เพราะเห็นแก่คุณแม่ที่กำลังป่วยหนัก กระซิกๆ TOT ฉันเลยตัดสินใจรับภาระอันแสนหนักอึ้ง (ตรงไหน) ด้วยการหมั้นหมายกับผู้ชายแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จัก แถมฉันยังถูกหักหน้ากลางงานหมั้น เพราะคู่หมั้นดันไม่ยอมโผล่หน้ามาร่วมงาน แต่กลับส่งแหวนกับจดหมายที่เขียนข้อความชวนกระทืบมาให้แทน = =^

โฮกกก~ T^T เจ็บใจนัก หน้าเขาฉันก็ไม่เคยเห็น ถามแม่ แม่ก็ไม่ยอมบอกว่าเขาเป็นใคร จนกระทั่งผ่านไปหกเดือน คู่หมั้นนิรนามของฉันก็ได้เวลาออกโรงสักที แถมยังมากันตั้งสองคนแน่ะ เย้ย! OoO

แล้วฉันควรจะเชื่อว่าใครคือเจ้าของแหวนหมั้นตัวจริงกันนะ!!