จะไม่ให้กรี๊ดได้ยังไงกัน ก็นั่นมันห้องของคอนเน็กนะ *///*
        “นี่ๆ เก็บอาการกันหน่อยจ๊ะ ^[]^ ครูยังมีข่าวดีอีกข่าวมาบอก หลังจากที่งานกีฬาสีจบ ช่วงค่ำๆ ท่านผู้อำนวยการสาวแกร่งของเราเสนอว่า ให้มีงานเต้นรำด้วย ผู้หญิงใส่ชุดราตรี ผู้ชายใส่สูท งานเต้นรำนี้เราแยกเป็นส่วนของวันก่อตั้งโรงเรียน งานเต้นรำนี้ เฉพาะแค่พวก ม.ปลาย เท่านั้นนะจ๊ะ เพราะ ชั้น ม.ปลายได้เรียนเต้นรำกับอาจารย์พรเพ็ญกันมาแล้ว เอาล่ะ!! เดี๋ยวพวกเธอต้องไปประชุมเรื่องกีฬาสีกับพวกห้อง 3 นะ รู้สึกเหมือนทางอาจารย์ประจำชั้นห้อง 3 จะนัดให้พวกเธอไปประชุมกันที่ห้องโสตใหญ่นะ ครูไปประชุมล่ะ เจอกันคาบบ่ายจ๊ะทุกคน ^^”
          เมื่ออาจารย์ปราณีเดินออกจากห้องไป ทุกคนก็หันมาจับกลุ่มคุยกันแน่นอนว่าผู้หญิงคงไม่พ้นเรื่องงานเต้นรำ ส่วนผู้ชายพวกบ้าพลังทั้งหลายก็ต้องเรื่องกีฬาสี จริงสิ!! เมื่อกี้อาจารย์ปราณีบอกว่าพวกห้อง 3 นัดไปที่ห้องโสตใหญ่นี่นา ฉันรีบเก็บของและเดินไปที่ห้องโสตก่อน ถึงอยู่ในห้องไปก็ไม่มีเพื่อนคุย ชิๆ ทำไมเพื่อนฉันทุกคนต้องระเห็ดไปอยู่คนละที่คนละทางด้วยเนี่ย TT^TTแล้วมีงานกีฬาสีเข้ามาก็ไม่ได้เข้าคาบชมรมน่ะสิ เพราะคาบชมรมจะถูกเปลี่ยนเป็นคาบฝึกเด็กขึ้นแสตน จัดแสตน แล้วก็ฟิตซ้อมนักกีฬา ฉันยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดโทรหาเจ๊กิฟซี่ทันที
           ตู๊ด... ตู๊ด... ติ๊ด!
           [ว่าไงคะคุณน้องข้าวผู้น่ารักของเจ๊!!]
           “เจ๊กิฟคะ รู้เรื่องกีฬาสีรึยังคะ”
           [เมื่อกี๋เองจ๊ะ เฮ้อ... เจ๊ล่ะเซ็ง! กีฬาสีทีไร ชอบมาเบียดเบียนคาบชมรมทูกกกกกที!!!]
           “แล้วเรื่องนิตรสารล่ะคะเจ๊”
          [ก็ต้องยกเลิกไปอ่ะจ๊ะ เฮ้อ~ เจ๊ล่ะเศร้า... ม.6 เดี๋ยวก็ต้องวุ้นหัวปั่นกับการหาที่เรียนต่ออีก แต่เจ๊ก็พอใจแล้วอย่างน้อยเล่มแรกละเล่มสุดท้ายของเจ๊ก็มีสีหนุ่มหล่อมาขึ้นปก!!]
       “เอาอย่างนั้นเหรอคะเจ๊”
       [น้องข้าวจ๊ะ ปีหน้าสนใจขึ้นเป็นประธานชมรมมั้ยตัวเอง~]
       “เอ๋! ประธานชมรม!! หนูเนี่ยนะคะ!!!”
       [จ๊ะ!! เดี๋ยวหลังสอบเสร็จเจ๊จะทำพิธีมอบตำแหน่งให้ อุ๊ยๆ แค่นี้ก่อนนะจ๊ะน้องข้าว บายจ๊ะ จุ๊บๆ!! ติ๊ด!!!]
