Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
[Project 1] Hot!! Gossip ล้วงรักปลดล็อกหัวใจนายมาทนิ่ง [UP!!! ตอนที่ 11 100% แล้วจร้าาาา]
Kantida
7
8
29/08/2554 00:21:49
666
เนื้อเรื่อง

7

             เช้าวันจันทร์
            ภายให้ห้องชมรม Gossipสมาชิกชมรมอยู่กันพร้อมหน้าเพื่อนำข้อมูลมาถวายให้เจ๊กิฟซี่ ฉันนั่งคอยอยู่นานจนถึงคิวของฉัน
            “อืม...”
            “...”
            “น้องข้าวจ๊ะ... เจ้ว่าน่าจะมีรูปถ่ายด้วยก็ดีนะ –{}-”
            “แล้วจะไปเอามาจากไหนล่ะคะเจ้...”
            “นั่นสินะ...” แล้วเจ๊กิฟซี่ก็นิ่งเงียบไป พลางทำหน้าเคียดๆคิ้วขมวด แล้วก็มีเสียงหนึ่งในห้องพูดขึ้น
           “เอ่อ... มันมีอะไรให้คิดหนักหนาเหรอคะเนี่ย ก็แค่แอบไปถ่ายรูปมาก็สิ้นเรื่อง” พี่ไอซ์เจ้าเก่านั่นเอง
           “ถ่ายรูปงั้นเหรอ... จริงสิ!!!เจ๊คิดออกแล้ว ^{}^”
           “...” ทุกคนเงียบรอฟังต่อ
           “ขอบใจมากนะจ๊ะน้องไอซ์!! >W< ทุกคนเจ๊พึ่งนึกได้ว่าเรายังไม่มีรูปปกนิตยสารเลย และเจ๊ก็คิดว่าถ้าเกิดเราได้หนุ่มหล่อของโรงเรียนมาถ่ายแบบขึ้นปกก็คงจะดีไม่น้อย!!! ทุกคนคิดว่าไง >///<”
           หลังจากที่เจ๊กิฟซี่พูดเสร็จก็เรียกเสียงวี้ดว้ายของสาวๆในชมรมซะยกใหญ่ ถ้าได้หนุ่มหล่อมาถ่ายแบบขึ้นปกงั้นเหรอก็คงจะดีไม่น้อยเลยนะ
           “เอ่อ... เจ๊กิฟคะ แล้วใครจะเป็นคนไปติดต่อพวกหนุ่มๆล่ะคะ”
           “ใช่คะเจ๊ แล้วอีกอย่างใครจะเป็นคนถ่ายละคะ” สาวๆในห้องพูดขึ้น
          “นั่นสินะ... น้องข้าวจ๋า~*{}*” เจ๊กิฟซี่หันมามองฉันด้วยสายตาอันแรงกล้าที่เปลี่ยมไปด้วยความหวัง - -;;เจ๊มองอย่างนี้หมายความว่าไงกันคะ
          “คะเจ๊”
          “เจ๊ขอบมอบหมายภารอันใหญ่หลวงนี้ให้น้องข้าวทำนะจ๊ะ เพื่อชมรมของเรา แล้วอีกอย่างถ้าเจ๊จำไม่ผิด น้องข้าวมีเพื่อนอยู่ชมรมถ่ายรูปด้วยนี่นา นะ นะ นะ พลีสสสสส~*^*”
          “เอ่อ... ก็ได้ค่ะ” งั้นแสดงว่าฉันจะได้เจอกับคอนเน็กอีกครั้งสินะ >///<
          “โอเค! งั้นวันพรุ้งนี้ตอนเย็นพาหนุ่มๆ มาที่ห้องชมรมเรานะจ๊ะ อ้อ!ถ้าจะให้ดีพาเจ้าหญิงกับราชินีมาด้วยนะจะ เพื่อชมรมของเรา ^{}^”
          “เอ่อ...ค่ะ” สงสัยกันล่ะสิว่าเจ้าหญิงกับราชินีคือใคร เจ้าหญิงก็คือยัยโฌเซฟีน บอบบางน่ารักที่สุดในโรงเรียนถูกหนุ่มๆ โหวตให้เป็นเจ้าหญิงส่วนตำแหน่งราชินีก็คือยัยลิเวีย สวยที่สุด สวยทุกมุม ก็เลยถูกผู้ชายเกือบทั้งโรงเรียนยกให้เป็นราชินี ไม่ว่าจะวีนจะเหวี่ยงขนาดไหนก็คว้าหัวใจหนุ่มๆ ครองได้อย่างง่ายดาย เพราะความสวยความน่ารักที่เกินหน้าเกินตา จนเป็นเหตุให้ต้องไปนั่งดมส้วมเป็นประจำ ส่วนมากยัยโฌเซฟีนจะโดนนะ = = ไม่ค่อยมีใครกล้าไปแหยมกับยัยลิเวียเท่าไหร่ เพราะขืนไปแหยมละก็มีหวังเจอตบ = =;; ส่วนพวกหนุ่มหล่อก็ยังเป็นหนุ่มหล่ออยู่อย่างนี้ นั่นเป็นเพราะว่าสาวๆ เคยตั้งโหวตแล้วแต่ความหล่อก็กินกันไม่ลงเลยจริงๆ ถึงต้องคงความเสมอภาคเอาไว้อยู่อย่างนี้
 
             “อะไรนะ!!ถ่ายแบบ!!!”
             “นะๆ พวกแกช่วยฉันหน่อนนะ*^*”
             “ก็ได้จ๊ะ เพื่อช่วยข้าวหอม โฌเซฟีนจะช่วยเต็มที่เลย ^o^”
             “อืม... แกเอาไงอ่ะแกจะไปมั้ยลิเวีย *^*” ฉันส่งสายตาอ้อนวอนให้ลิเวีย
             “ถ้ายัยโฌเซฟีนไปฉันก็คงต้องไปด้วยอ่ะนะ เดี๋ยวโดนขังให้นั่งดมส้วมอีก –o-”
            “แหะๆ แล้วแกล่ะจิ๊กโก๋ *[]*”
            “ฉันไม่ไปไม่ได้รึไง =[]=”
            “ง่ะ!! ถ้าไม่มีแกแล้วใครจะเป็นคนถ่ายล่ะ นะ นะ นะ พลีสสสสส~*[]*” แหะๆ เจ๊กิฟซี่คะขอยืมมุขนี้มาใช่หน่อยนะคะ >w<
            “...”
            “นะ นะ นะ น้าาาาาา~”
            “เฮ้อ~ ก็ได้...”
            “เย้!!!!! จิ๊กโก๋น่ารักที่สุดเลย >[]<” ฉันกระโดดโล้ดเต้นดีใจสุดฤทธิ์
            “ว่าแต่ข้าวหอม... แกได้ไปถามเจ้าพวกหนุ่มหล่อนั้นรึยัง? –o-” ลิเวีย
            “เอ้ย!!!นั่นสิ!! ลืมไปเลย ><”
             ( -) -) -) >>>(-[]-;)
              ง่ะ!!! ทำไมพวกแกมองฉันด้วยสายตาแบบนี้กันล่ะ ข้าวหอมคนสวยทำอะไรผิดงั้นเหรอ >[]<
 
             12:09
             ตอนนี้โรงอาหารกำลังหนาแน่นไปด้วยเด็กนักเรียน ฉันกับเพื่อนเดินเบียดเสียดกับนักเรียนคนอื่นๆ เพื่อแย่งชิงที่นั่งว่างๆ ฉันหันไปมองยัยโฌเซฟีนพร้อมพยักหน้า แล้วยัยโฌเซฟีนก็เดินไปหากลุ่มเด็กผู้ชาย ม.ต้น กลุ่มหนึ่งที่ดูเหมือนจะกินข้าวเสร็จแล้ว หึๆ
             “อะ เอ่อ... ขอโทษนะคะ โต๊ะนี้มีคนต่อรึยังคะ”
             “ระ รุ่นพี่โฌเซฟีน มะ ไม่มีใครต่อครับ พี่นั่งต่อได้เลยครับ *[]*”
             “ขอบใจจ๊ะ ^---^” ยัยโฌเซฟีนยิ้มอย่างแม่พระให้พวกเด็กๆ
             “เฮ้ยๆ ลุกๆ ให้พี่เค้านั่ง อะ เอ่อ...รุ่นพี่ครับก่อนไป พวกผมขอถ่ายรูปกับพี่ได้มั้ยครับ ^///^”
             “ได้จ๊ะ”
             พอได้รูปแล้วพวกเด็ก ม.ต้น ก็เดินยิ้มออกจากโต๊ะไป ยัยโฌเซฟีนหันมาขยิบตาให้พวกฉันทีนึง เจ๋งมากแม่เจ้าหญิงตัวเล็กของฉัน ^[]^ เท่านี้ก็ได้ที่นั่งดีๆ ใกล้พัดลมแล้ว ขณะที่พวกฉันทานข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อยนั้น จู่ๆ โรงอาหารก็เงียบกริบ หลังจากนั้นก็มีเสียงซุบซิบๆ ส่วนยัยจิ๊กโก๋ก็สะกิดฉันอยู่นั่นแหละ >[]<