      “ดะ เดี๋ยวสิคะ!!!” อะไรกัน!! ยังไม่ทันตอบตกลงเลย ฉันก้มหน้าเดินกดโทรศัพท์โทรหาเจ๊กิฟซี่อีกครั้งโดยที่ไม่ทั้นมองว่ากำลังจะชนเข้ากับใคร
      ตุ๊บ!!!
      “ว้ายยย”
      “อุ๊ย!!” ฉันหันไปมองผู้หญิงที่ฉันเดินชน ก็ต้องตกใจ ยัยธัญญ่า ศัตรูคู่อาฆาตของยัยลิเวียกับยัยโฌเซฟีนนี่นา ยัยธัญญ่าชันตัวลุกขึ้นแล้วหันมามองฉันตาขวาง เหมือนหมาบ้า
      “แก!! นังข้าวหอม แกกล้าดียังไงมาเดินชนฉันน่ะ!!!”
      “โทษทีนะ พอดีฉันไม่ได้เห็นเธออยู่ในสายตาก็เลยไม่ทันมองน่ะ ^^;” ฉันพูดพร้อมกับปั้นรอยยิ้มที่แสนใสซื่อ
       “หนอยแน่ะ!!! แก!!! นังข้าวหอม แกอยากจะไปนั่งดมสวมเหมือนเพื่อนของแกใช่มั้ย!!!”
       “ขอโทษเถอะนะ นัง!!! ธัญญ่า... ฉันอยากรู้มากเลยว่า นอกจากความคิดจับคนไปขังนั่งดมสวมเนี่ย สมองอันน้อยนิดของเธอไม่รู้จะคิดอย่างอื่นแล้วเหรอ o.o” ฉันทำหน้าตาบ้องแบ้ว
       “กะ แก นะ นัง อะ อี…”
       “จุ๊ๆ!! ไม่เอาไม่พูดนะ มันไม่สุภาพเลยนะ นัง!!! คุณธัญญ่า” ฉันเน้นคำว่านังอีกครั้งอย่างสะใจตอนนี้พวกเพื่อนๆ เอ่อ... หรือจะเรียกว่าลูกสะมุนดีล่ะ ลูกสะมุนดีกว่า ตอนนี้ลูกสะมุนของยัยธัญญ่ามองฉันตาขวางไม่แพ้ยัยธัญญ่าเลย นี่ถ้าน้ำลายไหลยืดลงมาล่ะก็... เห็นทีฉันคงต้องโทรเรียกเทศบาลมาจับหมาบ้าพวกนี้แน่ๆ =[]=;;;
      “แก!!! นังข้าวหอม!!!” เอ่อ... ชักไม่ดีแล้วแหะ =[]=;;;;;
      “...” ฉันเก็บมือถือใส่กระเป๋าสำรวจตัวเอง และเตรียมตัว!!!
     “จัดการมันซะพวกเรา!!!” ออกวิ่ง!!!
      ฉันออกวิ่งอย่างสุดฝีเท้า อ้ากกกก ยัยหมาบ้าพวกนั้นวิ่งมาแทบจะงับตูดฉันได้แล้ว ฉันเร่งสปีดอย่างไม่คิดชีวิต ตื่นเต้นชะมัด เอ้ย!!! ไม่ใช่! น่ากลัวชะมัดเลย TT^TT ฉันวิ่งไปตามทางของอาคารเรื่อยๆ เลี้ยวซ้ายแล้วก็เลี้ยวขวา กรี๊ด!!!! สวรรค์ทรงโปรด *[]* ห้องโสตใหญ่!! ห้องโสตใหญ่ที่นัดพวกห้อง 3 ไว้อยู่ข้างหน้านั่นเอง >[]<;;; ฉันรีบวิ่งเข้าไปในห้องแล้วไม่ลืมล็อกประตูเพื่อกันไม่ให้ยัยหมาบ้าพวกนั้นเข้ามาได้ด้วย
       “ช่วย!!! ฉัน... ด้วย” ฉันหันไปร้องขอความช่วยเหลือก็เจอกับความว่างเปล่า ง่ะ!!! เดี๋ยวสิ!! ไม่ได้ว่างเปล่านี่นามีผู้ชายหนึ่งคนอยู่ในห้องด้วยแต่เค้าพุบหน้ากับโต๊ะ แล้วกรนเบาๆ = =;;;
      “คร่อก... ฟี้...”