             “สะกิดอะไรของแกอ่ะจิ๊กโก๋ ฉันไม่ยกหมูทอดให้แกหรอกนะ >)3(<”
             “ไอ้บ้า! แกดูนั่นซะก่อนสิ” จิ๊กโก๋ชี้ไปข้างหน้า เอ๊ะ!!! พวกหนุ่มหล่อนี่นา พวกเค้าเดิมมาทางโต๊ะที่พวกฉันนั่งอยู่พร้อมร้อยยิ้มหวานๆ แน่นอนว่ามีเพียงคนเดียวที่ไม่ยิ้มนั่นก็คือหนุ่มตาท้องฟ้าคนเดียว คอนเน็ก...
             “ไงๆ ข้าวหอม ^[]^” เดลต้าทักเสียงใส
             “...” คอนเน็กยืนเงียบมองพวกเราทุกคน
             “ข้อนั่งด้วยคนนะครับสาวๆ ^^~” ดาวินชียิ้มอย่างน่ารัก
             “ว้าวๆ โต๊ะนี้มีทรงเจ้าหญิง กับราชินีประทับอยู่ด้วยล่ะ จะเป็นเกียรติของกะหม่อมมาก ถ้าพระองค์ให้นั่งด้วยนะฝ่าบาท ^---^” นโปเลียนหันไปถามพวกโฌเซฟีนกับลิเวียด้วยคำราชาศัพท์ ฉันแอบเห็นยัยลิเวียทำหน้าปูเลี่ยนแล้วหันไปทำปากบอกอะไรกับยัยจิ๊กโก๋ซักอย่างนี่ แล้วก็หัวเราะกันเองสองคน
             “อ้อ! จ๊ะ นั่งด้วยกันก็ได้ ^^” ยัยโฌเซฟีนตอบรับ พร้อมกับลุกมานั่งข้างๆ ฉัน ยัยลิเวียก็ลุกไปนั่งข้างยัยจิ๊กโก๋เหมือนกัน ตอนนี้พวกเราทั้งสี่นั่งประจันหน้ากับพวกหนุ่มหล่อ ยิ่งทำให้เสียงซุบซิบในโรงอาหารเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย
             “แหะๆ เจอพวกนายก็ดีเหมือนกัน ฉันไม่จำเป็นต้องไปตามตัวให้เหนื่อย ^[]^;;;” อ้ากก ฉันพูดออกไป
             “ยังไง...” คอนเน็กเปิดปากพูดขึ้นครั้งแรก
             “ก็แบบว่า ฉันอยากให้พวกนายไปถ่ายแบบขึ้นปกนิตรสาร ของชมรมGossip น่ะจะได้มั้ย ^[]^;;;;”
             “ก็ได้นะ... แกว่าไงไอ้ดา ไอ้โป ไอ้คอน” เดลต้า
             “ฉันยังไงก็ได้... –o-” คอนเน็ก
             “ถ่ายแบบ!! น่าสนุกดีนะ *[]*” ดาวินชี
             “ก็เอาสิ ^w^” นโลเลียน
             “งั้นพรุ่งนี้เจอกันที่ชมรมGossipนะ ^[]^;;” พอพูดเสร็จพวกฉันก็รีบทานข้าวกันอย่างรู้หน้าที่ หึๆ จะอะไรซะอีกล่ะก็รังสีอำมหิตที่แผ่ขยายปกคลุมโรงอาหารนี่น่ะสิทำให้ต้องรีบชิ่งให้เร็วที่สุด เมื่อยัดข้าวลงท้องกันเสร็จพวกฉันก็รีบขอตัวชิ่งออกมา ฮู่~เกือบอ้วกแตก =[]=;;;
 
             วันต่อมา เวลา 16:24 น.
             ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก
             เสียงนาฬิกาเดินหมุนไปเรื่อยๆ ยิ่งนาฬิกาหมุนไปมากเท่าไหร่ ความเงียบก็เข้ามาปกคลุมภายในห้องชมรมGossip มากขึ้นเท่านั้น พี่ไอซ์ตรวจชุดซ้ำไปซ้ำมากเพื่อตรวจทานความเรียบร้อย ยัยลิเวียกับยัยโฌเซฟีนกำลังถูกสาวๆสมาชิกชมรมคนอื่นจับแต่งหน้าแต่งตัวอยู่ในห้องน้ำข้างๆห้องชมรม ส่วนยัยจิ๊กโก๋น่ะเหรอ หลังจากเช็คกล้องเสร็จก็นั่งวาดภาพเจ๊กิฟซี่ฆ่าเวลาอยู่ = =;;;
            “นี่คุณน้องข้าวหอมจ๊ะ!!หนุ่มหล่อทั้งสี่เมื่อไหร่จะมาคะ เจ๊รอนานแล้วนะ ><” เจ๊กิฟซี่โวยวาย
           “เจ๊กิฟซี่ นั่งนิ่งๆหน่อยสิคะ ตอนนี้โก๋วาดคิ้วเจ๊อยู่ เบี้ยวเลย -*-” ยัยจิ๊กโก๋ขมวดคิ้ว
           “โอ๊ะ!! โทษทีจ๊ะคุณน้อง นั่งนิ่งๆก็ได้ วาดสวยๆล่ะ >w<”
           “ค้า~”
           “ว่าแต่ใกล้เสร็จรึยังคะคุณน้องโก๋ เจ๊เมื่อยแล้วนะ ><”
           “อีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้วค่ะ” เอากันเข้าไป เอ่อ... เจ๊กิฟซี่คะ? เมื่อกี้เจ๊ยังอารมณ์บูดใส่หนูอยู่เลย แล้วไง๋เป็นงี้ล่ะคะเจ๊... = =;;
          “เอาล่ะเสร็จแล้วค่ะเจ๊ ^[]^”
          “ไหนๆ ขอเจ๊ดูสิ เจ๊บอกให้วาดผมเจ๊ยาวๆ ทำให้รึเปล่า *[]*”
          แอ๊ดดดดด~
          ทันใดนั้นประตูก็เปิดออก พร้อมกับการมาของบุคคลที่ทุกคนรอคอย
          “นี่ใช่ชมรมGossip รึเปล่าครับ ^^”
          “พวกนาย...” ฉันมองไปที่ประตู
          “กรี๊ดดดดด!!!ในที่สุดก็มาซะที *[]*” เจ๊กิฟซี่วิ่งไปเกาะแขนเดลต้าคนแรกเหมือนกับพระเจ้าในวันโลกแตกอย่างนั้นแหละ เอ่อ... เจ๊คะเกินไปรึเปล่าคะเจ๊ = =;;;
 
          กรี๊ดดดด!!อยากจะกรี๊ดดังๆ กรี๊ดออกมาให้รู้กันทั่ว อ้ายๆ ไม่ยักรู้ว่าเจ๊กิฟซี่จะให้พวกหนุ่มหล่อมาในคอนเซ็ปเจ้าชาย เพราะเหตุนี้ทุกคนจึงถูกจับแต่งสูทสีขาวกันหมด ส่วนยัยลิเวียมาในคอนเซ็ปราชินีสวมชุดราตรีสีดำสง่า ผมยาวดำถูกมัดเกล้าไว้ประดับด้วยมงกุฎเล็ก และยัยโฌเซฟีนของเรา แน่นอนมาต้องมาในมาทเจ้าหญิงน้อยแสนบอบบางในชุดราตรีฟูฟ่องสีดำเช่นเดียวกับลิเวีย ผมยาวๆสีน้ำตาลอ่อนถูกดัดลอนเป็นระลอกคลื่นสยายอยู่กลางหลัง อ้ากกกก เพื่อนฉันงามเริดในแผ่นดินที่สุด >w< แล้วยิ่งตอนนี้ยัยจิ๊กโก๋เลือกสถานที่เป็นสวนดอกไม้หลังโรงเรียนด้วยอีก เหมือนพวกเขาเป็นสิ่งแปลกปลอมที่มาจากอีกมิติหนึ่งเลย *[]*
           “อืม... ฉันว่าน่าจะมีผู้หญิงเพิ่มอีกคนนะ = =” จิ๊กโก๋ว่า
           “เอาเจ๊ไปแทนได้มั้ยจ๊ะคุณน้องโก๋ *{}*” เจ๊กิฟซี่รีบเสนอตัว
           “แหะๆ ไว้คราวหน้าดีกว่านะคะเจ๊ ^^;;”
           “เชอะ!แล้วคุณน้องจะเอาใครมาเพิ่มล่ะ”
           “หนูว่าให้ยัยข้าวหอมมาเพิ่มดีกว่าค่ะเจ๊ ยิ่งเคยมีข่าวกับคอนเน็กแล้วด้วยรับรองหนังสือขายดีแน่นอน ^[]^”
           “นั่นสินะ... เอาล่ะ!!!เด็กๆจัดการ!!!”
           “เฮ้ๆ พวกเธอจะลากฉันไปไหน!!ไม่เอานะฉันไม่ถ่ายแบบ!!!ปล่อยฉ้านนนนนน” สิ้นคำสั่งเจ๊กิฟซี่ฉันถูกสาวๆพาไปแต่งตัวแต่งหน้าในห้องน้ำ โอ้ย!!ยัยพวกนี้จะแต่งให้ฉันหรือว่าจะฆ่าให้ตายกันเนี่ย ทำไมต้องรุนแรงด้วย โอ้ย!! ร้อนๆแล้วยัยที่กำลังดัดผมน่ะ ระวังๆหน่อยสิ นี่ฉันต้องถ่ายแบบจริงๆเหรอเนี่ยยยย >[]<
          “เรียบร้อย ^^” ผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้น หันฉันที่พึ่งแต่งตัวเสร็จไปหากระจกห้องน้ำบานใหญ่
O[]O
           วะ ว้าว~ผู้หญิงในกระจกนี้ใช่ฉันแน่เหรอ ผมสีน้ำตาลอ่อนถูกดัดเป็นลอนละรอกคลื่นทรงผมทรงเดียวกันกับยัยโฌเซฟีน แถมชุดก็เป็นราตรีฟูฟ่องคลายๆกันอีก นี่ฉันกำลังแต่งตัวคอนเซ็ปเจ้าหญิงงั้นเหรอ *[]*
           ก๊อกๆ
          “นี่ยัยข้าวเสร็จรึยังจะได้ถ่ายนี่ก็จะห้าโมงแล้วนะ =[]=”
          “เสร็จแล้วๆ”
          แอ๊ดดดด~
          “แกสวยใช้ได้เลยนี่หว่า~O[]O”
          “รีบๆถ่ายให้เสร็จเถอะ!!!ฉันอายนะ... >///<”
ตลอดทางที่ฉันเดินไปสวนดอกไม้ เป็นอะไรที่ต้องใช้ความพยายามอย่างยากลำบากนั้นก็เพราะไอ้กระโปรงยาวๆฟูๆนี่น่ะสิเกือบทำฉันหน้าทิ่มพื้นมาหลายรอบแล้ว T^T
          “ว้าว~นางแบบอีกคนเรามาแล้ว ^^”
          เดลต้าพูดขึ้นเมื่อฉันเดินไปถึงจุดที่พวกเขารออยู่นั่นก็คือต้นไม้กลางสวนดอกไม้ ฉันรู้สึกว่าคอนเน็กเค้าจ้องฉันนายเกินไปแล้วนะ ฉันหันไปสบตากับคอนเน็กซักพักเค้าก็หลบตาสีฟ้าๆนั่นไป จะว่าไปแล้วนี่ก็ไม่ไกลจากจุดที่ฉัน(ล้ม)จูบกับคอนเน็กเท่าไหร่เลยแฮะ... -///-
 
            “ตอนนี้เรามาถ่ายรูปหมู่กันก่อนนะ!! นโปเลียนถัดมาก็เป็นคอนเน็กนะ นั่นแหละๆ แล้วก็ยัยสามคนน่ะมาอยู่ตรงกลาง และ บลาๆ” ยัยจิ๊กโก๊ร้องส่งงานอย่างกับมืออาชีพ ตอนนี้ฉันยืนอยู่ข้างๆคอนเน็กล่ะ >///< ถัดจากฉันไปก็เป็นยัยลิเวียใครคราบราชินีผู้สูงศักดิ์ จากนั้นก็เป็นยัยโฌเซฟีน ดาวินชี และเดลต้าปิดท้าย
            “เอ้าๆ ใกล้ๆกันหน่อย นั่นแหละๆ นี่ก็ใกล้จะเสร็จแล้ว... ทำหน้าเรียบๆเย็นชาๆเข้าไว้...”