      “เฮ้... นี่นาย!” ฉันทำใจกล้าเดินเข้าไปปลุกผู้ชายคนนั้น ว่าแต่ฉันรู้สึกคุ้นๆจังแฮะ ฉันมองเห็นหน้าเค้าไม่ชัดนักเพราะว่าผมสีช็อกโกแลตนั้นปกหน้าปกตา ฉันค่อยๆ เอื้อมมือไปปัดผมของเค้า
      หมับ!!!
      “ว้าย!!!” ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆเค้าก็คว้าข้อมือของฉัน
      “งืม... ทำบ้าอะไรของเธออยู่น่ะ =O=;”
       “คะ คอนเน็ก!!!O[]o;;”
       “ทำไมเหงื่อธะ!”
       “ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอนาย!!!>[]<” ฉันพุ่งเข้ากอดคอนเน็กแน่นอย่างดีใจ(มาก)
      “เฮ้ๆ นี่เธอกำลังแต๊ะอั๋งฉันอยู่ใช่มั้นเนี่ย... =O=;;”
       “ช่วยฉันด้วยคอนเน็ก >[]<” ฉันกอดเค้าแน่นกว่าเดิม กลิ่นโคโลนคอนเน็กหอมชะมัด >///< อ๊ะ!! ไม่ใช่สิเวลาแบบนี้ฉันทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย!!แต่มันก็หอมจริงๆนั่นแหละ >///<
       “ช่วยอะระ!”
       ปึ่งๆ ปึ่งๆ
       “นังข้าวหอม!!!ออกมาให้ฉันตบเดี๋ยวนี้นะ!!!” เสียงยัยธัญญ่าตะโกนอยู่ข้างนอก
        “ออกไปให้โง่น่ะสิ นังธัญญ่าหมาบ้า!!!” ฉันตะโกนกลับไปทั้งๆที่กอดคอนเน็กไม่ยอมปล่อย
        “กรี๊ด!!!! นังข้าว!!! ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!! พวกเราพังเข้าไปเลย!!”  ได้ยินดังนั้น คอนเน็กลุกขึ้นแล้วเดินโอบฉันที่กอดเค้าแน่นไปที่ประตูด้วยกัน
       “ง่ะ!!! นายจะทำอะไรน่ะ O[]O”
       “ก็เปิดประตูไง –o-”
       “ถ้าเปิดยังพวกนั้นก็ได้มาตบฉันหน้าแหกฉันพอดีน่ะสิ T^T”
       “เชื่อใจฉันเถอะน่า... -o-;”
        แกร็ก!!! แอ๊ดดด!!!
       “พวกเธอกำลังทำอะไรน่ะ...” คอนเน็กถามออกไปได้ท่าทางเฉื่อยๆ นิ่งๆ พร้อมกับเกาหัว น่ารักอ่ะ *///*
        “คอนเน็ก!!!” พวกยัยธัญญ่าเรียกชื่อคอนเน็กอย่างตกใจ
         “แหะๆ คอนเน็กคือพวกเราเข้าไปในห้องประชุมไม่ได้น่ะไม่มีอะไรหรอก ตอนนี้ห้องก็เปิดแล้วพวกเราขอเข้าไปนะ เดี๋ยวซักพักพวกห้อง 6 ก็คงจะมากันแล้ว ^---^;;;”
        =[]=; ตอแหลได้ไม่อายฟ้าดินมักๆ เสียงแกตะโกนดังกว่าใครเพื่อนเลย เชอะ!! ทำมาบอกว่าไม่มีอะไร แถมยังปั้นหน้าเจี๋ยมเจี้อมอีก = =;; ว่าแต่...ยัยธัญญ่าอยู่ห้อง 3 เหรอเนี่ย!!!! O[]O;; งั้นงานกีฬาสีคราวนี้ฉันจะรอดมั้ยล่ะเนี่ย TT^TT
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 131 ท่าน

Line PM