            “...” ทุกคนพยายามทำหน้าเรียบๆ ตามคำสั่ง
            “เอาล่ะ!! ทีนี้รูปสุดท้ายแล้วฉันขอเป็นรูปคู่ยัยข้าวหอมกับคอนเน็กนะ เอาล่ะใกล้ๆกันหน่อย >[]<” ฉันขยับไปใกล้ๆคอนเน็ก
            “ไม่เอาใกล้อีกเซ่!!”
            “อะไรนะ!! ยัยจิ๊กโก๋ยังจะต้องใกล้อีกเหรอ -///-”
            “นี่รูปกระตุ้นยอดขายเลยนะ...”
            “ก็ได้... -///-”
            “เฮ้!!! คอนเน็กอย่ายืนบื้อสิ แขนน่ะว่างไว้ทำไมโอบเอวเลย ชิดๆกันล่ะ”
            กรี๊ดดดด ยัยจิ๊กโก๋ยัยเพื่อนบ้า จู่ๆ ก็มาสั่งให้คอนเน็กโอบเอวฉันแถมยังลากฉันเข้าไปชิดตัวจนหน้าฉันแทบจะติดอกเค้าเฉยเลย คอนเน็ก!!!นี่นายเล่นบ้าอะไรของนายน่ะ >///<
             “นะ นายปล่อยฉันนะ...” ฉันกระซิบบอก
             “อยู่เฉยๆสิ... ฉันอยากกลับบ้านแล้ว –o-” คอนเน็กกระซิบตอบ
             “ตะ แต่...” คอนเน็กก้มมองฉันในอ้อมแขนด้วยสายตาดุๆ
             ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!
             ฉันเงยหน้ามองสบตาตอบเค้า เทพบุตรผู้มีดวงตาสีฟ้า จมูกโด่งตรง ริมฝีปากบางได้รูป อะไรมันจะลงตัวราวกับถูกพระเจ้าสร้างขึ้นมาขนาดนี้
             “โอเคๆ ยืนอยู่ท่านั้นล่ะ...”
             ฉันรู้สึกว่าเสียงของยัยจิ๊กโก๋เบามาก หรือว่าฉันมัวแต่สนใจกับผู้ชายตรงหน้ามากว่านะ คอนเน็กยังไม่ละสายตาไปจากฉันเช่นเดียวกับที่ฉันไม่สามารถละสายตาไปจากเค้าเช่นกัน ฉันรู้สึกเหมือนมีแรงดึงดูดบางระหว่างเรา ใบ้หน้าของคอนเน็กใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เช่นเดียวกับใบหน้าฉันที่เงยรอรับสิ่งที่จะตามมา
              แชะ!แชะๆๆ
              “เอาละ... เสร็จซะที”
              แต่... แสงแฟลชวิบวับพร้อมกับเสียงกดชัตเตอร์รัวดังขึ้น เรียกสติให้ฉันละครเน็กหลุดออกมาจากภวังค์ เราทั้งสองมองหน้ากันอย่างสับสน เอ๋!!! เมื่อกี๋มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ O///Oฉันกับคอนเน็กำลังจะทำอะไรน่ะ อ้ายๆ ไม่อยากจะคิดเลย หลังจากนั้นก็เป็นอันเสร็จงานเราต่างแยกย้ายไปเปลี่ยนเสื้อผ้า จบแล้วสินะการถ่ายแบบที่แสนหอมหวาน...
 
             หลังจากที่ออกห้องน้ำมาก็พบว่ายัยจิ๊กโก๋หายไปแล้ว ถามยัยลิเวียที่เปลี่ยนเสื้อเสร็จก่อนก็บอกว่าไม่เห็นเหมือนกัน หายไปไหนกันนะ!! กะว่าจะขอดูรูปสุดท้ายเมื่อกี้ซักหน่อย >^<
            “จิ๊กโก๋!!! อยู่ไหนนนน~” ฉันเดินตามหาจิ๊กโก๋จนมาถึงจุดที่ถ่ายแบบเมื่อกี้ ท่ามกลางสวนดอกไม้ที่ถูกแสงแดดยามเย็นสาดส่องนั้น มีเทพบุตรรูปงามยืนอยู่
            “คอนเน็ก...” ฉันหลุดปากเรียกชื่อของเค้าออกมาเบาๆ
            “...” ดูเหมือนคอนเน็กจะได้ยินนะ เพราะเค้าหันหน้ามามองฉัน
            “ยังไม่เปลี่ยนเสื้ออีกเหรอ”
            “ห้องน้ำผู้ชายไม่ว่าง... มีคนอยู่ในนั้นก็เลยยังเปลี่ยนไม่ได้ –o-”
            “อ้อ...”
            “...”
            “...” เราสองคนต่างเงียบเสียงลง อ้ากกก!!!!นายไม่มีเรื่องจะบอกเกี่ยวกับแรงดึงดูดเมื่อกี้เลยรึไงกันน่ะ >///<
           “วันนี้เธอ...”
           “หือ?” ฉันเงยหน้ามองคอนเน็ก ส่วนคอนเน็กหน้ามาสบตาฉันแล้วพูดต่อว่า...
           “สวยมากนะ... –o-”
           “เอ๋? O///O”
           อะไรนะ!!! เค้าชมว่าฉันสวยงั้นเหรอ!!! ฉันมองเค้าอยากแปลกใจ อ้ากกกก ร้อนขึ้นแก้มเลย ตอนนี้หน้าฉันต้องแดงสุดๆ ฉันมองจ้องเข้าไปในแววตาของคอนเน็ก แววตาของเค้าสะท้อนรูปฉัน เราทั้งสองใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว พอรู้ตัวอีกทีฉันก็อยู่ในวงแขนของคอนเน็กเรียบร้อยแล้ว ใบหน้าหล่อเหลานั้นค่อยๆก้มลงมาหาฉันช้าๆ จนในที่สุด... ริมฝีปากบางสวยนั้นประกบริมฝีปากฉัน ตอนนี้ฉันรู้สึกสับสน หัวสมองมันเบลอๆ แล้วหลับตาลงช้าๆ เพื่อรับจูบเค้าอย่างเต็มใจ เนี่ยเหรอจูบ... จูบจริงๆ มันช่างหอมหวาน จนแทบไม่อยากจะแยกจากเค้าเลย คอนเน็กถอนจูบเบาๆ เราทั้งสองต่างมองหน้ากันได้ความไม่เข้าใจ
            “นะ นาย...จูบฉันทำไม O///O”
            “ไอ้เดลต้าบอกว่ามันจะจีบเธอ... -o-”
            “แล้วมันเกี่ยวกันยังไงล่ะ!!! >///<”
            “ไม่รู้สิ... ฉันขอตัวก่อนนะ”
            พูดเสร็จคอนเน็กก็รีบเดินไปโดยทิ้งให้ฉันยืนงงอยู่อย่างนี้... หมายความว่าไง!! มาชมว่าสวยแล้วก็จูบอีกแถมยังพูดอะไรไม่รู้เรื่องอีกด้วย อีตาบ้าคอนเน็ก!!!นายมันบ้าที่สุด!!!จูบเสร็จก็ทิ้งให้งงอยู่อย่างนี้อ่ะนะ ฉันไม่ใช่ดอกไม้ริมทางนะที่ดมเสร็จก็จากไปน่ะ >[]<
 
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 139 ท่าน

Line PM